nie do przeczytania!

[przedostatni]

czytalem "alchemika" i "weronike" Coelho, i musze powiedziec "feee. nie mój
typ". czytalem czytalem i czytalem w nieslabnącej nadziei, ze cos mnie jednak
urzecze. niestety-spadlem z wysokiego konia. a jaką najnudniejsza książkę wam
przyszło czytac (mysle tu wylacznie o beletrystyce)?

buzia

[Gość: atosia]

To było cos z polskiej półki- Smak swiezych malin czy jakos tak. Nie dotarłam
nawet do połowy...

[Gość: niewidzialna]

świętokractwo, ja WERONIKE... przeczytałam jednym tchem i sądze że to świetnie
podana literatura filozoficzna...ale cóż o gustach sie nie dyskutuje, dla mnie
najnudniejsza jest większość lektur, na PANU TADEUSZU ucięłam sobie drzemke...:-
)

[przedostatni]

o gustach się nie dyskutuje, lecz: nędzne anafory, akcent kładziony na
nieistotne (jak sie później okazuje) elementy zdań, składnia wyjatkowo mało
literacka, jesli zaś idzie o treść: naiwność rodem z andersena, naciągane do
treści i nierozwijane później wątki, filozofia na poziomie spiżowym (i nie
myśle tu o spożowych głebokościach)

buzia

[przedostatni]

no nie do przeczytania, ale -jak powiedziałaś- o gustach się nie dyskutuje,
przynajmniej nie powinno


pozdrawiam

O gustach się nie dyskutuje..

[garg_ul]

ale o książkach można :))
_________________________________
Bądź altruistą - szanuj egoizm innych!

[Gość: niewidzialna]

Ja bronie tylko " Weroniki", jest to książka bliska memu sercu, bo... no
właśnie dobre pytanie, bo sytuacja bohaterki była mi bliska swego czasu, ale
inne chsiążki to masakra, nie mogłam przebrnąć wogóle przez " Piatą góre", "Nad
rzeką piedry usiadłam i płakałam", "demon i pnna prym",jeśli książka mi sie
spodoba to ją czytam, jeseli mnie wciągnie i zwracam uwagi na takie detale, jak
gdzie pada akcent i dlaczego, poprostu wczuwam się w książke i już. Pozdrawiam:-
)

[Gość: magda]

bez obrazy ale mówiąc iż to "świetnie podana literatura filozoficzna" dajesz
świadectwo temu, że nigdy nic wspólnego z filozofią nie miałaś. Twórczość
Coehlo to nawet nie preludium do elemenarzy o treści filozoficznej. Zwykłe
siano...

[Gość: niewidzialna]

troche miałam i moim zdaniem jednak zagnienia natury egzystencjalnej należy do
zagadnień filozoficznych.Nie ma tam jakaś głębokich myśli, ale w końcu to dla
prostych ludzi,a nhie filozofów. Tak mi sie napisało i prosze mnie nie oceniać,
za to że podoba jakaś książka, bo jakaś Pani Krytyk nazywa to sianem. Nie
mądrze się, poprostu bronie tego co lubie i jie zamierzam si tego wstydzić.
Niecierpie takiego podejście: jestem znawcą literatury i to jest do dupy, bo
MNIE sie nie podoba. Mądrale. Co, jesteś emerytowaną bibliotekarką??

[Gość: dorota]

a co masz do bibliotekarek?

[Gość: niewidzialna]

absolutnie nic o ile nie zachowują się w stylu: ja śmiesz mi przeszkadzać, ja
tu pije kawe! Poprostu mi poniosło, nie lubie stareotypów i czepiania się
szczegółów. Pozdrawiam.

