Roma Ligocka

[mamalgosia]

Kto czyta? I jak wrażenia?

[karodzaj]

Czytalam "Dziewczynkę w czerwonym płaszczyku' i " Kobietę w podrózy".

wrażenia pozytywne. nie jst to może literatura wysoka i artystyczna, taka przy
której człowiek rozkoszuje się stylem autorki, ale niezwykle ciepła i ciekawa.

[mamalgosia]

ja to w ogóel bardzo lubie książki o Zydach (wolę te o przedwojennych, ale nie
jest tego zbyt wiele). Właśnie czytam najnowszą "tylko ja sama". polecam

[Gość: Karolcia]

Osobiscie uwazam, ze to wspaniala i niezwykle cenna literatura.
Czytalam cala trylogie Romy Ligockiej i polecam ja wszystkim-zarowno
zainteresowanych tematami zydowskimi, jak i tych, kotrzy zwykle siegaja po
innego typu literature. To bardzo glebokie, zmuszajace do refleksji ksiazki.
Przeczytajcie a sie przekonacie!
Pozdrawiam:)

[mamalgosia]

Zgadzam się. I napisane jednocześnie lekko i niepłytko

[Gość: Karolcia]

Hej!
Kurcze, czy naprawde tak malo osob jest zachwyconych Roma Ligocka???
A zwlaszcza jej ostatnia ksiazka "Tylko ja sama".
Dziwne...
Pozdrawiam i czekam na jakies odzewy ze strony tych, ktorzy czytali.
:)))

[Gość: kwiecienka]

Nie, Karolciu, na pewno jest nas więcej :-)))
Np.: ja, tyle że strasznie leniwa w pisaniu jestem :)
Czytałam, bardzo ją lubię. Zaczęłam od "Dziewczynki..." - smutna i piękna
zarazem. Potem przeczytałam najnowszą "Tylko ja sama", a dopiero niedawno
dotarłam do "Kobiety w podróży" (najlżejszej).
Przy pierwszej książce Pani Roma korzystała z pomocy, ale już od "Kobiety..."
pisze sama, widocznie to polubiła - z pożytkiem dla czytelników :-)
Ogólnie, bardzo pozytywnie ją odbieram i serdecznie wszystkim polecam.

[tad9]

mamalgosia napisała:

> Kto czyta? I jak wrażenia?

To ta pani która spisuje wspomnienia od czasu gdy miała 4-5 lat? Podziwiam. Nie
ją. Tych, którzy jej wierzą.

[Gość: Karolcia]

To baaaardzo interesujace stwierdzenie, nie wiem, co mam odpowiedziec, ale
chyba wybiore ...milczenie, bo nie warto komentowac taka wypowiedz.
Pozdrawiam Cie serdecznie mamalgosiu:)))

[Gość: Karolcia]

Mam jednak rade dla tych wszystkich, ktorzy tak sceptycznie podchodza do tego
typu literatury:ksiazek-wspomnien:przeczytajcie zanim skrytykujecie, dobrze?
:)

[Gość: Karolcia]

Cholercia, sorki:te moje wypowiedzi byly do "tad9".
Raz jeszcze entschuldigung mamalgosiu!

[tad9]

Gość portalu: Karolcia napisał(a):

> Mam jednak rade dla tych wszystkich, ktorzy tak sceptycznie podchodza do tego
> typu literatury:ksiazek-wspomnien:przeczytajcie zanim skrytykujecie, dobrze?
> :)

Nie do "typu literatury książek-wspomnień" - aczkolwiek wspomnienia są zwykle
mocno załgane, o czym wie każdy historyk - ale do konkretnej książki. Jeśli
ktoś chce mi sprzedać swoje wspomnienia z wieku 4-5 lat, nazywam to "wciskaniem
kitu", niezależnie od tego kim jest autor. Przykro mi - możesz uznać mnie za
zbyt radykalnego sceptyka - ale jakoś bardziej wierzę Polańskiemu, który
stwierdził, że Ligocka nawypisywała bzdur (cytuję Polańskiego z pamięci, więc
mogę być niedokładny)

[Gość: Karolcia]

