Fantasy węszy w Watykanie

[Gość: mg]

mimo całej sympatii dla autora ksiązki trudno mi się zgodzić ze
stwierdzeniem, że narracja w Miastach pod skałą jest "sprawna". To chyba
najgorzej napisana powieść Huberatha jaką czytałem. (i jest to największy
minus książki)Piszę to z żalem, bo pomysły są niezłe. Autor recenzji chyba
nieco się zagalopował w chwaleniu "Miast...". Albo nie czytał jeszcze
naprawdę dobrze napisanej ksiązki.

[Gość: Prostownik]

Pomysły takie niezłe nie są, to taka wędrówka do piekła i z powrotem. Piekła są
dwa, to pod Ognistymi Wrotami wyjątkowo paskudne, ale miasto przewodniczącego Nero
wygląda całkiem normalnie i żadnej piekielności tam nie widać. Samego bohatera
pcha do przodu wielka, nieumotywowana ciekawość, mało go nie zabili, a ten dalej
drązy i w korytarze się zapuszcza. No i demony są jak ludzie.
Faktycznie, parę pomysłów z koścmi to coś nowego, ale ósmy cud świata to nie jest.
Chociaż fajnie się czyta.
Zakończenie dośc pesymistyczne, przydałby się dalszy ciąg.

[Gość: jajo]

Uwielbiam Sapkowskiego i Tolkiena. Nie znałem wcześniej autora, kupiłem książkę
zachęcony recenzją w GW. "Miasta pod skałą" - duuuże rozczarowanie.

[Gość: ja]

miasto Rzym w ksiązce przypomina naprawde Addis Abebe sprzed 20 lat, pod
rzadami Mengitsu

[Gość: ja]

p. Hubreath ,Rzym w Pana ksiazce kulturowo-cywilizacyjno-politycznie przypomina
komunistyczną Addis Abebę sprzed 20 lat, stolice Etiopii !