Do snajperka

[Gość: Uzasadnienie]

U z a s a d n i e n i e




I. Bolesław Ramatowski, Stanisław Zejer, Czesław Lipiński, Władysław
Dąbrowski, Feliks Tarnacki, Józef Chrzanowski, Roman Górski, Antoni
Niebrzydowski, Władysław Miciura, Józef Zyluk, Marian Zyluk, Jerzy Laudański,
Zygmunt Laudański, Czesław Laudański, Wincenty Gościcki, Roman Zawadzki, Jan
Zawadzki, Aleksander Łojewski, Franciszek Łojewski, Eugeniusz Śliwecki,
Stanisław Sielawa i Karol Bardoń, oskarżeni zostali o to, że w dniu 25
czerwca 1941 r. w Jedwabnem, pow. łomżyńskiego - idąc na rękę władzy państwa
niemieckiego brali udział w ujęciu około 1 200 osób narodowości żydowskiej,
które te osoby przez Niemców zostały masowo spalone w stodole Bronisława
Śleszyńskiego.

Jak wiadomo ze sprawy zbrodnia dokonana na ludności żydowskiej w Jedwabnem w
czerwcu 1941 r. miała charakter potwornego mordu, w którym zginęło ok. 700
żydów, spalonych żywcem w stodole - reszta wybita na cmentarzu. W morderstwie
tym wzięli udział Niemcy w liczbie kilkudziesięciu (św. J. Sokołowska) w tym
samych gestapowców 68 i miejscowa ludność, która do działania została
wciągnięta przemocą. Żydzi zostali zgromadzeni na placu, skąd po wielu
ekscesach, jak noszenie pomnika Lenina, odprowadzono ich na cmentarz, gdzie
wielu rozstrzelano i do stodoły Śleszyńskiego, gdzie ich podpalono. Miejscowa
ludność, a więc w tej liczbie i oskarżeni wzięci byli do udziału pod
terrorem, jak to widać ze wszystkich wyjaśnień oskarżonych, gdzie
ktokolwiekby były one składane i z zeznań świadków oskarżenia i odwodowych.
Przemoc zastosowana przez Niemców do oskarżonych wypływa w wielkiej ilości w
jakiej w tym dniu krytycznym zjawili się w Jedwabnem i z faktu, że żydów
należało wyciągać z mieszkań na plac zbiórki, czego sami Niemcy nie mogli
dokonać ze względu na stosunkowo małą ich ilość. Przemocy nie należy rozumieć
w ten sposób, iżby przy każdym z oskarżonych szedł Niemiec i pilnował w
wykonaniu nakazu oskarżonego, bowiem taka pomoc ze strony oskarżonych
równałaby się zeru. Jeden z oskarżonych, a mianowicie Stanisław Zejer w
dochodzeniu (na k. 75) zeznał, że pod wpływem gestapo zaprowadził na rynek
dwie osoby narodowości żydowskiej, co byłoby charakterystyką działania
oskarżonych pozostałych. Na tle zajścia i okoliczności [...] wyodrębniła się
rola osk.

Z treści uzasadnienia wyroku sądowego z 1949 r !!!!!

Dodam , ze i tu data 25 czerwca 1941 się powtarza za pono naocznym świadkiem
niejakim Szmulem Wasersztajnem lub jak to woli Migdałem Całko, który miał
osobisty powód do zemsty na Polakach !!!

[Gość: Uzasadnienie]

Gość portalu: Uzasadnienie napisał(a):

> U z a s a d n i e n i e
>
>
>
>
> I. Bolesław Ramatowski, Stanisław Zejer, Czesław Lipiński, Władysław
> Dąbrowski, Feliks Tarnacki, Józef Chrzanowski, Roman Górski, Antoni
> Niebrzydowski, Władysław Miciura, Józef Zyluk, Marian Zyluk, Jerzy Laudański,
> Zygmunt Laudański, Czesław Laudański, Wincenty Gościcki, Roman Zawadzki, Jan
> Zawadzki, Aleksander Łojewski, Franciszek Łojewski, Eugeniusz Śliwecki,
> Stanisław Sielawa i Karol Bardoń, oskarżeni zostali o to, że w dniu 25
> czerwca 1941 r. w Jedwabnem, pow. łomżyńskiego - idąc na rękę władzy państwa
> niemieckiego brali udział w ujęciu około 1 200 osób narodowości żydowskiej,
> które te osoby przez Niemców zostały masowo spalone w stodole Bronisława
> Śleszyńskiego.
>
> Jak wiadomo ze sprawy zbrodnia dokonana na ludności żydowskiej w Jedwabnem w
> czerwcu 1941 r. miała charakter potwornego mordu, w którym zginęło ok. 700
> żydów, spalonych żywcem w stodole - reszta wybita na cmentarzu. W morderstwie
> tym wzięli udział Niemcy w liczbie kilkudziesięciu (św. J. Sokołowska) w tym
> samych gestapowców 68 i miejscowa ludność, która do działania została
> wciągnięta przemocą. Żydzi zostali zgromadzeni na placu, skąd po wielu
> ekscesach, jak noszenie pomnika Lenina, odprowadzono ich na cmentarz, gdzie
> wielu rozstrzelano i do stodoły Śleszyńskiego, gdzie ich podpalono. Miejscowa
> ludność, a więc w tej liczbie i oskarżeni wzięci byli do udziału pod
> terrorem, jak to widać ze wszystkich wyjaśnień oskarżonych, gdzie
> ktokolwiekby były one składane i z zeznań świadków oskarżenia i odwodowych.
> Przemoc zastosowana przez Niemców do oskarżonych wypływa w wielkiej ilości w
> jakiej w tym dniu krytycznym zjawili się w Jedwabnem i z faktu, że żydów
> należało wyciągać z mieszkań na plac zbiórki, czego sami Niemcy nie mogli
> dokonać ze względu na stosunkowo małą ich ilość. Przemocy nie należy rozumieć
> w ten sposób, iżby przy każdym z oskarżonych szedł Niemiec i pilnował w
> wykonaniu nakazu oskarżonego, bowiem taka pomoc ze strony oskarżonych
> równałaby się zeru. Jeden z oskarżonych, a mianowicie Stanisław Zejer w
> dochodzeniu (na k. 75) zeznał, że pod wpływem gestapo zaprowadził na rynek
> dwie osoby narodowości żydowskiej, co byłoby charakterystyką działania
> oskarżonych pozostałych. Na tle zajścia i okoliczności [...] wyodrębniła się
> rola osk.
>
> Z treści uzasadnienia wyroku sądowego z 1949 r !!!!!
>
> Dodam , ze i tu data 25 czerwca 1941 się powtarza za pono naocznym świadkiem
> niejakim Szmulem Wasersztajnem lub jak to woli Migdałem Całko, który miał
> osobisty powód do zemsty na Polakach !!!

