Tfurczość forumowa - w jednym kawałku - Chmielewska - forum fanów - Forum dyskusyjne

minerwamcg Ballada z Diabłem 10.09.10, 22:51

Ballada z Diabłem

Mieszkał w pałacu hrabia z hrabiną
On zwał się Lesio, ona Tereska
A flaga wiała nad ich meliną:
„Wiwat Gurua, wiwat Chmielewska”

Kajak ze żaglem miała hrabinia
Hrabia-architekt siedział nad deską,
A sąsiad Diabeł (okropna świnia)
Dybał ze spluwą na J. Chmielewską.

Próżno hrabinia dołki kopała
A hrabia na łbie łamał mu deskę,
Próżno Janeczka napis drapała:
„Odwal się draniu od tej Chmielewskiej!”

Aż raz Alicja przybyła z Danii,
Zmierzyła Diabła okiem królewskiem,
„Cicho mi wszyscy, w odwłok kopani,
Ja sama bronić będę Chmielewskiej!”

Raźno wkroczyła w pałacu ściany,
Zrobiła bajzel iście k..ewski,
Pomógł jej Edek, w dupę pijany,
Co też zapragnął bronić Chmielewskiej.

Diabeł, będący pod ankoholem
(ze strachu przed nią zalał się w pestkę)
Leciał po schodach na antresolę
I łeb rozwalił – swój, nie Chmielewskiej.

Wtedy Alicja późnym wieczorem
Razem z Okrętką tudzież Tereską
Wsadziła Diabła – siup - w koci worek
„Ja ci dam, draniu, nękać Chmielewską!”

I leży Diabeł w bajzlu straszliwem
Wskrzeszą go chyba moce niebieskie,
A my gorzałką, winem lub piwem
Wypijmy teraz zdrowie Chmielewskiej

Całe zdanie nieboszczyka
(na melodię „Ballady o Felku Zdankiewiczu)

Szef mafii w Brazylii był chłopak morowy,
Miał trzy mercedesy i jacht motorowy.

Miał hacjendę z palmą, basen godny lorda,
I licznych goryli, co ich prał po mordach.

Że mu tego dobra ciągle było mało,
Zakopał w Rodopach blitu, co się dało.

Że mu się nie chciało w góry ruszyć tyłka,
Zlecił to idiocie – i zaszła pomyłka.

Sprzedał tajemnicę bandzior ciężko ranny
I wyzionął ducha na łonie Joanny.

Porwały dziewczynę brazylijskie dranie
I tak na nią wrzeszczą: "Powiedz całe zdanie!"

Otwiera Joanna zdumione oczęta:
"Bym wam powiedziała, ale nie pamiętam"

Więc jej obiecują szmal nie byle jaki,
A Joanna myśli: "Łżą jak te sobaki!

Zostanę jak głupia i to z czystą szyją,
Bo mnie oszukają, a potem zabiją!

Od takich perspektyw broń mnie Panie Boże"
- łajbę im porwała i chodu na morze.

Po drodze spełniała bohaterskie czyny,
Kupując na litry trzy wanny benzyny,

Próbując armaty, czy się fajnie strzela,
I robiąc samoster z nogi od fotela.

Tymczasem w hacjendzie trwa pożar w burdelu
Bo Joanny nie ma – choć jej strzegło wielu.

Sam szef się narobił najwięcej ze wszystkich,
Gdy im własną ręką porozbijał pyski.

A dzielna Joanna gwiżdżąc na ich kanty
Przepłynęła solo calutki Atlantyk.

Dotarła do Francji, lecz jak byle gapa
Dała się oszukać i – niestety – złapać.

Zamkli ją do lochu, w złości nieprzytomni,
"Będziesz tutaj kwitła, aż sobie przypomnisz!"

Więc kwitła, dość mało podobna do kwiecia,
Mając za pociechę wesołego ciecia.

Aż się jej udało, choć schudła do kości,
Wykopać szydełkiem tunel ku wolności.

Próżno cieć ją woła najczulszymi słowy -
Ona w Taorminie leczy szok nerwowy.

Stamtąd wio do Polski - macie głupią babę -
Gdzie już na nią czeka wytęskniony Diabeł.

Ledwie przyjechała, ot, rozczarowanie
Bo ją puścił kantem i tudzież zrobił w banię.

Poszła na milicję, melduje od kopa:
"Powiem wam, panowie, o skarbie w Rodopach!"

Poczciwi gliniarze (patrzcie no, kultura)
Dali jej obstawę i łysego knura.

Dybie na nią szajka i Diabeł na czele,
A tu jej niebiescy bronią przyjaciele.

Lecz ona w amoku, wzięła ją cholera,
Sprała milicjantów, na knura naciera.

W końcu i ta dobra, i ta wredna strona
Miała mordy zbite jak szefa ochrona.

Wreszcie wyszło na jaw, kto po stronie czyjej,
Skarby się znalazły, a Joanna żyje.

Szef już za swe zbrodnie w pudle odpoczywa,
A my kończąc książkę golniem sobie piwa.

minerwamcg Całe zdanie nieboszczyka 10.09.10, 22:53

Całe zdanie nieboszczyka
(na melodię „Ballady o Felku Zdankiewiczu)

Szef mafii w Brazylii był chłopak morowy,
Miał trzy mercedesy i jacht motorowy.

Miał hacjendę z palmą, basen godny lorda,
I licznych goryli, co ich prał po mordach.