[exilvia]

grrr! argh! to nie jest żadna 'literatura filozoficzna'!!! to jest 'literatura motywacyjna'... polecać to mogą psychologowie ale na pewno żaden filozof. literatura filozoficzna to mogą być powiastki filozoficzne Woltera albo Kubuś Diderota.

a co do lektur szkolnych - wg mnie są 'nudne', bo trzeba je czytać. bo to przymus. i dlatego tak niechętnie się do nich podchodzi zazwyczaj. chociaż ja tak lubiłam większość lektur szkolnych...
oprócz "Chłopów", którzy mnie próbowali zanudzić... czytałam jeden tom przez pół roku i nie skończyłam go ;)

[pax_tibi]

w moim przypadku "Zbrodnia i kara"

[lemuriza]

Co do Coehlo zgadzam się w 100%.
Nudne książki?
Nudne , to nie pamietam, ale głupawe, takie w ktorych nie mogłam dopatrzyć się
żadnego sensu, ani nie wzruszały ani nie bawiły to:
"Halo Wikta"K. Pisarzewska.
"Sceny z zycia pozamałżeńskiego" M. Gretkowska
"Nigdy w życiu" K. Grochola

[ihopeyouwilllikeme]

pax_tibi napisała:

> w moim przypadku "Zbrodnia i kara"

A ja to po nocach i w autobusach czytałem, bo kompletnie się nie szło
oderwać :) Jak różne potrafią być gusta...

dla mnie

[clevera]

"Sto lat samotnosci" brnelam przez nia jak przez wate, ale to w moim
przypadku:))

różne gusta

[pure_morning]

hmm gusta rzeczywiście mogą być całkowiecie rozbieżne,i tak zarówno "Sto lat
samotności","Zbrodnia i kara" jak i "Spóźnieni kochankowie" to jedne z moich
najukochańszych książek...a Wam się nie podobają! :)
Ale jeśli już jestem przy Whartonie,to mnie znudził "Dom na Sekwanie"

[mietowe_loczki]

Sto lat samotności, Zbrodnia i kara i hm Spóźnieni kochankowie jednym tchem? A
co Cię w ostatniej książce tak urzekło, lub, dlaczego te pierwsze dwie cenisz
tak nisko?
:)

[pure_morning]

Hmm co prawda "Spóźnionych kochanków"czytałam w dosyć młodym wieku (bodajże w 7
klasie),ale pamiętam,że urzekł mnie w niej taki niesamowity klimat
Paryża,artystyczna atmosfera i te sprawy;)Poza tym trochę perwersyjna
była,przyznaję :)Być może jakbym przeczytała ją teraz odniosłabym zupełnie inne
wrażenie,chyba spróbuję.
A co,taka niefajna jest wg Ciebie?

[pax_tibi]

"Sto lat samotności" z kolei podobało mi się bardzo, zaskoczyła mnie wartkość
akcji niespotykana u Marqueza, bo jego książki kojarzą mi się z czasem kapiącym
kropelka po kropelce, a "Spóźnionych kochanków" nie czytałam, bo bo
przeczytaniu kilku książek Whartona doszłam do wniosku, że jego nie mają sensu

[braineater]

czarodziejska góra - nuda, gruźlica, nuda

zdecydowanie nie do przeczytania

[Gość: Lila Róż]

1.Coelho- "żenadny" jak mawia pewna znana pani krytyk, ale o tym juz bylo:)
2."Spóznieni kochankowie" Whartona
3.Herman Hesse
4.Szczepkowska Joanna- wydana po raz pierwszy i mam nadzieje ostatni:)
5. Isabel Allende (wyjąwszy "Dom dusz")

[lemuriza]

Szczepkowska nudna?
Trochę mnie to dziwi, bo wiele można powiedzieć, ale że nudna?
no cóż, rożne gusta czytelnicy mają.

[karol.mojzesz]

"Kod" D. Browna. Przeczytałem w mękach, żeby stwierdzić, że jest zdecydowanie
beznadziejna. Nudna.

[ulalka]

Wiśniewski "Samotność w sieci".. niby wciaga momentami, ale co za kaszanka w
sumie i strata czasu... no i znam osoby, ktore nie dobrnely do finalu jak
ja...ale tez to droga przez meke byla :)

[Gość: natalia]

oj, to prawda ja tez prebrnęłam, ale to bylo zwyczajnie obrzydliwe... Ocenianie inteligencji pani po tym, czy się onanizuje, to duża przesada. I cała książka w tym stylu. A poza tym zohydził moje śliczne imię.

[Gość: logx]

Gra w klasy, Cortazara. kilka prob i nie udalo mi sie wejsc w ta ksiazke, co w
sumie jest troche dziwne bo wiele jego opowiadań uwielbiam...