I ciąg dalszy !
Co do ogólnej charakterystyki dowodów w sprawie powiedzieć należy, iż był dosyć
skąpy, gdyż świadkowie oskarżenia [Eljasz] Grądowski i Boruszczak nie stawili
się z powodu niedoręczenia im wezwań, inni zaś jak Stanisława Sielawa.
Sokołowska, Kozłowski - cofnęli swe zeznania złożone w Urzędzie Bezpieczeństwa,
pozostali nic w sprawie nie wiedzieli, oskarżeni na ogół wyparli się poprzednio
złożonych zeznań; zeznanie Szmula Wasersztajna jest pozasądowym oświadczeniem;
zeznanie św. Henryka Krystowczyka jest niewiarygodne. W zeznaniu złożonym w
Urzędzie Bezpieczeństwa Eljasz Grądowski i Abram Boruszczak podają, że w czasie
zajścia uciekli - stąd też ich wiadomości, a zwłaszcza [Eljasza] Grądowskiego o
udziale oskarżonych nie mogły być wzięte za bezsporny dowód tym więcej, iż
wydaje się niemożliwe, aby Grądowski w okolicznościach zajścia krytycznego
zauważył, co robił każdy z 25 osób przez niego wskazanych. Odnośnie tych
świadków Józef Grądowski zeznał, że nie było ich w Jedwabnem w czasie masowego
morderstwa. Zeznania Wasersztajna, Eljasza Grądowskiego i Boruszczaka należy z
powyższych względów traktować jako dowód uzupełniający przyjmując iż świadkowie
ci posiadali jedynie informacje o oskarżonych osób. Św. Henryk Krystowczyk
zeznał, iż oskarżonych Laudańskich, Łojewskiego Aleksandra widział z odległości
250 metr. i obserwował przez [podniesienie?] dachówki na strychu domu. Wydaje
się niemożliwością, aby świadek w takich warunkach przez się przytoczonych
widział, co który z oskarżonych robi. Niektórzy z oskarżonych na swoje
usprawiedliwienie podawali, że byli bici w Urzędzie Bezp. i dlatego zeznania
składali pod presją. Ponieważ wielu oskarżonych badanych było równocześnie w
Prokuraturze i zeznania tutaj złożone pokrywają się z zeznaniami w U.B., przeto
zarzut składania przez oskarżonych zeznań pod presją - należy odrzucić, a to co
zeznali w U.B. i Prokuraturze za prawdę uznać.

[Gość: Uzupełnienie 1]

Gość portalu: Uzasadnienie napisał(a):

> U z a s a d n i e n i e
>
>
>
>
> I. Bolesław Ramatowski, Stanisław Zejer, Czesław Lipiński, Władysław
> Dąbrowski, Feliks Tarnacki, Józef Chrzanowski, Roman Górski, Antoni
> Niebrzydowski, Władysław Miciura, Józef Zyluk, Marian Zyluk, Jerzy Laudański,
> Zygmunt Laudański, Czesław Laudański, Wincenty Gościcki, Roman Zawadzki, Jan
> Zawadzki, Aleksander Łojewski, Franciszek Łojewski, Eugeniusz Śliwecki,
> Stanisław Sielawa i Karol Bardoń, oskarżeni zostali o to, że w dniu 25
> czerwca 1941 r. w Jedwabnem, pow. łomżyńskiego - idąc na rękę władzy państwa
> niemieckiego brali udział w ujęciu około 1 200 osób narodowości żydowskiej,
> które te osoby przez Niemców zostały masowo spalone w stodole Bronisława
> Śleszyńskiego.
>
> Jak wiadomo ze sprawy zbrodnia dokonana na ludności żydowskiej w Jedwabnem w
> czerwcu 1941 r. miała charakter potwornego mordu, w którym zginęło ok. 700
> żydów, spalonych żywcem w stodole - reszta wybita na cmentarzu. W morderstwie
> tym wzięli udział Niemcy w liczbie kilkudziesięciu (św. J. Sokołowska) w tym
> samych gestapowców 68 i miejscowa ludność, która do działania została
> wciągnięta przemocą. Żydzi zostali zgromadzeni na placu, skąd po wielu
> ekscesach, jak noszenie pomnika Lenina, odprowadzono ich na cmentarz, gdzie
> wielu rozstrzelano i do stodoły Śleszyńskiego, gdzie ich podpalono. Miejscowa
> ludność, a więc w tej liczbie i oskarżeni wzięci byli do udziału pod
> terrorem, jak to widać ze wszystkich wyjaśnień oskarżonych, gdzie
> ktokolwiekby były one składane i z zeznań świadków oskarżenia i odwodowych.
> Przemoc zastosowana przez Niemców do oskarżonych wypływa w wielkiej ilości w
> jakiej w tym dniu krytycznym zjawili się w Jedwabnem i z faktu, że żydów
> należało wyciągać z mieszkań na plac zbiórki, czego sami Niemcy nie mogli
> dokonać ze względu na stosunkowo małą ich ilość. Przemocy nie należy rozumieć
> w ten sposób, iżby przy każdym z oskarżonych szedł Niemiec i pilnował w
> wykonaniu nakazu oskarżonego, bowiem taka pomoc ze strony oskarżonych
> równałaby się zeru. Jeden z oskarżonych, a mianowicie Stanisław Zejer w
> dochodzeniu (na k. 75) zeznał, że pod wpływem gestapo zaprowadził na rynek
> dwie osoby narodowości żydowskiej, co byłoby charakterystyką działania
> oskarżonych pozostałych. Na tle zajścia i okoliczności [...] wyodrębniła się
> rola osk.
>
> Z treści uzasadnienia wyroku sądowego z 1949 r !!!!!
>
> Dodam , ze i tu data 25 czerwca 1941 się powtarza za pono naocznym świadkiem
> niejakim Szmulem Wasersztajnem lub jak to woli Migdałem Całko, który miał
> osobisty powód do zemsty na Polakach !!!


