Po przeczytaniu...

[bertland]

Każdy człowiek prędzej czy później wymyśla sobie historię, którą uważa za
swoje życie (Max Frisch "Powiedzmy, Gantenbein...")

Robienie na złość to przeciwieństwo prawdziwej niezależności (Max
Frisch "Stiller")

Kto ma nadzieję, że jego śmierć zrobi wielkie wrażenie, ten umiera całkiem
daremnie (Max Frisch "Stiller")

Małżeństwo należy traktować jako zadanie moralne, nie jako przyjemność (Max
Frisch "Stiller")

Miłość, mimo że obdarzona łaską tworzenia piękności, nigdy ku piękności nie
zmierza, tylko jedynie i wyłącznie ku wypełnieniu najwłaśniejszego swego
zadania, owego najbardziej ludzkiego ze wszystkich zadań, które zawsze i
wyłącznie zwie się obarczaniem-się-losem (Herman Broch "Śmierć Wergilego")

Zasługi człowieka w jednej dziedzinie nie dają żadnej gwarancji co do jego
zasług w innej; jest to jedna z rzeczy najtrudniejszych do zapamiętania
(Aldous Huxley "Kontrapunkt")

Życie co jakiś czas nas przerasta (Jan Grzegorczyk "Adieu. Przypadki księdza
Grosera")

Pan Bóg zabiera człowieka wtedy, gdy widzi, że zasłużył sobie na niebo (Jan
Grzegorczyk "Adieu. Przypadki księdza Grosera")

Za złe uczynki karzą na tamtym świecie; za dobre - już na tym (Jan
Grzegorczyk "Adieu. Przypadki księdza Grosera")

Nie istnieją warunki obiektywne (Eugene Ionesco "Samotnik")

Istnieją bowiem trzy rodzaje kłamstw. Okłamywanie innych to rzecz zwykła,
wszyscy to robimy, niekoniecznie dla własnego dobra, czasem dla dobra tych,
których okłamujemy. Następnie można okłamywać samych siebie, co też nie jest
takie straszne, jeżeli ma się świadomość, że w zasadniczych sprawach jest się
w porządku. Ale są też tacy, którzy okłamują siebie samych i wierzą we własne
kłamstwa. Ci są najgorsi, ponieważ są gotowi sami zginąć i zabijać innych w
imię swych kłamstw (Stefan Themerson "Wyspa Hobsona")

Celem naszego życia jest znalezienie celu naszego życia (Stefan
Themerson "Tom Harris")

Na świecie jest zbyt wielu ludzi wierzących w zbyt wiele rzeczy i, być może,
najwyższa mądrość zawiera się w zdaniu, że im mniej spraw bierzemy na serio,
tym mniej wyrządzamy zła (Bertrand Russell ze wstępu do "Wykładu profesora
Mmaa" Stefana Themersona)

Ukryte poczucie potęgi bywa nieskończenie rozkoszniejsze niż jawna władza
(Fiodor Dostojewski "Młodzik")

Trzeba umieć znosić drobne nieszczęścia; bez nich życie nic nie byłoby warte
(Wiersiłow, Fiodor Dostojewski "Młodzik")

To co trzyma nas przy życiu, jest tylko cienkim włoskiem. Tak, chcemy żyć,
życie srawia nam wielką przyjemność, ale jednocześnie wiemy, że to
nasze "chcę żyć" uplecione jest z włókien pajęczyny. Wystarczy mało, tak
bardzo mało, aby człowiek znalazł się po drugiej stronie granicy, gdzie
wszystko traci sens: miłość, wiara, światopogląd, historia. Cała tajemnica
ludzkiego życia polega na tym, że dzieje się ono w bezpośredniej bliskości, a
nawet na styku tej granicy, że jest od niej oddalone nie o kilometry, lecz o
jeden milimetr (Milan Kundera "Księga śmiechu i zapomnienia")

Nic kategorycznie nie odrzucać i niczemu ślepo nie ufać (Michał
Lermontow "Bohater naszych czasów")

Ale kto z nas wie na pewno, czy jest, czy też nie jest o czymś przekonany? I
jak często bierzemy za przekonanie złudzenie uczuć lub błąd rozumowania...
Lubię wątpić o wszystkim: ta skłonność umysłu nie przeszkadza stanowczości
charakteru: przeciwnie, jeśli chodzi o mnie, to zawsze idę śmielej naprzód,
gdy nie wiem, co mnie czeka. Przecie nic gorszego od śmierci się nie zdarzy -
a śmierci unikąć nie można (Pieczorin, Michał Lermontow "Bohater naszych
czasów")

