Byłem na Matrixie - opinie

[marsin]

Byłem na Rewolucjach. Odradzam komukolwiek iść na ten film bo na prawdę nie
ma sensu. Lepiej wybrać coś innego, a jeśli jesteście ciekawi Rewolucji
poczekajcie na dvd, albo... ściągnijcie sobie skądś. Texty są tragiczne.
Zgadzam się z recenzją którą przeczytałem na tym forum - tekst
Trinity:"wiązałam buta 10 minut" - myslałem, że padnę. Poza tym teksty
smitha, chyba miały byc jakoś powiązane z filozofią, ale sensu się w tym nie
doszukujcie, po prostu amerykańskie płytkie sentencje. Strasznie się
wynudzicie na tym filmie, jedynym ratunkiem jest potraktowanie tego jako
zabawy i ponabijanie się z dialogów i scen. Moja ocena filmu: Szczyt Dna ©

dominuje w opiniach malkontenctwo...

[Gość: Wlodek z Poznania]

Matrix wszystkich zachwycil - jest wielki po wsze czasy, jest dla mnie jednym z
odkryc kina i wspolczesnej kultury. Lecz jesli chce sie na sile doszukiwac
nowego uniwersalnego przekazu w nowatorskiej tresci, to trzeba poszukac przede
wszystkim innego autora. Ci autorzy powiedzieli juz wszystko za pierwszym
razem. A dalsze dwa byly tego rozwinieciem. Bzdura jest szukanie odpowiedzi na
pytania postawione w pierwszej czesci, gdyz to pytania definuja nasz byt.
Odpowiedzi nie ma. Chyba ze istnieje formalny, anie tylko spoleczno-biologiczny
matrix.
A z drugiej strony w polskim podejsci do sztuki lezy tez nieumiejetnosc
dostrzezenia sztuki w dziele, lecz jedynie w jego przeslaniu, czy koncepcji.
Rzemieslnik jest - wedlug nas - gorszym artysta, gdyz jego sztuka nie kieruje
sie koncetem, lecz jedynie ... no wlasnie, czym? Wyczuciem
artystycznym. "Polskie" podejscie do sztuki jest plytkie, gdyz doszukuje sie na
sile glebi. nie doceniajac czegos na co w jezyku polskim nie ma nawet
odpowiedniego slowa: skills.
Wracajac do cz. 3 filmu, to wyszedlem z niedosytem, gdyz tych skills troche
zabraklo i w scenariuszu (nieco zbyt lazwo-patetyczny) i w potegowaniu
komplikacji obrazu. Ale to juz male piwo. Byla to kontynuacja tego samego
wspanialego przeslania komentujacego rzeczywistosc mojego bytu co w cz. 1. Po
20 minutach od opuszczenia kina znow bylem w pelni Czlowiekiem - jak po
pierwszej czesci i jak po LSD.
Pozdrawiam Was

[Gość: jale]

Wlodek,ygadzam sie w 100%. w PL ludzie nie potrafia docenic formy, szukuja
zawsze we wszystkim jakiegos wiekomonego przeslania( inna sparawa, ze w
matrixie ono-przeslanie-jest, w jedynce), nie docenia sie czegos co po prostu
jest umiejetnie zrobione. Pokutuje tez arcyglupie rozroznienie na tzw sztuke
niska i wysoka, jak tylko cos kojarzy sie z kulutura masowa, to juz odmawia
sie temu miana sztuki. I porownuje sie ze soba rzeczy z natury nie
porownywalne.Nie mozna porownaywac np Asteriksa z Gogolem, bo naleza do innych
kategorii, a jednak i jedno i drugie jest dobre.
Poza tym te opinie o matriksie, ktore tu czytam sa dosyc glupawe. nie wiem
czego ci ludzie oczekiwali, wiadomo, ze to nie moglo byc cos tak oszalamiajaco
odkrywczego, jak jedynka, bo to tak jakby dopisac dalszy ciag do przypowiesci
biblijnej.jedynka matrixa byla swego rodzaju przypowiescia a reszta to juz
tylko na wariacje na jej temat.nie mozna tez przyczepaic sie do jakis nie
scislosci logicznym, bo to jest alegoria!