Ciąg dalszy
Oto tekst relacji Szmula Wasersztejna in extenso. Cytuje za "Wokol
Jedwabnego",
tom 2, s. 516-519 (pomijam przypisy):

Wojewódzka Żydowska Komisja Historyczna
Białystok, dnia 5 IV 1945 r.
L.p. 2/45

Rzeź w Jedwabnem, okręg łomżyński.
Opowiedziane przez Szmula Wasersztejna, urodzonego i zamieszkałego w
Jedwabnem.
Protokołowane przez mgr. Turka i E. Sztejmana.

W Jedwabnem do wybuchu wojny żyło 1600 Żydów, z których uratowało
się tylko 7,
przechowanych przez Polkę Wyrzykowską, zam[ieszkałą] niedaleko
miasteczka.
W poniedziałek wieczorem, 23 czerwca 1941 r. Niemcy wkroczyli do
miasteczka.
Już 25 przystąpili swojscy bandyci, z polskiej ludności, do pogromu
Żydów. 2 z
tych bandytów Borowski (Borowiuk) Wacek ze swoim bratem Mietkiem,
chodząc razem
z innymi bandytami po żydowskich mieszkaniach, grali na harmonii i
klarnecie,
aby zagłuszyć krzyki żydowskich kobiet i dzieci. Ja, własnymi
oczami,
widziałem, jak niżej wymienieni mordercy, zamordowali:
1. Chajcię Wasersztejn, 53 lat,
podkreślenie moje. Za co rozstrzelano w dniu 25 czerwca 1941 Chajcię
Wasersztajn, kolegę Wasersztajna oraz paru innych Polaków ??
To jest tajemnica 25 czerwca 1941 r.

[Gość: konsternacja]

Panie snajperku tudzież liskurudy ??
coś was teraz nie słychać ?

[Gość: ku pamięci]

A co na to wszystko historyk Gontarczyk ??

ano :
W sprawie głównych tez książki Grossa trzeba zauważyć, że stoją one w rażącej
sprzeczności z podręcznikową wiedzą na temat okupacji niemieckiej. W Jedwabnym
nie mogło być żadnych organów samorządu miejskiego, na istnienie którego
powołuje się Jan Tomasz Gross. W Jedwabnem funkcjonował wówczas powołany przez
Niemców zarząd miasta składający się głównie z okolicznych mętów i
volksdeutschów (vide: Bardoń), którzy, wsparci autorytetem Niemców, byli panami
życia i śmierci miejscowej ludności. W tym świetle informacje podane
w "Sąsiadach" o polsko-gestapowskiej umowie w sprawie wymordowania Żydów
bardziej, niż stan wiedzy historycznej, obrazuje poziom intelektualny autora.
Informacje o powyższej umowie pochodzą od trzech osób, które w ogóle nie były
świadkami wydarzeń w Jedwabnem. Byli to wymienieni w zaprezentowanym
dokumencie: Henryk Krystowczyk, Abram Boruszczak, Eljasz Grądowski.

Pierwszy z wymienionych kolaborował z Sowietami w latach 1939-41 i po
wkroczeniu Niemców uciekł z miasteczka w obawie przed zemstą mieszkańców.
Powrócił w 1945 roku wraz z armią sowiecką, był wysokim funkcjonariuszem partii
komunistycznej i swymi zeznaniami obciążał wiele niewinnych osób wyrównując
osobiste rachunki, pomawiając osoby niechętne komunistom i mszcząc się za
zabójstwo brata - również sowieckiego kolaboranta, który został zastrzelony
przez podziemie w 1946 r.

Eljasz Grądowski i Abram Boruszczak również obciążyli w zeznaniach
kilkadziesiąt osób, recytując z pamięci niemal identyczną co Krystowczyk,
kompletnie nieprawdziwą wersję wydarzeń. Obaj gorąco zapewniali, że widzieli
wszystko na własne oczy a nawet sami byli pędzeni do stodoły w czasie
tragicznych wydarzeń. Jednak w czasie procesu sądowego wyszło na jaw, że Eliasz
Grądowski został deportowany przez Sowietów w głąb ZSRR w 1940 r. za
złodziejstwo i nie było go wtedy w Jedwabnem. /7 Podobnie Abram Boruszczak:
nigdy nie mieszkał w miasteczku a adres, który podał w czasie śledztwa, okazał
się fałszywy. Obydwaj wspomniani "świadkowie" nie stawili się na wezwanie sądu.
Informacje o braku wiarygodności zeznań powyższych świadków znajdują się w
powyższych aktach, jednak zostały przemilczane przez Grossa. Żeby było
ciekawiej, to właśnie Krystowczyk i Boruszczak, czasem przywoływani z nazwiska
a czasem tylko przez podanie strony akt, są - obok zupełnie niewiarygodnej
relacji Szmula Wasersztajna - głównymi narratorami "Sąsiadów". Przytoczony
powyżej wyrok sądowy nie został przywołany w książce Grossa ani razu. Wnioski
wynikające z porównania głównych tez "Sąsiadów" z zacytowanym wyrokiem
pozostawiam czytelnikowi.

