Sf czy fantasy?

[Gość: An-Nah]

No właśnie. Co bardziej lubicie? I dlaczego? A jeśli
nie lubicie tego drugiego gatunku, to co mu zarzucacie?

[Gość: Qba]

> No właśnie. Co bardziej lubicie?
Science Fiction

>I dlaczego?
M.in. patrz niżej, a poza tym po prostu bardziej mnie kręci tematyka podejmowana
przez sf niż f.

>A jeśli nie lubicie tego drugiego gatunku, to co mu zarzucacie?
W telegraficznym skrócie: ogromna powtarzalność, skromność wyobraźni autorów,
minimalny nacisk autorów na pomysł za to przeogromny na fabułę (przez co czasami
rodzą się przekombinowane potwory), liczne uproszczenia, raczej brak przemyśleń -
nacisk na zabawę.

[Gość: Druss]

Zaczynałem od SF (nie dziwne, w tamtych zamierzchłych czasach fantasy w Polsce
nie wydawało). Potem było zachłyśnięcie się fantasy... Teraz czytam
naprzemiennie. Powtarzalność fabuły i miałkość charakterologiczna bohaterów
pojawiają się w obu gatunkach - trzeba po prostu oddzielić ziarno od plew.

[Gość: Dodasor]

Zdecydowanie fantasy (jeśli chodzi o książki).
- miecz ze stali robi na mnie lepsze wrażenie niż kiczowaty miecz świetlny
- fantasy jest alternatywnym przełożeniem tego co już było (historycze
średniowiecze, lub starożytność), przez co jest bardziej realne na swój sposób
(w obrębie świata fantasy jest zachowany realizm); s-f nie może się na czymś
wzorować (bo przyszłości jeszcze nie było) i jest z gróntu rzeczy nierealne
- wole fantasy od s-f na takiej samej zasadzie jak metal od techno
Jednak najgorsze co może być to połączenie s-f i fantasy - powstaje wtedy kicz
podwójnie nierealny {tak samo najgorsza muza to połączanie metalu (gitar) z
elektroniką}

Kicz?

[Gość: An-Nah]

> Jednak najgorsze co może być to połączenie s-f i
fantasy - powstaje wtedy kicz
> podwójnie nierealny {tak samo najgorsza muza to
połączanie metalu (gitar) z
> elektroniką}

Oj, widzę, że "Księgi Nowego Słońca" nie czytałeś! Polecam!

[Gość: ZetKa]

> (w obrębie świata fantasy jest zachowany realizm); s-f nie może się na czymś
> wzorować (bo przyszłości jeszcze nie było) i jest z gróntu rzeczy nierealne
> - wole fantasy od s-f na takiej samej zasadzie jak metal od techno
No coz, chyba nie wiesz co to jest s-f - na podstawie aktualnych trendow w nauce
(tu masz wzor) przewiduje sie przyszlosc... ot chociazby poczytaj Lema, ktory
okazuje sie juz nie przyszloscia rozwoju, a jego... historia. Bo ten dokladnie
przewidzial, co sie stanie... Nop, co innego jesli mowisz o pseudo s-f, w ktorych
s-f polega na nazewnictwie typu "miecz swietlny" itp.

btw chyba z gruntu ;)

[mikolaj7]

ksiazki to tylko fantasy, a filmy to tylko sf. moze to sie
zmieni po tym jak ogladne lotr`a. w kazdym razie
uwielbiam ogladac filmu typu Star Wars, Stra Trek i
wlasciwie to przez sf trafilem do fantasy, a wtedy
okazalo sie, ze ksiazki fantasy bija ksiazki sf na glowe.

[Gość: Pozhoga]

Tylko na czym polega róźnica ?
Czy Gwiezdne Wojny to SF czy fantasy ?

Pzdr,

[Gość: tygiel]

Gość portalu: An-Nah napisał(a):

> No właśnie. Co bardziej lubicie? I dlaczego? A jeśli
> nie lubicie tego drugiego gatunku, to co mu zarzucacie?