Że mu tego dobra ciągle było mało,
Zakopał w Rodopach blitu, co się dało.

Że mu się nie chciało w góry ruszyć tyłka,
Zlecił to idiocie – i zaszła pomyłka.

Sprzedał tajemnicę bandzior ciężko ranny
I wyzionął ducha na łonie Joanny.

Porwały dziewczynę brazylijskie dranie
I tak na nią wrzeszczą: "Powiedz całe zdanie!"

Otwiera Joanna zdumione oczęta:
"Bym wam powiedziała, ale nie pamiętam"

Więc jej obiecują szmal nie byle jaki,
A Joanna myśli: "Łżą jak te sobaki!

Zostanę jak głupia i to z czystą szyją,
Bo mnie oszukają, a potem zabiją!

Od takich perspektyw broń mnie Panie Boże"
- łajbę im porwała i chodu na morze.

Po drodze spełniała bohaterskie czyny,
Kupując na litry trzy wanny benzyny,

Próbując armaty, czy się fajnie strzela,
I robiąc samoster z nogi od fotela.

Tymczasem w hacjendzie trwa pożar w burdelu
Bo Joanny nie ma – choć jej strzegło wielu.

Sam szef się narobił najwięcej ze wszystkich,
Gdy im własną ręką porozbijał pyski.

A dzielna Joanna gwiżdżąc na ich kanty
Przepłynęła solo calutki Atlantyk.

Dotarła do Francji, lecz jak byle gapa
Dała się oszukać i – niestety – złapać.

Zamkli ją do lochu, w złości nieprzytomni,
"Będziesz tutaj kwitła, aż sobie przypomnisz!"

Więc kwitła, dość mało podobna do kwiecia,
Mając za pociechę wesołego ciecia.

Aż się jej udało, choć schudła do kości,
Wykopać szydełkiem tunel ku wolności.

Próżno cieć ją woła najczulszymi słowy -
Ona w Taorminie leczy szok nerwowy.

Stamtąd wio do Polski - macie głupią babę -
Gdzie już na nią czeka wytęskniony Diabeł.

Ledwie przyjechała, ot, rozczarowanie
Bo ją puścił kantem i tudzież zrobił w banię.

Poszła na milicję, melduje od kopa:
"Powiem wam, panowie, o skarbie w Rodopach!"

Poczciwi gliniarze (patrzcie no, kultura)
Dali jej obstawę i łysego knura.

Dybie na nią szajka i Diabeł na czele,
A tu jej niebiescy bronią przyjaciele.

Lecz ona w amoku, wzięła ją cholera,
Sprała milicjantów, na knura naciera.

W końcu i ta dobra, i ta wredna strona
Miała mordy zbite jak szefa ochrona.

Wreszcie wyszło na jaw, kto po stronie czyjej,
Skarby się znalazły, a Joanna żyje.

Szef już za swe zbrodnie w pudle odpoczywa,
A my kończąc książkę golniem sobie piwa.

minerwamcg Wszystko czerwone 10.09.10, 22:55

Wszystko czerwone
(ballada monstre)

Na swej kanapie goniąc spojrzeniem
Smutna usiadła Alicja
Pierś rozedmała ciężkim westchnieniem,
A nad nią sterczy policja.

„Edka szpikulcem zaciukał zbrodzień,
Więc niech nam pani odpowie,
Azali były w pani ogrodzie
Osoby mrowie a mrowie?”

„Był tu – Alicja na to życzliwie,
Świecący sprzęt oblewany,
Tabuny gości, bardzo ruchliwe
I Edek w trupa pijany.”

Gliniarz, lingwistów wszelkich ozdoba,
Rzecze, iż wieść by się zdała,
Azali jego jaka osoba
Zanadto nie miłowała?

Tak się zaczęły zbrodnie szalone
W domostwie pod Kopenhagą,
Gdzie wkrótce wszystko było czerwone,
Co stwierdzam z całą powagą.

Sprawę tych zbrodni prowadził pilnie
Policjant – polszczyzny chluba,
Co się jej uczył z Biblii rodzinnej
W przekładzie Wujka Jakuba.

Główną postacią całej afery
Jako ofiara niewinna
Była Alicja o sercu szczerym
I wstrząsająco gościnna.

Raz winogrona nabyły rankiem
Zosia z Joanną szlachetnie
Więc obiecują jej niespodziankę
Którą z rozkoszą niech wetnie.

Wchodzi Alicja w progi salonu
I w podziw wpada głęboki,
Bo nie przewidział nikt w całym domu
Że niespodzianką są zwłoki.

Nieszczęsny Kazio, oferma rzadka,
W krzakach z miłości się chował
I mógł w tej sprawie robić za świadka -
Widział, kto Edka mordował.

A zbrodniarz, idąc Lukrecji śladem
Równie przebiegły jak ona
Otruł go za to okrutnym jadem,
Który się krył w winogronach.

Kazio w szpitalu, bo jednak przeżył,
Choć ledwie znak życia dawał
A tu dopiero – choć nikt nie wierzy,
Się rozpoczyna zabawa.

Wnet nowi goście siedli do stołu
I rwetes rozległ się dziki
Kiedy Alicja z Włodziem pospołu
Kłócili się o guziki.

Nieszczęsny Włodzio kawę popija
Śmiertelne płyną minuty
Szpilka po szpilce Alicji wbija
A jest już prawie otruty.