[Gość: Smoczek]

Nie oglądałem jeszcze trzeciej części matrixa, i po tym co tu przeczytałem jak
na razie nie mam ochoty. Jeżeli rzeczywiście ten film jest utrzymany w
konwencji dwójki, to szkoda pieniędzy i czasu. Tak to jest gdy forma przerasta
treść...

[Gość: Peterski]

O nie, nie! Dwójka, to był kawał niezłego kina w porównaniu z trójką! Masz
rację, że się nie wybierasz do kina!

[Gość: jaszczurrr]

Siema marsin. Ogladalem ten film tylko, ze w wersji angielskiej i nie wiem,
moze po polsku dialogi brzmialy smiesznie ale w oryginale pasowaly. Brzmialy
prawdziwie biorac pod uwage to o czym film opowiada.
A wydaje mi sie, ze teksty Smitha mialy wlasnie byc takie. Nie tam zadna
gleboka filozofia ale Smith'owe wywody, z ktorych mozna bylo sie zlewac.
Przeciez Smith byl wirtualnym tworem a nie czlowiekiem z krwi i kosci i tak
trzeba podchodzic do jego gadek, ze nie jest w stanie byc tak
elastyczny "umyslowo" jak my. Plus jak mozna sie nie zlewac i brac go na
powaznie, nie wazne co by mowil, patrzac na to w jaki sposob mowi. No ale tak
wlasnie mowic powinien.
Jedyna scena jaka bym wycial albo zmienil to radosc ladujacego amunicje 16-
sto latka plus jeszcze jeden efekt specjalny nie wyszedl zbyt dobrze wizualnie.
Polecam film. Szkoda, ze nie bylismy razem na tym filmie. Mialby mi kto
przecierac brode co jakis czas, bo mnie Rewolucje wciagnely. Za powaznie
podszedles do tego filmu, choc piszesz, doradzasz innym, by potraktowali
Matrixa jako zabawe, wiec domyslam sie, ze tak samo do niego podszedles. Szkoda
tylko, ze nie mogles naprawde czerpac radosci z niego tylko obsadziles sie w
roli szydercy. Mam nadzieje, ze inni nie pojda za twoim przykladem.
Jezeli ktos jest ciekawy tego filmu i jezeli jest taki kiepski jak mowi
marsin, a pamietajmy, ze ogladal go w kinie, to na dvd nie ma nawet sensu go
ogladac, chyba, ze macie projektory. No tak, zapomnialem, ze mozecie go sobie
jeszcze sciagnac, ha.

[Gość: Peterski]

Też ogladałem ten film po angielsku i efekt był żałosny. Stek bzdur, teksty do
niczego, kretyńskie sceny bez składu i ładu. Pójście na ten film, to masochizm!

[Gość: Peterski]

Zgadza się! Pójście do kina na ten film, to strata czasu, pieniędzy i co
najwazniejsze nerwów

[jack_sparrow]

hej, mister - to jak jest orgazm to juz chyba dobrze?!

ja byłem na tym filmie z synem (12-letnim) i było OK: popcorn OK, cola OK, film
tez OK.

i czy nie o to chodzi?

dramatyczne fabuły to ja mam na co dzień.

[Gość: nesh]

Jeżeli idziesz do kina z 12-letnim brzdącem, żeby sobie posiedzieć, zjeść
trochę popcornu, napić się coli i popatrzeć na jakiś tam film, nie nastawiając
się na nic wielkiego, ani nie oczekując widowiska sycącego umysł, to tak,
zgadza się, jest to OK.

Ale musisz pamiętać, że primo: nie wszystkim o to chodzi, secundo: to co
pokazuja na ekranie ma tez wpływ na Twojego syna