Kanon Książek dla Dzieci i Młodzieży - podyskutuj

[Gość: hakatufla]

Jak wspaniale,że ktoś wreszcie zwraca uwagę na szatę graficzną książek.Ostatnio
coraz trudniej znależć w stosach niezbyt wartościowych wydań perełki.**.Dobre
byłyby też sztywne okładki.warto tu zaznaczyć,że pod pojeciem jednolitośc
rozumiem takie rozwiązanie,jakie zostało wykorzystane w
książkach"endo"(np."Kruszek i Jagusia").Okładki są tam interesujace-od razu
przyciągaja wzrok swoja nietypowościa-nie ma tam gładziutkiej i nudnej
disneyowskiej kreski.Ciekawym rozwianiem są niezbyt powszechne kształty tychże
wydań(zbliżone do kwadratu).Kolory nie są tam cukierkowe.Seria jest ilustrowana
przez jedną osobę,ale myslę,że Kanon mogłoby ilustrować conajmniej kilku
rysowników.mogą mieć one ten sam kształt i np.wspolny element na okładce,ale
niech każda ma swój charakter!Idealnym przykładem ksiązek z charakterem sa
według mnie"sen,który odszedł"(ilustrowany cudownie przez Krystynę Lipkę-
Sztarbałło-uwielbiam jej księżyc i sowy-pociagi..),czy"Zielony wędrowiec"(tu
interesujace są półprzezroczyste strony i mocne kolory obok prostych
rysunków..nie pobiją jednak "snu..").Podsumowywując-KSIĄZKI TE MAJA WCIĄGAĆ I
BYĆ MAGICZNE-I NIECH TRZYMAJA SIĘ JAK NAJDALEJ OD SZTAMPOWYCH PLASTIKOWYCH
RYSUNKÓW-DZIECI MAJA PRAWO DO OBCOWANIA Z PRAWDZIWĄ SZTUKĄ ILUSTRACJI,A NIE Z
BYLEJAKĄ MASÓWKĄ!inna sprawa jest dobranie dobrych tytułów,ale to już inny
temat..(choć"bracia Lwie Serce" i NARNIA być muszą..)..**-w tym miejscu bylo
zdanie o tym,że seria powinna być jednolita..tyle,że komputer oszalał i je
zjadł....literki też tam,gdzie duże być powinny zjadło pudło złośliwe..a teraz
nie chce poprawic-niech mu się nic za to nie przyśni potworowi złemu...Trufla-
Hakatufla.

[Gość: Elektronik1a]

Warunek 1: Przystępna cena
Warunek 2: Ilustracje na poziomie Marcina Szancera
Warunek 3: Estetyczne i trwałe wydanie - takie ,które wytrzyma nawet
długotrwałe używanie
Warunek 4: Duża ,wyraźna czcionka
Warunek 5: Objaśnienia trudnych słów i terminów
Warunek 6: Bez niedoróbek edytorskich
Warunek 7: Wierny , trafny przekład

i wystarczy :)

Elektronik

[Gość: elektronik1a]

Cechy edytorskie lektur
Po pierwsze : Jednakowa wielkość książek (np. A5)
Po drugie : Znak wyróżniający spośród innych wydawnictw - np. :)
Po trzecie : Wysoka jakość papieru
Po czwarte : Twarda , lakierowana okładka
Po piąte : Notka biograficzna o autorze
Po szóste : Spis wszystkich lektur należących do kanonu

Dekalog edytorski kanonu lektur

[4dzse]

1: Przystępna cena.
2: Twarda, lakierowana okładka.
3: Ilustracje barwne, wykonane przez profesjonalistów.
4: Wyraźna, duża czcionka.
5: Ujednolicony format.
6: Wspólny znak rozpoznawczy (np. znak na okładce)
7: Notatka biograficzna.
8: Lista tytułów należących do kanonu.
9: Ex libris.
10: Przypisy, wyjaśnienia związane z trudnymi terminami, zawarte na każdej
stronie.

[jkmjacek]

Proponuję dwie wersje "Kanonu".
1. Dla dorosłych - twarda okładka w jednolitej szacie graficznej (aby ładnie
się prezentowała w biblioteczce).
2. Dla dzieci - oprawa dowolna ale swoim wyglądem powinna przyciągać ich wzrok.