Piotr Gontarczyk

[Gość: Ciąg dalszy]

dokładanie :
Łuski z niemieckich karabinów maszynowych
MG-34 (trzy w rzędzie) i MG-42 (siedem w rzędzie)
fotografie wykonane zostały przez autora












Porównaj z łuskami ze zdjęcia nr 24 spośród zdjęć zaprezentowanych przez IPN, a
pochodzących z częściowej ekshumacji w Jedwabnem. Podobno łuski tam znalezione -
a było ich w 87 - pochodzą wyłącznie z okresu wcześniejszego oraz właśnie z
karabinu maszynowego MG-42. Proszę zwrócić uwagę na charakterystyczne dla tego
karabinu znaczne odkształcenia szyjki łusek. Tak znacznych odkształceń na
zdjęciu pochodzącym z IPN-u po prostu nie da się zauważyć. Skąd więc wniosek,
że pochodziły one właśnie z tego typu karabinu maszynowego? I jak to możliwe,
że były przemieszane z kośćmi ofiar z roku 1941 znajdując się około 60 cm pod
powierzchnią ziemi?
Brak tych charakterystycznych odkształceń absolutnie nie wyklucza, iż łuski
zostały wystrzelone właśnie w czasie egzekucji w Jedwabnem, bądź to z karabinu
maszynowego MG-34, bądź też z normalnego karabinu typu mauser będącego wówczas
podstawowym wyposażeniem niemieckim. Według prowadzącego wykopaliska prof.
Andrzeja Koli (patrz wywiad dla "Rzeczpospolitej") na niektórych łuskach wybita
była data 1939, co całkowicie przeczy IPN-owskiej tezie, iż łuski pochodziły z
wcześniejszych, bądź też z późniejszych czasów i wcale nie wyklucza strzelania
do Żydów właśnie podczas egzekucji w lipcu 1941 roku.


Fotografie na stronie www.naszawitryna.pl

Widzi już Pan kto jest na tym forum? Oni wolą

[Gość: Józef Zawadzki]

twierdzić, że winnymi mordu w Jedwabnem są Polacy.

Nie, Józiu. Tę formułę już ćwiczyliśmy.

[pan.scan]

Winny jesteś ty. Zgłoś się do IPN albo do najbliższego komisariatu MO.

Ty mendo właśnie opisywałeś jako Perła rzekomą ro

[Gość: Józef Zawadzki]

le Polaków w obozach zagłady w watku polishAMa. Masz czelność świnio tu się odzywać. Won parchu.

Krótki kurs WKP(b) dla idioty z jarosławskiego

[pan.scan]

sztetł.

Perła jest z Lublina.
Scan (nielogowany) i pan.scan z W-wy. Ta sama osoba.
Snajper z W-wy
Mosze z Izraela
Monopol z Olsztyna
Miriamfirst z Łodzi
Maretina - to żona Monopola. Piekność Warmii i Mazur. Słowianka o blond włosach
i niebieskich oczach. Archetyp Gretchen.
Dachs - Niemczur
CS 137 - USA
Stoik - Łódź
Ada - Szczecin
Euromir - któremu kazałeś pysk zamknąć - Szwecja
Z Jarosławia nie ma nikogo. Z tego co mówiły mi nasze wiewiórki, mało kto wie
TAM, co to klawiatura.

[Gość: Zdjęcie]

pan.scan napisała:

> sztetł.
>
> Perła jest z Lublina.
> Scan (nielogowany) i pan.scan z W-wy. Ta sama osoba.
> Snajper z W-wy
> Mosze z Izraela
> Monopol z Olsztyna
> Miriamfirst z Łodzi
> Maretina - to żona Monopola. Piekność Warmii i Mazur. Słowianka o blond
włosach
>
> i niebieskich oczach. Archetyp Gretchen.
> Dachs - Niemczur
> CS 137 - USA
> Stoik - Łódź
> Ada - Szczecin
> Euromir - któremu kazałeś pysk zamknąć - Szwecja
> Z Jarosławia nie ma nikogo. Z tego co mówiły mi nasze wiewiórki, mało kto wie
> TAM, co to klawiatura.


szabasowe zdejmowanie

[Gość: Temat]

Gość portalu: Józef Zawadzki napisał(a):

> le Polaków w obozach zagłady w watku polishAMa. Masz czelność świnio tu się
odz
> ywać. Won parchu.

Coś na temat ?

[Gość: Ćwiczenie]

pan.scan napisała:

> Winny jesteś ty. Zgłoś się do IPN albo do najbliższego komisariatu MO.


no coś takiego
scanie, jak to się dzieje , że "zrobili to Polacy" powiela się teraz także w
stosunku do tzw. "wypędzonych Niemców" także tych co z własnej woli dawali dyla
przed bolszewikami z Prus !!

[Gość: Scigany]

Snajperka ofermę kompanijną i unijną zagoniono do roboty ! kible czyści na
kompanii dlatego bzdur nie pisze !!
To samo spotakło liskarudego !

Czy założyłeś wielonikowcu taką

[pan.scan]

sytuację, że wywoływani mogą mieć ciebie w dupie? To nieprzyjemne dla
domagającego się "prawdy" - ale prawdziwe.

[Gość: Założenie]

pan.scan napisała:

> sytuację, że wywoływani mogą mieć ciebie w dupie? To nieprzyjemne dla
> domagającego się "prawdy" - ale prawdziwe.

Nic nie załozyłem !!!!
No poza tym, ze myje kible ofiara i to jest prawdziwe

[Gość: Prawda]

pan.scan napisała:

> sytuację, że wywoływani mogą mieć ciebie w dupie? To nieprzyjemne dla
> domagającego się "prawdy" - ale prawdziwe.

Oni muszą wymyć kible dla tej dupy ! ot i wszystko !

[Gość: Spłukany]

Gość portalu: Prawda napisał(a):

> pan.scan napisała:
>
> > sytuację, że wywoływani mogą mieć ciebie w dupie? To nieprzyjemne dla
> > domagającego się "prawdy" - ale prawdziwe.
>
> Oni muszą wymyć kible dla tej dupy ! ot i wszystko !