[lemuriza]

Jeszcze jedna książka mi się przypomniała przez którą nie udało mi sie
przebrnąć, choć miałam szczere chęci i bardzo chciałam, ale może trafiłam na
nieodpowiedni moment.
To był "Portret damy" H. Jamesa.
po tym jak oglądnęłam "Plac Waszyngtona" A.Holland , sięgnęłam po książke
Jamesa "Dom na Placu Wszyngtona". Zauroczyła mnie bez reszty, stąd chęć
przeczytania "Portretu damy". No ale nie udało się.

[Gość: katia]

Również miałam szczere chęci by przeczytać "Portret Damy", ale nie udało mi
sie przebrnąć nawet przez początek...

[karol.mojzesz]

Długo by wymieniać... ostatnio w księgarni byłem i kartkowałem coś Sapkowskiego
w celach przyrodniczych (uważniej niż "Kod" Browna, którego pojedyncze frazy,
zdania i akapity są tak skonstrouwane, że dają się wybiórczo czytać i sprawiają
wrażenie dość przyzwoite, jednak podczas normnalnej lektury ta konstrukcja
literacka się rozpada, demaskując grafomana).

Wracając do księgarni...do Sapkowskiego... stwierdzam, że to się nie da czytać.
Była książka niejakiego Dukaja... to samo wrażenie. Stwierdzam z
rozgoryczeniem, że istnieją na Ziemi inne rasy ludzkie (nie ma to nic wspólnego
z rasizmem, po prostu stwierdzam istnienie faktu). Swiat owej fantasy jawi się
dla mnie jako koszmar, piekło na Ziemi. Jakieś niepotrzebne ble-ble-ble. Kiedy
kartkując Sapkowskiego przeżywam męki, inni się tym zaczytują. Dlatego
stwierdzam, że są ona dla mnie nie do przeczytania, bo należę do innej rasy. To
samo dotyczy modnej prozy feministycznej (od Grocholi, Gretkowskiej po inne
opowiastki o lesbijkach i matkach karmiących), z której nic nie pojmuję i jako
miłośnik kobiet stwierdzam, że wolę raczej same kobiety od tej ich prozy.

[lemuriza]

karol.mojzesz napisał:

> Długo by wymieniać... ostatnio w księgarni byłem i kartkowałem coś
Sapkowskiego
>
> w celach przyrodniczych (uważniej niż "Kod" Browna, którego pojedyncze frazy,
> zdania i akapity są tak skonstrouwane, że dają się wybiórczo czytać i
sprawiają
>
> wrażenie dość przyzwoite, jednak podczas normnalnej lektury ta konstrukcja
> literacka się rozpada, demaskując grafomana).
>
> Wracając do księgarni...do Sapkowskiego... stwierdzam, że to się nie da
czytać.
>
> Była książka niejakiego Dukaja... to samo wrażenie. Stwierdzam z
> rozgoryczeniem, że istnieją na Ziemi inne rasy ludzkie (nie ma to nic
wspólnego
>
> z rasizmem, po prostu stwierdzam istnienie faktu). Swiat owej fantasy jawi
się
> dla mnie jako koszmar, piekło na Ziemi. Jakieś niepotrzebne ble-ble-ble.
Kiedy
> kartkując Sapkowskiego przeżywam męki, inni się tym zaczytują. Dlatego
> stwierdzam, że są ona dla mnie nie do przeczytania, bo należę do innej rasy.
To
>
> samo dotyczy modnej prozy feministycznej (od Grocholi, Gretkowskiej po inne
> opowiastki o lesbijkach i matkach karmiących), z której nic nie pojmuję i
jako
> miłośnik kobiet stwierdzam, że wolę raczej same kobiety od tej ich prozy.

Nie jestem miłośniczką Sapkowskiego ( mój mąż się za to zaczytuje), ale muszę
powiedzieć, że jeden z tomów opowiadań, który udało mi sie przeczytać podobał
mi się. Sapkowski ma zdolność opowiadania w łatwy, przystepny sposób. jest w
tych historiach duzo z bajek , może dlatego tak się podobają.
Na książki o Judycie Grocholi szkoda mi czasu. Przeczytałam I część, która
kompletnie mi nie przypadła do gustu. Nie moja literatura. Co do Gretkowskiej
po kompletnym zawodzie jakiego doznałam po przeczytaniu "Scen z zycia
małżeńskiego", więcej już nie dam się nabrać.