Co potem było, nikt nie wypowie,
Nocka - i było po balu
I przyjechało znów pogotowie,
Znów dwie ofiary w szpitalu.

Gość nowy w domu – ruszają panie
Cioci szykować piernaty,
Tylko Alicję gnębi pytanie
„Czym z nią na pani, czy na ty?!”

Sędziwa dama chyża jak zając
Za stara nawet na ciotkę -
Dziesiąty krzyżyk na karku mając
Ruszała się kurcgalopkiem.

Zbrodniarz wziął młotek... nie uwierzycie
Gdy krwawa zmyła się sieczka -
Cioci zegarek ocalił życie
I truskawkowa maseczka.

Wnet pogotowie cioteczkę niesie
W szpitalu zgoją się rany
Lecz zostawiła Alicję w stresie
Z problemem nierozwiązanym.

Lecz wszystko głupstwo, gdy klątwą bogów
W domu otwartym się mieszka –
Bo się zjawiła jak duch na progu
Sponiewierana Agnieszka.

Aż strach powiedzieć, co było potem
Cudem nie padła bez życia -
Podły morderca znów złapał młotek,
W pralni podłoga do mycia.

Nowa ofiara... Wszyscy zdumieni,
Jakiż ten łotr pracowity!
Wkrótce on tylko będzie na Ziemi,
Alicja i pasożyty.

Choć do profesji swojej wszelako
Mógł podejśc z większym dystansem...
Po cóż odwalał normę na akord
I trzasnąć chciał panią Hansen?

Wszak to nie była Alicja sama
Ani osoba jej bliska –
Zwykła sprzątaczka, nie żadna dama,
Biedna ofiara nazwiska.

W takiej to chwili, rzecz oczywista
(trudno użerać się z losem)
Zjawił się Bobuś i Biała Glista
Z wieczną skarpetką pod nosem.

„Cóż za bałagan, Alicjo droga,
Wszędzie walają się trupy,
Mogłabyś kiedyś wreszcie, na Boga,
Zebrać swój śmietnik do kupy!”

Biedna Alicja poczuła właśnie
Że się jej miarka przebiera:
„Niech się wynoszą, bo bluzgać zacznę
Albo mnie weźmie cholera!

Gościnna jestem, ale pomału
Mam dość obojga po równo
I choćby mieli dostać zawału,
Zamiast koniaczku dam gówno!”

W tej chwili wystrzał rozległ się nowy
(rura od puszki z parówek)
I byłby Bobuś stracił pół głowy -
Na szczęście był to półgłówek.

Dzwoni telefon – zbrodnicze dzieło
Złowrogim cieniem się kładzie:
Auto Alicji właśnie rąbnęło
W cysternę na autostradzie.

Thorsten się lekko potłukł, bo upadł,
Za to maszyna spalona,
A w środku facet w postaci trupa -
Zewłoka zawęgielniona.

Wtem wpada Ewa, bez tchu, bez siły,
We łzach i z włosem rozwianym
Bo się objawił dawny jej miły,
Przystojny Józio Grassani.

Więc czy mężowi płakać w sweterek
Czule wzdychając „jam twoja!”,
Czy też się związać z tym hochsztaplerem,
I dom porzucić, i Roja?

„Połóż się – rzecze Alicja mile
Na tej kanapie i zaśnij,
Ja jutro z Rojem piwo wypiję,
I tak się wszystko wyjaśni!”

Nazajutrz nowe strachu tortury
Na myśl o świeżej mogile –
Bo Ewa leży zadkiem do góry,
A z pleców sterczy jej sztylet.

Wściekła Alicja syczy z odrazą,
Joannę chwyta w swe szpony:
„Po coś pisała, podła zarazo,
Że serce mam z prawej strony?”

„Nie napisałam, żeś głupia baba,
Chociaż mnie swędział atrament!
Morderca Ewę ledwie udziabał -
Ciebie by zabił na ament!”

I znów morderstwo z kiepskim wynikiem -
Ewa zaledwie draśnięta,
Roj przy niej ćwiczy akrobatykę
Gdy ją całuje po piętach.

Tak to spędzali długie godziny
Po dniach czuwając i nocach,
W domu strzeżonym przez duńskie gliny
Co nie siedziały na oczach.

Aż raz wieczorem myśli te zacne
Przyszły Pawłowi do głowy
By na zbrodniarza zrobić zasadzkę
Z farby i naczyń stołowych.

Gdy księżyc srebrem dachy przystrajał
Przez okno ciut uchylone
Joanna wlazła w cały ten fajans
I wszystko było czerwone.

Wysmarowała odrzwia i ściany
Wszędzie miotając się z krzykiem
Rezultat - salon perfumowany
Bigosem z rozpuszczalnikiem.

Gdy noc minęła, calutki dzionek
Przez te zamachy i strachy.
W domu szalało wszystko czerwone
Oraz cudowne zapachy.

Ale ktoś przecież nim dzień ów minął
Dobrym wykazał się gustem -
Herbert, gdy przyszedł ze swą hrabiną
Upojnie wąchał kapustę.

Wkrótce wieść nowa pobiegła w eter,
Że zbrodniarz znów chybił celu:
Pragnąc przejechać autem Elżbietę
Tylko jej zrzucił kapelusz.

I kiedy wszyscy mieli już dosyć,
Tydzień się miał ku niedzieli
Przyszedł pan Muldgaard aby ogłosić,
Że już aferę zgryzieli.

