Rachel Cohn - Beta

[wiecejwiecej]

Uwielbiam antyutopie! Przeglądając nowości wydawnicze moją uwagę zwróciła powieść „BETA” Rachel Cohn. Szesnastoletnia Elizja to klon, sztucznie stworzony w laboratorium replikant, który ma za zadanie służyć wiernie i z oddaniem mieszkańcom rajskiej wyspy Dominium, która pozornie jest sielankowym miejscem. Mieszkają tu same wpływowe szychy, najbogatsi ludzie na Ziemi. Bohaterce i innym klonom wmówiono, że nie mają duszy i nie są zdolni do jakichkolwiek uczuć. Są jak roboty zaprogramowane do konkretnego celu. Ale naukowcy widocznie nie przewidzieli, że człowieczeństwo będzie silniejsze i zacznie przeciskać się przez szczelną skorupę. W taki oto sposób Elizja zaczyna odczuwać głębsze emocje, które są skierowane w stronę Tahira, chłopca pochodzącego z bogatej rodziny. Wie jednak, że nikt nie może się o tym dowiedzieć, gdyż wtedy pozbyliby się jej na zawsze. W tym surowym, bezdusznym świec...

ak się okazuje, „Beta”, to książka, którą gdy już weźmiecie w ręce, to nie odłożycie jej dopóki nie skończycie lektury. Gorąco polecam:)

[iwanow17]

ak się okazuje, „Beta”, to książka, którą gdy już weźmiecie w ręce,
> to nie odłożycie jej dopóki nie skończycie lektury.

Może bardziej byłbym skłonny wierzyć w takie zapewnienia, gdybym wiedział, ile stron ma ta książka.

[nchyb]

o dwadzieścia kilka za dużo dla Ciebie :)

[iwanow17]

Dziękuję:)
No coż, nawet kiepskie wieści należy przyjmować z pogodą ducha:)

[camilla_lla]

Kupiłam córce z okazji nadchodzącego Mikołaja!
Mam nadzieję, że było warto:)

[maitresse.d.un.francais]

camilla_lla napisał(a):

> Kupiłam córce z okazji nadchodzącego Mikołaja!
> Mam nadzieję, że było warto:)

Nie było, niestety.

Książka przeglądała nowości wydawnicze?

[maitresse.d.un.francais]

Przeglądając nowości wydawnicze moją uwagę zwróciła powieść „BETA” Rachel Cohn.

Swoją drogą, co to jest, że dla młodzieży ostatnio jak nie wampiry, to dystopie.

A gdzie mieszkają ludzie biedniejsi?

[maitresse.d.un.francais]

Porządna dystopia powinna opisywać losy wszystkich grup społecznych.

Auuu! Przeczytałam

[maitresse.d.un.francais]

Uczciwie mówiąc, dokładnie do strony 111.

Dno i metr mułu. Książka wygląda jak konspekt konspektu siebie samej.

Brak elementarnej logiki.

Nieprawdopodobna pod względem psychologicznym.

Świat przedstawiony ledwo naszkicowany - trzy osoby na krzyż, wśród których obraca się bohaterka, a i te trzy osoby są niedopracowane i właściwie nie różnią się specjalnie od siebie.

Książka wygląda jak napisana po kursie kreatywnego pisania.

W porównaniu z "Pokarmem bogów" H.G.Wellsa*, którą przeczytałam poprzednio, a która, mimo wyraźnej wymowy nietzscheańskiej, jest jednak dobrą powieścią - książka jest, że użyję języka jej samej - totalnie drętwa.

*Z punktu widzenia bohaterów książki, których perspektywa czasowa wynosi około 20 lat - skamieliny z czasów dinozaurów.

[maitresse.d.un.francais]

Tu autorka: