1/4 Pink Floyd

[ertes]

Czyli Waters.
Wlasnie wrocilem z koncertu. Muzyka jest po prostu niesamowita.
Kawalki Pink Floyd ktore gral wzbudzaja dreszcze.

Jakby byl gdzies w waszej okolicy to polecam.

[chris-joe]

A zesz, ty! Zzielenialem! :) Widzialem 3/4+ jakas dekade temu. Gdzie tam,
dawniej! Jeszcze w Vancouver. Wsrod oparow trawy spowijajacych BC Place. Tlum
nadal pali?

A dzis (wczoraj) w klubie dali kawalek Diamentu.
Nienawidze Mtl, ale jest to jednak wyjatkowe miasto w AmPln- klub potrafi puscic
Piaf i Pink Floyd, czasem nawet Faithfull- dla ostudzenia :)

Czyli- miales odlot. Sweet! :)

[swiatlo]

Taka dygresja.
Rok 1988, dzwonię z Polski do brata w Vancouver, BC. Brat nie odbiera, odbiera
ktoś inny, zresztą już nie pamiętam jak to było dokładnie, ale chodzi o to że
brata nie było w domu bo poszedł na koncert Pink Floydów. No to sobie wtedy
pomyślałem - do licha, to jest świat. Nie ma w domu bo ot tak sobie wyskoczył na
koncert Pink Floydów! Tak samo jak ja na koncert Rosiewicza.
I tak się zdenerwowałem na ten mój polski zaścianek że i ja wyjechałem na
zachód. I co? Wylądowałem w Oregonie, gdzie atrakcją są góry i wodospady, ale na
pewno nie koncerty Pink Floydów.
I rok temu pojechałem z wizytą do Polski. Chodzę po Warszawie, a tu patrzę
ogromne billboardy: "Koncert Gilmoura w Gdańsku" i następny "Koncert Watersa w
Poznaniu". No to sobie pomyślałem: uciekałem z polskiego zaścianka do świata,
aby do i tak zaścianka trafić, a świat tymczasem sam przyjechał do Polski.

Wracając do Pink Floydów, to mam czterogodzinne mp3 w moim samochodzie
wypełnione wyłącznie Pink Floydami. Od paru tygodni gdziekolwiej jadę słucham
Gilmoura i Watersa. Zresztą Pink Floyd to bardziej Gilmour. On był Lennonem i
McCartneyem tej kapeli. Waters to co najwyżej Harrison.
Solówki gitarowe Gilmoura w "The Time", "Hey You", nie mówiąc o "Comfortably
Numb", to klasyki światowe zajmujące pierwsze miejsca na najbardziej
prestiżowych listach. Gilmour ma obok Claptona reputację najlepszego
slow-gitarzysty w historii muzyki.
Cały album "Division Bell" to orgazm który przeżywam na okrągło codziennie w
drodze do pracy. Dzięki albumowi "Animals" przeżyłem w swoim czasie podróż
samochodem z Cootenay Valley do domu. "Shine on.." stawia mnie na nogi w każdym
dołku psychicznym, a w "I wish you were here" analizuję każdy dźwięk i sylabę.
Albo dwa lata temu zachód słońca na Atlantyku na Florydzie w kafejce na plaży z
drinkiem w ręku do solówki gitarowej Gilmoura w "The Time".
Nazwiska Gilmour, Waters, Wright i Mason elektryzowały mnie od czasów
nastoletnich. Dodałbym do tego Syda Garetta, ale niestety kiedy on grał z
Floydami to były czasy narkotycznych kakafonii, więc nie dało się tego słuchać.

Nasuwają się wspomnienia z liceum kiedy to codziennie wysłuchiwałem z kolegą
kolejnych albumów na jego magnetofonie szpulowym.
Kochany, Pink Floyd to kapela mojej młodości, mojego średniego wieku, i pewnie i
starości...

[ertes]

Waters jest jak Lennon.
To on byl glownym mozgiem.

W kazdym razie zeby odpowiedziec na pytanie CJ to chyba nadal czuje trawe w
glowie bo choc sam nie palilem to wokol bunosily sie cale chmury.
Moja Gruba okropnie zona byla na tym koncercie co ty piszesz w 1995 i zawsze mi
opowiadala ze byl wspanialy. Wczoraj stwierdzila ze Waters byl jeszcze lepszy.
Tour konczy sie w Toronto wiec rzut beretem od ciebie... w Montrealu byl 2
tygodnie temu.