Snajerek spłynął spłukany wodą klozetową !

[Gość: Raport]

Za gębę
Ślubne obrączki i nóż rzezaka
[a także: "dużo łusek", "duża liczba monet: większość polskich, srebrnych", "
kilkanaście złotych pięcio- i dziesięciorublówek", "kilka zegarków
kieszonkowych", "złota bransoleta. Spinka do tałesu, chusty modlitewnej,
ciężka, złota, kunsztownej roboty" - wtr. moje - WK.]

Jak doszło do badań archeologicznych w Jedwabnem?

PROF. ANDRZEJ KOLA: Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, z którą
współpracowałem już m.in. podczas poszukiwania i badania mogił polskich
oficerów w Katyniu i Charkowie, zwróciła się do mnie o przeanalizowanie zdjęć
lotniczych Jedwabnego z lat 1950 i 1952. Potwierdziłem, że w miejscu, które
wskazują świadkowie, może się znajdować się relikt spalonej stodoły oraz masowa
mogiła. W marcu mojej ekipie powierzono zadanie zlokalizowania tych obiektów w
terenie i precyzyjnego wytyczenia ich granic. Rada pytała też, czy można je
przebadać w głąb metodą bezinwazyjną. Odpowiedziałem, że archeologia nie zna
idealnej metody bezinwazyjnej, ale można spróbować. I za pomocą tzw. georadaru
określiliśmy w przybliżeniu rozmiar grobu.

Dlaczego na zdjęciach lotniczych widoczny był ślad większego grobu, który był
na zewnątrz stodoły, a nie było śladu po tym grobie, który znajdował się
wewnątrz?

Resztki pogorzeliska zamazały obraz wnętrza stodoły. Grób zewnętrzny, gdzie już
relikt spalonej stodoły nie sięgał, został przykryty piaskiem, który ostro
rysował się na tle humusu. W latach 1950 i 1952 było to jeszcze bardzo
czytelne.

Badania georadarem na starym cmentarzu żydowskim nie dały żadnych wyników?

Na starym cmentarzu nie było żadnych poszukiwań. Pierwotnie mieliśmy tam szukać
mogiły - domniemywano, że znajduje się ona naprzeciw stodoły, po przeciwnej
stronie drogi. Ale kiedy znaleźliśmy się w Jedwabnem, wstrzymano poszukiwania
na cmentarzu. Nie zgodziła się na nie strona żydowska. Pozwolono nam szukać
tylko przy drodze. Wykonaliśmy 160 odwiertów i nie natrafiliśmy na mogiłę. No,
ale ten grób, który miał być na cmentarzu, ostatecznie odnaleźliśmy w stodole.

Należy chyba przypuszczać, że grób wewnątrz stodoły powstał, został zapełniony
i zasypany jeszcze przed jej spaleniem, że ukryto go przed ludźmi, których
zapędzono do stodoły.

Tak. Przed spaleniem. Grób zlokalizowaliśmy podczas archeologicznego badania
terenu stodoły. Na głębokości 60 centymetrów odkryliśmy jakąś spaleniznę, a w
niej bezkształtną strukturę betonową. Zeszliśmy głębiej. Cały czas ta
spalenizna była, a w niej przepalone kości. Kopaliśmy dalej, pokazała się głowa
z pomnika Lenina, a pod nią kości spoczywające w układzie anatomicznym. Rabin
Ekstein, który naszą pracę nadzorował, pozwolił (sic!!!!) te kości za pomocą
pędzelka odsłonić i obejrzeć. Były nadpalone. Czyli szczątki te były już
zakopane, kiedy płonęła stodoła.

Natomiast grób zewnętrzny powstał po pożarze stodoły, ponieważ w jego górnej
części znalazło się mnóstwo resztek pogorzeliska, przemieszanych z przepalonymi
kośćmi, które zostały zepchnięte. Nawet nieprzeniesione do wykopanego dołu,
tylko zepchnięte.

To się zgadza z relacją świadka, który był wezwany i przymuszony do wykopania
grobu i pochowania pomordowanych.

Tak. Kości zostały zepchnięte na zwłoki, które wcześniej tam złożono. Te, które
były niżej, zalegały w układzie anatomicznym. Pozwolono nam dokopać się do
nich, odsłonić je, obejrzeć, ale nie mogliśmy ich ekshumować.

Otrzymaliśmy zlecenie na prace archeologiczno-ekshumacyjne. Archeologiczne to
zbadanie stodoły, jej wnętrza i obrzeża. Drugim zadaniem miały być prace
ekshumacyjne na użytek prowadzonego śledztwa. Eksploracja grobu, czyli zdjęcie
nadkładu, odsłonięcie szczątków, wypreparowanie ich i podniesienie dla badań
antropologicznych i z zakresu medycyny sądowej. Badania antropologiczne miała
wykonać nasza ekipa. Badania z zakresu medycyny sądowej - ekipa z Akademii
Medycznej w Białymstoku. Dopiero po 10 dniach naszego tam pobytu zapadła
decyzja, że ekshumacji właściwej nie będzie. Prowadziliśmy tymczasem prace
archeologiczne. Ponieważ w zdejmowanym nadkładzie znaleźliśmy szczątki kostne -
ale nie w układzie anatomicznym - pozwolono nam je wypreparować, odsiać od
struktur ziemnych. I tylko te były analizowane przez antropologów i medyków
sądowych.

Dzięki tej analizie udało nam się uzyskać pewną wiedzę. Badając np. znalezione
zęby, można było stwierdzić, że wśród ofiar były dzieci, w tym w wieku do 5
lat, mające zęby mleczne, bez wykształconego systemu korzeniowego, a nawet
niemowlęta, którym ukształtowały się zaledwie zawiązki zębów. Były kobiety i
oczywiście mężczyźni w różnym wieku. Udało się policzyć osoby, których
przepalone, rozdrobnione szczątki tam były. Rachowano dolne partie podbródka,
bo to jest taki element anatomiczny, który w każdym szkielecie występuje tylko
raz i nie ulega tak łatwo deformacjom jak większe kości. Zidentyfikowano
przeszło dwadzieścia tych elementów, ale nie cały materiał zdążyliśmy
przebadać. (sic!!!)