[exilvia]

daj się namówić .. ;) przeczytaj "Namiętnik" Gretkowskiej - wg mnie warto! to jedyna książka tej autorki, którą czytałam, ale mogę polecić. poza tym - świetny spektakl na jej podstawie zrobiono w teatrze telewizji - z M. Cielecką w roli głównej - też polecam.

[Gość: Karolina]

Nie wrzucaj do jednego worka Calej prozy pisanej przez kobiety.Jesli chodzi o
Grochole to rozumiem Cie,ale Gretkowskiej prawdopodobnie nie znasz.Po
przeczytaniu jednej ksiazki nie mozna od razu oceniac jego autora.Gretkowska to
ciekawa kobieta,daleka od hipokryzji (za to tez ja cenie),Piszaca to co
mysli.Ma do powiedzenia wiecej niz niejeden facet.

[lemuriza]

Absolutnie nie oceniam Gretkowskiej po tej jednej książce. Czytałam
jeszcze "Polkę" choć wiem, że się różni znacznie od całej jej twórczości. I to
właśnie dzięki "Polce", w której Gretkowska ukazała się mi jako bardzo
interesująca osoba postanowiłam przeczytać "Sceny".
Niestety to jest ksiązka o niczym, w dodatku napisana w sposÓb tak wulgarny, ze
naparwdę nie rozumiem czemu to miało słuzyć.
Zresztą nie tylko ja, wielu czytelników miało podobne odczucia.
Pani Manuela w jednym z wywiadów nazwała ludzi, którzy nie zrozumieli jej
książki "niedorozwojami" i to mnie ostatecznie znięchęciło do jej prozy.
Ten brak szacunku dla czytelnika.
Dlaetgo na razie daje sobie spokój z Gretkowską, choć wcale nie znaczy to, że
uważam, że jest kiepską pisarką. Ale uważam, że ta książka akurat jest bardzo
kiepska i kiepskie jest również zachowanie Gretkowskiej w stosunku do
czytelników.
Takie obrażanie się, bo im się książka nie podoba.
No cóż, jak się uprawia taki zawód, to trzeba się liczyć z tym, że może się nie
podobać.
A prozy pisanej przez kobiety nie wrzucam do jednego wora.
Moim ulubionym pisarzem jest kobieta: Olga Tokarczuk:)

[exilvia]

jeśli Ty jako czytelniczka możesz powiedzieć, że książka czyjać jest kiepska, to ten ktoś może tak samo powiedzieć, że Ty nie umiesz jej odczytać i zrozumieć. nie wiem, dlaczego Gretkowska miałaby się bawić w dyplomację i hipokryzję...

[lemuriza]

no tak jest...
Obrażajmy się nawzajem tylko dlatego, że coś się mi nie podoba, ktoś nazywa
mnie i tysiące czytelników "niedorozwojem".? Wybacz,ale to chyba za daleko
posunięte, bo to jest zwyczajne chamstwo.
a między słowem "kiepska" a "niedorozwój" jest lekka różnica. Moim zdaniem, ale
moze się mylę.
Wydaję mi się,że trzeba też umiec bronić swojego zdania w sposób w miarę
kulturalny, bo chamstwa specjalnie uczyć się nie trzeba i nie budzi ono
większego szacunku i chamstwem nikogo się do swojje książki nie przekona.

[Gość: Karolina]

Nie rezugnuj z niej."Sceny z Zycia pozamalzenskiego tez niezbyt mi sie
podobaly,zwlaszcza opowiadanie pani Manueli.Sprobuj przeczytac "Swiatowidza"
i "My zdies'emigranty".mnie podobal sie tez "Tarot paryski",ale moja kolezanka
dla przykladu nie mogla przez niego przejc.To kwestia indywidualna.Sprobowac
mozna,ja uwazam,ze warto.
Co polecilabys mi Olgi Tokarczuk na poczatek?

[lemuriza]

Gość portalu: Karolina napisał(a):

> Nie rezugnuj z niej."Sceny z Zycia pozamalzenskiego tez niezbyt mi sie
> podobaly,zwlaszcza opowiadanie pani Manueli.Sprobuj przeczytac "Swiatowidza"
> i "My zdies'emigranty".mnie podobal sie tez "Tarot paryski",ale moja
kolezanka
>
> dla przykladu nie mogla przez niego przejc.To kwestia indywidualna.Sprobowac
> mozna,ja uwazam,ze warto.
> Co polecilabys mi Olgi Tokarczuk na poczatek?