[chris-joe]

Przegapilem. Zreszta jestem w trakcie bukowania wakacji, wiec oszczedzam.
Tylka z chalupy nie ruszam, a szmal leci na przeloty i hotele za 3 miesiace! :)

[kan_z_oz]

Wybraliśmy się całą rodziną na ten koncert 25-go stycznia 2006, czyli parę
miesięcy temu.
Trawy nie czułam, bo staliśmy/siedzieliśmy w 2-gim rzędziem i dym Nas
pokrywający spływał głównie ze sceny.
Był to zdecydowananie najlepszy koncert jaki widziałam w ostatnim czasie;
Clapton - luty 2006 - był też ekstra ale to zupełnie co innego.
Ogłuchłam tylko na jeden dzień.

Pozdrawiam
Kan

Muzyka, interes i zycie

[lucja7]

Ich wspolpraca zamienila sie w koszmar.
Zaden z nich nie potrafil zdefiniowac co wniosl do grupy.
Kazdy uwazal ze jest pinkfloydem i ze pinkfloyd bez niego nie jest pinkfloydem.
Bylo to zalosne.
Juz sie to zagoilo? Kazdy wyrwal ile chcial? Czy sa tez sami niezadowoleni?

Waters byl tutaj kilka miesiecy temu, bez wielkiego krzyku.
Moze to i lepiej?

[ewa553]

ciekawa jestem czy bym sie taka muzyka interesowala, gdybym znala angielski?
Czy ich teksty sa dobre?

[chris-joe]

TEKSTY sa dobre, choc w postaci tomiku wierszy, bym ich pewnie nie polecal:)
Ale sa tez wazne w polaczeniu z muzyka.
Jesli muzyka do ciebie nie trafia, ich teksty pewnie nie pomoga. Jesli zas
muzyka ci lezy, teksty ja wzbogaca i uwypukla. Ja ich bardzo i cenie i lubie.

Moj bliski znajomy zas, o calkiem porzadnym guscie i muzycznym i literackim, ich
nie trawi, bo -jak twierdzi- sa pretensjonalni.

Mysle o Cohenie. Uwielbialem nim poznalem jezyk. Poznawszy zas jezyk i
kontekst- "I'm his man" :)

[ewa553]

faktem jest ze ich muzyki wogole nie znam. zastanawialam sie tylko nad tym co
Swiatlo pisal, ze chlonal kazda nutke i kazda sylabe (czycostakiego).
Natomiast Cohena poprostu uwielbiam, nie znajac angielskiego:)))

[chris-joe]

YEAH!!! Mamy kolejna cohenistke! :)
Co do PF: szarpnij sie na -ja bym radzil- "Wish You Were Here". (Inni
pinkflojdzisci pewnie sie beda ze mna klocic :) Wrzuc na sprzet, zaloz
sluchawki na uszy, zgas swiatlo, uloz sie wygodnie na podlodze, zamknij oczy.

W najgorszym razie stracisz 10 euro, czy ile tam. Warto ich jednak sprobowac.

Ja wlasnie kupilem "Milosc w czasach zarazy" (tak to chyba jest po polsku)
Marqueza. I od pierwszego zdania jestem pozarty. Manna nie mogie i juz, a
Marquez robi ze mna, co chce :)

Tys mi bratem, c-j!

[ewa553]

Uwielbiam Marqueza. Uwielbiam sobie oryginalny tytul tej ksiazki powtarzac na
okraglo, bo brzmi jak muzyka (wiem ze to smieszne, ale tak jest), slysze przy
tym kastaniety.
Jeden z moich egzemplarzy (wlasnie dostalam przez pomylke drugi) jest caly
pokreslony, tyle tam rewelacyjnych cytatow.

