"Castrop" Huellego

[zosia84]

Czytał już ktoś?Jakoś nie mogę zabrać się do czytania. Ciekawa jestem Waszych
opini."Czarodziejską górą" jestem zachwycona,ale boję się trochę Hellego
zabawy w Manna.Poradźcie, czy warto "Castropa" przeczytać.
Dzięki i pozdrawiam!!!

[Gość: Nobullshit]

Mnie się podobało, ale "Czarodziejską Górę", czytaną przed laty "z górą"
dwudziestu, pamiętam jak przez górską mgłę. No i nie wiem - żałować,
że nie wyłapałam wszystkich smaczków, czy się cieszyć ze sklerozy,
bo "to nie to".

W każdym razie, jako dzieło autonomiczne, czyta się bardzo dobrze.

[Gość: outsider21]

"Czarodziejska góra" jest zdecydowanie lepsza :)

[pax_tibi]

mnie się tak średnio podobało, powieść raczej nie odkrywcza, ale nawet w pewien
sposób wtórna, pojawia się w niej wiele oklepanych elementów, ale przeczytać od
biedy można

[Gość: pszemcio]

Huelle to zręczny hochsztapler. Wcielał się już w Grassa (Waiser), w Hrabala
(Mercedes) a teraz Mann...Ale to są celowe i świadome zabiegi...dlatego nie
mowy o grafomanii....myslę że ocenianie tego dzieła na zasadzie "gorsza od
Czarodziejskiej góry" jest niewłasciwe. nie sądzę by autorowi chodziło o to by
ją przebić

[vilya1]

Gość portalu: pszemcio napisał:

> myslę że ocenianie tego dzieła na zasadzie "gorsza od
> Czarodziejskiej góry" jest niewłasciwe. nie sądzę by autorowi chodziło o to
by
> ją przebić

Całkowicie się z tą opinią zgadzam. :) Lubię Huellego, podoba mi się jego
styl, "Weisera" czytałam z prawdziwą przyjemnością, "Castorpa" zasadniczo
równiez, ale mam wrażenie, że przed lekturą trzeba zrobić jedno założenie -
mimo że Huellemu udało się dość precyzyjnie odtworzyć atmosferą typową dla
Manna, to nie zgubił w tym nic z siebie, nic ze swojego sposobu pisania (mariaż
jest interesujący :), Castorpa zaś trzeba oceniać jako autonomiczną postać,
jedynie tak ma szansę zyskać uznanie w oczach czytelnika. To inny bohater,
przynajmniej dla mnie.
A cała powieść? Przyjemna, dobra. Miałam jednak wrażenie, że Huelle bardziej
tworzył literacki zapis albumu ze starymi pocztówkami (o dziwo, raczej to
widoki Sopotu, niż Gdańska ;), aniżeli pisał pełnokrwistą powieść.
Pozdrawiam

[Gość: pszemcio]

tak! huelle bawi się konwencjami. Dzieła mistrzów są dla niego okazją by
tworzyć wariacje na ich temat, bawic się nimi.........takie określenie mi
przychodzi gdy myślę o Huelle: Pisarz który bawi sie literaturą....Ale jest to
zabawa tworzona na bardzo solidnych podstawach. Jest to w końcu człowiek o
nieprzeciętnej swiadomosci literackiej. teksty huellego toczą gre z innymi
tekstami. IntertekstualnoSC to chyba najważniejszy termin w jego pisarstwie

[bobofruit99]

> zabawa tworzona na bardzo solidnych podstawach

I tym m. in. różni się od Pilcha, choć również umiejętnie bawi się rynkiem
wydawniczym (nawet lepiej

[hrabalek]

Huelle jest mistrzem sam dla siebie-jutro idę po Jego "Castropa".
Dawno nie przeczytałam "jednym duszkiem "książki -tak jak to się stało
z "Mercedes...".Szalenie lubię pisanie Huelle'go!

[ryza_malpa1]

szczerze mówiac znudziło mnie w połowie - "Castorpa" zaliczyłabym do
klsaycznych "snujów"...

mnie sie podobal

[sabba]

a i koniec zastanowil:)

[spierucki]

Uwazam Huellego za jednego z najlepszych wspolczesnych pisarzy (nie tylko
polskich). Jego ksiazki, i ich jezyk, mnie fascynuja. W czasie wakacji
czytalem "Czarodziejska gore", wiec nie moglem sie doczekac innej wizji
Castorpa. Nie byl to Mann, ale nadal wspanialy Castorp. Nie rozumiem jednak,
dlaczego majac tak znakomite mozliwosci, autor siega do klasykow? Zabawa,
cwiczenie? A co gra w duszy p. H.?
Co o tym myslicie? Dlaczego Hrabal, czy Mann? Moze p. H. juz gdzies na to
odpowiadal?
P.S.
Kiedy zachwycony Mercedesem, dalem zonie do poczytania, to powiedziala, ze
nieznosne. Jak mozna pisac jedno zdanie na kilka stron! (Ja z poczatku nawet
tego nie zauwazylem).