Emigracja.

[jan.kran]

Don proponuje coby zaczac watek w jakim wieku powinnismy zaczac emigrowac. A ja mysle inaczej i mam dowody i
przemyslenia. Wiek nie gra roli. Ale:
Czy myslicie , ze sa ludzie ktorzy wszedzie sie dobrze czuja : ergo emigracja nie stanowi problemu , bo gdzie sa tam im dobrze?
A jaki wplyw ma :

tolerancja
latwosc uczenia sie jezykow
chec dostosowania sie do nowego otoczenia?
i ogolnie brak poczucia wyzszosci Swiat Bozego Narodzenia nad Wielkanoca?


A na druga nozke: jak sie wszedzie czujemy jak u siebie w domu to gdize jest nasz dom? K. Apatryda.

[xurek]

> Czy myslicie , ze sa ludzie ktorzy wszedzie sie dobrze czuja : ergo
emigracja nie stanowi problemu , bo gdzie sa tam im dobrze?

Tak, sa. Znam co najmniej dwa egzemplarze - ja i moj maz :)).

> A jaki wplyw ma :
> tolerancja
> latwosc uczenia sie jezykow
> chec dostosowania sie do nowego otoczenia?
> i ogolnie brak poczucia wyzszosci Swiat Bozego Narodzenia nad Wielkanoca?

duzy, bez tego chyba trudno badz wnerwiajaco zyje sie w obcym miejscu.

> A na druga nozke: jak sie wszedzie czujemy jak u siebie w domu to gdize jest
na sz dom? K. Apatryda.

Ja nie czuje sie wszedzie u siebie w domu. Czuje sie mniej lub bardziej dobrze,
na poczatku zawsze mnie ciekawi, potem albo zostaje albo uznaje za zbyt malo
optymalne i opuszczam (jezeli nic mnie nie przykuwa). Gdzie jest moj dom?
Tutaj. Ja mam albo w genach albo tak wychowawczo zakodowane, ze musze jak taki
chlop miec kawalek wlasnej roli, by poczuc, ze to miejsce jest moje i ze jestem
jego czescia. Tutaj mam, gdzie indziej juz nie. Jak jeszcze dorobie sie "mojego
fryzjera, mojego piekarza i mojej knajpy" to juz bede sie czula naprawde "w
mojej wsi" :)).

Xurek

[vaud]

jan.kran napisała:

> Don proponuje coby zaczac watek w jakim wieku powinnismy zaczac emigrowac. A
ja
> mysle inaczej i mam dowody i
> przemyslenia. Wiek nie gra roli. Ale:
> Czy myslicie , ze sa ludzie ktorzy wszedzie sie dobrze czuja : ergo
emigracja
> nie stanowi problemu , bo gdzie sa tam im dobrze?

-------> Każdy emigrant ma chyba swoje ulubione kraje i takie, do których by za
nic w świecie nie pojechał. Nie wierzę w "zawsze-i-wszędzie-elastycznego-
emigranta"



> A jaki wplyw ma :
>
> tolerancja

-------->jednorodne rodziny na obczyźnie( narodowość nie gra roli, byle była ta
sama u obojga małżonków) potrafią sobie czasem stworzyć w domu małą ojczyznę i
świat podzielony na MY i ONI. Oni są na zewnątrz i winni są naszych niepowodzeń
( no bo sukcesy, to MY sami) MY wewnątrz , nieprzepuszczalni i nieprzemakalni,
często nietolerancyjni, bo nie ma potrzeby.
Mieszane rodziny nie mogą zostawić ICH za drzwiami i dlatego szanse na
tolerancję są większe.
Emigranci bez rodzin, ( stale lub chwilowo) muszą chyba wykazać się większą
tolerancją, bo nie mogą liczyć na wsparcie najbliższych na miejscu, a zatem im
szybciej zaakcepzują panujące zwyczaje, tym lepiej dla nich.

