czarnaiwka
09.07.05, 03:01
Czarna Iwka
Zimne mury
Minuty,chwile wiatr porywa,
i pustką wieją zimne mury,
ciała splecione jak ogniwa,
dusze wzleciały między chmury.
I tam wśród tych surowych murów,
jak światła gasły pokolenia.
by wstapić do męczeńskich chórów,
i włączyć się w głosy cierpienia.
Wśród nędzy,brudu,upodlenia...
człowiek przestawał być człowiekiem,
bez sensu,wiary,bez znaczenia,
przykryty za życia czarnym wiekiem.
I widząc stosy ludzkich włosów,
czeszące je niegdyś grzebienie.
słyszy się echa ludzkich glosów,
w nich smutek,gorycz i zwątpienie.
Jak człowiek twardym być potrafi?
że innym gardzi bez litości.
patrząc na oczy z fotografii,
nie czuje w sobie cienia złości.
Minuta refleksji...chwila ciszy,
modlitwa serc całej ludzkości,
sprawi że świat cały usłyszy,
los ich zapisze w potomności.