Weekend z Guruą

[stara.gropa]

Niestety nie z osobą, tylko z jej Autobiografią. Przeleciałam przez
wszystkie tomy i doszłam do wniosku (znanego zresztą wszystkim), że
charakterek to nasza Guruka ma niezły. Przykład? Proszę bardzo,
kiedy Jerzy (syn)z rodziną, przeprowadził się do Konsatncina, Gurua
uparła się, że posadzi im kwiaty na trawniku, chociaż jak sama pisze
ani Iwona ani Jerzy tego nie chcieli. Gurua przyjechała pod ich
nieobecność i zrobiła na środku trawnika klomb z lilli, bo jej (!)
się te kwiaty bardzo podobały. Wyobrażacie to sobie? Nie ma was w
domu, przyjeżdża teściowa i robi przemeblowanie w ogrodzie. Dobre,
co? Ciekawe jak wypadłyby wspomienia synowych Guruy na temat -
moje kontakty z teściową)
To tyle. Jak wiecie nie mam osobistej teściowej, tylko tę
odziedziczoną po bracie i żyję z nią w przyjaźni.

[romy_sznajder]

Rany boskie, taki motyw uleciał mi z pamieci.
Lece wieczorem czytac, czy to trzeci tom?
Tesciowej ni mom, ale chyba zacznę sie rozgladac. Lilie zniose, takie piekne nagrobkowe kwiecie.

[bbbzyta]

Ja jestem akurat w II tomie, Gurua wykańcza Dom Chłopa. To jednak żelazna kobieta jest. A te peerelowskie realia, łza (ulgi!!!) się w oku kręci...

[stara.gropa]

To był tom IV albo V, ten w którym są zdjęcia psów Jerzego. Potem
jest mowa, że Karo tylko raz wytarzała się tych posadzonych kwiatach.

W innym miejscu Gurua pisze, że kiedyś nie spodobała jej się fryzura
Jerzego (znowu on - obiektem molestowania) i biedny chłopak został
wykopany z domu na siłę do fryzjera. Miał zapowiedziane, że nie ma
wstępu do domu jesli się nie ostrzyże. A nie był wtedy już małym
dzieckiem.
Albo ten fragmencik, w którym Gurua wspomina że do obowiązków
Jerzego (znowu on!) należało wystawianie wieczorem butelki na mleko.
Ciągle zapominał o tym i kiedyś został obudzony przez mamusię o 2.00
w nocy, w celu wykonania obowiązku.

[36krzysiek]

Wszyscy Guruę kochają, ale nikt by z nią nie wytrzymał W
pytaniach do wywiadu rzuciłem temat Guruy jako teściowej.

[meduza7]

Ona chyba sobie też z tego zdaje sprawę: w "Bułgarskim bloczku" na początku jest
ten fragment z listem, gdzie w opisie okropnej ale przeuroczej baby, Joanna
rozpoznaje siebie.
Rodzinne charakterki, nie? Jej matka i ciotki miały to samo. Narzekała na nie
ile wlezie, wypomniała im w Autobiografii całe zatruwanie życia... ale sama w
sobie wcale nie starała się tych cech wykorzenić.

[stara.gropa]

Narzekała na nie
> ile wlezie, wypomniała im w Autobiografii całe zatruwanie życia...
ale sama w
> sobie wcale nie starała się tych cech wykorzenić.

Trafiłaś w sedno!

[romy_sznajder]

Fryzjera i flaszke pamietam, zawsze mialam zreszta wrazenie, ze Jerzy jest
modelowym przykladem tego, czym jest bycie Starszym Dzieckiem.

Gdzies w Autobiografii jest zdanie, ze ma on (Jerzy) swietna ceche zapominania
o przykrosciach, mysle ze to cos w rodzaju samorozgrzeszenia Guruy?


> ten w którym są zdjęcia psów Jerzego.

O, trop! Dzieki!

[stara.gropa]

Jerzy jest
> modelowym przykladem tego, czym jest bycie Starszym Dzieckiem.