No i rzecz najważniejsza - cena. Wiadomym jest, że każdy czytelnik, i ten duży
i ten mały, chciałby mieć taki "Kanon" w domu. Dlatego myślę, że Gazeta
Wyborcza, swoim autorytetem, postara się o jak największą liczbę sponsorów
którzy dadzą szansę aby ten "Kanon" trafił "pod strzechy".

[Gość: Gusiak]

Myślę, że klasyka jest klasyką i nic tego nie zmieni. Ja staram się
kolekcjonować dla synka (ma 6 miesięcy, więc jeszcze musi dorosnąć) takie
właśnie klasyczne wydanie, które pamiętam z dzieciństwa. A więc Kubuś Puchatek
z ilustracjami Sheparda (pięknie wydała Nasza Księgarnia w 2000 roku).
Mikołajek z ilustracjami Goscinnego - też Nasza Księgarnia pięknie wydała -
twarde oprawy, mały format, który można ze sobą wszędzie zabrać. Andersen -
tylko z ilustracjami Szancera - tu również nie zawiodłam się na Naszej
Księgarni - twarda oprawa, duże rozstrzelone literki.
Brzechwa dzieciom - i tu także Pan Szancer - G&P Oficyna Wydawnicza Poznań.
Czaję się na Dziadka do Orzechów z ilustracjami Szancera (kocham jego obrazki,
także te z Lokomotywy Tuwima i z Sierotki Marysi i z Pana Tadeusza i z Od baśni
do baśni). Pani Musiarowicz koniecznie z ilustracjami autorki, tak jak i Mały
książę. No i przydałoby się jakieś piękne wydanie Pięknej i Bestii (miałam
takie, pod tytułem Trzy róże, ale pożyczone komuś wsiąkło, a teraz tylko Disney
i inne plastiki...)
Myślę, że kanon to powinna być lista książek polecająca lektury dla dzieci
rodzico, nieco zagubionym. A nie seria wydawnicza. Należy przypilnować, by
książki były wydawane w swojej najbardziej klasycznej formie i tyle. Wystraczy.
I cena musi być dostępna. Mi udało się kupić Brzechwę Dzieciom za 13 zł -
twarda oprawa, rysunki Szancera, duże literki i marginesy. A więc można. Tylko
trzeba chcieć.

[Gość: Gusiak]

Myślę, że klasyka jest klasyką i nic tego nie zmieni. Ja staram się
kolekcjonować dla synka (ma 6 miesięcy, więc jeszcze musi dorosnąć) takie
właśnie klasyczne wydanie, które pamiętam z dzieciństwa. A więc Kubuś Puchatek
z ilustracjami Sheparda (pięknie wydała Nasza Księgarnia w 2000 roku).
Mikołajek z ilustracjami Goscinnego - też Nasza Księgarnia pięknie wydała -
twarde oprawy, mały format, który można ze sobą wszędzie zabrać. Andersen -
tylko z ilustracjami Szancera - tu również nie zawiodłam się na Naszej
Księgarni - twarda oprawa, duże rozstrzelone literki.
Brzechwa dzieciom - i tu także Pan Szancer - G&P Oficyna Wydawnicza Poznań.
Czaję się na Dziadka do Orzechów z ilustracjami Szancera (kocham jego obrazki,
także te z Lokomotywy Tuwima i z Sierotki Marysi i z Pana Tadeusza i z Od baśni
do baśni). Pani Musiarowicz koniecznie z ilustracjami autorki, tak jak i Mały
książę. No i przydałoby się jakieś piękne wydanie Pięknej i Bestii (miałam
takie, pod tytułem Trzy róże, ale pożyczone komuś wsiąkło, a teraz tylko Disney
i inne plastiki...)
Myślę, że kanon to powinna być lista książek polecająca lektury dla dzieci
rodzico, nieco zagubionym. A nie seria wydawnicza. Należy przypilnować, by
książki były wydawane w swojej najbardziej klasycznej formie i tyle. Wystraczy.
I cena musi być dostępna. Mi udało się kupić Brzechwę Dzieciom za 13 zł -
twarda oprawa, rysunki Szancera, duże literki i marginesy. A więc można. Tylko
trzeba chcieć.

szancer i jego ilustracje

[Gość: madusiak]

Zdecydowanie najpiękniejsze ilustracje mojego dzieciństwa. Te z Dziadka do
orzechów szczególnie.Ja na szczęście wszystkie te książki mam w piwnicy, w
szafie i czekają na moje dzieci przyszłe by je uszczęśliwić.

