Grażyna Plebanek

[labea]

Zanim się zdecyduję na kupno jej najnowszej książki, o której
interesujaco opowiada w WO, chciałam zapytać o opinie na temat jej
twórczości. Czy to strefa "domów nad rozlewiskiem",
kolejnych "grocholi" i innych - często brutlanie
określanych "babskich czytadeł", czy bardziej kilmaty - nie wiem -
M. Atwood, Tokarczuk...
Będę wdzięczna za wskazanie kierunku jej pisarstwa

[jarka63]

Czytałam "Dziewczyny z Portofino" - przypominały mi trochę "Kocie
oko" Atwood. Plebanek to zdecydowanie wyższa półka niż Grochola czy
Kalicińska, ale bardziej przystępna (dla mnie przynajmniej) niż
Tokarczuk czy Tulli. Porządna proza obyczajowa.

[beatanu]

Podpisuję się pod tym, co napisała Jarka63.

Czytałam wszystkie powieści GP, oprócz najnowszej, którą niebawem
sobie sprawię. "Dziewczyny z Portofino" to dla mnie trochę takie
uwspółcześnione "Dziewczęta z Nowolipek". Swietna proza pisana z
kobiecego punktu widzenia, ciekawe obserwacje obyczajowe
wykraczające poza polskie opłotki ("Przystupa"), jakaś taka
nienahalna autentyczność, która - przynajmniej do mnie - bardzo
przemawia. Polecam!

Errata!

[beatanu]

Nachalny z halnym nie ma nic wspólnego, przepraszam!

[pomme]

ja bym powiedziała średnia półka
momentami niezle sie czyta ale dla mnie np Przystupa była jakas taka,
sama nie wiem, niedopracowana, zgrzytało w wileu miejscach i
niektore rzeczy były dla mnie tak bardzo przewidywalne i oczywiste,
co sprawiało ze ta historia nie nasuwała mi zadnych nowych
refleksji, nie otworzyła oczu na nic, o czym wczesniej juz nie
czytałam. W tym czasie czytałam również Fastryge Jagielskiej, która
w zestawieniu z Plebanek wypadła wg mnie o niebo lepiej

Przystupa

[pennies]

Zgadzam się. Czytałam tylko Przystupę. Dobrnęłam do połowy i nie byłam w stanie zmusić się do dalszej lektury. Postacie fatalnie zbudowane, schematyczne, sztuczne, niewiarygodne. Zarysowane, jakby miały jedynie zilustrować jakieś zjawisko lub stanowić manifestację kilku dominujących (zazwyczaj negatywnych) cech.

Akcja wartka, ale przewidywalna i w konsekwencji nudna śmiertelnie. Poruszane problemy wszystkim świetnie znane, bo na czasie - społecznie istotne znaczy, co ostatnio jest niemal gwarancją, że książka będzie zła.

Wspomniane (społecznie istotne) zagadnienia przedstawione stereotypowo, wplecione w przygody papierowych, nie budzących żadnych większych emocji czy refleksji bohaterów. Wszystko to razem bezbarwne i sto razy już przeżute. Podczas lektury cały czas męczyło mnie wrażenie, że znam to wszystko już na pamięć i że nie zniosę czytania tej samej książki po raz setny.

Naprawdę mnie to wtedy wkurzyło, bo sięgnęłam po Plebanek właśnie po wspomnianym artykule w WO spodziewając się dobrego pisarstwa, a tu gniot z gatunku "literatury publicystycznej". W dodatku napisany przeciętnym językiem.

Moim zdaniem nie warto kupować. Raczej wypożyczyć i nie spodziewać się fajerwerków.

[easz]

Kuwa! Czyli tylko mnie się podoba, tylko ja lubię? Ale ze mnie bezguście i kiczowate dno totalne, i jaka literacko mało wymagająca i nie(do)(wy)robiona:/

[pennies]

Wiesz, to indywidualna sprawa :) Trafnie ją ulokowałaś na średniej półce. Gdybym spodziewała się takiego poziomu, być może ta lektura nie wyprowadziłaby mnie z równowagi. Ja niestety liczyłam na coś lepszego. Rozczarowanie zaburza mi spokój ducha i potrafi sprowokować naprawdę burzliwą reakcję, a rozczarowałam się wtedy potężnie.