Masz rację. Przypomniał mi się fragment, w którym Jerzy pierze
rzeczy Roberta i buntuje się z tego powodu. To już jest moim zdaniem
wykorzystywanie dzieci, w końcu pranie, gotowanie itd to obowiązki
rodziców, a nie dzieci. Albo to jak Gurua chwali się, że śniadanie
zrobiła synom tylko raz w życiu.

Ten wątek powinien nazywać się Martyrologia Jerzego K.

[the_dzidka]

A pirzganie wajchami od piecyka? A kradzież piasku? A toczenie
wielkiego pnia plażą w przeddzień wyjazdu do domu?
Jerzy to miał niełatwo, ale też musiał mieć skłonności do ugody.
Jakby chciał, to by w 68 roku nie czekał, aż go mamunia z uczelni
odbierze, tylko zwiałby pomiedzy wykładami )

[ter.eska]

to prawda,GURUA jako tesciowa-to...,ale moja byla tesciowa jeszcze gorsza.

[minerwamcg]

> Masz rację. Przypomniał mi się fragment, w którym Jerzy pierze
> rzeczy Roberta i buntuje się z tego powodu. To już jest moim
zdaniem
> wykorzystywanie dzieci, w końcu pranie, gotowanie itd to obowiązki
> rodziców, a nie dzieci.

A, nie, tu się nie zgadzam. Samoobsługowość jest w domu obowiązkiem
każdego, kto ma sprawne ręce, nogi, i nie jest idiotą. Jak w domu
nie było pralki automatycznej, to każdy przepiórkował sobie w
umywalce swoje gacie i skarpetki i nikogo to nie dziwiło. Że już nie
wspomnę o takim drobiazgu, że mamunia małego męczennika Jerzego K.
zapierniczała jak dziki osioł w i po godzinach pracy.
Mój brat jako dziecię ledwiecodwucyfrowe zasuwał z wiadrem do
śmietnika, a jego jednocyfrowa siostrzyczka kleiła pierogi jak
maszyna (uwielbiam do dzisiaj!) i wycierała naczynia po myciu (nie
znoszę do dzisiaj). Normalne było, że rodzice pracują, sami
wszystkiego nie zrobią, a zrobić trzeba, bo służacej nie ma.

[groha]

Racja, Minerwo. Nie zapominajmy także, że w czasach dziecięctwa Gururzątek,
istniał trochę inny model życia i wychowania, niż teraz, i nad dziećmi z reguły
nikt za bardzo się nie trząsł, bo wszystkie mamusie zasuwały równo z tatusiami
przy odbudowie socjalistycznej Ojczyzny, a w domu ledwo wiązały tzw. koniec z
końcem. Więc dzieci musiały być samodzielne, bo inaczej zginęłyby marnie, nie
miały wyjścia. Pewnie, że niektóre domowe prace, to była gehenna i trzeba się
było buntować, ale to przecież normalne, bo każde młode woli polatać z kumplami,
niż zmywać gary, wiadomo. Ale jakoś dawało się radę, miało się czas na wszystko
i to nasze (pardon, jako rówieśnica Gururzątek pozwalam sobie tak napisać)
dzieciństwo wcale nie było takie straszne, a nawet wprost przeciwnie. Bo
wiadomo, że dla dzieci najważniejsza jest sfera uczuć - jeśli czują, że są
kochane, to bez szkody dla psychiki zniosą wszystko, nawet ręczne pranie
cudzych, brudnych skarpetek. Martyrologia zaczyna się dopiero wtedy, gdy w
atmosferze nad tą miską z mydlinami zabraknie czasem takiej normalnej, matczynej
czułości, na którą każde młode ma tak wyczulony radarek, jak nietoperz, ale to
już zupełnie inna para kaloszy.

[minerwamcg]

Groha napisała:

>Bo wiadomo, że dla dzieci najważniejsza jest sfera uczuć - jeśli
>czują, że są kochane, to bez szkody dla psychiki zniosą wszystko,
>nawet ręczne pranie cudzych, brudnych skarpetek. Martyrologia
>zaczyna się dopiero wtedy, gdy w atmosferze nad tą miską z
>mydlinami zabraknie czasem takiej normalnej, matczynej czułości, na
>którą każde młode ma tak wyczulony radarek, jak nietoperz, ale to
>już zupełnie inna para kaloszy.