[wlodekbar]

Szancer i na mnie wywierał najmocniejsze wrażenie. Innych nazwisk w ogóle nie
pamiętam. Potem, gdy pracowałem w "Naszej Księgarni" poznałem prace innych, ale
już jako dorosły człowiek. Tak się złożyło, że kilka dni temu wpadła do mnie
koleżanka i żeśmy zgadali sie na temat tego, że Szancer najlepszy. A obydwoje
jeszcze nie wiedzieliśmy o tym, że Redakcja prosi o głos na temat kanonu
książek dla dzieci i młodzieży.
W

[basiania]

według mnie, kanon powinien być podzielony na dwie kategorie: do 13 lat oraz
od 13 lat.
książki powinny być dostępne i w twardej oprawie i w miękkiej.
szata graficzna powinna być jednolita i prosta, ale kolorowa.
ilustracje powinny być odpowiednie do tematu, ale nie kiczowate. coś w stylu
szancera.
wszystko to piszę jako trzynastolatka :-)

ILUSTRACJE,ILUSTRACJE,ILUSTRACJE!!!

[mruwa9]

Juz sie ten temat przewinal w wielu postach, a ja chce mocno podkreslic problem ilustracji: nie moge patrzec na te
bohomazy, ktore maja uwrazliwiac estetycznie i kulturalnie nasze dzieci: nawet sensowna klasyka (typu Tuwim,
Brzechwa), bywaja okrutnie okaleczone niewydarzonymi ilustracjami. Dziesiatki przykladow leza na polkach
ksiegarn. Moim zdaniem dla najmlodszych dzieci ilustracje powinny byc proste, symboliczne, bez nadmiaru
szczegolow, proste do rozpoznania, bez koniecznosci domyslania sie, co obrazek przedstawia.I, na litosc
Boska, dlaczego w ksiazeczkach dla maluszkow, ktore dopiero ucza sie rozpoznawac przedmioty, podpisy sa
nieadekwatne do wieku i mozliwosci nauczenia sie przez dziecko? Dlaczego zamiast SAMOCHODZIK nie mozna
napisac po prostu AUTO?? Niech autorzy udowodnia, ile poltorarocznych dzieci powie "samochodzik" , a ile zrozumie,
co znaczy "auto"? Mam propozycje: moze by zorganizowac jakis konkurs na ilustratora ksiazek dla dzieci? Bo na
razie, gdy widze te wypociny, ktore sa podpisane przez badz co badz plastykow, to nabieram watpliwosci, czy jest
sens w tym, zeby z moich podatkow utrzymywac uczelnie artystyczne-plastyczne w Polsce...
Aha, jako wzor, jak mozna ladnie skomponowac ksiazke dla malych dzieci (zarowno pod wzgledem tresci jak i szaty
graficznej) polecam "Bardzo glodna gasienice" Erica Carle'a.

[Gość: magda]

Podpisuje sie z calego serca. Mieszkam w Niemczech i ostatnio kupilam sobie
ksiazki Korczaka. Nie moge sie wypowiadac o wszystkich wydaniach, ale te co
mam, przede wszystkim "Kajtus" to czysta makabra: dzieci z nosami jak malpki,
wielkie ´komiksowe´oczy, okladka w calej palecie, niestety nie przemyslanych,
kolorow....
Co mnie tez uderzylo, ze iluistracje (przy ksiazkach dla mlodziezy: okladki)
nowych ksiazek, a wiec pisarzy wspolczesnych, nie sa zle. Oni moga moze jeszcze
ingerowac w wybor ilustratora (?). Pisarze klasyczni, a zwlaszcza bajki, to
samowola. Chyba tylko niska cena sprawia ze sie sprzedaja.
Poza tym, nie wiem za co placa wydawnictwa lektorom: mam trzy wydania "Krola
Maciusia" i tylko stare wydanie "Naszej Ksiegarni" jest pozbawione wiekszych,
na pierwszy rzut oka widocznych, bledow. Dwa wydania z konca lat 90tych sa
pelne bledow (przestawienia, opuszczenia, bledy zecerskie...)!

