Łysiak zbawiciel

[Gość: nilder]

Panie a.
Proszę pana , poruszając się w gąszczu szczeciny wycieraczek i
poślednich dywanów nie należy sprowadzać wszystkiego a w
szczególności tak "soczystej" literatura do własnego poziomu.
A na marginesie czy aby nie jest Pan krewnym pewnego "wybitnego
intelektualist" p. Waldemara Pawlaka z PSL.
Czytjąc pana artykuł pewne podobieństwo jest obserwowalne.

[dreaded88]

Nie jestem specjalnie wielkim zwolennikiem twórczości Łysiaka. Na pewno cierpi
on na pewną megalomanię ( dorzucić można do katalogu legendy o wojowaniu w
Angoli tak tajnym, że nie może powiedzieć nic konkretnego ). Niewątpliwa
erudycja jest szkodliwa dla prozy, która zmienia się w coś w rodzaju wypisów z
lektur w sosie realizmu magicznego ( choć taka potrawa może smakować całkiem
nieźle, vide "Flet z mandragory" ).
Ale w ocenie tekstu p. Pawlaka zgadzam się z przedmówcą. Trudno w nim dostrzec
cokolwiek więcej niż chamską pyskówkę w której motywem takiej a nie innej oceny
pisarstwa Łysiaka jest to, że trzeba dołożyć zdeklarowanemu wrogowi środowiska
Pawlaka czyli GW.
Irytujący i nudny jest klucz psychiatryczny, zastosowany już niegdyś wobec
Herberta. Może być zaskakujące ( choć nie dla mnie akurat ), że reprezentanci
środowiska liberalno-tolerancyjnego okazują się liberalni i tolerancyjni a la
wszystkie kolory Forda T - wobec absolutnie każdej postawy i opinii pod
warunkiem, że są to postawy i opinie takie jak ich własne. Jeżeli inne -
oczywiste jest to, że ma się do czynienia z wariatem albo głupcem, w dodatku
niebezpiecznym.

[prof.chaos]

Gratuluję wnikliwej analizy tekstu Pawlaka, jak i fantastycznego refleksu (w
końcu artykuł ukazał się zaledwie dziewięć miesięcy temu...). Jak widać są
ludzie, którym zacietrzewienie i elementarny brak kultury pana grafomana Ł. nie
przeszkadzają, a nawet imponują.

[Gość: nilder]

Co do refleksu to mam przyjemność korzystać z innych niż
gazeta.pl portali tak więc nie często tu zaglądam.
Trwanie przy swoich przekonaniach i trafne za nimi
argumentowanie porównuje Pan do zacietrzewienia , a nazywanie
pewnych rzeczy po imieniu chamstwem, to naprawdę bardzo ciekawe.
Proszę sięgnąć po słownik języka polskiego i jeszcze raz
przeczytać definicję grafomana .Następnie proszę przeczytać
kilka pozycji Pana Łysiaka , dokładnie je zanalizować pod kątem
środków wyrazu jakie zostały tam użyte i zastanowić się długo
zanim kolejny raz będzie Pan nadużywał słów typu 'grafoman'

[Gość: T.]

Z takimi jak ty człowiek nie ma ochoty prowadzić merytorycznej dyskusji, gdyż
ta jest równie celowa co polemika z drewnem. Takich jak ty powinno się walic w
mordę.

[Gość: nilder]

Też czasem ma różne zastrzeżenia co do nadmiernej kwiecistości
języka jakim operuje Waldemar Łysiak. Z punktu widzenia
czytelnika klasycznej prozy zetknięcie się ze sposobem pisania
Pana Ł. jest pewnego rodzaju szokiem. Przy moim pierwszym
kontakcie z tą literaturą miałem dokładnie tego rodzaju
odczucia . Mimo ,że często taka forma wyrażania w postaci
swoistych "łysiaków" drażni , we mnie wzbudza straszną
zazdrość , gdyż ukazuje ona erudycję autora ,która osiągneła
pułap którego mi nigdy nie będzie dane siegnąć . Mniemam ,że
wspomniany pan Pawlak posiada jakowyś kompleks i trudno jest mu
się pogodzić z tym ,że jego wiedza na temat szeroko pojętej
Kultury jest znikoma .Podejrzewam ,że wiedza jego "mentorów"
pozostawia wiele do życzenia, ale tak naprawdę to myślę ,że Pan
ten nie może znieść tego ,że istnieje osoba dla której
relatywizm moralny nie jest chlebem powszechnym i świadomość
tego musi bardzo boleć.