O to to to, Groho. W dodatku nie wygląda, żeby ta samodzielność
miała im wyjść na szczególnie złe. Pomijając pigwy osobiste w
rodzaju rozwodów (ale w końcu z domu przykład też mieli niecudowny),
synowie Gurui wydają się być normalnymi, rozgarniętymi,
przedsiębiorczymi ludźmi. Najwyraźniej świadomość, że mamunia jest
osobą rzetelną, na którą w razie czego można liczyć, stanowiła dla
dzieciątek opokę i podstawę poczucia bezpieczeństwa.
Osobiście zapewne byłabym trochę cieplejsza, ale to już każdy ma
indywidualnie...

[groha]

przejścia Guruy z pierwszą pralką automatyczną? Bo właśnie sobie przypomniałam
ten kawałek, z okazji uruchamiania naszej drugiej (pierwsza, po dzielnym
odsłużeniu trzydziestu piernych lat, właśnie poszła na zasłużoną emeryturę), i
doszłam do wniosku, że teraz, to już nie to samo, niestety. Brak tych szalonych
emocji, które wtedy towarzyszyły przejściu od poczciwej Frani, do takiego cudu
techniki, jakim był automat, nie ma tych hipnotycznych chwil spędzonych na
wpatrywaniu się w wirujący bęben, tych nerwów, czy nie zapomniało się o wsypaniu
proszku, ani tych łazienek, systematycznie zalewanych przez wypadające węże
spustowe... Trochę techniki i człowiek był zafascynowany, ale i zagubiony, jak
to niewinne dziecię we mgle, a dzisiaj? Kaszka z mleczkiem. Chociaż, jak dla
kogo pewnie. Pralka, to już raczej pikuś mały, za to spokojnie można sobie
zginąć w tysiącach innych, przeróżnych pstryczków, kabli, wtyczek, złączy,
gniazdek i tym podobnych ustrojstw, o których parę lat temu nawet nam się nie
śniło. Ostatnio mam nawet wrażenie, że udaje mi się to coraz skuteczniej, Wam nie?

[konopika]

Myślałam, że tylko ja siedziałam całe pierwsze pranie przed pralką i patrzyłam jak ona tę brudną robotę za mnie odwala; zmywarce już w zęby (w oko) nie szło patrzyć, to z satysfakcją, jak ona myła te moje gary, ja malowałam paznokcie, ale miałam radochę ... fajnie powspominać.

[ewa9717]

Ha,podczas pierwszego prania i my hurtem (wszystkie 4 sztuki)
rządkiem siedzieliśmy w łazience i gapiliśmy się w toto okrągłe
przezroczyste jak w amerykaNski film )).

[szprota]

A ja ostatnio nabywszy pralkę odsiedziałam przy niej niemal całe pierwsze
pranie, którego koniec obwieściła zresztą jakąś dziwaczną, fanfarową muzyczką.
Mam węża wtykanego do wanny i się stresowałam, że się wysmyknie i mi rodziców
piętro niżej zaleje. Poza tym zahipnotyzowały mię światełka.

[lylika]

Nową pralkę też przy pierwszym praniu (półtora roku temu) adorowałam jak obraz święty. Stara mnie dwukrotnie zalała, o czym za pierwszym razem poinformowała mnie kotka (za drugim razem była nieobecna) i przy pierwszym zalaniu, o którym poinformowałam forum dość lakonicznie: jestem zalana, Asia pytała czy lecieć ze ścierką czy z jakimś środkiem przeciwdziałającym upojeniu alkoholowemu.
Zmywarkę zaś uważam za swoją najlepszą przyjaciółkę. Mężydło dosłownie mnie mnie zmusił do zakupu, bo nie miałam przekonania do ustrojstwa i uważałam, że dla dwóch osób, to zbytek. Teraz codziennie rano i wieczorem mu dziękuję, że nie patrzył na moje głupie fochy i kupił.
Teraz to ja jestem półtora pana jak chodzi o wypoczywanie przy zmywaniu. )

[groha]