> latwosc uczenia sie jezykow

------> chęci, motywacja i wkuwanie wystarczą. Nie wierzę w talenty językowe.
Ludze zwykle nie doceniają swoich możliwości w tej dziedzinie. To również takia
dobra wzmówka: nie umiem i nie staram się, bo i tak nie mam zdolności.

> chec dostosowania sie do nowego otoczenia?
------>ważna ale patrz:"tolerancja"


> i ogolnie brak poczucia wyzszosci Swiat Bozego Narodzenia nad Wielkanoca?
------->Oj, tak!
>
>
> A na druga nozke: jak sie wszedzie czujemy jak u siebie w domu to gdize jest
na
> sz dom? K. Apatryda.

------> Wszędzie i nigdzie. Zawsze między krzesłami.

[waldek.usa]

vaud napisała:

> jan.kran napisała:
>
> > Don proponuje coby zaczac watek w jakim wieku powinnismy zaczac emigrowac.
> A
> ja
> > mysle inaczej i mam dowody i
> > przemyslenia. Wiek nie gra roli. Ale:
> > Czy myslicie , ze sa ludzie ktorzy wszedzie sie dobrze czuja : ergo
> emigracja
> > nie stanowi problemu , bo gdzie sa tam im dobrze?
>
> -------> Każdy emigrant ma chyba swoje ulubione kraje i takie, do których by
> za
> nic w świecie nie pojechał. Nie wierzę w "zawsze-i-wszędzie-elastycznego-
> emigranta"
>
>



*O Japonii duzo wiem i lubie ten kraj, Chiny tez moga byc fascynujace, Europa
bez problemu. Kraje Islamu? Mialbym problemy...Afryka, hmmm. Mam kosmopolitarne
podejscie do swiata, bardzo pomaga.


>
> > A jaki wplyw ma :
> >
> > tolerancja
>
> -------->jednorodne rodziny na obczyźnie( narodowość nie gra roli, byle była
> ta
> sama u obojga małżonków) potrafią sobie czasem stworzyć w domu małą ojczyznę
i
> świat podzielony na MY i ONI. Oni są na zewnątrz i winni są naszych
niepowodzeń
>
> ( no bo sukcesy, to MY sami) MY wewnątrz , nieprzepuszczalni i
nieprzemakalni,
> często nietolerancyjni, bo nie ma potrzeby.
> Mieszane rodziny nie mogą zostawić ICH za drzwiami i dlatego szanse na
> tolerancję są większe.
> Emigranci bez rodzin, ( stale lub chwilowo) muszą chyba wykazać się większą
> tolerancją, bo nie mogą liczyć na wsparcie najbliższych na miejscu, a zatem
im
> szybciej zaakcepzują panujące zwyczaje, tym lepiej dla nich.



*Ja jestem bez rodziny, kraj juz znalem - z pierwszej reki oraz z "homework".
Zaaklimatyzowalem sie szybciutko, pierwszy rok byl najtrudniejszy, bo sie
teskni najbardziej.



>
> > latwosc uczenia sie jezykow
>
> ------> chęci, motywacja i wkuwanie wystarczą. Nie wierzę w talenty językowe
> .
> Ludze zwykle nie doceniają swoich możliwości w tej dziedzinie. To również
takia
>
> dobra wzmówka: nie umiem i nie staram się, bo i tak nie mam zdolności.



*Jezyk znalem na tyle dobrze, aby zostac tlumaczem sadowym w rok po przyjezdzie.
Wazne!!!



>
> > chec dostosowania sie do nowego otoczenia?
> ------>ważna ale patrz:"tolerancja"
>
>
> > i ogolnie brak poczucia wyzszosci Swiat Bozego Narodzenia nad Wielkanoca?
> ------->Oj, tak!
> >
> >


*"Most sensitive awareness of cultural differences"!!!
Brakiem owych mozna czesciowo wytlumaczyc polonijne "ghetta".




> > A na druga nozke: jak sie wszedzie czujemy jak u siebie w domu to gdize je
> st
> na
> > sz dom? K. Apatryda.
>
> ------> Wszędzie i nigdzie. Zawsze między krzesłami.
>
>

"Tam dom moj, gdzie serce moje"???