[Gość: az]

Nie ma czegoś świeższego o Łysiaku?

[Gość: maly.k]

Gość portalu: az napisał(a):

> Nie ma czegoś świeższego o Łysiaku?
A po co?

[Gość: mazik]

Pan Pawlak napisał:
"Jednym z poważniejszych kosztów zlikwidowania cenzury jest to,
że dziś każdy idiota może napisać i opublikować wszystko, co mu
ślina na język przyniesie"
Chyba nie będe komentował. Brawo p. Pawlak.
Wyciągnij pan jeszcze czerowny sztandar i pomachaj, bo za komuny
to na wczasy pan wyjeżdżałeś za darmo.
Bez poważania
Mariusz Malicki

[Gość: fan?]

Moim skromnym czytelniczym zdaniem pan Waldemar łysiak dobrym pisarzem jest ,
niestety cierpi na manie wielkosci .Przestałem czytac jego ksiażki
po "Najlepszym" czyli samochwalczej ,bohaterskiej autobiografi pisarskiej wyżej
wymienionego.Przeczytac tam mozna m.in. o tym jak sprytnie łysiak pietnował
komunizm w swych ksiazkach (np.nazwisko 3rzędnego bohatera jednej z jego
ksiażek jest anagramem nazwiska złego komunisty,tez 3ciego garnituru),co ma z
jednej strony pokazac jak bardzo inteligentny(cenzura przeoczyła),bohaterski(co
za walka z komuną) i niedoceniony jest autor.Tak niedoceniony że musiał napisac
całą książkę o swych niewątpliwej jakosci bojach z komuną.
Niedobrze mi sie zrobiło po jakis 100 parunastu stronach i pozycji nie
dokończyłem ,ale polecam ,zwłaszcza jego bezkrytycznym zwolennikom,na pewno
znajda tam argumenty na obrona łysiaka i to z jakiego żródła!

[pippin]

Bardzo fajnie jest czytać jak temat powraca, bo ktoś odgrzebał artykuł a potem powraca po raz drugi, bo ktoś odgrzebał wątek.
Jakby dokładniej poszukać to było kiedyś o tym artykule na 70 postów chyba. Nie pamiętam...

Dość powiedzieć, że Łysiak mógł być przyzwoitym autorem gdyby w odpowiednim momencie (po wyspach bezludnych bodaj) przestał pisać.
Ale się zawziął na swoich czytelników i tego nie robi. Zostaną najwytrwalsi.

pozdry

[Gość: Jamesku]

ale każdy musi przyznac ze pawlak tylko dla wybarczej jest w
stanie pisać ;)

[Gość: zelly]

Uwielbiałam Łysiaka dopóki nie przeczytałam Lepszego właśnie. Megalomania i
egotyzm w czystej postaci. Nie kwestionuję ani wiedzy ani erudycji tego pana,
ale straciłam dla niego cały swój podziw i nie mam ochoty ani czytać ani tym
bardziej kupować jego książek.

[Gość: T.]

Książka, o Której się wyrażasz nosi tytuł "Lepszy". "Najlepszy" stanowi
beletrystyczne zwieńczenie trylogii "Dobry", "Konkwista" "Najlepszy" właśnie.

[Gość: Wojcik]

> Przeczytac tam mozna m.in. o tym jak sprytnie łysiak pietnował
> komunizm w swych ksiazkach (np.nazwisko 3rzędnego bohatera jednej z jego
> ksiażek jest anagramem nazwiska złego komunisty,tez 3ciego garnituru),co ma z
> jednej strony pokazac jak bardzo inteligentny(cenzura przeoczyła),bohaterski
> (co za walka z komuną) i niedoceniony jest autor.Tak niedoceniony że musiał
> napisac całą książkę o swych niewątpliwej jakosci bojach z komuną.

Przypomina mi to historię jednej babci, która chwaliła się, że przyczyniła się
do upadku komuny zawsze jeżdząc autobusami MPK na gapę :-)

[Gość: Moja Kulugula]

pan Pwalak być dobra gościa on bronić każdego myślacego ktura
bronić sie przed szatanam Lysiak. Za to nalezećmu sie Brawa. Pan
Pawlak mogłaby pasac z Moja krowy w Abudabi a to być duza sprawa
nie byc lepszego kumpla od pasącego razem krowa. To co pisac pan
pawlak to być takie, takie piekne. On miec taka wielka rozuma że
mu się miedzy kolanami nie mieścic. Pozdrowic Moja Kulugula
Zapiecek Pcim Dolny emigrcja intelektualna.

