hasz0
03.02.09, 13:03
Zarys historii
Z erekcji należy przypuszczać, że kościół w Sączowie zbudował komes
Andrzej, zaś w 1224 roku konsekrował go pod wezwaniem ś. Jakuba Iwo
Odrowąż biskup krakowski. Biskup obdarzył ów kościół dziesięciną z 4
wiosek: Chrząstkowa, Radoszowa, Trzebiesławic i Chruszczobrodu.
W drugiej połowie XV w. Stoi już w Sączowie kościół murowany, z
białego kamienia pod wezwaniem św. Jakuba dziedzicami wsi byli
bracia Maciej i Dersław. Kościół ma w tej wsi swe pola i łąki. Do
parafii należą Tomkowice (Tąpkowice), Pyrzowice, i Ozorowice.
W 1504r biskup krakowski Jan Konarski potwierdza erekcję biskupa
Iwona.
W 1604r. Część Sączowa należała do Wacława Ożarowskiego. W tym
czasie proboszcz sączowski ks. Jan Patriciusz pozwał Wacława
Ożaroskiego, że zajął mu staw plebański i łan roli ogrodu
plebańskiego w Sączowie. Komisja składająca się z ks. Andrzeja
Skarżyńskiego, dziekana bytomskiego, Mikołaja Mierzowskiego starosty
ks. Siewierskiego i Wojciecha Ujejskiego staw przyznała plebanowi.
W 1626r. za nowego dziedzica Jana Zagóry Wałkanowskiego ponownie
staw stał się przedmiotem sporu i sprawa stanęła przed sądem
siewierskim. Ponownie wygrany przez księdza Patriciusza.
W 1850r. kościół doszedł do ruiny i został zamknięty. Nabożeństwo
zostało przeniesione do kaplicy w Ożarowicach. Stary kościół był
restaurowany w latach 1853-54 kosztem parafian. Główny wchód był od
strony południowo zachodniej. Wtedy to domurowano babiniec od strony
południowo wschodniej. W głównym ołtarzu był obraz M.B. Bolesnej,
zasuwany obrazem św. Jakuba. Po bokach stały figury św. Piotra i
Pawła. Boczne ołtarze: św. Anny z bocznymi figurami św. Barbary i
Katarzyny i ołtarz św. Antoniego z figurami św. Franciszka i
Antoniego. W tych latach wybudowano także dzwonnicę.
Kościół
Dawny kościół stał tam gdzie dziś znajduje się kapliczka z
podcieniem. Obecny kościół został zbudowany w 1872 roku staraniem
miejscowego proboszcza kosztem parafian.
Kościół ma kształt krzyża dzięki dwóm równoległym kaplicom: Matki
Boskiej
i św. Sebastiana. W nawie 6 okiem witrażowych. Główny ołtarz
renesansowy składa się z dwóch kondygnacji. W dolnej między 4
rzeźbionymi kolumnami stoją figury św. Piotra i Pawła Apostołów.
Główny obraz łaskami słynącej Matki Bożej, trzymające na lewej ręce
Dziecię. Za zasuwie św. Rodzina w drodze. Nad nią unosi się Duch
Święty. W wyższej kondygnacji patron kościoła św. Jakub.
W ołtarzu stoją dwie skrzyneczki z relikwiami św. Romana i Jakuba.
W kościele są dwie Kaplice w których umieszczono ołtarze.
W kaplicy św. Sebastiana znajduje się ołtarz renesansowy z 4
złoconymi kolumnami. Ołtarz św. Sebastiana, przywiązanego do słupa i
pochylonego po egzekucji. U stóp świętego leży hełm.
Obok stoją figury św. Barbary i Katarzyny.
Do ołtarza Matki Bożej wchodzi się przez arkadę. Ołtarz renesansowy
zdobią 4 kolumny. Główny obraz M.B. Różańcowej
okrywa sukienka złocona. Na zasuwie św. Zofia z 3 córkami. Między
kolumnami stoją figury św. Stanisława i Wojciecha. Na szczycie
nastawy rzeźba wyobraża św. Gabriela Archanioła. W kaplicy stoi
także stara figura Jana Nepomucena przeniesiona z kapliczki we wsi.