[Gość: marian4950@poczta]

redakcja napisała:

> Startuje niezwykła inicjatywa kilkudziesięciu wydawców książek, Polskiej Izby
> Książki oraz Bibliotek Narodowej - Kanon Książek dla Dzieci i Młodzieży. W
> październiku czytelnicy Gazety Wyborczej i użytkownicy portalu gazeta.pl
> wybiorą najlepsze książki dla dzieci, które zostana wydane pod wspólnym
> szyldem.
> Jak według Ciebie powinien, od strony edytorskiej, wyglądać ten kanon?
> Okładki twarde (TWARDE z obwolutą) czy miękkie? Jednolita (JEDNOLITA}czy
różnorodna szata graficzna? Podział
> na kategorie wiekowe? (bez podziału na kategorie wiekowe) Jeśli tak to jakie?
Powiedz nam co myślisz.
"KANON"! To wspaniały pomysł! Może (ekonomia "się kłania") pozwolę sobie na
jej nabycie. Dla...kilkorga wnuków do czytania (chć w domu "cały bałagan
wydawniczo-graficzno-formatowy" pozycji literatury tzw. dziecięco-młodzieżowej.
Serdecznie pozdrawiaw.
Marjan Mróz, ZABRZE

Szancer i Uniechowski

[paulinca]

...gdzie się tylko da. Te ilustracje uczą prawdziwego
piękna. Poza tym zgadzam się ze wszystkimi tezami
dzisiejszego artykułu Doroty Jareckiej o ilustracji
(15.01.03) - to, co leży w księgarniach, swoją szpetotą
podnosi nieraz za włosy do sufitu.

[Gość: Maks]

"W niewoli Matabelów" ale nie pamiętam autora. Miałem 10-11 lat.

[Gość: wary1]

