Spadają już pierwsze liście czyżby koniec lata

[miet.b]

Zauważyłem, że z mojego orzecha przed domem spadają liście. Nocki i poranki
niestety już chłodne, więc są pierwsze odznaki jesieni. Juz niedługo babie
lato. Nawet następnej pory roku nie chcę przywoływać.

[czuk1]

Na Roztoczu nie ma tak widocznych jak na orzechu oznak końca lata.
m

[blotniarka.stawowa]

Widok dzieci idacych do szkoly to niechybny znak konca lata...
Najlepsze zyczenia dla rozpoczynajacych rok szkolny dzieci i nauczycieli

[szekla]

ani liscie nie spadaja (ok te na balkonie bo maz nie podlewal), a dzieciaki
tutaj dopiero 12 wrzesnia do szkoly popedza

[mjot1]

Przecie wystarczy wyjść z chałupinki świtem bladym i zanurzyć się w poranne
powietrze ostre i rześkie niczym strumyk górski.
I ten szelest pod nogami opadłych już liści lip i jaworów.
I te rozświetlające ciemną zieleń nieliczne gałązki jaskrawą złotą żółcią
listków malowane.
I tam hen już za lasem w wilgotnym zagłębieniu ugorów skrywająca wszystko gęsta
mleczna smuga mgły.
I ugory z wiechciami i baldachami już w tonacji beży i brązów.
I smutne pasma zaoranej gleby aż po horyzont aż tam gdzie zza ciemnej smugi
lasu skrywającej się za zwiewnymi woalami mgły wyłania się jaskrawe krwiste
półkole.
I cudowny pajęczy świat owe misterne dzieła aż ciężkie od klejnotów z kropelek
rosy.
I jeszcze tylko cichutki szczebiot jaskółki tam hen wysoko kąpiącej się w
promyczkach porannego słońca.
To już jednak jesień...
Mniemam, że ona i tam na Roztoczu widoczną już być musi...

PS
Wpadłem tu do Was ot tak na chwileczkę jeno sprowokowany przez jedną z
forumowiczek
A jako że nijak z Krainą tą nie jestem związany za wtargnięcie przepraszam

Najniższe ukłony!
W nastroju wyraźnie już jesiennym M.J.

Piękny opis jesieni ... też na Roztoczu.

[czuk1]

Dziękuję. Wpadaj do nas częściej a nie tylko przypadkowo.
mariusz

[bacia40]

Mjocie, ja tutaj też stosunkowo nowa, a już Cię witam serdecznie.Wprowadziłeś
prawdziwie nostalgiczny nastrój, jak nic powiało chłodnym jesiennym porankiem.
Mjotnij się tutaj częściej.(Szeklo, ale się nam trafiło!)

[blotniarka.stawowa]

Ja tez witam serdecznie pana Mjota i uroczyscie nadawam medal Baci za
sciagniecie tegoz tutaj.
Baciu, czy bardzo sie pomyle przypuszczajac ze to Tobie sie ow medal nalezy?
Dedukcje opieram na naszej konwersacji jakis czas temu
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=13550&w=25086074&v=2&s=0
Panie Mjocie, mam nadzieje, ze dalszych prowokacji nie bedzie trzeba, by te
wizyty byly czestsze i dluzsze, nie tylko "na chwileczke".
A jesli Roztocze dotychczas Panu obce, w przyjazne zamienic sie moze juz po
pierwszej wizycie, wszak to tylko rzut beretem od Panskiej polany

orzechy

[januszx]

roztocze jesienią jest cudne , róznobarwne liście na drzewach , poźniej na
polach i scieżkach , wybrac sie na taką przechadzke jesienną przecudnna krainą
wzgórz to marzenie niespełnione me . niestety nie mozna wysunąc nosa z bloków i
ulic niby tak blisko ścieżki zwierzynieckie i susicekie niedaleko a tak
trudno zorganizowac wyprwę .
Jesli chodzi o orzechy włoskie to najbardizej lubie takie świerzutkie , prosto
z drzewa ,poprostu pycha , tylko potem mam problem i nie wiem jak
doprowadzić ręce do porządku?
więc orzechy juz są?
Pozdrawiam roztocznie
j

[benia30]

mjot1 napisał:

>
>
> (............)
>
> To już jednak jesień...
> Mniemam, że ona i tam na Roztoczu widoczną już być musi...
>
>

Piękny opis... I taka jest właśnie jesień na Roztoczu...