No coz, kazdy wierzy komu chce. Mimo to, radzilabym przeczytac
zarowno "Dziewczynke..." jak i pozostale ksiazki p.Ligockiej, bo to sa po
prostu piekne ksiazki.I mysle, ze nie trzeba wierzyc autorce, zeby to przyznac.
Sprobuj a sie przekonasz.
PS. A co do zakłamywania wspomnien, to moze nie zawsze sa, jak to
nazwales/nazwalas "załgane", ale moze troche ubarwione, ale mi osobiscie to nie
przeszkadza i zwykle nie zmieniam przez to swojego poglądu na ksiazke.
Pozdrawiam:)))

[mamalgosia]

Tak właśnie.
A poza tym na pewno wiele zalezy od tego, CO się przeżywało w tym wieku. Ja np.
wyprowadziłam się z pewnego miasta w wieku 5 lat, a jednak pamiętam kilka rzeczy
stamtąd, znaczy to, że na pewno nie są to wspomnienia późniejsze. Kilka pieknych
wspomnień i kilka trudnych (np. koleżanka oskarżyłą mnie o stłuczenie szyby,
chociaż obie widziałyśmy , że stłukł ją jej brat). Myślę, że jeśli ktoś miał
wiele silnych przeżyć - a o takich w tych książkach jest mowa - może wiele z
nich zapamiętać

[mamalgosia]

Ja tam wierząca jetsem, więc jej wierzę:)

[stella25b]

Przeciez "Dziewczynka w czerwonym plaszczyku" to nie tylko wspomnienia z
dziecinstwa ale tez z kawalka doroslego zycia.

[Gość: Karolcia]

Wlasnie!

[iwka_j]

W jakim jezyku pisze R.L.
Ja osobiscie nie czytalam jeszcze jej ksiazek, ale mam zamiar.
Na stronie biblionetka.pl widzialam, ze oryginal "dziewczynki"napisany zostal w
jezyku niemieckim, a dwie inne w polskim? czy ktos wie moze cos na ten temat???
dziekuje za odpowiedz i pozdrawiam.

[mamalgosia]

Myślałam, że w niemieckim, ale nie jestem pewna

[iwka_j]

wszystkie?

[Gość: Karolcia]

Witajcie!
Nie wiem, jak "Kobieta w podrozy", bo nie mam jej akurat w domu,
ale "Dziewczynka" i "Tylko ja sama" p.Ligocka pisala w jez. niemieckim, bo na
stronie tytulowej jest informacja o polskim przekladzie("Tylko ja sama" -
przelozyla "Slawa Lisiecka), a na nastepnej stronie tytul oryginalu podany jest
w jez. niemieckim. To chyba wszystko wyjasnia.
A swoja droga to dziwne pisac w znienawidzonym przez siebie jezyku...
Pozdrawiam!!!
PS. iwka_i - koniecznie przeczytaj ksiazki pani Romy i nie sugeruj sie
negatywnymi wypowiedziami. Warto!!!
:)

[iwka_j]

dziekuje za odpowiedz! ja caly czas myslalam, ze ona pisze po polsku...
przeczytam na 100 procent to juz postanowiona sprawa!

[Gość: Karolcia]

Nie ma za co dziekowac; cala przyjemnosc po mojej stronie :)
Iwka_i - daj znac, jak juz przeczytasz, podziel sie swoimi wrazeniami, ok?

Miłej,a raczej udanej lekturki, pa pa!

[Gość: autor]

Ja nie widze nic złego w spisywaniu wspomnień z dzieciństwa (4-5 lat). Nikt nie
mówi, że wszystkie jej odczucia były stuprocentowo takie. To powieść, więc
część rzeczy mogła być dopowiedziana. A co do samego wspominania: na pewno nie
pamiętałaby wszystkiego (choć rzeczywiście, gdy żyje się w napiętych czasach,
pamięta się wiecej), ale dlaczego np. matka nie mogłaby jej kiedyś opowiedzieć,
co się z nimi działo w czasie wojny? Dzieki swoim wspomnienion i wspomnieniom
matki mogła stworzyć bardzo wiarygodny obraz. I moim zdaniem stworzyła.
Jej "Dziewczynka..." bardzo mi przypadła do gustu.