Ja zaczęłam od "Prawieku i innego czasu". Myślę, że to dobra kolejność.
No albo "Podróż ludzi księgi".
Zachęcam. Mnei podoba się bardzo, choć są tacy , który uważają, że Tokarczuk
czyta się ciężko.

[Gość: Karolina]

Czytam wlasnie Prawiek... i nie moge sie oderwac.Dzieki

[lemuriza]

Gość portalu: katia napisał(a):

> Również miałam szczere chęci by przeczytać "Portret Damy", ale nie udało mi
> sie przebrnąć nawet przez początek...

Ze mną było lepiej, dotarłam do połowy:)

[Gość: n_z]

ja odpadłam po 10 stronach mniej więcej:)

[Gość: zafka]

zdecydowanie poieram - co półroku robię sobie podejście do Gry w klasy, ale
jakoś mi nie wychodzi.
Już powoli sie przestaję łudzić że kiedyś to szarpnę. To samo mam z Ulissesem -
wstyd sie przyznać.

[Gość: trelemorele]

rowniez nie moglam przebrnac przez te ksiazki; po 10 stronach poddawalam sie

[Gość: Wonderwall]

Były dwie lektury przez które przebrnąć nie mogłam ..'Potop' i 'Zbrodnia i
kara'.

drobna uwaga

[Gość: gosia]

obie przeczytałam z zapartym tchem.
wiecie co, zauważyliście ze czasmi jest tak, ze za [pierwszym podejściem
męczycie się strasznie, za drugim, za trzecim...i jakoś nie wychodzi czytanie
danej ksiażki. ale są takie momenty, gdy po prostu macie nieodpartą ochotę
otworzyć tę ksiażkę i robicie to, zaczynacie czytać i już sie oderwać nie
mozecie? za każdym razem mnie to zadziwia:)

Małgorzata

[Gość: Lidusia]

Grochola i jej "nigdy w zyciu"

spotkał ją los straszny, zderzyła się ze ścianą juz po 40 stronach

ugh ugh coś beznadziejnie bezpłciowego i naciąganego, śmiesznego na siłę

nie znalazłam w sobie siły na kolejne pozycje

[Gość: toto]

milczace miedzy nami czy jakos tak Jozefa Hena
wszystko Jane Austen

150 stron "Rozmów z katem...

[pamparampa]

Ehh... biedny ten Stroop - stał się trybikiem w maszynie potężnego i zarazem
zbrodniczego systemu, ale po tych 150 stronach miałem już dość tej erudycji
pana Moczarskiego... Niestety, ale "Rozmowy z katem" są jedną z niewielu
książek z kanonu lektur szkolnych, których nie przeczytałem...


Uwielbiam jednak Stanisława Dygata :)
Polecam wszystkim "Pożegnania" !!!:)))

[lostdog]

H. Laxness "Dzwon Islandii" i "W Sercu Kraju" Coetzee'ego... W ogóle odczuwam
jakąś awersję do ubiegłorocznego noblisty... Mój gust jest chyba odmienny od
szwedzkiego ;). Za to "Zbrodnię i Karę" czytałem chyba z 10 razy...

To dziś lektura?

[Gość: Jan]

pamparampa napisał:
> Ehh... biedny ten Stroop - stał się trybikiem w maszynie potężnego i zarazem
> zbrodniczego systemu, ale po tych 150 stronach miałem już dość tej erudycji
> pana Moczarskiego... Niestety, ale "Rozmowy z katem" są jedną z niewielu
> książek z kanonu lektur szkolnych, których nie przeczytałem...

Wtedy to była książka na granicach pierwszego obiegu, a Herling-Grudziński
zdecydowanie w drugim. Dlatego tak, bo wsadzenie Moczarskiego ze Stroopem było
kompromitacją, za którą powinien ktoś beknąć. Pewnie nie beknął :-(

Ja do dziś pamiętam pomnik Hermana Cheruska w lesie Teutoburskim, nawet
wyciągnąłem to w rozmowie z Niemką pochodzącą z tamtego regionu (Lippe).