Nareszcie ktoś poruszył temat, ktory wiele razy zaprzątał
moje myśli. Dalczego nie ma u nas pieknie wydawanej
literatury dziecięcej, choc przecież rodzimych tworców nam
nie brakuje? Doszłam do wniosku, że prawdopodobnie
dlatego, że to co mozna znaleźć na półkach ksiegarń po
prostu podoba sie rodzicom, nawet nie dzieciom, bo one
estetyki uczą się od dorosłych, ale właśnie rodzicom. Te
wydawnictwa są odzwierciedleniem gustu przeciętnego
Polaka, dla którego kolorowa postać Disneya, wydrukowana
na kredowym papierze jest symbolem dobrego gustu i
dobrobytu (jak wszystko co przychodzi z Ameryki, tyle
tylko że tam oprócz tandety, wydaje się rownież dobrze).
Nie majac jeszcze dzieci wiem, ze ja tych ksiażek swoim
kupowac nie będę. Będę kupować ksiażki za granicą,
wydawane po francusku, angielsku. Trudno, skoro to co
widzę na półkach aż boli swoja brzydotą. Okropny druk, zły
papier, laminowane okładki, potworne ilustracje. Słowem,
wszystko nie tak. Własciwie, dość uważnie śledząc ten
rynek rzadko udawało mi sie wyłuskać coś co odbiegałoby od
polskiej normy brzydactwa i tandeciarstwa.
Bardzo mnie więc cieszy, że ktoś w końcu się tym problemem
zainteresował. Ostatnio udało mi sie kupić dwie pozycje,
które mam nadzieje są jakimś światelkiem w tunelu. Wydane
przez Egmont "Śnieżny miś" i "Strach na wróble" w
tlumaczeniu Wandy Chotomskiej to pozycje dla najmłodszych
dzieci. Dwie pozycje, przepieknie ilustrtowane i starannie
wydane - standart na rynku europejskim, a u nas luksus.
Jestem w stanie zaakceptować nawet wysoką cenę, w zamian
za jakość. Jakośc druku, ilustarcji, formy ale i treści.
Przyznam jednak, że mogę tu być osobą uprzywilejowaną, bo
rozumiem że nie wszystkich stać na ksiażeczkę dla dzieci
za 35 zł, ale to już zupełnie inna historia.
Tymczasem szukałam jakis czas temu wierszy mojej ulubionej
poetki Danuty Wawiłow, której pierwszą książeczkę dostałam
na 7 urodziny. Do dziś razem z "Dziećmi z Bullerbyn" jest
przeze mnie uwielbiana i często cytowana, gdyż wiele
wierszyków wciąż znam na pamieć. No i owszem znalazlam
dwie pozycje (nie było łatwo), ale jakość wydania przeszła
moje najśmielsze oczekiwania!
Obie kupilam.
Jedna wydana przez Nasza Ksiegarnie, ilustrowana przez
Tomasza Borowskiego (nie wiem kim jest ten pan, ale
podejrzewam że moje własne wczesnodziecinne rysunki,
stanowiłyby dla niego niedościgniony kunszt i kanon
dobrego gustu) ze znakiem "lektura szkolna" odrzuca już
samą okładką. Nie zdziwiłabym sie gdyby dzieci nie chciały
jej czytac w ogóle. Swoją oprawą zniechęca, a nie zachęca
do czytania.
Druga wydana przez wydawnictwo Plac Słoneczny,
ilustrowana przez Mikołaja Kamlera nie odbiega standartem
od pierwszej pozycji, choć czuje że tu autor był bardziej
ambitny i włożył w swoje dzieło dużo wiecej energii.
Słowem, jak patrzę na te pozycje, to jestem wściekła. Tak
wspaniala literatura i tak okropna jej oprawa!
Trzymam te książki, bo kiedyś pójde z nimi do sądu i
zaskarżę po kolei i wydawcę i ilustratora, którzy ten czy
popełnili za obrazę poczucia piękna i harmonii. Ta są moje
dowody.
Temat rzeka.
Przypomniało mi się, że będąc na zeszłorocznych targach
książki w Pałacu Kultury, odwiedziłam stoisko Polskiego
Związku Artystów Platystyków w którym była wystawa
ilustracji do książek dla dzieci. Byłam zachwycona.
Piękne, kolorowe rysunki paru lub parunastu członków
naszego ZPAP, zwycięzcy wielu międzynarodowych konkursów.
Żadnych z prac tam wystawionch nie można było zobaczyć na
półkach naszych księgarń? Skoro nie jest to problem samej
literatury, nie jest to problem utalentowanych
ilustratorów, wczym on tkwi? Nie potrafię odpowiedzieć
sobie na to pytanie.
Tak, czy inaczej teraz wiem, że nie jestem już sama i
żywie głęboką nadzieję, że ta akcja zmieni coś na rynku
literatury dziecięcej.
A ja sama zrobiłabym konkurs na najbrzydszą ksiażkę dla
dzieci. Kandydatow byłoby wielu, trudno byłoby przyznac
pierwsze miejsce. Tylko wciąż jeszcze nie wiem jaka byłaby
nagroda.
Może É (tu nie ośmieliłam się wpisać tego co tak naprawdę
mam na myśli, ale każdy się może domyślić)
I tym optymistyczny akcenetemÉ
pozdrawiam serdecznie
Warynia Grela

[human3]

naprawde myslisz ze ktos przeczyta twoja tak dluga wypowiedz?

[Gość: kos]

human3 napisała:

> naprawde myslisz ze ktos przeczyta twoja tak dluga wypowiedz?
Ja przeczytalam :-)

[mipim]

Poszukaj książek Egmontu.Ucieszysz się z serii "Baśniowy świat".Muza wydała
przepiękne powiastki Beatrix Potter.Poza tym na szczęście istnieje rynek
książek z drugiej ręki - w Krakowie można tam zdobyć prawdziwe perełki.A sam
pomysł "Kanonu"-świetny.Ciekawe,ile znajdę tam książek dla mojego synka
nieznanych mi z własnego dzieciństwa.