[daria13]

- Decyduję jedynie o moim własnym wszechświecie (...) Mój wszechświat to moje
oczy i uszy. Wszystko inne to niesprawdzone pogłoski.
- Nie wierzysz absolutnie w nic?
Władca wszechświata wzruszył ramionami i podniósł kota z ziemi.
- Nie rozumiem, o czym mówisz.
- Nie rozumiesz, że decyzje, które podejmujesz w tej norze mają wpływ na życie
i losy milionów istnień?
- A skąd to wiadomo? Nigdy nie spotkałem tych o kim mówisz. Ty, jak sądzę, też
nie. Istnieją jedynie w słowach, które słyszymy. Jak można twierdzić, że się
wie, co przydarza się ludziom. Tylko oni to wiedzą - jeśli istnieją. Mają
własny wszechświat swych oczu i uszu(Douglas Adams "Restauracja na końcu
wszechświata")

[anatomia_duszy]

"Miłość! Ileż to słowo oznacza. Od najlżejszej pieszczoty naskórka do
największego podniecenia wewnętrznego, od tęsknoty za rodziną do śmiertelnego
spazmu, od nienasyconej żądzy do walki Jakuba z aniołem. Oto idę - myślał -
człowiek po czterdziestce, który przeszedł niejedną szkołę, nabył wiedzy i
doświadczenia, padał i znów się podnosił, przepuszczony przez filtr czasu,
zimny, krytyczny. Nie chciałem miłości, nie wierzyłem w nią, nie
przypuszczałem, że ją jeszcze napotkam, a oto przyszła i całe moje
doświadczenie i wiedza na nic, miłość pali mnie tylko mocniej. A cóż płonie
lepiej w ogniu uczucia niż suchy cynizm i nagromadzone drzewo krytycznych lat? "


Erich Maria Remarque


"Łuk Triumfalny"




Wybrałam ten fragment, gdyż wydaje mi się, iż najlepiej ujmuje on nie tylko
całość powieści Remarque'a, lecz zawiera wiele z każdego ludzkiego istnienia.

[ben-oni]

Żeby się śmiać trzeba mieć twarz - W.Majakowski

[ydorius]

W zamian za dobra wzbogacające ich życie ludzie sprzedają nie tylko swoją pracę,
ale i wolny czas. Lepsze życie jest opłacone wszechstronną kontrolą nad życiem.
Ludzie żyją w wielkich skupiskach i mają prywatne samochody, którymi nie mogą
już uciec do innego świata. Mają ogromne lodówki wypełnione zapasami mrożonego
jedzenia. Mają dziesiątki gazet i czasopism dających wyraz tym samym ideom. Mają
niezliczone możliwości wyboru, niezliczone gadżety, wszystkie tego samego
rodzaju, które zajmują ich i odwracają uwagę od prawdziwej kwestii, a mianowicie
od uświadomienia sobie, że mogliby zarówno mniej pracować, jak i samodzielnie
określać swoje potrzeby i sposoby ich zaspakajania (H.Marcuse "Eros i cywilizacja")

m,
.y.

----------------------------------
What is home without Pinezka's Potted Meat?
Incomplete.
to przez Isabel ślimaki się popłakały

[bertland]

To, co w życiu najważniejsze, wszystkie jego zagadki - zaraz ci tu nimi sypnę,
chcesz? Nie szukajcie tego, co złudne - majątku, tytułów: żeby to zdobyć
człowiek strzępi nerwy przez dziesięciolecia, a traci to - w ciągu jednej nocy.
Żyj z poczuciem spokojnej wyższości nad życiem, nie bój się biedy, nie żałuj
straconego szczęścia, przecież i tak - ani goryczy do dna, ani słodyczy do
pełna. Już tego dość, że nie marzniesz, że głód i pragnienie pazurami nie rwią
ci wnętrzności. Jeśli masz nieprzetrącony kręgosłup, jeśli obie nogi jeszcze
chodzą, obie ręce jeszcze się ruszają, oboje oczu widzi, a oboje uszu słyszy -
to komu jeszcze tu zazdrościć? Po co? Zawiść zżera w końcu samego zawistnika.
Przetrzyj oczy, przywróć czystość sercu - i najwyżej sobie ceń tych, którzy cię
kochają, którzy ci dobrze życzą. Nie krzywdź ich, nie obrażaj, z nikim z nich
nie rozstawaj się w gniewie: toć nie wiadomo, czy to nie ostatni twój uczynek
przed aresztowaniem i czy nie taki obraz zostanie w ich pamięci.
(Aleksander Sołżenicyn "Archipelag Gułag")