[chris-joe]

Bo taki jest Marquez. To moze byc tom, albo zdanie (kazde zdanie!), albo tylko
tytul. I wystarczy. Lezysz i sie slinisz. Po wymysleniu zdan- STO LAT
SAMOTNOSCI; MILOSC W CZASACH ZARAZY; JESIEN PATRIARCHY, nawet nie potrzeba do
nich dopisywac ksiazki. Wystarczy!
Ach, wieczne szukanie idealnego zdania, zdania ktore o ulamek sekundy wyprzedzi
mysl i ja zlapie za jaja nim sie wyrazi. Querva! Lepsze niz orgazm i wszystkie
trafione w totolotku :)

[chris-joe]

Acha, a koncert na zywo to jeszcze inna historia. PF trzeba sluchac na dobrym
sprzecie, z klimatem, nawet ze sluchawkami na uszach. W hali stadionu to sie
gubi wsrod wybujalego spektaklu. Mnie "na zywo" rozczarowali. Moze zrobilem
blad, ze nie zapalilem. Mimo, ze w tamtych czasach trawa robila mi dobrze :)

struganie buraczków i świństwo

[iwannabesedated]

Jesteście wszyscy paskudne świnie. PF wielbię od czasu kiedy dziecięciem będąc
zaciągnięta zostałam. Do Zamku Książąt Pomorskich, sala Anny Jagiellonki, gdzie
siedząc na masywnych dębowych krzesłach pod łukowymi sklepieniami, ciemną nocą
późnych lat '70 z namaszczeniem odsłuchano przemycony skądś album The
Wall.Wchodziło się na hasło, z okien widać było rzekę Odrę nocą, a półtora roku
potem był Sierpień '80.
I kurde nigdy nie byłam na koncercie! Ja pierdzielę! Czym ja się zajmowałam w
tym życiu? Struganiem buraczków, czyco?

[chris-joe]

Do kurwicy nedzy! Ktos te buraczki u Jagiellonki strugac musi.
Ja juz nie wiem, jak sie z buraczkami obchodzic. W rekawicach, czy bez, czy jak?

over

[kan_z_oz]

chris-joe napisał:

> Acha, a koncert na zywo to jeszcze inna historia. PF trzeba sluchac na dobrym
> sprzecie, z klimatem, nawet ze sluchawkami na uszach. W hali stadionu to sie
> gubi wsrod wybujalego spektaklu. Mnie "na zywo" rozczarowali. Moze zrobilem
> blad, ze nie zapalilem. Mimo, ze w tamtych czasach trawa robila mi dobrze :)

ODP: Koncerty Watersa z tego co się orientuję nie odbywają się na stadionach.
Widziałam w hali zamkniętej z akustyką na koncerty.
Podobno właśnie się o to pokłócili się z Gilmorem; przeczytałam w materiałach
koncertowych z wywiadu z Watersem; stwierdził, że stadiony to był błąd dla ich
muzyki.

Ewciu PF słychałam w latach 80-tych w Polsce. Byli puszani w nocy i w
kawałkach, bo "Ściana" uważana była za płytę, która moga spowodować wywrotowe
skojarzenia.
Muszę przyznać - zmuszali. Nowe utwory Watersa też są ciekawe. Sam koncert jest
choreograficznie dopracowany co do minuty - jest więc nie tylko do słuchania
ale i oglądania.

Kan


Kan

[ertes]

U nas byl w amfiteatrze na wolnym powietrzu.

Waters vs Gilmour

[swiatlo]

Wiem że moja opinia jest tylko moją opinią nie podpartą żadną fachowością, a
bazująca jedynie na tym co mi wpadło w ucho, ale muszę przyznać że jestem
fanatycznym fanem Gilmoura, natomiast Waters wydaje mi się zbyt destrukcyjny i
pretensjonalny.