[januszx]

A Benia wybiera się obejrzeć spadające liście we wrzesniu lub pażdzierniku?
opisze nam swe wrażenia?
Pozdrawiam roztocznie
j

[benia30]

januszx napisał:

>
> opisze nam swe wrażenia?
>

Obawiam się, że mój opis nigdy nie będzie tak piękny jak ten powyżej (szanownego
Mjota)...
A wrażenia listopadowe nigdy nie będą tak słoneczne i kolorowe jak wrześniowo-
październikowe ((
pozdrawiam cieplutko...
b...

A jednak...

[mjot1]

Nadleciały. Jak zawsze znienacka wyskoczyły zza ściany lasu i natychmiast nad
naszą spokojną polanką zrobił się rejwach niesamowity.
Klucz rozpadł się i chaos zapanował kompletny. Lecz już za chwilkę dość
regularnym kołem zaczęły krążyć nad polanką wzbijając się wciąż wyżej i wyżej...
I ta smutna jakże przejmująca pieśń...
Ta pieśń powoduje, że człek zaczyna czuć się jakoś dziwnie... jakby tam gdzieś
w środku coś pękło. A nierzadko i łezka zwilży kącik oka.
Zawsze w takich chwilach jak dzieci machamy im na pożegnanie i życzymy im
szczęśliwej podróży.
Choć to zupełnie nieracjonalne to gdzieś tam w głębi coś szepcze, że
przyleciały tu nad polankę by się z nami pożegnać, że to dla nas ta pieśń
pożegnalna...
A one śpiewały, krążyły i wzbijały się wciąż wyżej i wyżej...
Raptem krąg zaczął się niejako „odwijać”. Uformowały wyraźną „jedynkę”
i „wskazały” nią wprost na południe.
Czoło klucza dawno już skryło się hen za lasem a nad nami krąg nadal jeszcze
rozwijał się w prostą linię niczym nić z kłębka...
Pieśń początkowo chóralna, głośna, potężna powoli zaczęła jakby „rzednąć”... aż
w końcu pojedyncze głosy dały się słyszeć jeno. Klangor powoli cichł... aż
zamilkł.
Nad polanką zapanowała cisza... Odleciały. Zostaliśmy sami...

I chociaż to nie ma sensu to przecie, gdy z „pięciolinii” przewodów
elektrycznych staram się odczytać utwór zapisany nutkami jaskółczych ciałek to
zawsze układa mi się on w ową przejmującą i smutną pożegnalną pieśń
odlatujących żurawi...

Najniższe ukłony! w stronę sympatycznego Roztocza M.J.

[bacia40]

No tak, robi się coraz smutniej...Te żurawie, jaskółki na pięciolini i Mjoy z
przejmującym tekstem.Dobrze, że mamy kogoś koło siebie (np.ZLP) i człek nie
zostaje taki całkim samiuteńki.Jeszcze letnie uściski...

[alta11]

a jednak.... lato, lato jeszcze jest! np. wczorajsza piękna niedziela i tak
bardzo udana impreza na Rynku Wielkim a wracałam wieczorkiem i było miło,
przyjemnie, ciepło. Moze3 jeszcze troche lata nam sie ostanie na dłużej.

[szekla]

przedpoludniem, dzielnie pedalujac pojechalam nad jeziorko.Usialdam na lawce
jescze w cieniu schowanej, jeszcze od rosy wilgotnej.W wodzie uwijaly sie
labedzie wiecznie glodne, kaczuchy i cos jak perkozy zywe i wszedobylskie.
Kazalo sie to ptactwo karmic wiec karmilam niczym Zosia jakas a w tle mialam
czerwien, zloto, mosiadz i braz okolicznych drzew. Wracajac do domu cieszylam
oczy cytrynowa barwa chryzantem ogrodowych i fioletem wrzosu.Czyz to nie
najbarwniejsza pora roku? i jakaz pachnaca....
wznoszac toast herbata mietowa
Wasza Szekla