[Gość: Baldhead]

Kilka cytatów Łysiaka z "Konkwisty"

„Na pewnych kierunkach studiów płeć żeńska zdominowała żeńską, czego on
ścierpieć nie mógł. Aczkolwiek wyrażał pogląd, iż małpę i kobietę da się
nauczyć prawie wszystkiego, ale nie chciał podejmować tego trudu. Rektorowi
oświadczył, że „nie zamierza wpychać wiedzy paniom pod fryzurę, czyli w damskie
figi, bo tam można wepchnąć tylko jedno”.”

„...w każdym kraju i pod każdą szerokością geograficzną kobiety walczą o wyższą
pozycję rozkraczając nogi. (...) Dupa to ich jedyny instrument w walce
hierarchicznej i karierologicznej, czarne, białe, żółte, brązowe i czerwone,
bez różnicy, różnić je może tylko regionalny folklor podawania sromu, ale to
już wchodzi w zakres gimnastyki. Są skazane na ten oręż, innego natura im nie
dała, to biologiczny handicap. Odkąd istnieje cywilizacja, nie narodził się ani
jeden Leonardo lub Napoleon czy Einstein w spódnicy...”

„Z Murzynów też próbowano zrobić ludzi. Było to robienie homunkulusa z krwi
czarnych i z wiedzy białych, w retorcie idealizmu, który jest chorobą
nieuleczalną jak najgorsza odmiana raka, nieustanne przerzuty od początku
cywilizacji. Eksperyment się nie udał. Murzyn to pseudoczłowiek, fałszywy homo
sapiens, gipsowy marmur, stiuk! Odziej szympansa w smoking i naucz go jeść
widelcami, będzie to samo. Powłoka ludzka, wnętrze małpy! W twoim kraju dość
długo trwał spór antropologów i psychologów o to, jak interpretować różnice pod
względem przeciętnego ilorazu inteligencji między rasą białą a czarną.
Przeważała opinia, że decydują warunki środowiskowe. Ale ostatnio jest u was
więcej Murzynów bogatych niż biednych, dzieci tej czarnej burżuazji wychowywano
w doskonałych szkołach, a wnuki w jeszcze lepszych i w luksusie. I co? Iloraz
inteligencji ani drgnął. Wasz psycholog, profesor Artur Jensen, po wielu latach
badań udowodnił, że różnica ma podłoże nie środowiskowe, tylko genetyczne!
Chciano obalić jego twierdzenia, lecz wszystkie testy wykazywały to samo i
krytycy nabierali wody w pysk!”

„Wszędzie jest ta sama obłuda, to samo kłamstwo, ta sama chytrość i
niesprawiedliwość pod maską pięknych słów. (...) wśród lisów trzeba być lisem,
wśród skorpionów skorpionem, wśród hien hieną, nie oglądać się na innych, na
uczciwość, na dobroć, tylko zgarniać, zgarniać co się da, mieć serce z głazu i
duszę z głazu, i zakopać sumienie głęboko w ziemi, i zakopać wstyd, a ręce
wyciągać po złoto jak dwa koszyki, w których nie istnieją dna, oto co
zrozumiałem! Tylko tak trzeba żyć, reszta jest głupotą, zbyt szybko mija
życie...”

[Gość: Andrzej]

Pan Antoni Pawlak, właśnie przeprowadził bardzo ładny wywód, w
którym ślicznie udowodnił, że dyskusja w jego pojeciu to
szkalowanie przeciwnika bez konieczności wysuwania
kontrarumentów ("bo nie muszę udowadniać, że nie jestem
wielbładem") ROTFL :] Toleracja zaczyna się wtedy kiedy trafia
się na osoby których argumentów nie jesteśmy obalić.
Szkoda, że u Pana się wtedy kończy :) Jeszcze bardziej szkoda
kiedy nie potrafi się zbić argumentów podobno na poziomie
froterki. Bez wyrazów szacunku. Z wyrazami współczucia. Żegnam.

Andrzej

P.S. Ciekawe czy to wyjdzie na stronke, pewnie nie bo podobno
nie mamy cenzury ;)

[Gość: perorujący A]

Myslę,że swietnym przyczynkiem do tej dyskusji, która rozpoczęła
sie dośc dawno, jest przedstawienie pod tytułem Komisja Śledcza.
Wszystkim tym którzy mają jakiekolwiek wątpliwości co do
trafności spostrzeżen, ocen i przewidywan pana Ł, polecam
konfrontacje jego opinii o tym, "któremu nie jest wszystko jedno
w roli przesłuchiwanego" i publicystyki Łysiaka.
Zgadzam się,że przerażajacą rzeczą jest kiedy historia opisana
przez Łysiaka staje sie ciałem, ale to nie jego wina.
Niestety jest to tylko jeden z wielu przykładów.