Waters zrobił "The Wall", i pamiętam jak bardzo mi się ten album podobał kiedy
go słuchałem w latach 80-tych w Polsce, ale teraz kiedy słucham go już po raz
n-ty jako dojrzały facet, to już mnie nie porywa. Wręcz przeciwnie - często mnie
irytuje. A już sam film "The Wall" to jest po prostu katastrofą i koszmarem.
Zresztą taka była opinia o Watersie wśród samych Floydów - nienawidził system do
granic samodesktrukcji. I tą nienawiść do systemu widać w jego utworach. Dla
mnie zbyt patetycznych, pretensjonalnych i destrukcyjnych.
Słuchałem jego "The Tide is Turning". Muzycznie świetne, ale pod warunkiem że
się nie słucha słów. Jak zapomnieć angielskiego na ten moment, to jest to
fenomenalny utwór, wręcz zabójczy. Ale posłuchaj słów i zrzednie od razu mina.
Przede wszystkim żaden tide is not turning. Po drugie to słowa są cienkie jak
rozwodniona zupa, a po trzecie nawet jak potraktujemy to jak wishful thinking,
co też jest akceptowalne, to z tej samej kategorii "Imagine" Lennona jawi się
jako głęboka i przeszywająca serce i duszę modlitwa, jak potężne manifesto. Poza
tym "Imagine" jest potężne swoim filozoficznym spokojem, gdy "The Tide" jest
agresywne w słowach, nietolerancyjne, wojownicze i destrukcyjne. Waters chce
niszczyć, nie mając nic w zamian do zaproponowania, podczas gdy Lennon zamiast
niszczyć proponował jego własną alternatywę.
Tak, Walters po prostu chce zniszczyć swoim gniewem, i ten jego gniew jest dla
mnie zbyt destrukcyjny i do mnie nie trafia. Wręcz mnie odpycha.

Natomiast Gilmour jest pogodzony z systemem. Proponuje refleksję. Albo
desperację, ale nigdy destrukcyjną. W Division Bell wszedł na szczyty.
On zresztą napisał sam wszystkie swoje solówki które to weszły na stałe do
annałów muzyki rockowej. On samymi swoimi solówkami wybudował sobie na stałe pomnik.
Poza tym bardziej mi się podoba jego głos niż Watersa. Jest głębszy i
spokojniejszy, zamiast gniewnego grzmotu Watersa.

[swiatlo]

Polecam też nieznany szerzej utwór "Inside Out" jeszcze jednego członka grupy -
Nicka Masona. Spokojny i na granicy elevator music, ale po chwili słuchania
naprawdę dobry i ciekawy. Poza tym obala tezę że to tylko Gilmour i Waters byli
napędem grupy. Inni też byli. Mason zresztą był jedynym członkiem grupy od
chwili jej powstania aż do samego jej końca. Będzie symboliczne jeśli to on
odejdzie z tego świata jako ostatni z nich. Wtedy się okaże że Pink Floyd to ani
Waters ani Gilmour, ale ten skromny Nick Mason.

[lucja7]

PF to troche kazdy z nich.
Stworzylo im sie cos, czego nie potrafili przeniesc.
Zgadzam sie natomiast gdy mowisz ze to naiwne.

[swiatlo]

lucja7 napisała:

> Zgadzam sie natomiast gdy mowisz ze to naiwne.

Masz na myśli gniew Watersa?

[lucja7]

Caly ich "przekaz" z pokazywaniem strasznych prawd spolecznych z "gniewami"
wlacznie. W porownaniu z takim np rapem to jest to po prostu sen malego Jasia.

[iwannabesedated]

Przekaz srekaz. Mnie to zwisa i się łomocze, czy to ma przekaz, czy jest to
naiwne, i kto bardziej Gilmur czy Srylmur. Jeśli ja jako baba 40 letnia się
wzruszam to dla mnie jest to cenne. Bo gorzej by ze mną było gdyby mnie już nic
nie ruszało, gdyby mi się zaczęło zdawać że jestem ponad, bo wszystko widziałam,
wiem i zawieram. To by bowiem był znak że czas się już zabierać z tego świata.
Natomiast wzruszam się naiwnym PF, wschodem słońca, kroplą deszczu i zdjęciami
które robi Pytun, a także wzruszam się sobą przeżywającą bunt młodzeńczy
słuchając The Wall na sali Anny Jagiellonki mniej więcej lat temu dziesięć
czyteż sto, nie pamiętam, w każdym razie dawno. I możeta uważać mnie z tego
powodu za wiejskiego głupka Lucyferze, natomiast ja z cała sympatią uważam
Ciebie za osobę w stanie emocjonalno duchowego rigor mortis.

[lucja7]

Wzruszajace.

[lucja7]

Tak jak komus chcialo sie sluchac krople rosy przy pierwszym promieniu slonca
sluchajac muzyke PF, tak mnie chcialo sie jechac na wakacje sluchajac Beach
Boys, glownie zreszta nad morze. Nie wiem dlaczego, ale jeszcze teraz dygoca mi
lydki i serce rwie.