Lubie obydwa gatunki. Wychowałem się na twardej SF, Lemie, Oramusie i innych, ale
od czasu do czasu górę bierze Fantasy, Zelazny, Sapkowski, Tolkien. Wtedy można
posród rycerzy, drużyn, tajemniczych gór, artefaktów, można odsapnąć od laserów,
nanotechniki i przestrzeni miedzygalaktycznych.
Obydwa nurty dla mnie uzupełniają się i oferują ciekawe światy do odwiedzenia.

[Gość: Raper]

Zdecydowanie fantasy. Pamietam jak zaczynałem moja przygodę z fantasy od
książek o Conanie (do teraz czuję wielki sentyment do tych prostych,
schematycznych opowieści) potem już poszło: Tolkien, Sapkowski, Jordan, i inni.
Zawsze lubiłem historię, opowieści o dawnych bitwach i pojedynkach, sposobie
bycia i ten świat odnajduję w książkach fantasy oczywiście bardzo zmieniony.
SF ze swoim technicznym światem zupełnie mnie nie pociąga nie ma w nim tej nuty
romantyzmu. Poza tym wole opowieści o elfach, krasnoludach i itp. niż o
robotach i rasach obcych. Co do filmów to rzeczywiście w dziedzinie fantasy nie
było takich dzieł jak Gwiezdne Wojny czy Obcy ale dużo obiecuję sobie po Władcy
Pierścieni :)
Pozdrawiam
PS. Co do Harrego Pottera do nie lubię ksiażek (fantasy, s-f) dla dzieci i
młodzieży. Tak samo nie lubię serii Świat Dysku. Dla mnie takie książki muszą
być odrobine mroczne, musi być przelewana krew, itp.
Chyba jestem chory ale takie lukrowane książeczki strasznie mnie irytują, nic
im nie ujmując może inni mają na ten temat inne zdanie.

[Gość: Qba]

> Zawsze lubiłem historię, opowieści o dawnych bitwach i pojedynkach, sposobie
> bycia i ten świat odnajduję w książkach fantasy oczywiście bardzo zmieniony.
> SF ze swoim technicznym światem zupełnie mnie nie pociąga nie ma w nim tej nuty
> romantyzmu. Poza tym wole opowieści o elfach, krasnoludach i itp. niż o
> robotach i rasach obcych.

SF jest pełne romantyzmu tylko trochę innego rodzaju. O ile w fantasy jest to
romantyzm bardziej klasyczny (bohaterscy rycerze, samotne wyprawy, zmagania z
własnymi słabościami i przeciwnościami losu i przyrody) to w SF jest piękno
poszukiwania czegoś obcego, odmienngo, chęć odnalezienia odpowiedzi na
najważniejsze pytania. Z pewnością nie uświadczysz odrobiny romantyzmu w
przygłupich space-operach gdzie każdy naprza z lasera do wszystkeigo co się rusza
(to stereotyp - tak naprawdę to takich głupich książek ograniczających się do
kosmicznych batalii wcale nie jest tak dużo), ale co innego takie arcydzieła
jak "Słuchacze", "Kantyczka dla Leibowitza" czy choćby "Diuna". Zwłaszcza Gunn
pięknie opisuje życie naukowców, ich codzienne problemy - książka ma wspaniała
atmosferę i pokazuje, że romantyczne może być nawet siedzenie przed monitorem i
badanie odległych gwiazd. A "Diuna" ma przecież wszystkie zalety, schematy i
rozwiązania literatury fantasy (choć oczywiście też dużo dużo więcej), tyle, że
miejscem akcji jest przyszłość na odelgłej planecie. Albo "Kantyczka..." -
wspaniała opowieść o tym jak Kościół, w trudnych warunkach i nawet heroicznej
walce, podnosi świat po katastrofie, z tym że, po odrodzeniu historia znów się
powtarza...

[vicca]

Tak naprawdę to oba gatunki. W telegraficznym skrócie za
1. s-f - ukazanie nieprawdopodobnych wręcz możliwości ludzkiego mózgu;
ukazywanie alternatywnych wizji przyszłości i fantastycznie doskonałego Lema,
Herberta i Zeleznego
2. fantasy - za świat którego nie było, ale mógł być (EDDINGS!!!!!!!
SAPKOWSKI !!!!!!!!!!!!!); za świat, który był i zaginął (MARION ZIMMER BRADLEY)
i za nadzieję na krainę Aslana

[kuba#]

Może jeszcze ktoś się wypowie?