E, pierwsze nabycie oraz uruchomienie własnej pralki, to zawsze ekscytujące
przeżycie, bo to zupełna nowość jednak. Druga już tak nie fascynuje, kurczę,
chociaż niby lepsza, bo człowiek przywyka do tej nowoczesności w domu i w
zagrodzie, czy coś. No i atrakcji już tylu nie ma, co dawniej, bo właśnie nic
nie zalewa. U nas nawet sąsiad przestał, widać też mu spowszedniała ta rozrywka
i zrobił sobie taki specjalny wlocik, więc wąż już mu nie wypada. W sumie trochę
szkoda, bo straciliśmy najlepszą motywację do remontu łazienki i jakoś wcale nam
się do niego nie pali, a przydałby się już, oj, przydał.

[cytrynka6543]

lylika napisała:


> Teraz to ja jestem półtora pana jak chodzi o wypoczywanie przy
zmywaniu. )

I nigdy i niczego nie myjesz ręcznie? Bo ja "na ten przykład" wolę
umyć gary ze stali nierdzewnej ręcznie,nie mam wtedy śladów po
gotowaniu,a już zwłaszcza wolę umyć je ręcznie po smażeniu mięsa,bo
zmywarka zostawia takie sinobłękitnawe "zacieki". Źle mi one
wyglądają gdy biorę taki garnek lub patelnię do użycia. Nauczyłam
się myć te gary w rękawicach,takich grubuch,sięgających niemal do
łokcia,z miękką wyściółką,ostatnio nawet kupuję rękawice,które mają
wkładkę nasączoną balsamem rumiankowym,czad,mówię Wam!
A tak w ogóle to kocham moją zmywarkę miłością dozgonną i wieczną,a
moje ręce jeszcze bardziej!

[ter.eska]

pierwsza pralke automatyczna pamietam doskonale bo bylo to zaledwie 4,5 roku
temu.przetrwala 3 lata i padla tak,ze nie nadawala sie nawet na czesci.kupilam
nowa,ta przetrwala 1,5 roku i...powtorka z rozrywki,znow to samo,z tym,ze ta
obiecali naprawic.po dwoch dniach prob dodzwonienia sie do serwisu i tygodniu
czekania przyszedl taki jeden,rozkrecil,podlubal,stwierdzil,ze chwilowo nie ma
czesci,trzeba czekac,nawet jej nie skrecil i poszedl.dzis po 3 tyg.dostalam
telefon,ze jutro przyjdzie pan do naprawy wiec jest szansa,ze koniec mojej meki
z praniem w rekach.przy pierwszej rzeczywiscie siedzialam,z tym,ze nie
zagladalam bo nie mialam gdzie-obie sa ladowane od gory.zmywarki nie mam bo-po
pierwsze-nie mialaby gdzie postawic,po drugie-niejest mi niezbednado zycia.

[krowa_w_kropki]

O, podczas pierwszego prania "na pusto" (tak kazała instrukcja) uciekłam ze
strachu z łazienki, tak rumotało. Okazało się, że nie zdjęłam wszystkich blokad,
cud że nie zepsułam pralki przy pierwszym użyciu.

[groha]

Natchnięta przez JKM Starą Gropę (a Królowa umie mnie natychać, jak mało kto,
wiadomo - majestat to potrafi), też przeleciałam przez Autobiografię i doszłam
do wniosku, że jeśli chodzi o pierwszą dziesięciolatkę drugiej połowy ubiegłego
wieku, na przykład, to oprócz pierwszej młodości Guruy, mieliśmy wtedy w naszym
kraju jeszcze coś pięknego, a mianowicie - całkiem puste drogi

[kamila29091]

a rzucanie w Diabła talerzykiem z rybką?? zakopywanie w piwnicy
kluczyków i karty rejestracyjnej do skody bodajże?? jego małpia
złośliwość do tego prowadziła ale ja bym sama na takie kawały nie
wpadła. teraz sama to praktykuje, ale wcześniej znając mój gwałtowny
charakter dałabym w pyszczka, albo zrobiła kolosalną awanturę. teraz
wystarczy rzucić jakąś częscią zastawy w ścianę albo mu coś schowac

[kmsanczia]

Podbijam, żeby mi nie umknęło do przeczytania, bo fajny wątek.