;-)))

[lucja7]

A tak powazniej, nie jestem amatorka tego przemieszczajacego sie
kilkudziesieciociezarowkowego cyrku z barierami, gangsterska ochronka uzbrojona
w pitbule i wysoce technologicznym halasem, po ktorym, jak tu ktos napisal,
jest sie gluchym od jednego do kilku dni (w zaleznosci od jakosci zgrzytania
metalu).
Podchodze z rezerwa do swietosci i nie lubie wysoce technologicznej muzyki.
Dokladnie z tych przyczyn nie lubie bardzo wielu grup lat 70tych.

:-)

[ertes]

A jest wogole cos co lubisz?

Moja znajoma ktora ma podobne podejscie do zycia jak ty kupila sobie niedawno
koszulke z niezwykle pasujacym napisaem dla takich wlasnie osob:
"Grumpy Chick"

Odpowiedź zbiorowa

[kan_z_oz]

Ertersie - zazdroszczę Ci odlądania w amfiteatrze. Musiało być jeszcze lepiej
niż z drugiego rządu sali koncertowej.

Światło; Waters wciąż nie lubi systemów. Nie dostrzegłam natomiast nienawiści.
Nie wiem czy to efekt upływu wieku, w wyniku którego część 'Jego pary'
wyparowała.?
Błysk w oku ma nadal - sama widziałam.
Odnośnie 'imagine'. czy widziałeś ten mój ukochany utwór razem z 'clipem'?
Był to moment dla mnie odkrywczy - o Lenonie chyba.
No więc; angielski wystrzyżony do przesady ogród z białym pałacem. Biały
fortepian oraz Yoko zasuwająca białe zasłony przez połowę nagrania i słowa;

"Wyobraź sobie wszystkich ludzi żyjących życie w pokoju" Pytanie jakie mi
natychmiastowo nasunęło do głowy;
- żyjących jak? w angielskim pałacu, który ja sama jako uprzewilejowana część
globu mogę oglądać tylko po opłaceniu biletu wstępu?
- żyjących w niebie, czyli należy poczekać na śmierć, a później to już wersja
któraś religijna chyba?

No, o co autorowi chodziło przy tym boskim nagraniu z tym obrazem?
Na koniec Yoko siada też przy też fortepianie i zezując niebosko patrzy w siną
dal.
Nie wiem; kakonia fonii i obrazu, jak dla mnie.
Ale nie będę się upierać; może dla większości działa. I życie idealne bez
religii i w pokoju tak ma wyglądać; wystrzyżony ogród przez chmarę służby,
zawalista willa i ja w środku leżąca odłogiem - bebebe.

Łucjo - wybieram się na "Jezioro łabędzie" baletu paryskiego. Zdam relacje jak
się ma do PF.

Stokrotko ; przestań obierać buraki i wypełznij z domu. Ja sama nagle (nie wiem
co się stało) mam nieodpartą ochotę aby oglądać wszystko. Wydaje mi, że
lata 'obierania buraków' zaczęły wychodzić mi bokiem i nagle mam chęć, i zapał
na czerpanie 'kulutury' wszelkiego rodzaju. Płaczę obecnie już nawet przy
muzyce operowej. Jeszcze się nie przyzwyczaiłam do zjawiska, bo nigdy takowej
nawet nie słuchałam. Jestem też na etapie, że podoba mi się niemalże wszystko.

Pozdrawiam
Kan

Dziadzianie idoli

[lucja7]

Blysk w oku, hehehe
Kan, nie kpij sobie ze mnie ;-))

Piszesz tez: "No, o co autorowi chodziło przy tym boskim nagraniu z tym obrazem?
Na koniec Yoko siada też przy też fortepianie i zezując niebosko patrzy w siną
dal.
Nie wiem; kakonia fonii i obrazu, jak dla mnie.
Ale nie będę się upierać; może dla większości działa. I życie idealne bez
religii i w pokoju tak ma wyglądać; wystrzyżony ogród przez chmarę służby,
zawalista willa i ja w środku leżąca odłogiem - bebebe."

