fandomowe piekiełko

[sfinks13]

usenet.gazeta.pl/usenet/0,2.html?group=pl.rec.fantastyka.sf-f&tid=1052561

[Gość: byszbysz]

Inglot w ostatnim SF też ślicznie pasuje do tytułu tego wątku. Chyba bez szans
na jakąś zmianę sytuacji w przyszłośći...

[Gość: Sineira]

NIe pojmuję, po co takie rzeczy drukują. Ten szajs Inglota był w ogóle o
niczym, ot, wyliczenie kolegów. Żenujące.

[Gość: PWC]

Wystąpię z poczucia obowiązku. Owszem, sytuacja między Rafałem Ziemkiewiczem i
Konradem Lewandowskim jest dość idiotyczna i niesmaczna. Pomijając drobnne
niesnaski, zaczęła się od oskarżenia Konrada, że Rafał popełnił plagiat z
Konrada. Konrad strasznie się zaperzył i poszedł z tym do sądu. Po czym od czasu
do czasu pisze o tym. A Rafał też od czasu do czasu (choć rzadziej) odpowiada.

Ale - na miły Bóg - dlaczego niby to ma być pod hasłem "fandomowe piekiełko"?
Sprawa dotyczy dwóch autorów, z których jeden drugiego oskarża o plagiat. Gdzie
ty "fandomowe"? Pisarskie piekiełko (ew. autorskie piekiełko) byłoby tytułem
odpowiednim, w który zapewne wkomponowuje się tekst Jacka Inglota (o ile dobrze
zrozumiałem).

PWC

[Gość: azb]

> Ale - na miły Bóg - dlaczego niby to ma być pod hasłem "fandomowe piekiełko"?
> Sprawa dotyczy dwóch autorów, z których jeden drugiego oskarża o plagiat.
Gdzie
> ty "fandomowe"? Pisarskie piekiełko (ew. autorskie piekiełko) byłoby tytułem
> odpowiednim, w który zapewne wkomponowuje się tekst Jacka Inglota (o ile
dobrze
> zrozumiałem).

Niestety nie zupełnie. Całą historię znam od lat, z czasów kiedy Konrad chodził
od jednego wydawnictwa do drugiego usiłując sprzedać pierwszego "Ksina". Był
wtedy człowiekiem ciężkostrawnym, któremu nikt nie był w stanie przetłumaczyć,
żeby się odrobinę opamiętał i nie działał środowisku na nerwy. Do klasycznych
wskoków należał np. skandaliczny reportaż z jednego z konwentów. Skandaliczny
nie dlatego, że zdarzył sie tam jakiś prawdziwy skandal, tylko dlatego że
Konrad opłacił był kilku ochroniarzy i porobił zdjęcia ludzi zalanych krwią po
pobiciu. W rzeczywistości nic takiego nie miało miejsca. Po jakimś czasie, gdy
Konrad trochę się rozwinął i zdobył kilka nagród, w tym Zajdla, nadaszła faza
odprężenia. Dało się z nim trochę porozmawiać. W tym mniej więcej czasie
straciłem bliski kontakt z tą częścią fandomu. Docierały do mnie tylko echa
kolejnych afer i awantur z udziałem Konrad. Reasumując jest to człowiek,
którego nie znosi nikt z bliskiego środowiska. Fakt faktem, że jego układy z
Rafałem sprowadzały się zazwyczaj do wymiany zdań na temat napisanych przez
Konrada opowiadań i powieści (przynajmniej kiedyś). Faktem jest również i to,
że sposób bycia Konrada w dość destruktywny sposób wpływa na dość duże
środowisko, w którym jest aktywnie udzielających się pisarzy jest zdecydowana
mniejszość. Dodam, że jest to środowisko osób od lat związanych ze sobą niciami
bliższej lub dalszej dobrej znajomości, jeśli wręcz nie przyjaźni. Stąd wnoszę,
że jest to jednak piekiełko fandomowe, a nie pisarskie. I jeśli ktoś te
piekiełko tworzy, to nie ci, którzy tworzą jakąś "klikę", tylko ten który sam
siebie poza tym gronem stawia.

[Gość: PWC]

Nie negując twoich wypowiedzi, nadal uważam, że to piekiełko pisarskie. Owszem,
Konrad ostatnio zraża sobie właściwie każdego, z kim ma kontakt, ale podany
przykład nie dotyczy fandomu, a starcia między dwoma pisarzami (właściwie - dość
bezsensownego ataku jednego pisarza na drugiego).

PWC

sorry że

[braineater]

sie wtrącę - ale po co zajmujecie sie tym megalomańskim maglem?
Pozdrowienia:)

[Gość: PWC]

Znaczy, mówisz o Lewandowskim, czy o Ziemkiewiczu?

[sfinks13]

Ten magiel to chyba caloksztalt...