Te badania były prowadzone na szczątkach zebranych w mogile zewnętrznej czy tej
wewnątrz stodoły?

Z obu, ale zdecydowanie więcej materiału było z mogiły zewnętrznej. Na zbadanie
drugiej mieliśmy tylko kilka godzin. (Sic!!) Szczątki te po przebadaniu zostały
ponownie złożone przez rabinów w obu grobach, z odpowiednim nabożeństwem, i
zasypane.

Proszę opowiedzieć o odkrytych przedmiotach. W marcu natrafiliście w stodole na
cztery łuski karabinowe, odpalone, skupione w jednym miejscu, co by wskazywało,
że nie zostały wystrzelone w stodole, tylko przyniesione, na przykład w
kieszeni, może przez dziecko. Znaleźliście też osobno jeszcze jedną,
niewystrzeloną, czy tak?

Nie. Jedna łuska, od mosina, znaleziona w narożniku stodoły, rzeczywiście była
niewystrzelona; ta mogła służyć np. do zabawy. A te cztery łuski znaleźliśmy w
hałdzie ziemi z płytkiego rowu wykopanego w celu zlokalizowania podmurówki.
Normalnie byśmy je pieczołowicie lokalizowali, analizowali miejsce, ale to był
jednodniowy rekonesans. Dlatego nie mogę powiedzieć, czy pierwotnie te cztery
łuski leżały obok siebie.

Później, na przełomie maja i czerwca, gdy przekopaliśmy cały teren stodoły,
łusek było dużo i też nie w jakimś charakterystycznym układzie.

Nie zostały wydobyte z grobu?

Owszem, były też łuski znalezione w mogile, np. jedna od mauzera leżącego pod
głową z pomnika Lenina. Należy je wiązać z wypadkami 10 lipca 1941 r. Leżały na
głębokości nie mniej niż 60 cm. Musiały dostać się tam wtedy, kiedy powstawał
grób. Nie mogły tam zostać wciśnięte później.

W grobie zewnętrznym, ponad szczątkami w układzie anatomicznym, znaleźliśmy,
odsiewając spalone kości od ziemi, pocisk pistoletowy kalibru 9 mm. A właściwie
był to tylko zewnętrzny płaszcz pocisku, niezdeformowany. O czym to świadczy?
Że został wystrzelony do człowieka i uwiązł w miękkiej tkance. Następnie tkanka
spłonęła, a ołowiany rdzeń pocisku wytopił się.

Prokurator Lucjan Nowakowski z IPN uważa, że skoro większość znalezionych łusek
była wykonana nie z mosiądzu, lecz ze stali, nie mogła być użyta w 1941 r.,
ponieważ Niemcy zaczęli je produkować dopiero w 1942 roku.

Mnie ta interpretacja nie przekonuje. Nie wyjaśnia na przykład, z jakiej
przyczyny tak znaczna liczba znalazła się w jednym miejscu. Pewna część łusek,
tych z mosiądzu, miała na spłonce wybitą datę 1939.

W laboratorium profesor Kola i jego współpracownice pozwolili mi obejrzeć
znaleziska, których konserwację właśnie zakończono. Duża liczba monet:
większość polskich, srebrnych. Kilka dziesięciozłotówek i pięciozłotówek tak
spiekło się od żaru w bryłę, że z trudem dały się rozdzielić. Trochę
miedziaków, ale i kilkanaście złotych pięcio- i dziesięciorublówek. Ślubne
obrączki. Kilka zegarków kieszonkowych. Klucze. Kluczyki do szafek. Sprzączki,
guziki, agrafki, zapinki. Złota bransoleta. Spinka do tałesu, c

[Gość: Groby]

Gość portalu: Raport napisał(a):