Winna Anita - nieszczęsna flama
Ciemnolicego gangstera,
Co się bał strasznie zdemaskowania,
A w środkach nie zwykł przebierać.

Biedna Anita snadź go kochała
Tak jak nikogo na świecie:
Dla niego knuła i napadała
Oraz powiła mu dziecię.

Ma dziś pan Muldgaard dług u Joanny,
Dług wcale nie byle jaki,
Dzięki dowodom z Polski przysłanym
Wsadził huncwota do paki.

Duński sąd karę wyegzekwował
Za te zamachy i zbrodnie –
Zamknął Anitę do wariatkowa
Na całe cztery tygodnie.

minerwamcg Duch 10.09.10, 22:56

Duch
(ballada dziadowska)

Niedaleko od granicy, łoj,
Tam gdzie chodzą przemytnicy, łoj,
Jest miejscowość zwana Gnaty, łoj,
Gdzie waryjat żył bogaty, łojojojoj!

Każdy chciałby tam pojechać, łoj,
Ale Gnaty miały pecha, łoj,
Kłopot z nimi był niemały, łoj,
Ciągle komuś wypadały, łojojojoj!

Dwór kolumną był zdobiony, łoj,
Lecz cokolwiek nawiedzony, łoj,
Powiadali, że w nim straszy, łoj,
Widmo pewnej grzesznej Kasi, łojojojoj!

Był niejeden co miał chrapkę, łoj,
Zwabić Kasię tę w pułapkę, łoj,
A tu co i rusz wypada, łoj,
Taka chryja że wstyd gadać, łojojojoj!

Ten połamał se golenie, łoj,
Inny znowu miał widzenie, łoj,
Że go goni śmiertka z kosą, łoj,
Aż po śniegu zmykał boso, łojojojoj!

Aż pewnego roku w ferie, łoj,
Ukrócono te brewerie, łoj,
Drżyjcie Gnaty, boście w biedzie, łoj,
Już ekipa do was jedzie! Łojojojoj!

Śledcza zmierza tam brygada, łoj,
I na ciecia obces wsiada, łoj,
By im rzekł jak na spowiedzi, łoj,
Ki w tych Gnatach diabeł siedzi? Łojojojoj!

Według zeznań pana ciecia, łoj,
Już niejeden na łeb zleciał, łoj,
Widząc białą jak mydliny, łoj,
Zjawę pani Katarzyny, łojojojoj!

Więc skrzyknęli się wieczorem, łoj,
By zaczaić się na zmorę, łoj,
Tak zaczęła się zabawa, łoj,
Bo faktycznie – łazi zjawa! Łojojojoj!

Od podłogi się rozwija, łoj,
Gnie się w pasie jak lilija, łoj,
Nijak nie da się odgonić, łoj,
Nie dość łazi, jeszcze dzwoni, łojojojoj!

Pierwszy w toto wpadł Januszek, łoj,
Ledwie z ducha uniósł duszę, łoj,
I w ucieczce na przełaje, łoj
Wleciał pyskiem w kopę jajek, łojojojoj!

Potem nowa rozpierducha, łoj,
Bo Okrętka wlazła w ducha, łoj,
I stwierdziła fakt okropny, łoj,
Że duch ciepły jest i mokry, łojojojoj!

Nieszkodliwy jak na ducha, łoj,
Oprócz ciepła lodem dmucha, łoj,
W mgłę spowija kogo chwyci, łoj,
Czyżby miał termostat w rzyci? Łojojojoj!

By zakończyć tę pogwarkę, łoj
Złapał Zygmunt za wiertarkę, łoj,
Chcąc rozwikłać całą polkę, łoj,
Urządzili tam demolkę, łojojojoj!

Lustro legło wnet w skorupach, łoj,
Lecz dokuli się do słupa, łoj,
A w tym słupie grafa dzieło, łoj,
Plany wod-kan tudzież ce-o, łojojojoj!

Wnioski z nich niesamowite, łoj -
Graf był dupa nie architekt, łoj,
Instalacje poprzeplatał, łoj,
Że po prostu - sen wariata, łojojojoj!

Zjawa wcale nie jest zjawą, łoj,
To fizyki zwykłe prawo, łoj,
Kiedy para jest podgrzana, łoj,
Wali z dołu jak z sagana, łojojojoj!

Od zamurowania dołu, łoj,
Graf z idiotą tym pospołu, łoj,
Co cegłami luft zawalił, łoj,
Ducha wyprodukowali, łojojojoj!

Taki morał z tej obławy, łoj,
Gdy polować chcesz na zjawy, łoj,
Zanim złapiesz za motykę, łoj,
Powtórz termodynamikę, łojojojoj!

minerwamcg Ballada o Mężu Boszczyku 10.09.10, 22:58

Ballada o Mężu Boszczyku

W mieście Warszawie, czy wy wierzycie,
Żyła kobieta – urody cud,
Co gotowała wprost znakomicie,
Poza tym głupia była jak but.

Mąż był choleryk, tyrana kawał,
Co otoczeniu nie dawał żyć,
A biednej żonie zwłaszcza nie dawał,
Więc z tej rozpaczy zaczęła tyć.

Raz, jedząc w sosie ziemniaczki młode,
W ekstazie żując turecki pieprz,
Rzekł: "ja się z tobą, babo, rozwiodę,
Ponieważ gruba jesteś jak wieprz.

