Chciałabym wiedzieć!!!

[adasimama]

Witam mam na imie Krysia mój synek Adas ma w tej chwili 5 i pół
miesiaca w kwietniu ma byc operowany w IMiDzie.Adaś urodził sie z
lewostronnym rozczepem wargi oraz podniebienia miękkiego i
twardego,prosze mamy i tatusiów którzy przeszli taka operację
dziecka o powiedzenie mi jak to wszystko wygląda po operacji,ile ona
trwa ???????

[mama_kubka]

Witaj Krysiu, zerknij jutro do swojej poczty, pozdrowienia :-).

[adasimama]

Dziekuje odbiore napewno:)

[macca4]

Ja też już doświadczona (po operacji) więc też coś napiszę - tyle że tutaj - żeby inne osoby też mogły poczytać.
A tak przy okazji - mamo_kubka - dostałaś mojego maila? :))

OPERACJA:
- środa - przyjęcie do szpitala (w miarę sprawne), czekanie na jakieś info, badania (nic), wieczorna rozmowa z anestezjologiem, podpisywanie papierów w szpitalu
- czwartek - wciąż ni było wiadomo czy operacja się odbędzie i kiedy ale Gu od 3 w nocy był na czczo, rano dostał kroplówkę. Ze względu na to, że jedna dziewczynka się rozchorowała, wskoczyliśmy na jej miejsce. Jak przyszli po niego nie było mnie z nim :( bo poszłam akurat do apteki. Jak wróciłam był już na sali operacyjnej. Nawet nie wiedzieliśmy kto operuje(ach ten przepływ informacji w szpitalach). Stwierdziliśmy, że nie będziemy 3h czekać na korytarzu i pojechaliśmy do Galerii Wola. Zrobiliśmy zakupy,napiliśmy się kawy i po 2,5 h wróciliśmy. Bardzo się baliśmy o Gugla ale stanie pod salą nic by mu nie pomogło. Po operacji wyszedł lekarz i z nami porozmawiał ok 10 min. Wszystko się udało ale rozszczep był duży i niestety nosek nie jest idealny - nie ma podbudowy, żeby go dobrze wyprofilować. Ale im
później zrobimy korektę (plastykę nosa) tym lepiej - najlepiej jak głowa przestaje już rosnąć. Po pół h mogliśmy pojedynczo do niego wejść i siedzieć do wieczora. Ja nie byłam w stanie tam siedzieć i patrzeć na niego podłączonego do aparatury i całego we krwi. Większość czasu siedział TŻ. Wieczorem go zostawiliśmy, TŻ poszedł do hotelu a ja spać na oddziale.
- piątek - Rano pytam pielęgniarkę kiedy mogę do niego wejść a ona że jakby wiedziała że jestem na oddziale to by mnie zwołała o 3 rano bo płakał. Się wkurzyłam ale z drugiej strony dobrze - ja się wyspałam a on dostał dawkę przeciwbólowych i spał do 9 rano. Przyszedł TŻ, odebraliśmy go z pooperacyjnej, wzięliśmy na oddział i zaczęliśmy karmienie. Od razu wypił 50ml rumianku - wszyscy na oddziale w szoku, że to super, ze nie będzie problemów itd. Do końca dnia zjadł sumie 480 ml czyli bardzo dobrze. Ale na noc i tak dostał jeszcze kroplówkę i to była ciężka dla mnie noc. Bałam się,że się przewróci na brzuch i sobie wszystko uszkodzi. Nic nie spałam. Miał temperaturę (ok 38,2 po podaniu paracetamolu).
- sobota - Gu już nie chce jeść. Przyszła pielęgniarka i pokazała jak
skutecznie (i drastycznie) wmuszać. Poszło. Do końca dnia zjadł w sumie 590ml. Opuchlizna zeszła, gorączka spadła, zaczął się uśmiechać. Na obchodzie jakiś inny lekarz, nic się nie można dowiedzieć (np. kiedy wyjdziemy). Nastawiliśmy się, że wyjdziemy w poniedziałek.
- niedziela - Gu znowu gorzej je. Inne pielęgniarki - jakoś mniej chętne do pomocy. Na obchodzie lekarka pyta czy zostajemy do zdjęcia szwów - my że nie. No to co wy tu jeszcze robicie? Okazało się, że możemy już wyjść i wrócić w czwartek na zdjęcie szwów. No to korzystamy z tej możliwość - może w domu gu zacznie jeść?

W DOMU:
A w domu tragedia - już nic się nie da do buzi wepchnąć. TŻ pojechał po strzykawkę - uff poszło. W sumie zjadł 480 ml. Mało ale chociaż
się nie odwodni.
- poniedziałek - z jedzeniem tragedia. widzę, ze jest coraz słabszy, osowiały, śpiący. Zawzięłam się i karmiłam go 1,5h - zjadł 80 ml!!! Niezły rekord ... (wcześniej w szpitalu już jadł po 130).