[troppo_bella]

Ja tam Przystupę lubię. To jedyna ksiązka, która spowodowała, że
przejechałam nie tylko swoją stację metra, ale generalnie dojechałąm
zaczytana do pętli i dopiero się ocknęłam, jak zgasili światło w
wagonie.

[pennies]

A to akurat zastanawiające, bo przeczytałam twoje posty na temat "Nielegalnych..." i sądzę, że te same zarzuty, które wysuwasz pod adresem tej pozycji, można spokojnie zastosować dla "Przystupy". Oczywistości, stereotypowe postacie, skomplikowane w istocie zagadnienie potraktowane po łebkach. Wszystko w rezultacie nudne i nieskłaniające do przemyśleń. Przynajmniej według mnie.

[easz]

pennies napisała:

> Wiesz, to indywidualna sprawa :) Trafnie ją ulokowałaś na średniej półce. Gdybym spodziewała się takiego poziomu, być może ta lektura nie wyprowadziłaby mnie z równowagi. Ja niestety liczyłam na coś lepszego. Rozczarowanie zaburza mi spokój ducha i potrafi sprowokować naprawdę burzliwą reakcję, a rozczarowałam się wtedy potężnie.

Fakt, ja się zwykle nie nastawiam jakoś szczególnie. A nawet jeśli, to już naprawdę musi być, żebym się wściekła na książkę, czy film i niekoniecznie gniotowatość mam na myśli.
Lubię różne rzeczy, owszem, najmilej widziane powalające i niesamowite, ale wiemy wszyscy, że to wyjątkowe i indywidualne jak powiedziałaś, więc biorę co jest, czytam, idę dalej;)

Dziewczyny z Portofino są ok. Zwłaszcza jeśli jesteś w moim wieku, albo choć autorki;) Może jeszcze spróbujesz kiedyś..?

[pennies]

Jestem przekonana, że zrobię jeszcze jedno podejście, ale potrzebuję dłuższej przerwy - dla ochłonięcia ;)

[grzeczna_dziewczynka15]

Przystupa rewelacyjna, jak dla mnie;)

Tak, postacie przerysowane, bo to jest książka satyryczna. Te postaci mają być typowe (może i stereotypowe). Książka zawiera dużą dawkę humoru i ironii. Tytułowa Przystupa jest trochę postacią bajkową. Końcówka ma w sobie klimat Mrożka.

[labea]

Jak to nie ma?!? Halny często jest bardzo nachalny...
Dziękuję za charakterystę pisarstwa GP

[kaska82]

jarka63 napisała:

> Czytałam "Dziewczyny z Portofino" - przypominały mi trochę "Kocie
> oko" Atwood. Plebanek to zdecydowanie wyższa półka niż Grochola czy
> Kalicińska
Zgadzam się. Kocham klimat i tematykę "Dziewczyn z Portofino". Szukam podobnych ksiązek o co nie jest łatwo. Grochola do przy niej dno (z wyjątkiem "Trzepotu skrzydeł").

[pijawka_lekarska]

Bardzo mi się podobały "Dziewczyny z Portofino", czytałam także "Pudełko ze szpilkami"

[monikate]

Myślę to samo, co Jarka i Beatanu.

[cynamoon6]

Lubię jej ksiązki. Każda jest napisana zupełnie inaczej a jednocześnie tak
charakterystycznym stylem, że wiadomo, że to Plebanek ;)
Własnie kończę Nielegalne związki i bardzo mi się podobają.
Czyta sie znakomicie. Ta historia jest taka soczysta i tak po prostu
opowiedziana. Emocje udzielają się na tyle, że czytając bardzo łatwo się wczuć w
rolę zdradzającego faceta,prawie poczuć to co on :-)

Lubię na własny użytek porównywac i szukac skojarzeń- i tu nasuwa mi się pewna
analogia do "Kobiety i mężczyzn" Gretkowskiej. Podobna tematyka i podobny
problem poruszony. Tylko na odwrót.

[easz]

Skłonna jestem przychylić się do opinii, że to średnia półka. Dobra
literatura, dobrze się czyta, nawet przyjemnie (najnowsza kniga),
ale nie jest to łatwizna i lekkość bytu grocholek.

