Ania i Maria

[stara.gropa]

Ostatnio, przy powtórce książek Guruy zwróciłam uwagę, że jakoś
rzadko pojawiają się te dwie panie. Zwłaszcza pani Ania jest
tajemnicza. Wiadomo o niej, że jest sędzią, znajomość Guruy z nią
zaczyna się chyba w czasach Diabła. I właściwie to prawie wszystko,
jest jeszcze jakieś jedno zdjęcie w Autobiografii i cisza. Ciekawe
dlaczego. Predzej czy później Gurua opisuje wszystkich swoich
znajomych, nawet Maria doczekała się fragmentu w Krowie
niebiańskiej a Ania nigdy.

[the_dzidka]

Gurua wspominała o kilku osobach z jej otoczenia, które
kategorycznie jej zapowiedziały, że nie życzą sobie opisywania ich w
ksiażkach. Gurua to ich prawo uszanowała. Może i tu o taki przypadek
chodzi?

[groha]

A sędzia Ania, która dość intensywnie występuje w "Złotej Musze", gdyż nie znosi
zbrodni, za to kocha bursztyn, to ta sama, czy całkiem inna? Bo przyznam, że nie
mam pojęcia i raczej słabo kojarzę postaci realne z książkowymi.

[stara.gropa]

Tak, to ta sama osoba. Zapomniałam ,że jednak pojawiła się w
książce. Czasami są o niej wzmianki w różnych książkach, ale skąpe.

[groha]

A pani Maria, ta od kotki, króluje w "Wyścigach" chyba?

[stara.gropa]

Tak, ale jakoś tak półgębkiem Gurua o niej pisze.

[g0p0s]

Ostatnio chyba wcale. Może z uwagi na nie bywanie na wyścigach.

[stara.gropa]

Ostatnio to tylko Martusia i Martusia

[groha]

Już miałam napisać, że całą gębą, najsmaczniej i najbarwniej, to Gurua opisuje
tych, co jej podpadli, ale ugryzłam się w język, bo przecież Alicja jest
kompletnym tego zaprzeczeniem. Więc może nie wszyscy, których Gurua lubi, poważa
i szanuje, potrafią znieść zaszczyt bycia bohaterem książkowym, po prostu? A
Martusia jakoś to znosi i pozwala, dlatego jest. Czasem, to aż jej trochę
współczuję...

[stara.gropa]

Często na tapecie są Małgosia i Witek i pan Ryszard. Ich chyba Gurua
lubi, pisze o nich z sympatią.
Że nie wspomnę o panu Tadeuszu dwojga nazwisk, wycierpiał się za
swoje.

[groha]

Oj, panu Tadeuszowi to już nawspółczułam się do imentu w okolicach słynnej
psychobiografii. Cóż, obcowanie z bóstwem, to nie tylko woń kadzideł oraz
upojnego kwiecia, wiadomo, czasem kropitkiem po głowie też można nieźle oberwać

[ter.eska]

Martusia jest ok.,Pan Tadeusz tez,pozostali takze,ale mnie ooooooooogromnie
brakuje Alicji,nawet jezeli rzeczywiscie nie zyje(tylko nie to((((((((),to
przeciez nie przeszkadza pisac o Niej.