Lecz zanim w skrajną wpędzę cię biedę,
(Będziesz chleb jadła zeschły na kość)
Zrób mi przyjęcie jeszcze raz jeden -
Gotujesz bowiem... porządnie dość.

Zagranicznego mam kontrahenta.
Chcę z nim przy brydżu rozmowę mieć,
By gości bawić jesteś zbyt tępa,
Więc zrób kolację i w kuchni siedź."

Żonie łzy kapią na tłustą szyję,
(jadła akurat w śmietanie ryż)
Myśli "ja ciebie, draniu, zabiję,
A twój majątek - posiądę tyż."

Kupiła spluwę, i w dzień bankietu
Gdy goście siedli, rober już szedł,
Podeszła z zewnątrz do parapetu
I wymierzyła w mężowski łeb.

Co było potem, trudno opisać
Wody strumienie, szkła brzęk i huk,
Bo ten pistolet to była lipa,
Straszak, co ledwie klosz lampy stłukł.

Mąż jęknął głucho "Wszystko stracone!"
Lecz goście mokrzy wstają od kart,
"Wodny fajerwerk? Pięknie zrobione,
He, he, szefuniu, to świetny żart!"

I co się dzieje? Dziw to nad dziwy,
Ostatni akcent rezerwy znikł,
Kontrahent wyszedł cały szczęśliwy,
Kontrakt zawarty – sukces jak byk.

Myśli mąż: "wprawdzie opinia głosi,
Że żoną głupią skarał mnie los,
Lecz ta idiotka fart mi przynosi,
No i gotuje - cudownie wprost!"

"Żono ma droga, nieoceniona,
Trudno - bądź sobie głupia jak but,
Kocham cię czule, pójdź w me ramiona,
I tylko schudnij... chociaż ciut ciut!"

Powieść Gurui temat rozwija,
A ty z niej mądrą naukę bierz:
Głupiemu zawsze łut szczęścia sprzyja,
A schudnąć trochę... przyda się też!

minerwamcg Elegia na śmierć pangolina 10.09.10, 23:01

Elegia na śmierć pangolina
Na melodię "O mój rozmarynie".

O mój pangolinie, rozkładaj się,
O mój pangolinie, rozkładaj się
W krzakach cię przyskrzynię, mój ty pangolinie,
Załatwię cię.

Niech cię, pangolinie, pijawka żre,
Niech cię, pangolinie, pijawka żre,
Za to żeś nie raczył, ty miocie sobaczy,
Poślubić mnie.

Byłeś, pangolinie, skąpy jak cieć,
Byłeś, pangolinie, skąpy jak cieć,
Byczki w pomidorach, choćżem biedna chora,
Musiałam żreć.

Byłeś, pangolinie, skończony cep,
Byłeś, pangolinie, skończony cep,
Wszystkie wredne plany, durniu zakichany,
Brały mi w łeb.

Każdy wnet to wiedział, żeś sukinsyn,
Każdy wnet to wiedział, żeś sukinsyn,
Ignorantem byłeś, wstyd mi przynosiłeś,
Ty znawco win.

Wezmę ci ja siatkę, zamach - i łup!
Wezmę ci ja siatkę, zamach - i łup!
Długo nie zabawię, w globus cię zaprawię
I jesteś trup.

Tak bolesnej straty nie mogąc znieść,
Tak bolesnej straty nie mogąc znieść,
W euforii radosnej machnę sobie mostek
I gwiazd ze sześć.

A kiedy ucieknę i zatrę ślad,
A kiedy ucieknę i zatrę ślad,
Po mnie z ulgą chętnie Alicja odetchnie,
Po tobie - świat.

minerwamcg Najajne 10.09.10, 23:03

Tfurczość najajna

Suknia, gorset, nylony,
Czas się miesza w dwie strony,
Krynolina w deriery uwiera...
Tu morderstwo, tam spadek,
Wiek przeminął z okładem,
A kto winien? Przeklęta bariera.

Rzekł ktoś po rozmowie z Lesiem:
- Człek nie kura, wszystko zniesie.
Hipcio złapał się za głowę:
- Ja z nim zniosę - kwadratowe!"

Włóż mnie w koszyk, podgrzej grzałką,
A wysiedzisz Dzikie Białko.
Zapamiętaj tę zasadę:
Tak powstaje Kurczę Blade.

Raz nieboszczyk, wstawion krztynę,
Wlazł Gurui pod maszynę.
Wnet rozległo się besztanie:
"Mów porządnie! Całym zdaniem!"

Pewien pan (losu to beniaminek)
Zastosował zasadę "klin klinem".
Z klina zrobił użytek
Na rzecz pani architekt,
Co potwierdził i słowem, i czynem.

Pewna dama, Alicja z Allerod
Oświadczyła radośnie: "Grunt to kot!"
I w jej domu od jutra
Spały trzy kupy futra,
Przez co zbrodniarz kręgosłup złamał w lot

Tańcowała chmurka z rybką,
Złota mucha też, dość szybko.
Wynik tej choreografii?
Trupy. Zliczcie, kto potrafi.

Pewna dama spod Kopenhagi
Raz znalazła się w centrum uwagi
Policjanta z felerem,
Co gdy gryził aferę
Nikt nie umiał zachować powagi.

W majątku stoi dworek,
We dworku skrytki spore.
Precjozów amator tup tup -
Drzwi trzask - na schodach trup.
Prawnuczko, zmów paciorek.