Największy sentyment mam do Dziewczyn z Portofino, czyli babskiej
prozy inicjacyjnej, która nie zdarza się wcale tak często, ja
przynajmniej nie kojarzę za bardzo. Choć to parę lat starsze
pokolenie, to sporo 'moich' rzeczy tu odnajduję i obok fajnie
opowiedzianej dziewczyńskiej przyjaźni, to jest dla mnie największy
atut tej powieści.
Pudełko ze szpilkami mam również życiwo skojarzone, z moją
przyjaciółką, nie jestem pewna do końca dlaczego, ale też bardziej
sentyment mam, niż zdrowy stosunek czytelnik-książka;)
Związki są wg mnie trochę rewersem Pudełka, ale kilka tonów i półkę
wyżej chyba; uzupełniają się, dopełniają.

Od drugiej książki czekam na pełne rozwinięcie skrzydeł przez
autorkę. Przystupa pozostawiła niedosyt, Związki właśnie czytam, ale
już wiem, że to jeszcze nie to, że wciąż będę czekała na tę
książkę Plebanek.
Ale polecam. Doznaniowa, pobudzająca, ale i refleksyjna rzecz:)

[troppo_bella]

A ja nie podzielam waszego entuzjazmu. Plebanek wzięłam jako jedyną
książkę na długi weekend, przez co lekturowo wynudziłam się i
sfrustrowałam.

Historia nudziarza, który zdradza żonę, i przez jakiś czas kocha i żonę, i
kochankę, każdą dla innych jej zalet, jest doprawdy już kliszą literacką i
żeby cokolwiek nowego wniosła do literatury, trzeba więcej niż osadzenia
akcji wśród środowisk brukselskich oraz faktu, że nasz Don Juan zajmuje
się w domu dziećmi podczas gdy żona robi karierę. Z tą się kocha, z żoną
czasem kochać się może, czasem nie może. Żona i kochanka mają różne
fryzury, i różne charaktery, ale obie fajne tyłki, żonę trudno rzucić, bo
dzieci i wspólne lata, kochankę trudno, bo fajna jest, i tak na 300 str.
Ziew.

Od Układu Kazana, przytaczanego zresztą przez Plebanek, dzielą tę książkę
lata świetlne. O ile od Pudełka ze szpilkami widziałam u niej nieustający
rozwój literacki, to tu mam wrażenie potężnego regresu.


-----

[easz]

Hm, no nie wiem. Dla mnie to dobra książka, po prostu, ale nie żeby zaraz nie wiadomo co, tego nie powiedziałam - średnia półka powiedziałam. Może też nie liczyłam na arcydzieło, a raczej na trochę czytadło, ale na dobrym poziomie, to się i nie zawiodłam? Spełnia imo te warunki z nawiązką.
Może tylko pogłębienia psychologicznego postaci mi brakuje, bo niby jest sporo o przemyśleniach i uczuciach bohatera, ale trochę na jednej nucie, przez co miałam wrażenie monotonii, braku zmiany, rozwoju a tylko pozór głębi i prawdy momentami. Ale może chodziło o oddanie natury zaślepienia?
A w Przystupie brakowało mi tego jescze bardziej - psychologii postaci, żeby nie powiedzieć wiarygodnej psychologii postaci.

[troppo_bella]

Faktycznie, liczyłam na nieco ambitniejsze czytadło. Tymczasem ta powieść
nie jest ambitna, z ww. powodów, ani nie jest czytadłem, bo na czytadło za
nudna niestety. Tak się męczyłam, tak się przebijałam przez te gąszcze
oczywistości, licząc na jakieś odkrywcze spostrzeżenia nt męskiej
psychiki, ale nic. Ani odkrywcze, ani dowcipne, ani zaskakujące, ani
ciekawe, tylko wszystko już tyle razy czytałam, ze zdaniami w innej
kolejności.

easz napisała:

> Może tylko pogłębienia psychologicznego postaci mi brakuje, bo niby jest
sporo
> o przemyśleniach i uczuciach bohatera, ale trochę na jednej nucie, przez
co mia
> łam wrażenie monotonii, braku zmiany, rozwoju a tylko pozór głębi i
prawdy mome
> ntami.

Fakt, opis męskiej psychiki tutaj to galopujący stereotyp, może poza
fragmentami, gdy nasz demon podwójnego seksu zajmuje się dziećmi. Ale
zaraz musi sobie to zajęcie skompensować romansem z gorącą trzydziestką,
do której startuje pół Brukseli, więc w sumie też stereotyp. A ja miałam
nadzieję, że Plebanek będzie fajną autorką ze średniej półki...

