Mam dość!

[mamnia]

A miało być tak pięknie- operacja, a potem już z górki(teoretycznie). A tak
nie jest:( Jestem wykończona tym ciągłym i bezustannym pilnowaniem Karoli
(dosłownie)- nie wkładaj paluszków do buzi ( z tym już moze trochę lżej), nie
przewracaj się na brzuszek. To ostatnio mój koszmar- o ile przed operacją,
nie była zainteresowana przekręcaniem się na brzuszek, to teraz uparła się,
zasypiać tylko na brzuszku. A przecież nie wolno! Właśnie- jak długo jeszcze
(miesiąc od operacji, dwa, pół roku, aż się szwy rozpuszczą?- no do kiedy
konkretnie??? W nocy zrywam się za kazdym razem, kiedy tylko się zakręci- bo
muszę sprawdzić czy przypadkiem nie usiłuje przekręcić się na ten nieszczęsny
brzuszek. I ten wiecznie zatkany nosek! Za każdym razem, kiedy mam go
oczyścić, przeżywam horror. Obie zresztą się z tym męczymy- mała się broni
jak może. A nawet jeszcze nie zaczęły się masaże blizn:(

[agnieszka.rzeznik]

hej hej hej

Jest z górki, ale bardzo bardzo powoli. Nam też jest ciężko: młody prezentuje
megaprzewrażliwienie na punkcie swojego nosa - żadnej tolerancji dla
czyszczenia, pobudki w nocy za każdym przewróceniem się na bok, itd. Dodatkowo
odkrył radość wspinania się po wszystkich meblach, krzesłach i Bóg wie czym
jeszcze na swoich chwiejnych i niestabilnych nóżeczkach, a je mam od razu
wizje, że zaraz uderzy nosem i zniszczy bezpowrotnie dzieło dr Surowca. No i
doszło co najmniej jedno karmienie nocne, bo Książę nie naje się łyżeczką
tyle , co wcześniej smoczkiem.

Ale jest coraz lepiej - już nie trzeba go cały czas nosić, już może posiedzieć
trochę na ziemi, już coraz dłużej potrafi zająć się sobą - nie mam jeszcze
luksusów, moje zniknięcie w toalecie budzi żałosny protest, ale już widzę
pewien postęp.

Trzymajmy się więc myśli, że taka poważna trauma poszpitalna trwa miesiąc. A
jeśli będzie nawet trwała dłużej to my matki po tym miesiącu będziemy już do
tego przyzwyczajone!!

Pozdrawiam
Agnieszka

[mamnia]

:)
Dziękuję Ci, Agnieszko, za odzew:)Jakbym czytała o Królewience i sobie:)
Faktycznie jest coraz lepiej. Szczerze mówiąc, to ten wątek napisałam po
wyjątkowo cięzkim dniu. Miałam jakąś taką chwilę załamania. Już mi przeszło,
ale rzeczywiście przewrażliwienie na punkcie noska Karoli jest przeogromne. My
to nawet jeszcze nie siedzimy. Mogłabym co prawda spróbować przejsć na
spacerówkę, ale mnie się wydaje, że mała zaraz się przechyli i upadnie na rurkę
od wózka- mimo zabezpieczających ją pasków:)
Czytałam Twoją relację z pobytu w Imidzie (szczególnie mocno Ci współczuję ze
względu na dwutygodniowy pobyt w szpitalu w tym upale:()
Pozdrawiam serdecznie

[agnieszka.rzeznik]

Puk puk to ja, mały Patryk, synek mojej Mamy Agnieszki:
Ja tylko z małą uwagą wieczorową porą:
Spacerówka daje doskonałe możliwości: rączki unieruchomione bandażami łatwiej
włożyć do buzi, a jak mamusia te rączki przywiąże to zawsze można przyssać się
do tej rurki-oparcia z przodu. Efekt jest super-fajny bo Mama jest blisko mnie,
trzymając moje rączki i moją główkę i sam nie wiem czym ona tę spacerówkę pcha.
Niestety teraz wyjeżdżamy na spacer, kiedy jestem już baardzo senny i nie mam
siły na harce.Teraz częściej wychodzimy na trawnik przed domem.
Pozdrawiam Twoją Królewnę!
Mały Książę Patryk

[mamnia]

:)
Spię ja sobie, Królewienka, w najlepsze, a tu stuki i puki. Co jest? A to
Patryś. Spacerówkę juz mamy opanowaną:) Nawet stwierdziłam, że zasypianie na
brzuszku jest ciekawsze niz na plecach:) Mamie sie to oczywiscie zbytnio nie
podoba (dziwna, przeciez to takie miłe), ale jakoś się dogadujemy. Serdecznie
pozdrawiam Cię, Patryku i Twoja Mamę oczywiście też.:)

[agnieszka.rzeznik]

Cześć Prześliczna!!!
Czy mnie Królewno jeszcze pamiętasz???
Ośmielam się donieść, że wyrósł mi siódmy ząb (po baardzo długiej przerwie) i
jestem coraz piękniejszy!!
Czy Twoja Mama jeszcze bywa na tym Forum???? Odnówmy znajomość, co Ty na to??
Całuję
Patryk, który choć mały, to do znajomości doskonały

[mamnia]

:)
Masz wiadomość na gazetowym. Daj znać czy doszło. Czyli ząbków mamy tyle samo:)