Ogólnie przez zakwalifikowanie do kanonu spada zainteresowanie, niestety.

A ja podchodzę od czasu do czasu do Cortazara - znam jedno dobre
opowiadanie "Ciągłość parków", poza tym drażnią mnie ci zblazowani
Argentyńczycy, smędzący się po Paryżu.
Gra w Klasy ma jedno dobre zdanie - prezentację Magi:
"Ella sufre en alguna parte. Siempre ha sufrido. Es muy alegre, adora el
amarillo, su pájaro es el mirlo, su hora la noche, su puente el Pont des Arts."
(właśnie znalazłem w sieci - może wrócić?)

Znowu pożyczyłem Ulyssesa - stoi spokojnie na półce.

Zakładam kamizelkę kuloodporną i czekam na reakcje ;-)

[Gość: baba]

Juz kiedys pisalam ze ja Joyce'a za chinskiego parasola.
Podobnie z Mannem (Tomaszem, choc nie wiem, moze Wojciech cos wysmazyl...).
Jeszcze Wyznania Hochsztaplera jakos zmoglam (ambicjonalnie), ale
Czarodziejska Gore, Charlotte...sorry.
podobnie z Dostojewskim, choc przyznam, ze poczatek Zbrodni i kary mnie
zafrapowal, dopiero pozniej cos sie za bardzo egzystencjonalne zrobilo.
Z polskich nie wchodzi mi Fleszarowa Muskat ani tez Rodziewiczowna, choc te
ksiazki w zalozeniu lekkie mialy byc.
pozdrawiam

Mann

[natalicja]

Jest jeszcze jeden - Henryk:), kiedys wiedzialam na pewno czy to jest brat Tomasza, zdaje się że tak i na pewn napisał ksiazke o krolu hwnryku z nawarry, jtora tak do polowy drugiego tomu czytałam z zapartym tchem. Co jeszcze, to nie wiem. pozdr.

[staua]

Ooo, Jan, jasne, ze lektura i to od zaraz po '89 (ja wtedy bylam w liceum
i "Rozmowy z katem" byly juz lektura. Herling-Grudzinski takze).
I przeczytalam z zapartym tchem do konca.

A Wasilewska?

[Gość: Jan]

U nas była "Ojczyzna" Wandy Wasilewskiej, ale nauczycielka przyznała się, że
zostawia to na połowę czerwca, by zabrakło czasu ;-)

Ale były też rzeczy normalne, a najfajniej było w IV klasie przy Dżumie i Komu
bije. Nauczycielka była chora, na zastępstwo przyszła praktykantka (J.P. - może
to czyta?), trochę od nas starych byków starsza, równa babka i mieliśmy
dyskusje o literaturze i życiu - prawie jak po wódce o trzeciej nad ranem.

Ale drugi obieg czytało się w domu, np. Kompleks polski Konwickiego - z
powielacza, wymiętolony, na jedną noc.
Miało to swój specyficzny urok...
(a poza tym mieliśmy 20 lat)

[natalicja]

Ja nigdy nie zmogłam whartona... nic, ani jednej książki nie dokonczyłam mimo zachęt ze strony dosc bliskiej mi wtedy osoby. Jakieś takie namaszczone, patetyczne i do tego pomysly wydumane wszystkie. Pozdrawiam.

[agniecha_k]

przede wszystkim Kawabata Yasunsrii i jego "Tysiąc żurawi"

[foxy21]

Nagi lunch, zabieralam sie za nia dwukrotnie,
ale nie zdolalm przebrnac do konca:(

[Gość: taki jeden]

Z koszmarów lektur licealnych najszczerzej znienawidziłem "Tańczącego
jastrzębia" i "A jak królem, a jak katem będziesz" - masakryczne przykłady dzieł
PRLudzi "z awansu społecznego", literatów, dla których kluczowy był "liter", a
nie litera. Idealny model takiego typa opisał Łukasz Orbitowski w tekście "Psy
wigilijne". Do tej pory mam uraz do mojej polonistki (14 lat minęło...
pamiętliwy ze mnie człek). Do tego jeszcze literatura wspomnieniowa ludzi z
trzeciej półki - jakichś niewydarzonych biurokratów, oficerków itede. CZasem
mnie coś podkusi, a potem cierpię srodze...