kiazki, do ktorych wracamy

[poomerang]

Tez naleze do tych, ktorzy wola siegac po nowe.
Stare zyja w nas, a czasem... zyje ich wyobrazenie.
Powracajac mozna cos zepsuc. Zawsze uwazalem
"Kocia kolyske" za jedna z najlepszych ksiazek
Vonneguta. Po powtornym przeczytaniu po latach
spadla na dalsza pozycje. Moze to dlatego, ze
w miedzyczasie przeczytalem calego Vonneguta?
Ale sa inne ksiazki, ktore mimo wszystko czytam
ponownie, a to im nie szkodzi. Nie za czesto. Moge
wyliczyc kilka tylko tytulow: "Syreny z Tytana" Vonneguta,
"M&M" oraz "Biala Gwardia" Bulhakowa. Na pewno
kiedys wylicze w tym kontekscie ksiazki Alessandra
Baricco, ale dopiero za jakis czas. Chcialbym
kiedys powtornie przeczytac Czarna Kompanie Cooka,
jednym ciurkiem, ale to az 10 (na razie) tomow...
Znalezc czas na TAKA powtorke?

[reptar]

W dziecinstwie to sie jakos czytalo ksiazki po wiele razy.
Nie bylo w tym nic dziwnego. Teraz trudniej. Za to zdarza
mi sie siegnac po ksiazke pod wplywem obejrzanego filmu.
I nieraz ksiazka, mimo takiej kolejnosci, podoba mi sie.
Tak bylo z "Lotem nad kukulczym gniazdem" i "Pod oslona
nieba" (to ostatnie to napisal Bowles, którego zreszta
mozna bylo zobaczyc w filmie).
A czasem wracam nie do calej ksiazki czytanej od strony
pierwszej do ostatniej, lecz buszuje w niej, wyczytujac to tu,
to tam, obszerne fragmenty. Tak tez fajnie.

[Gość: rena]

Czy ktos czyta Kapuscinskiego(patronuje nam u gory tej strony)? Lapidaria, a w
szczegolnosci Heban moge czytac na okraglo. Sa madre, geste, pelne glebokich
przemyslen i celnych spostrzezen. Prawdziwa uczta! Nigdy nie mam dosyc.

[Gość: dudu]

Biblia, Mistrz i Małgorzata Bułhakowa, "Cichy Don" Szołochowa, "Regulamin
tłoczni win" Johna Irvinga.