Yann Martel

[Gość: bill]

Dość dawno przeczytałem "Życie Pi". Teraz 4 opowiadania z tomu "Historia
rodziny Rocamatio". Mnie się podoba. Czy ktoś czytał ostatnią powieść - "Ja"?
Co o niej sądzicie?

[Gość: iica]

"Życie Pi" bardzo mi się podobało. Tym chętniej sięgnęłam po "Ja" - i niestety
zawiodłam się :/
Pomysł bardzo ciekawy, ale moim zdaniem autorowi nie udało się go w pełni
wykorzystać. W sumie nie chciałabym za wiele pisać, żeby nie zepsuć wrażenia
tym, którzy dopiero zamierzają przeczytać tą książkę... Każdy powinien sam ocenić.
Więc może tylko tyle: spodziewałam się czegoś głębszego psychologicznie, temat
zmiany płci daje duże możliwości na tym polu (dylematy bohatera, próba
odpowiedzi na pytanie o źródło różnic między płciami, itp...). Niestety. Wyszła
z tego dość prosta historyjka obyczajowa.

[kawa_malinowa]

"Życie Pi" było dziwaczne, moim zdaniem. Nużąca, chociaż trzymało w napięciu,
rozwiązanie mialo efektowne (efekciarskie, jak kto woli), ale po jakims czasie
wrażenia po przeczytaniu tej książki zaczynają odpadać, łuszczyć się.

W "Ja" niemalże zaszokowała mnie reakcja bohatera, a wtedy już bohaterki na
jego zmieniającą sie płeć. Reakcja niemal żadna, bo postać zaauważając jakieś
tam zmiany w sobie, pewngo dnia budzi się i stwierdza- tak, jestem kobietą - i
tyle. nie ma w tym ani zdziwienia, ani szoku, ani fascynacji, ani strachu
(każdą z tych reakcji potrafię sobie wyobrazić). Heh, może ta postać jest
dojrzalsza od co niektórych swoich czytelniczek(czytelników) :)) Przez ten brak
genderowych obserwacji (co to było za pole do popisu), tudzież ich
zminimalizowanie do ilości nieuchwytnych pod co słabszym mikroskopem, "Ja"
wydaje się sztuczne i niezbyt prawdziwe. Taka przyjemna, momentami zabawna
obyczajowa książeczka, co to można, ale nie trzeba przeczytać :)