[braineater]

Dokładnie - obaj panowie są dla mnie symbolami klasycznego staropolskiego
buractwa, obaj starają się sobie wmówić że potrafią tworzyć literaturę, ale że
nie przekłada się to nijak na odzew czytelniczy, zabawiają sie klasycznym par
excellance, pie..niem głupot, które nikogo poza nimi samymi nie obchodzą...
Pozdrowienia:)

[Gość: Greymauser]

Nie przesadzaj, jednak książki RAZa są cały czas w sprzedaży i z tego co mi
wiadomo (Empik) sprzedają się cały czas. Co do KTLa to z tym (sprzedażą) bywa
różnie. A że obydwaj adwersarze (ze wzkazaniem na Lewandowskiego) zachowują się
jak rozpuszczone bachory to zgoda. Powinni zająć się pisaniem, ale takim żeby
nam, czytelnikom oczy zbielały z zachwytu nad formą i treścią.

[Gość: PWC]

No niezupełnie. Jednak RAZ w tym wszystkim jest dość niewinny. W końcu co miał
robić, jak KTL wyskoczył dość głośno i publicznie z zarzutem plagiatu? I
poleciał z tym do sądu?

PWC

[Gość: byszbysz]

niby nikogo, a to już jedenasty post:)

[Gość: Andre]

Dobra.Robię dwunasty:))

[rafalziemkiewicz]

A trzynaście to moja ulubiona liczba, więc trzynasty będzie mój.

Kiedy człowiek jest opluskwiany, nie ma dobrej reakcji. Jeśli zachowa wyniosłe
milczenie, to zawsze znajdzie się ktoś, kto uzna oskarżenia za wiarygodne, no
bo skoro tamten milczy, to jakby się przyznał. Jeśli odpowiada, zawsze znajdzie
się ktoś, kto zgodnie z ulubioną zasadą wszystkim głupców uzna, że "prawda musi
leżeć gdzieś pośrodku". Otóż każdy, kto zna sprawy, musi przyznać, że za
żenujące zachowania Lewandowskiego nie ponoszę najmniejszej odpowiedzialności.
Przyczyną całego zamieszania jest mój żart, jakim było opowiadanko "Żywa
gotówka", i kolejne, już na powąznie pisane, teksty z tym samym bohaterem.
Ponieważ inspiracja była oczywista, zrobiłem grzecznościowy ukłon w stronę
autora "Pacykarza", nazywając w ten sam sposób głównego bohatera - od drugiego
imienia autora. Lewandowski poczuył się chyba wtedy mile połechtany, nawet
wyszył swoje opowiadanko wprowadzające wątki z gotówki, że ni by żart kupuje.
Ale jakiś czas potem zmienił zdanie i zaczął mi po prostacku wygrażać,
publicznie ubliżać, straszyć sądami, a w końcu, bodajże po roku, faktycznie
złożył coś w rodzaju pozwu, jakkolwiek nie zawarł w nim podnoszonego publicznie
oskarżenia o plagiat, tylko niech sobie przypomnę - żądając, aby sąd zobowiązał
mnie do zaprzestania twórczości inspirowanej jego opowiadaniami. WSzystko to
jest kuriozalne. Trudno orzec, co nim powoduje - paranoja, na która
niewątpliwie choruje, chęć autoreklamy, czy może zwykła zawiść, że opowiadania
o Aleksandrowiczu sprzedały się w nakładzie kilkanaście razy większym, niż jego
powieść o kombinerkach.

Skromnie przypomnę, że moja ostatnia książka od chwili wydania, to znaczy już
trzeci miesiąc, utrzymuje się w pierwszej dwudziestce sprzedaży "Empiku", a
takoż na wysokich pozycjach na innych listach - sugestia, jakobym szukał
reklamy w oganianiu się prze wariatem, jest jedną z najgłupszych rzeczy, jaką
słyszałem w ostatnim kwartale.
(raz)

hmmm

[braineater]

apriorycznie przyjmując, że pan to pan, co w żadną stronę jest nie do
udowodnienia, czuję się w obowiązku przeprosić za nieco emocjonalny ton postu
powyższego, któren głupotą swą tak pana rozbawił. Ale nie zmienia to faktu, że
szlag mnie trafia, jak widzą, słyszę i czytam o pisarskich zagrywkach, które z
literaturą nic wspólnego nie mają i ściągają szacownych Autorów z piedestału
literatury na poziom szamba. Także, again sorry za 'buraka' i inne tam takie...
Pozdrowienia:)

[Gość: rafalziemkiewicz]

E, się nie gniewam. Takie pogaduchy mają swoje prawa, jak przy piwie.
Zasadniczo też nie lubię "pisarskich zagrywek, które z literaturą nic wspólnego
nie mają", tylko się nie czuję akurat w tej kwestii winny. Zresztą, ja
właściwie od czasu wydania "Walca stulecia" nic z fantastyki, poza
opowiadankami, nie napisałem, robię raczej za publicystę. Może się to zmieni.

Też pozdrawiam.
(raz)

PS. Ja to ja, choć, istotnie, nie mogę na to przedstawić żadnego dowodu.