Głowa z gipsu i odcięta,
Jakaś stopa, jakaś pięta,
Stary problem w nowej szacie:
"Czy w paradę wejdą gacie?"

Urok dziwnych przypadków,
Ciocię Jadzię na zadku
Zjeżdżającą do Olzy ekspresem,
Torbę w kratki czerwone,
Koralowy pierścionek,
I w ściereczkę ubraną Teresę,
Ojca (w stawie na środku
łowił ryby w wychodku),
I upiorną mamusię z ciotkami -
To i więcej tych cudów
Możesz spotkać bez trudu,
Gdy pojedziesz "Bocznymi drogami"!

(oraz wersja krótsza)
Na tyłku skarpą zjeżdża ciotka,
Teresa w Olzie myje nogi,
Ojciec nałowił ryb z wychodka...
Chcesz więcej - skręć na "Boczne drogi"

W Garwolinie, w tem miasteczku, fiksum pyrtum siudurum,
Siadło ufo na ryneczku, fiksum pyrtum siudurum.
Redaktorze, ty nam powiedz, fiksum pyrtum siudurum,
Czy to ufo czy śmigłowiec, fiksum pyrtum siudurum.

minerwamcg Limeryki 10.09.10, 23:05

Limeryki

Wielbicielka Gurui z Warszawy
Rżała jakby naćpała się trawy.
Rzekł policjant: Sprawdzone -
Ona "Wszystko czerwone"
Po raz setny czytała dla wprawy...

Pan Mirosław Krzewiec z Warszawy
Nie rokował nadziei poprawy.
Sadził on raz po razie
Zarażone chabazie,
Za co karne go ścigały wyprawy.

Pewna dama, Alicja z Birkerod
Wykrzyknęła radośnie: grunt to kot!
I w jej domu od jutra
Spały trzy kupy futra,
Przez co zbrodniarz kręgosłup złamał w lot.

Pan Bazyli we dworze w Błędowie
Na klejnoty miał chęć co się zowie.
No i cóż - zginął marnie
Cierpiąc przedtem męczarnie,
Bo pazerność mu nie wyszła na zdrowie.

Był w pracowni Tadeusz Stolarek
Co się draniem stał iście nad miarę.
Aż koledzy go mili
jajcami udusili,
W gardło pchając w skorupkach ich parę.

Pewna miła Joanna z Warszawy
W tajemnicze wikłała się sprawy.
I za owo wikłanie
Boskie przeszła skaranie,
Tunel kopiąc szydełkiem dla wprawy.

Raz pan Muldgaard we Wszystkim Czerwonym
Pod ciężarem padł przygnieciony.
Sprzęt grający legł na nim,
A oplótłszy taśmami
Biała Glista weń wbiła swe szpony.

Pewien łotr, postać bardzo niemiła,
Rzekł: "Alicjo, czeka ciebie mogiła!"
Zamach skończył się skuchą,
Bo Alicja serducho
Z prawej strony przezornie ukryła.

Pewien łobuz ogrodnik w Warszawie
Ogród spaprał Joannie plugawie
Partaniny nie lubię,
Więc niech ktoś go zadzióbie
Sekatorem, a ja mu poprawię!

Pewna ślicna panna w Madrycie
Platonicnie kochała się w Scycie.
Zekł jej Scyta: "cyt, cyt!
Jać rozkosy dam scyt!"
Ona zekła: "Idź prec, troglodycie!"

minerwamcg Piosenka dla Lyliki 10.09.10, 23:07

Piosenka dla Lyliki.

Stygną w kuchni w garnku sporym
Nie przetarte pomidory
Dziś na obiad przecież zupa miała być...
A w kościele w Chmielewszczanach
Wiatr gra cicho na organach,
Ależ smutno nam, cholera, chce się wyć.

Lylika, Lylika,
Kto widział wśród dyskusji tak znikać?
Lylika, Lylika,
Czy nie mogłaś z nami zostać - choćby wiek?
Bez Twej werwy i humoru
Poszarzało nagle forum,
Kto Ci kazał pchać się tam na tamten brzeg?

A Lylika roześmiana
Nad dzwonnicą w Chmielewszczanach
Rozsypuje ulubione swoje bzy
"Już w Szwajcarii na mnie czeka
Kuchnia, ogród, biblioteka,
Dajcie spokój, będzie dobrze, po co łzy?"

Lylika, Lylika
Cała w bzach i trelach słowika,
Lylika, Lylika
Nas pociesza ze spokojem wielkich dam:
"Żadna drama się nie stała,
Do Szwajcarii wyjechałam,
Grzeczni bądźcie i dołączcie kiedyś tam".

minerwamcg Asiowe - sprawozdanie 10.09.10, 23:09

Spotkanie regulaminowe Asiowe
Sprawozdanie.

W pełni świadoma, że się narażam
Na miano białej - tfu! - glisty,
Wtykam swe pióro do kałamarza
I donos piszę sążnisty.

Że Towarzystwo Wszystko Chmielewskie
- każdy dżentelmen i dama -
To w rzeczy samej ptaki niebieskie
Co piwo piją po bramach.

Więc się spotkali w gościnnej Bramie
Na to czyczenie Asiowe,
Na śledzia z cuszkiem, plotki i chlanie,
A jak to było - opowiem.

Przyszły Bumbeckie, Heniulaa, Gopos,
Cytrynka, Kocio i Bbzyta,
Dzidka z Papugą i Starą Gropą -
A resztę zaraz wyczytam
:

Przybyła Asia, prosto zza morza
Aiso z Pomarańczuchem
I Spokololarz, i Dorka hoża,
Obecna ciałem i duchem.