[easz]

troppo_bella napisała:

> licząc na jakieś odkrywcze spostrzeżenia nt męskiej
> psychiki


> Fakt, opis męskiej psychiki tutaj to galopujący stereotyp

Ale Megi wcale nie jest 'zrobiona' lepiej. Andrea imo wcale. A tymczasem jest to właśnie do bólu kobiecy ogląd świata - ten facet jest kobiecy! wbrew pozorom, takie mi zostało wrażenie. Kobiecy czy w stereotypowym pojęciu, czy w odczuciu jakimś wdrukowanym, z przyzwyczajenia, z odruchu tak czutym, silniejszym od rozumowego podejścia. Więc coś chyba wyszło z tego eksperymentu..?

> że Plebanek będzie fajną autorką ze średniej półki...

Jeszcze żyje przecież;)

[Gość: kadanka]

ja swiezo po lekturze nielegalnych zwiazkow. luzne spostrzezenia:
- uwazam ze Plebanek jest lepsza obserwatorka niz pisarka. moze byc
swietna dziennikarka, reporterką, ale nie jest pisarką(mowie tylko o
tej ksiazce, wczesniejszych nie czytalam). jezyk troche slaby,
kiepskie metafory. troche sie zgrzyta zebami przy czytaniu. co z
tego ze historia ciekawa jak ciezko napisana, tak.. niezgrabnie? nie
wiem jak to nazwac
- mam wrazenie ze postac glownego bohatera, jonathana, jest taką
dubą gloszącą poglądy autorki. on nie jest mezczyzna dla mnie, jego
widzenie swiata jest kobiece, autorskie
- Megi i Andrea. fatalnie, FATALNIE napisane postacie. totalnie
papierowe. jedna jest kukiełką pt. "zmyslowa egoistyczna kochanka",
druga jest kukielką pt "pracowita zona pogrązona w rutynie". to nie
są postacie z krwi i kosci

mam wrazenie, ze cala fabuła układa się wokol scen erotycznych, ona
jest do nich dodatkiem, a nie one jej czescia. w wywiadach Plebanek
zachlystuje sie tym, ze tego jeszcze w prozie polskiej nie bylo. no
coz moze i nie bylo. tyle ze o seksie trzeba umiec pisac. nie kazdy
pisarz jest Anais Nin, Henrym Millerem, Nabokovem.
to oczywiscie rzecz gustu, moze sceny erotyczne "Nielegalnych
zwiazkow" spodobaja sie wielu czytelnikom. mnie nie. nie chodzi o to
ze sa za mocne. są nieporadne, to wszystko nie ma rąk i nog.
wielokrotne powtarzanie o wilgotnych sciankach pochwy jest po prostu
troche nudne:D
podsumowujac - jak dla mnie slaba ksiazka. wiele halasu o niewiele.

[f.l.y]

jestem po lekturze Nielegalnych związków.. i cóż....

podobało mi się Pudełko, podobało Portofino... Przystupy nie
czytałam..natomiast ta ostatnia książka...eeee..
szkoda mi wydanych na nią pieniędzy..

mam podobne zdanie jak kadanka...
książka jest nudna, może dla facetów, którzy by się ekscytowali
scenkami erotycznymi i samym faktem, że facet ma dwie kobiety..

język okropny (te rżnięcia,pręty itp), Plebanek to nie pasuje, mamy
już jedną Gretkowską i wystarczy...

[vertigo5]

Mariusz Cieślik niedawno w "Rzeczpospolitej" koncertowo obśmiał tę
powieść Plebanek ;-)

[gazeta_mi_placi]

>wielokrotne powtarzanie o wilgotnych sciankach pochwy jest po prostu
troche nudne..

Aż do zrzygania, gdyby wyciąć sceny erotyczne oraz wszelkie dialogi z "tyłkami/dupami" w rolach głównej objętość tej powiastki skurczyłaby się do połowy.

[chiara76]

easz, polecam Ci "Czerwony rower" Antoniny Kozłowskiej, to tak a propos tej
powieści z dojrzewaniem dziewczyn. Ja ostatnio ją czytałam i ogromnie mi się
podobała.

[easz]

chiara76 napisała:

> easz, polecam Ci "Czerwony rower" Antoniny Kozłowskiej, to tak a propos tej powieści z dojrzewaniem dziewczyn. Ja ostatnio ją czytałam i ogromnie mi się podobała.