) Za gębę
) Ślubne obrączki i nóż rzezaka
) [a także: "dużo łusek", "duża liczba monet: większość polskich, srebrnych", "
) kilkanaście złotych pięcio- i dziesięciorublówek", "kilka zegarków
) kieszonkowych", "złota bransoleta. Spinka do tałesu, chusty modlitewnej,
) ciężka, złota, kunsztownej roboty" - wtr. moje - WK.]
)
) Jak doszło do badań archeologicznych w Jedwabnem?
)
) PROF. ANDRZEJ KOLA: Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, z którą
) współpracowałem już m.in. podczas poszukiwania i badania mogił polskich
) oficerów w Katyniu i Charkowie, zwróciła się do mnie o przeanalizowanie zdjęć
) lotniczych Jedwabnego z lat 1950 i 1952. Potwierdziłem, że w miejscu, które
) wskazują świadkowie, może się znajdować się relikt spalonej stodoły oraz
masowa
)
) mogiła. W marcu mojej ekipie powierzono zadanie zlokalizowania tych obiektów
w
) terenie i precyzyjnego wytyczenia ich granic. Rada pytała też, czy można je
) przebadać w głąb metodą bezinwazyjną. Odpowiedziałem, że archeologia nie zna
) idealnej metody bezinwazyjnej, ale można spróbować. I za pomocą tzw.
georadaru
) określiliśmy w przybliżeniu rozmiar grobu.
)
) Dlaczego na zdjęciach lotniczych widoczny był ślad większego grobu, który był
) na zewnątrz stodoły, a nie było śladu po tym grobie, który znajdował się
) wewnątrz?
)
) Resztki pogorzeliska zamazały obraz wnętrza stodoły. Grób zewnętrzny, gdzie
już
)
) relikt spalonej stodoły nie sięgał, został przykryty piaskiem, który ostro
) rysował się na tle humusu. W latach 1950 i 1952 było to jeszcze bardzo
) czytelne.
)
) Badania georadarem na starym cmentarzu żydowskim nie dały żadnych wyników?
)
) Na starym cmentarzu nie było żadnych poszukiwań. Pierwotnie mieliśmy tam
szukać
)
) mogiły - domniemywano, że znajduje się ona naprzeciw stodoły, po przeciwnej
) stronie drogi. Ale kiedy znaleźliśmy się w Jedwabnem, wstrzymano poszukiwania
) na cmentarzu. Nie zgodziła się na nie strona żydowska. Pozwolono nam szukać
) tylko przy drodze. Wykonaliśmy 160 odwiertów i nie natrafiliśmy na mogiłę.
No,
) ale ten grób, który miał być na cmentarzu, ostatecznie odnaleźliśmy w
stodole.
)
) Należy chyba przypuszczać, że grób wewnątrz stodoły powstał, został
zapełniony
) i zasypany jeszcze przed jej spaleniem, że ukryto go przed ludźmi, których
) zapędzono do stodoły.
)
) Tak. Przed spaleniem. Grób zlokalizowaliśmy podczas archeologicznego badania
) terenu stodoły. Na głębokości 60 centymetrów odkryliśmy jakąś spaleniznę, a w
) niej bezkształtną strukturę betonową. Zeszliśmy głębiej. Cały czas ta
) spalenizna była, a w niej przepalone kości. Kopaliśmy dalej, pokazała się
głowa
)
) z pomnika Lenina, a pod nią kości spoczywające w układzie anatomicznym. Rabin
) Ekstein, który naszą pracę nadzorował, pozwolił (sic!!!!) te kości za pomocą
) pędzelka odsłonić i obejrzeć. Były nadpalone. Czyli szczątki te były już
) zakopane, kiedy płonęła stodoła.
)
) Natomiast grób zewnętrzny powstał po pożarze stodoły, ponieważ w jego górnej
) części znalazło się mnóstwo resztek pogorzeliska, przemieszanych z
przepalonymi
)
) kośćmi, które zostały zepchnięte. Nawet nieprzeniesione do wykopanego dołu,
) tylko zepchnięte.
)
) To się zgadza z relacją świadka, który był wezwany i przymuszony do wykopania
) grobu i pochowania pomordowanych.
)
) Tak. Kości zostały zepchnięte na zwłoki, które wcześniej tam złożono. Te,
które
)
) były niżej, zalegały w układzie anatomicznym. Pozwolono nam dokopać się do
) nich, odsłonić je, obejrzeć, ale nie mogliśmy ich ekshumować.
)
) Otrzymaliśmy zlecenie na prace archeologiczno-ekshumacyjne. Archeologiczne to
) zbadanie stodoły, jej wnętrza i obrzeża. Drugim zadaniem miały być prace
) ekshumacyjne na użytek prowadzonego śledztwa. Eksploracja grobu, czyli
zdjęcie
) nadkładu, odsłonięcie szczątków, wypreparowanie ich i podniesienie dla badań
) antropologicznych i z zakresu medycyny sądowej. Badania antropologiczne miała
) wykonać nasza ekipa. Badania z zakresu medycyny sądowej - ekipa z Akademii
) Medycznej w Białymstoku. Dopiero po 10 dniach naszego tam pobytu zapadła
) decyzja, że ekshumacji właściwej nie będzie. Prowadziliśmy tymczasem prace
) archeologiczne. Ponieważ w zdejmowanym nadkładzie znaleźliśmy szczątki
kostne -
)
) ale nie w układzie anatomicznym - pozwolono nam je wypreparować, odsiać od
) struktur ziemnych. I tylko te były analizowane przez antropologów i medyków
) sądowych.
)
) Dzięki tej analizie udało nam się uzyskać pewną wiedzę. Badając np.
znalezione
) zęby, można było stwierdzić, że wśród ofiar były dzieci, w tym w wieku do 5
) lat, mające zęby mleczne, bez wykształconego systemu korzeniowego, a nawet
) niemowlęta, którym ukształtowały się zaledwie zawiązki zębów. Były kobiety i
) oczywiście mężczyźni w różnym wieku. Udało się policzyć osoby, których
) przepalone, rozdrobnione szczątki tam były. Rachowano dolne partie podbródka,
) bo to jest taki element anatomiczny, który w każdym szkielecie występuje
tylko
) raz i nie ulega tak łatwo deformacjom jak większe kości. Zidentyfikowano
) przeszło dwadzieścia tych elementów, ale nie cały materiał zdążyliśmy
) przebadać. (sic!!!)
)
) Te badania były prowadzone na szczątkach zebranych w mogile zewnętrznej czy
tej
)
) wewnątrz stodoły?
)
) Z obu, ale zdecydowanie więcej materiału było z mogiły zewnętrznej. Na
zbadanie
)
) drugiej mieliśmy tylko kilka godzin. (Sic!!) Szczątki te po przebadaniu
zostały
)
) ponownie złożone przez rabinów w obu grobach, z odpowiednim nabożeństwem, i
) zasypane.
)
) Proszę opowiedzieć o odkrytych przedmiotach. W marcu natrafiliście w stodole
na
)
) cztery łuski karabinowe, odpalone, skupione w jednym miejscu, co by
wskazywało,
)
) że nie zostały wystrzelone w stodole, tylko przyniesione, na przykład w
) kieszeni, może przez dziecko. Znaleźliście też osobno jeszcze jedną,
) niewystrzeloną, czy tak?
)
) Nie. Jedna łuska, od mosina, znaleziona w narożniku stodoły, rzeczywiście
była
) niewystrzelona; ta mogła służyć np. do zabawy. A te cztery łuski znaleźliśmy
w
) hałdzie ziemi z płytkiego rowu wykopanego w celu zlokalizowania podmurówki.
) Normalnie byśmy je pieczołowicie lokalizowali, analizowali miejsce, ale to
był
) jednodniowy rekonesans. Dlatego nie mogę powiedzieć, czy pierwotnie te cztery
) łuski leżały obok siebie.
)
) Później, na przełomie maja i czerwca, gdy przekopaliśmy cały teren stodoły,
) łusek było dużo i też nie w jakimś charakterystycznym układzie.
)
) Nie zostały wydobyte z grobu?
)
) Owszem, były też łuski znalezione w mogile, np. jedna od mauzera leżącego pod
) głową z pomnika Lenina. Należy je wiązać z wypadkami 10 lipca 1941 r. Leżały
na
)
) głębokości nie mniej niż 60 cm. Musiały dostać się tam wtedy, kiedy powstawał
) grób. Nie mogły tam zostać wciśnięte później.
)
) W grobie zewnętrznym, ponad szczątkami w układzie anatomicznym, znaleźliśmy,
) odsiewając spalone kości od ziemi, pocisk pistoletowy kalibru 9 mm. A
właściwie
)
) był to tylko zewnętrzny płaszcz pocisku, niezdeformowany. O czym to świadczy?
) Że został wystrzelony do człowieka i uwiązł w miękkiej tkance. Następnie
tkanka
)
) spłonęła, a ołowiany rdzeń pocisku wytopił się.
)
) Prokurator Lucjan Nowakowski z IPN uważa, że skoro większość znalezionych
łusek
)
) była wykonana nie z mosiądzu, lecz ze stali, nie mogła być użyta w 1941 r.,
) ponieważ Niemcy zaczęli je produkować dopiero w 1942 roku.
)
) Mnie ta interpretacja nie przekonuje. Nie wyjaśnia na przykład, z jakiej
) przyczyny tak znaczna liczba znalazła się w jednym miejscu. Pewna część
łusek,
) tych z mosiądzu, miała na spłonce wybitą datę 1939.
)
) W laboratorium profesor Kola i jego współpracownice pozwolili mi obejrzeć
) znaleziska, któryc