Zjawił się Baron z Piotrem pospołu,
I Szkorbut (tudzież Lumbago),
Tutul i Gaston siedli u stołu,
Co stwierdzić trzeba z powagą.

Jeszcze Bałamuk i Eulalija,
(była tam też Paulina),
Wybaczcie, jeśli kogoś pomijam!
I można było zaczynać.

Więc Towarzystwo siadło za stołem
W kształcie litery "i" małe,
Jęło wymieniać plotki wesołe,
Tudzież się witać z zapałem.

Po krótkiej chwili już się zaczęły
Dziwne objawiać zjawiska -
Komuś zatyczki w nosie utknęły,
Trąba urosła u pyska...

Przechodnie chcieli dzwonić do Tworek,
Lecz ktoś wyjaśnił przytomny,
Że goście nie są na głowę chore -
Sprzęt przymierzają ochronny.

Potem nadeszła chwila pamiętna
Gdy (piszę nieco na skróty)
Gromada nowych w poczet przyjęta
Zżerała siano i gluty.

Nie, Henio nie jest bydlę i świnia,
Każdy to głośno odszczekał,
Z emocji krzepnie piwo w naczyniach -
Nowa atrakcja już czeka.

Przez chwilę trudno było powiedzieć:
Zaraza, pożar czy wojna -
A to nam Szkorbut otworzył śledzie,
Woń popłynęła upojna.

W przelocie zdechły dwie chore wrony,
Szczur skrył się gdzieś do kanału -
A przecież Baron nieustraszony
Pięć sztuk zjadł tego specjału.

Cześć Ci, Baronie! Wieści szeptane
Głoszą - to rzecz niewątpliwa,
Że gdyby tutaj przyszedł Marianek
Pewnie by puszkę wylizał!

Konkurs z Gurui - emocje nowe,
Wszyscy po kilku już baniach,
Nagrody: piękne torby Asiowe
I bardzo trudne pytania.

Lecz co to dla nas - stali w uczuciach,
Zbrojni w znajomość przedmiotu -
Ktoś wygrał torbę prawie od Gucia,
A ktoś we wzór z dzikich kotów

Ku zachodowi skłonił się dzionek,
Księżyc już wzniósł się do góry,
Gdy towarzystwo rozochocone
Zaczęło grać w kalambury.

Kto został, będzie miał co wspominać,
Kto wyszedł wcześniej niech biada,
Bo skąd się dowie, jak ma "murzyna"
A jak "męzczyznę" pokazać?

Północ już biła, kiedy przed Bramę
Szare wysnuły się cienie -
Tam się zaczęło wielkie żegnanie,
A potem kaca leczenie.

I nikt nie zgadnie, z jakiej przyczyny
Mijając zsypy na śmieci
Mam świetny humor, gdy mi z głębiny
Zapach śledziowy zaleci...

minerwamcg Skarga Bieruta - po zwiedzaniu KC 10.09.10, 23:10

Skarga Bieruta
(po zwiedzaniu KC)

Jęczy Bierut siedząc w smole:
"Poratujcie, nie wydolę,
Aż mnie cości w dołku gniecie -
Biba w moim gabinecie!

Przez Komitet potajemnie
Idą jakieś typy ciemne,
Nie działacze, przodownicy,
Tylko łotry chmielewszczycy!

W gabinecie moim siedzą,
Śledzie z pasztetówką jedzą,
Tyle choć porządni byli,
Że gazetę podłożyli.

Za rozmowy ich nagrane
Kiedyś posłałbym pod ścianę -
Podważali Partii rolę
Pijąc wrażą coca-colę!

Przez Chmielewską w pewnym sensie
I po śmierci szlag mnie trzęsie:
Zamiast cicho leżeć sobie
Ciągle się przewracam w grobie.

Raz mi baba jedna rzekła:
"Byś nie wyjrzał, draniu, z piekła!"
Rację miała jak cholera -
Nie trza było stąd wyzierać...

minerwamcg Życzenia dla Gurui 2010 26.12.10, 14:13

Już nad światem otwarte upusty niebieskie
Zaraz Pałac Kultury zmienią w śnieżną kopkę,
Świat cały czeka Gwiazdki... a Wszystko Chmielewskie
Do Gurui z pokłonem leci kurcgalopkiem.

I życzy stu lat zdrowia, stu książek wydanych,
Setnej z życia uciechy, a żadnych kłopotów,
I we wszystkich grach z losem najwyższych wygranych,
Świąt szczęśliwych z Bliskimi i gromadą kotów.

asia.sthm Wykopane hurtem z archiwum 07.02.11, 21:42

forum.gazeta.pl/forum/w,14722,120623679,120623679,Ucieklo_do_archiwum_kryminaltango_.html

minerwamcg Szanta o śledziu - dedykowane Asi 10.04.11, 20:44

Szanta o śledziu
Asi

By nie znał człowiek co to głód
Zesłał Pan śledzia w głębię wód.

I dziś ze śledzia każdy Szwed
Przysmaków sto uczyni wnet.

Śledź z miodem, w czekoladzie śledź
- potem choć tydzień w kiblu siedź,

Z musztardą śledź i śledź saute,
- ze smakiem Szwed spożywa je.

Lecz dziś z północnym wiatrem gna
Do Polski Asia - hej, hurra!