Guglowi leci wydzielina z nosa, podniebienie podobno go nie boli. Ciężko mu się oddycha, je. Nikt po operacji już nie zajrzał mu do buziaka, priorytetem było jedzenie i temperatura.

ZDJĘCIE SZWÓW:
No jesteśmy juz po. W czwartek byliśmy w IMID. Bałagan maja tam straszny ;( Najpierw do poradni, zarejestrowaliśmy się do chirurga i czekamy. Oni tam wywołują - najpierw najmłodsze dzieciaki lub do zabiegowego. Czekamy i czekamy i nic. Dobrze, że zapytałam wychodzącą pielęgniarkę i okazało się, że jest sama i nie ma jej kto potrzymać dziecka :( i że mamy iść na oddział. To akurat dla nas dobrze bo chcieliśmy otrzymać wypis i odebrać butelki, które zostawiłam w lodówce na oddziale (zapomniałam zabrać w niedzielę ...)
Szwy zdjęli od reki, 5 minut i nawet za mocno nie płakał. Ale chcieliśmy jeszcze ten wypis (nikt nie wiedział gdzie się zgłosić) i porozmawiać z lekarzem. W końcu się udało a nawet panie pielęgniarki oddały mi butelki - umyte! Lekarz miał wprawdzie operację i nie mógł nam poświęcić dużo czasu ale odesłał do miłej młodej lekarki, która obejrzała paszczę w środku, osłuchała (bo Gu trochę kaszle) i wytłumaczyła wszystkie wątpliwości. Kaszel prawdopodobnie od ściekającej wydzieliny - próbuje jej się pozbyć. Ale jak nie przejdzie to w poniedziałek mamy iść do lekarza.
Teraz czeka nas jeszcze kontrolna wizyta u chirurga za 1,5 miesiąca - jak się wszystkie szwy rozpuszczą no i wtedy tez zaczną się wizyty u logopedy.

Generalnie jakoś to przeżyliśmy. Mimo pewnych niedociągnięć, uważam opiekę w szpitalu za bardzo dobrą (i lekarze i pielęgniarki).
Cieszę się, że jesteśmy już po. Trochę się martwię, że czasami trochę jedzenia (zwłaszcza gęstego - banan) pojawia się w nosku. Mam nadzieję, że to nie przetoka ... Zobaczymy za miesiąc.

Mam nadzieję, że mój post chociaż zgrubnie cię przygotuje - takich opisów brakuje wg mnie na forum. Za to wielu rodziców pisze na priv :)

[mar6ta22]

witam
ale mnie wysttraszyło to co tu napisałaś macca4☺ ! Mam córeczkę 7-
miesięczną, ma rozszczep podniebienia miękkiego i kawałek
twardego,do IMID jedziemy juz we czwartek 7.02.I zaczynam się bać.
chciałabym wiedzieć jak zachowuje się dziecko? bo moja córeczka jest
bardzo wrażliwa na ból, mocno płacze:( dziś robiłam jej badania i
pół godziny uspokajałam ja po ukłuciu igła...... az boję się
pomyśleć co bedzie jak bedzie ja bolało po operacji.....
pozdrawiam

[macca4]

Może nie powinnam była tego pisać ale uważam, że lepiej wiedzieć i się
odpowiednio przygotować.
Nie bój się - dziecko jest na lekach przeciwbólowych - jest trochę oszołomione
ale raczej nie powinno jej nic boleć. Niektórzy wręcz twierdzą, że podniebienie
nie boli tylko raczej warga.
Ogólnie na przykładzie Gu i innych dzieci, które widziałam mogę powiedzieć, że
dzieci znoszą ten zabieg naprawdę dobrze.
Ty bardziej, że Wasza operacja będzie jednak dużo mniej rozległa.
Będzie dobrze, ale musisz mieć świadomość, że niekoniecznie lekko dla Ciebie :)

[mar6ta22]

Dzięki za podtrzymanie na duchu
pozdrawiam

[mar6ta22]

Witam
a mogłabys mi jeszcze trochę napisac na temat pobytu w IMid, od
strony technicznej? jak wyglada nocleg mamy dziecka? czy nie ma
problemów z noclegiem? Jestem z poza warszawy i nie za bardzo mam
gdzie przenocować, a szczerze mówiąc wolałabym byc blisko Matiki.
czy jeśli dziecko płacze w nocy to wołają pielęgniarki mamę? jak
wyglądaja odwiedziny np taty? czy będzie mógł być z nami na sali
pooperacyjnej? gdzie można zjeść np obiad?
chciałabym troszkę wiedzie takich rzeczy, to mnie uspokoi, a to
ważne zeby mama byla spokojna to wtedy dziecko też mniejszy przeżywa
stres
pozdrwiam