No prosze, tylko ktos tak niewrazliwy ;-) jak Kan moze sobie
interpretowac "dzielo wieku" (ogloszone przez nadwrazliwkow) i wykazac
nieprzyjazne i zezujace spojrzenie Yoko liczace juz dolary spadajace z nieba
ktore na okazje zostaly sprane na bialy kolor i majace sluzyc wybrzechtaniu sie
w nich dwu (bialych) golasow.
Jest to clip pokazujacy bialo na bialym co kobieta moze zrobic z interesujacym
teoretycznie facetem.
Moze ten co go zabil wyrzadzil mu najwieksza przysluge jaka mozna sobie
wyobrazic?

wypełz

[iwannabesedated]

Wypełzam, wypełzam Kanie, na razie nieśmiało i pod osłoną. Ostatnio byłam na
tańcu 5rytmów prowadzonym przez Martinę Weinheimer, jeśli masz tam w okolicy
możliwość spróbować, to polecam.
www.gabrielleroth.com/

[nadau]

Terminem chick określa się chyba osoby troszeczkę młodsze.

Grumpy jak najbardziej na miejscu

[lucja7]

Ertes: "Moja znajoma ktora ma podobne podejscie do zycia jak ty..."

Mozesz sprecyzowac co chcesz powiedziec o moim podejsciu do zycia?

[ertes]

> Mozesz sprecyzowac co chcesz powiedziec o moim podejsciu do zycia?

Wiecznie niezadowolona.

[lucja7]

Eee tam, przesadzasz moj panie.
I to grubo.

[kan_z_oz]

lucja7 napisała:

> Eee tam, przesadzasz moj panie.
> I to grubo.

ODP: Nie przesadza. Jesteś grumpy. Nie ma nic złego w byciu 'grumpy' chwilowo.
Na stałe może budzić pewne komplikacje - oczywiście tylko dla Ciebie, Żabciu -
żadnej złośliwości w tym nie ma - po prosty szamapński humor bez okazji.

Kan

Pozdrawiam
Kan

muzyczna kropka nad i

[lucja7]

Piszac tu wczoraj kilka slow o Londynie na prosbe Swiatla, przypomniala mi sie
komedia "mamma mia" ktora wlasnie widzialam w Londynie kilka miesiecy temu.
Znane to, sprzed chyba juz dwu albo trzech lat), ale przez to ze zmontowane z
humorem i "dérision" (nie znam odpowiednika polskiego), podobalo mi sie bardzo.
Z udzialem aktywnym zreszta 1/4ej grupy czyli jednym z dwu chlopcow. Kolosalny
kicz grupy ABBA, cala ta pianka wokol, Grecja, wakacje, fryzury, kolnierze,
spodnie, szorty, boty, swiecidla z muzyka wlacznie, niewiedza kto jest ojcem
kogo, a w koncu kazdy sam i opuszczony. Wszystko zaplecione wokol
karykaturalnych fragmentow muzyki ABBA. Spedzilam pamietam znakomity wieczor.
Wiem ze wersja amerykanska byla zrobiona chyba w tym samym czasie, moze troche
wczesniej.

I tak mysle sobie o tych biednych ex Pink Floyd, smiertelnie powaznych, wrecz
ponurych, dojrzalych by dostrzec beznadzieje swiata ale przy okazji
przekonanych naiwnie ze tylko oni posiadaja o tym prawde. I te solowki
Gilmoura! Chyba z punktu widzenia gitary nienaganne, ale, moj boze, po ich
wysluchaniu, co dalej? jeszcze raz to samo? I tak w kolko.

I mysle ze byloby pieknie gdyby ktos kiedys spojrzal na te smiertelna powage
instrumentalistow z poblazliwoscia i smiechem, szczerym smiechem dérision.
Sa to w koncu krotkie male muzyczki, nie do przetrwania, muzyczki zagonionych w
slepy zaulek, czesto chorych i starych dzis ludzi, przebrzmialych.
Nie dotyczy to oczywiscie Cohena (wpisuje sie na liste wielbicielek) i wielu
wielu jeszcze innych.

Oskarzono mnie o nielubienie niczego, wiec musialam to napisac. Wspomnialam
wczesniej o mojej duzej rezerwie do uwielbianych czesto bez podstaw grup lat
70tych, do ktorych PF, wedlug mnie naleza. Za kompletny brak dystansu do samych
siebie i wlasnej tworczosci. Bylo, sie zmylo, na polce archiw i czesc....A to
ze niektorym pozostala nostalgiczna huc wzwodu gitarowej solowki, ich sprawa.