W gościnnej Bramie więc kto żył
Pod śledzia Asi zdrowie pił.

Po kilku piwach miły gość
Wyznał, że śledzi ma już dość.

A Towarzystwo ceniąc gest
Wręczyło paczkę - waży fest.

Co w paczce? Spis na dziesięć kart,
Lecz efekt był zachodu wart:

Asia po jublu na swą cześć
Boczek z kapustą będzie jeść.

minerwamcg Auuuuuuuuuuuuu! 18.10.11, 13:07

Psociem, pijem póki żyjem,
A po śmierci tylko wyjem.
Auuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu!
A mnie przyszła dziś ochota
Wyjnąć sobie za żywota
Auuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu!
Gdy się wyć nauczę ładnie
trening ducha mi odpadnie
Auuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu!
Inne duchy wzniosą szyje:
Patrzcie! Nowy duch, a wyje!
Auuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu!
Czym ta dusza nagrzeszyła,
Że jak żyła, to już wyła?
Auuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu!
A ja na to: Proszę ducha,
Wyłam na forum TeWuCha!
Auuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu!

minerwamcg Pożegnanie Bramnych Aniołów 04.11.11, 23:21

Kiedy gasły nad światem przebłyski nieśmiałe
Rozsądku, co go ludzkość żegnała na wieki,
W pewnym mieście na Rynku w zacienionej Bramie
Trzepot skrzydeł anielskich rozbrzmiewał daleki.

Dominika z Beatą, duchy uskrzydlone
Przygarniały zbłąkanych - na zawsze gotowe
Eliksiry wykwintne lać w gęby spragnione,
Dawać plaster na duszę lub okład na głowę.

Cierpliwe bez granicy, taktowne bez miary,
Dla dziwactw pobłażliwe, mądre Salomony
Znosiły kalambury, wygłupy i swary,
Zdumione rejterady gości nieproszonych.

Któż nas dzisiaj przytuli, bezdomne sieroty
Gdy te niebiańskie dusze w jasną dal odlecą?
Kto, jak one, nakarmi za trzydzieści złotych,
Dając ciepło i rabat na małe conieco?

Ach, zaprawdę, należy - pókiśmy wciąż razem
Wieńczyć Bramne Anioły nimbem pozłocistym,
Na Archanioły awans dając im zarazem,
Literackich wariatów patronkom strzelistym.

Wieńczmy tedy! I zdrowie pełnymi szklankami
Pijmy, póki za barem nie zabraknie piwa,
By się godnie pożegnać dziś z Archaniołami
A ich przyszłość, choć bez nas - by była szczęśliwa.

minerwamcg Życzenia świąteczne 2011 30.12.11, 00:26

Świeci gwiazdka nad Służewcem
Z życzeniami małpy lecą.
Wszystko, co się życzyć zechce,
Niech się spełni - choć co nieco.
Niech wygrają wszystkie konie
Te najwyżej obstawione,
Wielki diament blaskiem płonie,
Studnie przodków lśnią uśpione.
Lesio wieszcząc nad kieliszkiem
Ślepe szczęście przepowiada -
Ćwierć sukcesu już jest bliskie,
W Kocie worki Skarby wkłada.
Niech nie gaśnie w Was otucha,
Pech spłoszony prędko znika,
I wybrzęczy Złota mucha
Całe zdanie nieboszczyka.

minerwamcg Kuplety (plagiat ze Starszych Panów) 30.12.11, 00:27

To ostatni już, ostatni rok TeWuCha,
Bo niebawem się z nas każdy zmieni w ducha,
Duch Heniula, Duch Eulalia i te de,
Lecz czy smuci nas ten projekt? Wcale nie!

Będą duchowie, będą duchowie, będą duchowie z nas,
Giezełka białe, lica zsiniałe, lecz humor - jak w sam raz!
Będą duchowie, będą duchowie, będą duchowie z nas,
Giezełka białe, lica zsiniałe, lecz humor - jak w sam raz!

Urozmaici nam w dodatku tę zabawę,
Że już w wyciu niepoślednią mamy wprawę,
I choć trudno melodyjny wydać jęk,
Łańcuchami potrząsanie ma swój wdzięk!

Będą duchowie, będą duchowie, będą duchowie z nas,
Giezełka białe, lica zsiniałe, lecz humor - jak w sam raz!
Będą duchowie, będą duchowie, będą duchowie z nas,
Giezełka białe, lica zsiniałe, lecz humor - jak w sam raz!

Więc nie peszy nas bynajmniej koniec świata
Po zaświatach chętnie każdy z nas polata,
By chmielewsko-ironiczny spełnić sen,
Aureola, a na ustach ce refrain:

Będą duchowie, będą duchowie, będą duchowie z nas,
Giezełka białe, lica zsiniałe, lecz humor - jak w sam raz!
Będą duchowie, będą duchowie, będą duchowie z nas,
Giezełka białe, lica zsiniałe, lecz humor - cały czas!

asia.sthm Re: Tfurczość forumowa - w jednym kawałku 11.04.13, 23:59

Daje sie wykopac watki z archiwum, oj wiec sobie korzystam.

se_nka0 Re: Tfurczość forumowa - w jednym kawałku 12.04.13, 07:24

Ku radości społeczeństwa
Korzystaj - dzięki.

Tfurczość forumowa - w jednym kawałku

Najnowsze z forum Chmielewska - forum fanów

Zaloguj się