[macca4]

Nocleg mamy - na materacu (miałam własne prześcieradło i spiwór), tuż przy łóżku
dziecka. Ewentualnie jak nie ma drugiego pacjenta na sali - na łóżku.
Bez mamy jest tylko 1 noc - na pooperacyjnej. Raczej nie wołają - dziecko jest
na lekach. Chyba, że już rano.
Druga osoba nie może spać w szpitalu, odwiedziny bez problemu - teoretycznie
tylko na świetlicy. W praktyce wszystko zależy od pielęgniarek, które są danego
dnia. W weekendy raczej luz. U nas tata przebywał w zasadzie cały dzień na
oddziale. Ja albo on wychodziliśmy z sali na czas obchodu. A czasem nawet
byliśmy oboje (po operacji on karmił a ja odciągałam pokarm). Na sali
pooperacyjnej tylko 1 osoba i my musieliśmy tego przestrzegać. Ale następnego
dnia u innych dzieci widziałam nawet 2-3 osoby!
Obiad - w sąsiednim budynku (poradnie) jest podobno bar. Jakieś kanapki można
kupić z automatu. My robiliśmy kanapki, zupki gotowe i herbatę. Jest kuchnia.
Dasz sobie radę :) Zawsze ktoś może Ci pomóc np przypilnować dziecko. My byliśmy
we dwoje i było nam łatwiej - czasami komuś właśnie coś kupiliśmy itp.
Jak coś to pytaj dalej :)

[mar6ta22]

Bardzo dziekuje za cenne info. Jak coś jeszcze bedę chciala wiedzieć
to napiszę
pozdrawiam i powodzenia dla maleństwa :*

czy po operacji podniebienienia

[tylkoty0]

mozna dawac smoczek uspakajacz?

[macca4]

A chirurg Wam nie powiedział? Robiliście zabieg na Koziej to chyba można było
zapytać o wszystko ;) Jest też archiwum grupy:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=13419&w=44691641&v=2&s=0
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=13419&w=52547910&v=2&s=0
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=13419&w=72071306&v=2&s=0
Moim zdaniem bezpośrednio po zabiegu nie można ale potem raczej tak - tylko po
co? żeby za pół roku odzwyczajać?

[adasimama]

To bardzo cenne informacje,ja również dziękuje,ja będę tam sama z
małym i nie zapowiada się bym mogła nocowac poza instytutem więc
będę musiała zapłacić za swój pobyt.

[annya11]

Witaj, moja córeczka miała całkowity rozszczep podniebeinia twardego
i miękkiego - opracja trwała okło 1,5 godziny. Po nas był operowany
chłopiec mający dwustrinny rozszczep wargi, podniebienia twardegi i
miękkiego - operacja trwała ok.2,5 godziny.
Po opreacji dziecko jest na lekach przeciwbólowych ( w naszym
przypadku to były 4 dni). Z noska przez 10 dni może się sączyć
wydzielina w kolorze różowym ( u nas nie miało to nigdy miejsca). W
kwetii jedzenia - najpierw herbatka rumiankowa, potem mleczko - u
nas tylko łyżeczka wchodziła w rachubę.
Głowa do góry, nastawiałam się, że będzie znacznie gorzej.

[adasimama]

Mój synek ma podobnie ja twoja córcia całkowity rozczep podniebienia
miękkiego i twardego oraz lewostronny rozczep wargi.Boję sie tej
operacji dlatego tak dopytuję chce byc przygotowana psychicznie na
to co mnie i Adasia czeka.Najbardziej mnie martwi ze mój synek nie
lubi pic wogóle je tylko nutramigen obawiam sie ze rumianku nie
przełknie on nie lubi herbatek jakichkolwiek.Zaczynam sie
martwic....dziękuję wam za wsparcie bedzie mi bardzo potrzebne ja
jade tam sama z synkiem niestety mąz musi pozostać z pozostałą
trójką dzieci w domu.Ale jestem dobrej myśli.