Bezsilność chłopczyków

[Gość: Grzech]

Poniżej zamieściłem tekst Waldemara Łysiaka, jaki został
napisany przez Niego w odpowiedzi na paszkwil Antoniego Pawlaka
z Wygodnej. Tekst pochodzi z www.upr.lublin.pl z czytelni;
pierwotnie zamieszczony w "Tygodniku Solidarność". Oto on:

List otwarty do Adama Michnika

Wielce czcigodny Panie Adamie!
Życzliwie donoszę Panu co następuje: ja już od dawna żywiłem
niejakie podejrzenia, iż Panów jest dwóch - Pan (wiadomo: heros -
idol - guru, żywy pomnik prawości i junactwa) oraz ten
paskudnik, co się podszywa pod Pańską szlachetną figurę od
jakiegoś czasu. Wie Pan - to tak, jak z Szekspirem. Już prawie
dwieście lat różni uczeni dowodzą, że "dzieł Szekspira" nie
napisał Szekspir, tylko ktoś inny, więc Francuz Alfons Allais
(tekściarz kabaretu "Czarny Kot") skomentował to
następująco: "Dramaty Szekspira nie są w rzeczywistości dziełami
Williama Szekspira, tylko pewnego tajemniczego osobnika, który
całkiem przypadkowo nazywał się również William Szekspir".
Wziąwszy pod uwagę, że Pan ciągle przebywa poza krajem,
wojażując od stolicy do stolicy, by niezmordowanie odbierać
nagrody, które za głoszenie tolerancji przyznają Panu wszystkie
organizacje humanitarne i humanistyczne tego świata - jest
rzeczą sui generis naturalną, iż w osieroconej Redakcji zalągł
się Panu osobnik, który perfidnie gra Pańską rolę ku uciesze
Pańskich wrogów. Podziwiam Pana, że Pan to znosi tak stoicko -
jeno spiżowych mężów stać na taki hart ducha. Teraz zaś ad rem:

Otóż donoszę Panu życzliwie, iż Pański wielce szacowny tudzież
imponujący organ opublikował w dniu 6 grudnia kolejny
pełnokolumnowy paszkwil pod moim adresem. To już piękna tradycja
tegoż organu. Tym razem nazwano
mnie "idiotą", "bałwanem", "średnim pisarzem" tudzież "Lepperem
polskiej literatury i publicystyki", a moją twórczość określono
jako "kompletne brednie (...), których skomplikowanie
intelektualne nie jest wyższe niż poziom froterki". A wszystko
to dlatego, że - jak twierdzą Pańscy podwładni, autorzy
wzmiankowanego tekstu - pastwię się piórem nad Adamem
Michnikiem. A przecież ja nie nad Panem się pastwiłem, czcigodny
Mistrzu, ino nad szkodnikiem, nad tym drugim, co to Pan wie. Toż
ja bym nigdy Pana nie posądzał, że Pan mógłby dać zgodę na
wydrukowanie w Pańskim organie artykułu o tym, iż Powstańcy
Warszawscy, żołnierze AK, programowo mordowali Żydów! Albo
tekstu sugerującego, iż Zbigniew Herbert był tajnym
współpracownikiem komunistycznej bezpieki - tekstu, w którym tak
zmanipulowano wypowiedź Herlinga-Grudzińskiego, żeby ową
sugestię uprawomocniała (co zresztą Herling później oprotestował
z wściekłością). Albo tych licznych inwektyw pod adresem
Herberta - że był "wampirem Hydem", "potworem Minotaurem",
alkoholikiem, który w starczym obłąkaniu bredził
antykomunistycznie jak najęty itp. To wszystko robota tego
drugiego Michnika (który udaje Pana, kiedy Pan kolekcjonuje za
granicą dyplomy, ordery i puchary) - samozwańca kierującego
antytolerancyjnym gangiem robiącym Panu koło pióra wewnątrz
organu (byłażby to "konspiracja Maleszków" i Maleszki koleżków,
drogi Mistrzu??). Tak jak nie Pana, ino tego sobowtóra tyczyła
publiczna wypowiedź Herberta: "Michnik jest manipulatorem. To
jest człowiek złej woli, kłamca, oszust intelektualny".

