"Q Taniec śmierci" - czytał ktoś?

[jeanne_n]

witam - pytanie jak w temacie.
Jestem ciekawa, bo ogólny opis nawet całkiem, całkiem, ale trochę sie
obawiam, że to może być "arcydzieło" dorównujące książkom Browna...ogólnie
lubię opowieści z zawiłą intrygą i odrobiną historii w tle, ale nie
chciałabym się naciąć po raz kolejny na jakieś pseudonaukowe bzdury - miał
ktoś już z tym do czynienia?
Pzdr.

[pieranka]

Mam te same pytania i obawy jeśli chodzi o "Klub Dantego" Matthew Pearla.
Czy ktoś miał obie książki "na warstacie"?

[Gość: pompon]

No wlaśnie. Zainteresowanych przypuszczam więcej, zatem odezwijcie się ci ,
którzy macie lekturę za sobą! Do mnie Klub Dantego idzie, więc jak dojdzie to
przeczytam i się podzielę. I, na Boga, niech to faktycznie będzie drugi Eco, a
nie drugi Brown (w zyciu nie zrozumiem jakim cudem "Kod..." jest tak popularny -
toż to badziew jakich mało...).

[jeanne_n]

hehe - teraz przyszło mi do głowy, że może obie te pozycje są tak tragiczne, że
ten, kto ma je za sobą, wstydzi się do tego przyznać publicznie i chce jak
najszybciej zapomnieć o tym fakcie :))
niemniej jednak, pomponie drogi, daj znać, jak przeczytasz "Klub Dantego" :)

[Gość: Joanna]

Mysle, ze jeszcze malo ludzi je przeczytalo, w koncu ''Klub Dantego'' jest
dopiero od poniedzialku w sprzedazy, podobnie druga pozycja... /no, ta to
grubasna jest :-)/

[pieranka]

Bardzo możliwe, spodziewam się wszystkiego. Chętnie przeczytałabym sobie coś
podobnego w charakterze Wrót Anubisa Tima Powersa czy Dziewiątych wrót Reverte.
A przeczytać te książki można było wcześniej w językach obcych.

[Gość: qbx]

taniec smierci jest genialny. zero porownan do "kodu leonarda da vinci".
swietna anarchistyczna ksiazka.

[Gość: Bruseczek]

No drugi Eco to to nie jest, ale lepsze od Browna. Dobrze skonstruowany
kryminał. Dantejskie sceny. Dobrą lekturą uzupełniającą mogą stać się poezje
głownych bohaterów oraz oczywiście Inferno.

[kate22]

Tak mało opinii??

[lstefaniuk]

ja wlasnie skaczylem i mi sie ksiazka bardzo podobala, do tego stopnia nawet,
ze z checia przeczytalbym jeszcze cos w podobnym klimacie...
sredniowiecze/renesans, reformacja, rzym itd. "Imie rozy" Eco i Rodzine" Puzo
juz czytalem. Moze mozecie cos polecic. Dzieki!

[Gość: czytelnik]

naprawde nie ma wiecej ciekawych ksiazek o podobnej do "Q Taniec Smierci"
tematyce?

[Gość: inka]

Nie czytałam tak źle napisanej książki dawno temu, do dziś żałuję pieniędzy,
które wydałam na tę grafomanię

Czytałam obydwie

[weatherwax]

"Q": Książka jest skonstruowana jak teledysk: króciutkie (z niewieloma
wyjątkami) rozdzialiki, ogromne nagromadzenie faktów historycznych, dat, etc.,
i szybkie przeskoki, do następnego rozdziału, do następnego pliku faktów.
Fleszem po historii. Dla mnie to było męczące. Napisana jest nierówno, napięcie
czasem narasta, często jednak rozmywa się w nadmiarze szczególików. Myślę, że
to dlatego, że było czterech autorów i całą ich pracę należało jakoś zszyć.
Ale szwy są widoczne. Jeśli ktoś nie jest maniakiem historycznym, a chciałby
mieć przyjemność z czytania, to niech najpierw dokładnie przestudiuje historię
Reformacji i Konrreformacji w Niemczech i Francji oraz dzieje papiestwa w
stosownym czasokresie. W sumie, warto przeczytać, ale nie wierzę, że to
jest 'kultowy bestseller', bez przesady.

Natomiast "Klub Dantego" - nudny gnot. Autor miał zbyt duże ambicje- chciał
połączyć intelektualną opowieść o amerykańskich poetach przełomu XIX wieku, ich
problemach intelektualnych i życiu codziennmym, z popularnym, łatwiutkim w
odbiorze kryminalno-sensacyjnym wątkiem w stylu Dana Browna. No i wyszedł
gniot. Akcja się ślimaczy, a dialogi są wydumane i nudne. Dygresyjne
jak "Beniowski". Wartości literackich nie posiada. Wartości poznawcze jakieś by
się znalazły. Porównanie do "Imienia róży" - bluźniercze. Tam wszystko było na
swoim miejscu, filozoficzne spory równie wciągające jak wątek kryminalny. A
Pearla - nie polecam.

[Gość: Sola]

Również czytałam obydwie. O ile jednak w pełni zgadzam się z opinią o "Q taniec
śmierci", to zupełnie inaczej oceniam "Klub Dantego". Może mój odbiór wynika z
zamiłowania do literatury XIX-wiecznej (wspomniany tam Hawthorn, Poe). Uważam,
że Pearl znakomicie stylizuje powieść na literaturę tamtych czasów:
nieśpieszną, intelektualną rozrywkę, pełną dysput i przerysowanych postaci.
Owszem, dygresje bohaterów bywają niezręcznie wtrąccone w tok akcji, ale tak
właśnie kiedyś się pisało. Uważam, że to znakomity pisarz, a będzie jeszcze
lepszy.

[Gość: ktoś]

Twórca czy też twórcy nie bawili się w tworzenie powieści a'la Brown historia jest tu tylko tłem (bez zbędnego i przesadzonego szokowania),
miejscami trochę nagiętym do fabuły ,ale czasami aż musiałem się radzić Wikipedii czy miały miejsce jakieś machinacje autora czy może dana postać istniała naprawdę .
Zdecydowanie najbardziej zaskoczył mnie sposób prowadzenia narracji i tytułowy "taniec"
głównych bohaterów - polityka , intrygi , szemrane interesy ...