Na dobra sprawe wole tych co graja na grzebieniu, tarce do prania i dwu
patykach, czyli tych tworzacych muzyke bez pretensji i nie proponuja "dziel à
la cucul la praline".*

*Cucul la praline - moznaby przetlumaczyc prawie doslownie na "pupciana
pralinka", czyli cos ckliwego, lzawego i kiczowatego.

[ertes]

Alez ty marudzisz.
Choc swoja droga ABBA i Mamma Mia duzo wyjasnia.

[lucja7]

Niby co?

[ertes]

Niby to: nie lubisz Pink Floyd, lubisz Abba.
Mozna i tak.
Ciekawe i duzo dajace zestawienie hehe

[swiatlo]

Spektakl Mamma Mia był i u nas i zrobił forrorę. Ja niestety nie byłem, czego
bardzo żałuję. Moi znajomi byli i byli zachwyceni. Będą znowu u nas w lipcu, ale
znowu nie będę mógł.
Muzykę ABBA bardzo lubię i lubiłem. Jest to rozrywka na dobrym technicznie,
melodyjnym poziomie. Świetna aranżacja, lekkość i przyjemny nostalgiczny
nastrój. Oczywiście mój najlepszy przebój: "Knowing me, Knowing you".
Ale "Mamma Mia" czy "I do, I do" też znakomite. Mogę tego słuchać w nieskończoność.

Przeplatając Pink Floydami. Z solówkami Gilmoura. A Cohen już mi się tak nie
podoba. Przeszedł mi. Z wyjątkiem Suzanne i Blue Raincoat to już mnie nudzi. Ale
te dwa to są klasyki na miarę wieczności.

Ty Łucjo za dużo niepotrzebnej polityki i filozofii przykładasz do tego czego
słuchasz, i w ogóle do wszystkiego co robisz. Jak coś się podoba, ja ma ładne
brzmienie, to po prostu trzeba słuchać. Nie przykładać żadnej naciąganej miary
typu "kicz" czy inne epitety. Who cares?
Weź sobie zjedz trochę pączków na przysłodzenie, bo za dużo goryczy w Tobie.

A Pink Floyd przetrwają dłużej niż myślisz.
Ale poruszyłaś ciekawe zagadnienie. ABBA się skończyła już 30 lat temu, a dalej
są znani i bardzo żywi. Wciąż są wznawiani i słuchani. Toć to fenomen.

[lucja7]

Dla mnie cokolwiek sie robi bez podloza filozoficznego nie jest godne
odwrocenia glowy i spojrzenia. To jest jedyny sens dziela, poza forma.

Precyzuje dla tych ktorzy nie rozumieja mojej kropki nad i:
zawsze, zawsze nieznosilam tlustych wypocin ABBY; W komedii "mamma mia",
Swiatlo, wlasnie podobala mi sie ostra satyra dzialalnosci grupy ABBA. Przeciez
pisalam chyba o tym jasno!

[jutka1]

Wszystko przez te dérision ;-)))
To gorzej niz satyra. To wysmiewanie, przesmiewanie, osmieszanie.
;-)

[lucja7]

Tak, dérision uzylam dobrze w tym co chcialam powiedziec.
Mozna powiedziec ze bylo to wrecz zlosliwe (jedna z dwu panienek chciala robic
proces, nie wiem w koncu czy on byl czy nie, nigdy ich zycie mnie nie
interesowalo).
Czytam w moim Petit Robert zblizone odpowiedniki, dla ilustracji: ironie,
dédain, mépris, sarcasme....
Dokladnie to.
No i czekam na takiego ktory zrobilby cos podobnego z PF ;-)

[jutka1]

Chodzilo mi o Twoje uzycie tego slowa po francusku :-)
Bez niego (znajomosci) mozna zupelnie inaczej odczytac Twoj wpis. :-)

[kan_z_oz]

PF głównie słuchałam na początku lat 80-tych.
Oczywiste jest więc, że poszłam na koncert ze względów sentymentalnych. Do tego
jeszcze mogę dołożyć, że nigdy nie udało mi się zobaczyć ich koncertu na żywo,
chociaż starałam się bardzo.
Dwa najbliże mi były w latach 80-tych; w Pradze i Budapeszcie. Obydwa mi
umknęły, bo albo nie miałam kasy albo paszportu na czas. Prawdopodobnie jednego
i drugiego. W PRL-u byli zakazani.