Równie życzliwie donoszę Panu, iż we wspomnianym kolejnym
paszkwilu wymierzonym we mnie zasugerowano jakobym był wariatem,
który opowiada, że Anno Domini 1978 Kreml, z poduszczenia
radzieckiej Akademii Wojskowej im. Suworowa, oprotestował
formalnie (notą dyplomatyczną - jedyny taki przypadek w PRL-u)
moją antyrosyjską książkę - vulgo: że to ani chybi ja sam
wysmażyłem tę notę do polskiego MSZ-u, sam pisałem na ten temat
teksty w prasie zachodniej i wygłaszałem relacje w Radiu Wolna
Europa, sam skopałem wtedy Łysiaka na łamach centralnego organu
KC PZPR, "Nowych Dróg" (podpisując tekst nazwiskiem: Andrzej
Werblan) i sam wymierzyłem sobie karę w postaci zakazu druku
książek Łysiaka (pismem na firmowym papierze Wydziału Kultury
KC), zdejmując od ręki dwie własne książki z maszyn drukarskich.
Aż dziw, że nie przytoczono innych moich publicznych zmyśleń -
choćby tego, że zostałem wówczas w Moskwie aresztowany przez KGB
i posiedziałem sobie na Łubiance. Koleżki Maleszki uznały widać,
że starczy jeden klaps piętnujący Łysiakową konfabulację. I
wytknąwszy mi tę konfabulację poradziły Łysiakowi "rozejrzeć się
za jakimś kompetentnym lekarzem". Pan, Mistrzu, wie najlepiej
jak to boli - toż Panu samemu Herling-Grudziński radził to samo
("Michnik winien pójść do dobrego psychiatry"), a Lech Dymarski
sugerował, że jest Pan "paranoikiem". Cóż z tego, że obaj mieli
na myśli nie Pana, lecz samozwańca - przecież co drugi
polski "oszołom" nie rozróżnia Panów, ergo: myli obu Michników!
I gdyby ktoś Pana nazwał "Kiszczakiem polskiego dziennikarstwa",
czułby Pan to samo, co ja czuję, kiedy te Pańskie etatowce zwą
mnie "Lepperem polskiej literatury i publicystyki", zaś fakt, że
Pan się przyjaźni z generałem, a ja się nie przyjaźnię z
wicemarszałkiem, nie ma tu nic do rzeczy, Mistrzu. Skaranie
boskie! Musi ręka diabelska, pichcąca "spiskową teorię dziejów",
no nie?

One (te dywersanty robiące Panu koło pióra na łamach Pańskiego
organu pod Pańską nieobecność) dla zmyłki zatytułowały
wymierzony we mnie paszkwil: "Łysiak Zbawiciel". Jak zobaczyłem
ten tytuł, to się ucieszyłem i pomyślałem sobie, że lepszego
Mikołajkowego prezentu wymarzyć sobie człowiek by nie mógł (bo
paszkwil ukazał się w Mikołajkowym dniu 6 grudnia), ale zaraz
wrodzona skromność mi podszepnęła, żebym się nie nadymał
zbytnio - w końcu to jednak lekka przesada. Całkiem jak w tym
skeczu z przedwojennego kabaretu: stary i schorowany już
marszałek Piłsudski jedzie powozem przez Warszawę mając
zamknięty wzrok; towarzyszy mu Wieniawa, którego Piłsudski
raptem pyta:

- Gdzie jesteśmy?
- Na Marszałkowskiej, Komendancie.
Marszałek kiwa głową z aprobatą:
- Uhmm, dobrze.
Po pewnym czasie znowu pyta:
- A teraz gdzie jesteśmy?
- W Alei Marszałka Piłsudskiego, Komendancie.
- Uhmm, dobrze.
Za jakiś czas znowu:
- A teraz gdzie?
- Na Placu Zbawiciela, Komendancie.
- Noo... - mruczy łagodnie marszałek - ... przesada!

Też uważam, że tytułowanie mnie Zbawicielem to lekka przesada,
ale sam tekst paszkwilu (pomijając drobiazgi, które wymieniłem)
generalnie jest w porządku - wiadomo: to nobilituje, gdy one pod
Pańską nieobecność flekują tak człowieka, a i towarzystwo ludzi
analogicznie sflekowanych przez onych pierwszorzędne (Herbert e
tutti quanti). Zatem, umiłowany Mistrzu, nie ma tego złego, co
by na dobre nie wyszło. O czym, życząc dalszych owocnych lat
dwuwładzy organowej, donosi
Życzliwy
WALDEMAR ŁYSIAK

Koniec cytatu.
Zamieścił: Grzegorz Hajduk