Dzięki, Chiaro, wciągam ją na listę, a może nawet na Moją Krótką Listę Urlopową..? :) Chętnie przeczytam.

Jeśli chodzi jeszcze o Plebanek, to jej książki jakoś tak równolegle ze mną biegły, w pewnym sensie - może to to? Dopiero ostatnia nie. Ale muszę wyznać, że to coś jeszcze - miałam okazję wymienić paręsłów z panią Plebanek, no i pewnie też dlatego mam słabość do jej książek, bo to bardzo sympatyczna kobita jest:)
Aaaale to nie do końca też tak, bo już wcześniej znałam jej knigi, więc;)

Chiaro!

[easz]

chiara76 napisała:

> easz, polecam Ci "Czerwony rower" Antoniny Kozłowskiej, to tak a propos tej
> powieści z dojrzewaniem dziewczyn. Ja ostatnio ją czytałam i ogromnie mi się
> podobała.

Nie wiedzialam, ze to juz rok minal prawie! ;)
Dzieki za polecenie tej ksiazki - bardzo mi sie podobala. Jesli chodzi o dziecinstwo, dorastanie, pewne problemy, to jest nawet bardziej moja, niz Plebanek kiedykolwiek i nawet bardziej, niz Marzi;) Naprawde dobra ksiazka i naprawde wiele emocji przywoluje z przeszlosci, takze tych zapomnianych.
Zauwazylam tylko, bo tez juz ja zdarzylam polecac, ze albo ktos w nia wpadnie, albo totalnie odrzuci i nie jest w stanie przeczytac. Ciekawe.

Pozdrawiam:)

[chiara76]

fajnie, że jednak napisałaś swoją opinię na jej temat. Mnie wiele się przypomniało, bo autorka zdecydowanie bliżej mojego rocznika. No i akurat osoby, które ją czytały, podzielały moje zdanie, więc było co powspominać...pozdrawiam;)

[spacey1]

Nie wiem po co Plebanek brała się na opisywanie romansu z męskiej perspektywy.
Przecież nie jest mężczyzną, więc trudno zakładać, że jej perspektywa będzie
rzeczywista. Cały czas łapałam się na myśli, że chciałabym znać tę prawdziwie
męską perspektywę.
Mnie książka nieco znudziła, a że była to pierwsza książka tej autorki,. jaką
czytałam, chyba nie sięgnę po następne.

[bene_gesserit]

spacey1 napisała:

> Nie wiem po co Plebanek brała się na opisywanie romansu z męskiej
perspektywy.
> Przecież nie jest mężczyzną, więc trudno zakładać, że jej
perspektywa będzie
> rzeczywista.

Zabilas wlasnie biedną nierzeczywistą Emmę Bovary :(

[spacey1]

Bym jednak nie porównywała Plebanek do Flauberta :)

[bene_gesserit]

O, no wlasnie - nie plec piszacego ma znaczenie, a jego
umiejętnosci.
Z genderem i plcia pogrywają i swietnie sobie radzą pisarki tej
klasy, co Le Guin i Winterson chociazby.

[easz]

Ja bym raczej zapytała - a co ma literatura do rzeczywistości?

Natomiast zabić Bovary Huppert, to nie wiem, czy tak proste by
było... Zależy kto czyta, nie kto pisze;)

[gazeta_mi_placi]

'Nielegalne związki"- polska Daniell Steel , jestem zniesmaczona....

[Gość: szkoda czasu]

"Nielegalne związki" to teksty jak z bloga małolaty i nic więcej:(

[mathias_sammer]

a ja nie lubie ksiazek pisanych przez kobiety, nie lubie ksiazek pisanych przez mezczyzn dla kobiet. pierwsze sa niezdarne w rozpaczy, babskiej samotnosci, drugie nieudolnie tkliwe.
najfajniejsze sa kryminaly, thrillery lub ksiazki w historii zakrecone lub hnaprostowane (historycznie) np. paul auster, john le carre, irving, z polskich kapuscinski, glowacki.
moze polecicie przy okazji rodzima literature, ktora nie odnosci sie do polskiego lub socjalistycznego cierpienia tudziez milosnego cierpienia wzorem tureckich piesni folkowych?
klaniam sie poswiatecznie,
m.s.