[Gość: Wcięło]

Gość portalu: Uzasadnienie napisał(a):

> U z a s a d n i e n i e
>
>
>
>
> I. Bolesław Ramatowski, Stanisław Zejer, Czesław Lipiński, Władysław
> Dąbrowski, Feliks Tarnacki, Józef Chrzanowski, Roman Górski, Antoni
> Niebrzydowski, Władysław Miciura, Józef Zyluk, Marian Zyluk, Jerzy Laudański,
> Zygmunt Laudański, Czesław Laudański, Wincenty Gościcki, Roman Zawadzki, Jan
> Zawadzki, Aleksander Łojewski, Franciszek Łojewski, Eugeniusz Śliwecki,
> Stanisław Sielawa i Karol Bardoń, oskarżeni zostali o to, że w dniu 25
> czerwca 1941 r. w Jedwabnem, pow. łomżyńskiego - idąc na rękę władzy państwa
> niemieckiego brali udział w ujęciu około 1 200 osób narodowości żydowskiej,
> które te osoby przez Niemców zostały masowo spalone w stodole Bronisława
> Śleszyńskiego.
>
> Jak wiadomo ze sprawy zbrodnia dokonana na ludności żydowskiej w Jedwabnem w
> czerwcu 1941 r. miała charakter potwornego mordu, w którym zginęło ok. 700
> żydów, spalonych żywcem w stodole - reszta wybita na cmentarzu. W morderstwie
> tym wzięli udział Niemcy w liczbie kilkudziesięciu (św. J. Sokołowska) w tym
> samych gestapowców 68 i miejscowa ludność, która do działania została
> wciągnięta przemocą. Żydzi zostali zgromadzeni na placu, skąd po wielu
> ekscesach, jak noszenie pomnika Lenina, odprowadzono ich na cmentarz, gdzie
> wielu rozstrzelano i do stodoły Śleszyńskiego, gdzie ich podpalono. Miejscowa
> ludność, a więc w tej liczbie i oskarżeni wzięci byli do udziału pod
> terrorem, jak to widać ze wszystkich wyjaśnień oskarżonych, gdzie
> ktokolwiekby były one składane i z zeznań świadków oskarżenia i odwodowych.
> Przemoc zastosowana przez Niemców do oskarżonych wypływa w wielkiej ilości w
> jakiej w tym dniu krytycznym zjawili się w Jedwabnem i z faktu, że żydów
> należało wyciągać z mieszkań na plac zbiórki, czego sami Niemcy nie mogli
> dokonać ze względu na stosunkowo małą ich ilość. Przemocy nie należy rozumieć
> w ten sposób, iżby przy każdym z oskarżonych szedł Niemiec i pilnował w
> wykonaniu nakazu oskarżonego, bowiem taka pomoc ze strony oskarżonych
> równałaby się zeru. Jeden z oskarżonych, a mianowicie Stanisław Zejer w
> dochodzeniu (na k. 75) zeznał, że pod wpływem gestapo zaprowadził na rynek
> dwie osoby narodowości żydowskiej, co byłoby charakterystyką działania
> oskarżonych pozostałych. Na tle zajścia i okoliczności [...] wyodrębniła się
> rola osk.
>
> Z treści uzasadnienia wyroku sądowego z 1949 r !!!!!
>
> Dodam , ze i tu data 25 czerwca 1941 się powtarza za pono naocznym świadkiem
> niejakim Szmulem Wasersztajnem lub jak to woli Migdałem Całko, który miał
> osobisty powód do zemsty na Polakach !!!




Osobiste obrazy niejakiego snajperka z jego chorej wyobrażni wcięło !!
Pozostaje mieć nadzieję, że poddał się leczeniu , choć wątpię, aby z tego mozna
było go wyleczyć !!
Paranoję można tylko podleczyć, a nie wyleczyc !

[Gość: Pustka]

Jakoś tak wcięło snajperka i liskarudego

[Gość: Braki]

Jakoś brak teraz piewców " zrobili to Polacy" !

[Gość: Kapral]

Snajperku,
brak ci żołnierskiej odwagi ?