Czy są kiczowaci - zależy od definicji kiczu. Nie słyszałam ich muzyki w
wykonaniu karioki, więc może są kiczem tylko dla nielicznych?
Osobiście nie spotkałam się jeszcze z opinią, że PF to kicz.
Kłócić się na ten temat nie mam zamiaru. Muzyka PF moim zdaniem jest
originalna, gitara bez zarzutu, liryki z treścią. Waters od 40 lat robi
dokładnie to samo; jest 'pacyfistą' uaktywniającym się muzycznie w okresach
wojen. A, że ktoś Jego czy Jego muzyki nie lubi? No i co z tego?


Ja nie 'trawię' opery i to z opery nie czyni kiczu.
Fakt, że zapełniają salę i sprzedają wcale nie tanie bilety, mówi sam za siebie.
Nikt obecnie nie uczęszcza na PF bo są modni, tylko dlatego, że kiedyś
został 'dotknięty' ich muzyką.


Kan

[lucja7]

Kan:
"Ja nie 'trawię' opery i to z opery nie czyni kiczu.
Fakt, że zapełniają salę i sprzedają wcale nie tanie bilety, mówi sam za siebie.

To ze opera jest kiczem nie m

[lucja7]

Kan:
"Ja nie 'trawię' opery i to z opery nie czyni kiczu.
Fakt, że zapełniają salę i sprzedają wcale nie tanie bilety, mówi sam za siebie.

To ze opera jest kiczem nie ma nic wspolnego z tym czy ty ja trawisz czy nie.
Ani to ze sa kolejki przed kasami na ogladanie i sluchanie tej drogiej opery.
W koncu miliony ludzi ubiera swoja telewizje w haftowana serwetke stawiajac na
niej fajansowego psa i tak z tym zyje na codzien, a wcale to nie oznacza ze
jest to dobra i smaczna dekoracja? nespa?
Naturalnie ze opera jest kiczem, masz muzea rozrzucone po swiecie poswiecone
aktywnosci kiczowatej. I kicz ma swoja definicje.

Na opere nalezy patrzec z perspektywy czasu, tak jak np na historie Polski
(madra uwaga, ertes, madra, hehehe), nie wyrywkowo, ustawic jej miejsce w
czasie, w jakiejs konkretnej kulturze i rzeczywistosci ktorej dzis nie ma. To
co jest ciekawe w ogladaniu w operze dzisiaj, to nowa dzisiejsza interpretacja
jakiejs starej historii i muzyki, nowa scenografia, rezyseria, nowe spojrzenie
na cos co bylo stworzone w zupelnie innym kontekscie. I sa milosnicy opery
ktorzy widzieli je po kilkadziesiat razy tylko po to by porownac i posluchac
nowych interpretacji. Przeciez nikt nie idzie dzis na opere by zapoznac sie z
pierepalkami zycia jakiejs tam np Carmen, znanej przecie calemu swiatu.

Wszystkie dzisiejsze ambitne przedstawienia oper maja do nich duzy dystans,
czesto spojrzenie ironiczne, sarkastyczne, to cos co pisalam wlasnie à
propos "Mamma mia".

I wlasnie dlatego pisalam o PF ktorzy stworzyli swoje dzielo w jakichs
konkretnie warunkach i ktorego przedstawianie dzis po trzydziestu kilku latach,
w ten sam sposob absolutnie niezmienny, zatrzymany jak przerwany film i
niedynamiczny jest dla mnie nieporozumieniem. I dokladnie dlatego pisalam ze
smiesznie by bylo zeby nareszcie z tej smiertelnej i nieruchomej 35cio, czy
40to letniej powagi ktos sobie zadrwil i zaproponowal oficjalnie, bez
hipokryzji jako produkt naturalnie komercyjny a nie jakis wyraz pseudogniewu
60cio letnich naiwniakow. To moze i dobre, ale nie dla mnie. Bardzo chetnie
posluchalabym wariacji na temat muzyki PF, ale da sie cos z tego zrobic? Ona
jest zamknieta, skonczona.

I wierz mi Kan ze piszac to nie mam absolutnie zamiaru ani namawiac cie na kicz
operowy ani zniechecac do kiczu rozowawego.

;-))))