[ewcia232]

Dasz sobie rade, ja bylam 5 razy sama z corka (obustronny rozszczep
wszystkiego)i poradzilam sobie. Zawsze na oddziale sa osoby
zyczliwe, ktore w razie czego zrobia ci zakupy lub zostana z
dzieckiem, gdy bedziesz chciala sie np. umyc. Uszy do gorym wszystko
bedzie dobrze:)))
Ewa

[m.stadko30]

A propos herbatki rumiankowej - trzeba dziecko nauczyć pić rumianek
przed operacją, żeby potem nie było horroru. najlepiej wychodzi
chyba karmienie strzykawką, bo tylko dziecko łyka, ale trzeba
uważać, zeby nie urazić wargi. Ktoś napisał powyżej, ze w zabiegowym
nie miał kto pielęgnarce potrzymać dziecka do ściągania szwów -
nasze dziecko yło operowane na Koziej i w czasie ściągania szwów to
mąż trzymał Małą a ja na drugi dzień po zabiegu w czasie kiedy
pielęgniarka przemywała Marysi ranę pod nosem i smarowała maścią
(neomycyna). Trzeba przytrzymać leżące dziecko od strony głowy -
przedramionami przytrzymać głowe, a dłońmi ręce dziecka - bobas leży
i nic się nie rusza tylko buczy. NA Koziej o tyle jest łatwiej z
karmieniem, że jest zakładana sonda i przez kilka dni dziecko jest
karmione strzykawką przez sonde prosto do żołądka- najlepiej we
śnie, bo wtedy jest spokojne. My karmilismy MArysię nawet podczas
jazdy samochodem z Warszawy.

[annya11]

Radzę przyzwyczajać go do picia rumianku i to niekoniecznie takiego granulatu
dla dzieci, ale tradycyjnego. Dlaczego? W brzuszku dziecka po operacji
znajduje się zawsze krew - tego się nie uniknie. Cukier sprzyja niestety
rozwojowi bakterii, stąd najlepszy jest świeżo parzony. Małymi ilościami
przyzwyczajaj synka. Mam zdjęcia córeczki w 10 dni po operacji. Jeśli
chciałabyś zobaczyć, mogę przesłać.
Ustawiłam się spychicznie, że to musimy przejść, że taka jest kolej. Że nic
nas nie złamie, że razem przetrwamy. Tak silnie to się we mnie zakorzeniło, że
nie miałam czasu na lęk. Nie będziesz sama. Wokół będą z pewnością życzliwi
ludzie. Nie ma chyba takich słów, którymi byłabym Cię w stanie uspokoić.
Dzisiaj moja córeczka to prawie dwu latka. Uśmiechnięta, radosna, ufna. Osoby,
które ją znają od urodzenia wciąż nie znajdują odpowiedzi jak to możliwe, że
nie widać po niej żadnego piętna bólu. Myślę, że osobowośc to jedno, ale także
ważne jest podejście rodziców. Bałam się, aby nie być nadmiernie opiekuńczą.
Na czas operacji gdzieś schowałam matczyne uczucia i w pierwszej kolejce byłam
pielęgniarką i opiekunką - ot taka służbistka. Dopiero gdy wszystko miałam pod
kontrolą, a malutka słodko spała, pozwalałam sobie na okazywanie uczuć, także
łzy. Każdy jednak z nas jest inny, stąd trudno dawać rady, które miałyby
przynieść 100% ulgi innemu rodzicówi.

[adasimama]

Ja również staram sie nie być nadopiekuńczą mamą,mam czworo dzieci i
nie spotkało mnie nigdy nic takiego jak przyAdasiu i zapewne dlatego
ja troche panikuję ale staram się zachowc zimna krew jak
trzeba,poniekąd ciesze się już że operacja niebawem ponieważ mamy
kłopoty z karmieniem do tej pory butelka habermanna była
niezastąpiona jednakże teraz nawet ona przestaje spełniac swoje
zadania.Jak chodzi o rumianek ,to masz Annya rację że nalezy dziecko
przyzwyczajać ale kłopot w tym iż Adaś wogóle nie pije nawet gdy był
chory i miał zapalenie płuc i wysoką gorączkę dostawał kroplówki
nawadniające bo nie można było goi zmusić do picia,stąd ten mój
strach.Jak chodzi o fotki to chętnie obejrzę.Dziękuję za wsparcie
duchowe,jest mi potrzebne.

[u.too]

ola podobnie nie lubiła herbatek, trochę dłużej po zabiegu
protestowała, ale wróciliśmy spowrotem tylko do nutramigenu,tak jak
lubiła
zaraz po zabiegu są kroplówki a rumianek podawałam jej w zasadzie
symbolicznie-po kropelce, kroplomierzem

[adasimama]

No ja narazie staram sie nie panikowac mam nadzieję że jakoś to samo
się rozwiąże może pomoże nam strzykawka a może mojemu synkowi sie
odmieni(mam taką nadzieję)i zacznie pić herbatki a przedewszystkim
rumianek.Cały czas próbujemy,bez pozytywnych rezultatów jak dotąd
ale jestem dobrej myśli.Pozdrawiam:)