[mipim]

Dzięki za sam pomysł-na pewno będę kupować te pozycje Kanonu,których moje
dziecko jeszcze nie ma.Monika

[Gość: asia]

To powinny być książki dla pokoleń: bardzo ważna jest nie tylko jakość treści
ale i wykonania. Książka, którą dostałam w przedszkolu (1978), a którą
czytałam wiele razy (Mieczysława Buczkówna "Bajki śniegowe"), jest nadal w
stanie umożliwiającym jej czytanie moim dzieciom i, mam nadzieję, także moim
wnukom, itd. Jest w twardej oprawie, zszywana i...ciągle piękna.
Ale chyba najważniejsze jest jak nauczymy dzieci traktować książki. Mnie się
to jakoś udało, choć mam ich trójkę, w tym trzyletni Andrzej o
przydomku "Destructor". Ale książki, choć są nimi otoczeni, nie są niszczone
(czego nie mogę powiedzieć o, np. samochodzikach.

[Gość: kos]

Jakze inaczej wyglada proponowany kanon ksiazek od tego co czytalam w
dziecinstwie. A gdzie O sierotce Marysi,gdzie Alicja w krainie czarow,gdzie
Ksiaze i zebrak,gdzie Plastusiowy pamietnik,gdzie Robin Hood? Wiem,inne
czasy,dzieci madrzejsze,ale serce boli!Jesli chodzi o szate graficzna to
jednolita wyglada na polce porzadniej,ale dosc nudnie i nie prowokuje do
szperania.U mnie na polkach panuje pozorny rozgardiasz i az kusi zeby w nim
pobuszowac.Ksiazka w twardej oprawie jest trwalsza a w miekkiej
poreczniejsza.Sama nie wiem co lepsze.Kiedy bylam mala dostawalam ksiazeczki z
serii Poczytaj mi mamo.Byly cieniutkie w bardzo miekkiej oprawie a jednak
sluzyly jeszcze mojej corce.Moze niech te ksiazeczki maja wspolne logo,ale
zroznicowana szate graficzna.Chociaz ktos moze powiedziec,ze to takie
balaganiarskie!

[Gość: arnolcik]

Cala seria ksiazek o przygodach Pana Samochodzika!!!

" tak bym chciała żeby były urodzinki"

[amoniak2]

1. wierszyki Danuty Wawiłow "Strasznie ważna rzecz"
Do tej pory mam dreszcze z radości kiedy słyszę o "pracowitych kałużystach" i
te ilustracje!!!

2. "CHŁOPCY Z PLACU BRONI"

3. "Robinson Crusoe"

Wedrowka

[Gość: vin]

Danuta Wawilow

Wedrowka

Pewnego dnia
wyjdę z domu o świcie,
tak cicho,
że nawet się nie zbudzicie.

I pójdę,
i będę wędrować po świecie,
i nigdy mnie nie znajdziecie.
I nie wezmę ze sobą nikogo,
tylko tego małego chłopaka,
co wczoraj na schodach płakał
i bał się wrócić do domu,
a dlaczego
to tego
nie chciał powiedzieć nikomu.

I jeszcze weźmiemy ze sobą
tego czarnego kotka,
co miauczy zmarznięty na progu
i każdy odpycha go nogą,
i nie chce go wpuścić do środka.

I będziemy tak szli i szli
drogami, lasami, polami,
i każdy dzieciak,
i każdy pies
będzie mógł iść razem z nami.

I będziemy tak szli i szli
aż kiedyś,
po latach wielu,
staniemy wreszcie u celu.
I będzie tam ciepła ziemia
i dużo, dużo nieba,
i każdy będzie miał to,
czego najbardziej mu trzeba.

I będzie wspaniale.
Tak!
I niczego nie będzie nam brak!
I tęsknić nie będę wcale!
I tylko czasami, czasami
pomyślę,
że byłoby dobrze,
gdybyście wy
byli z nami...

pozdrawiam
vin

Szybko

[Gość: vin]

Danuta Wawilow

Szybko

Szybko, zbudź się, szybko, wstawaj!
Szybko, szybko, stygnie kawa!
Szybko, zęby myj i ręce!
Szybko, światło gaś w łazience!
Szybko, tata na nas czeka!
Szybko, tramwaj nam ucieka!
Szybko, szybko, bez hałasu!
Szybko, szybko, nie ma czasu!

Na nic nigdy nie ma czasu.

A ja chciałbym przez kałuże
iść godzinę albo dłużej,
trzy godziny lizać lody,
gapić się na samochody
i na deszcz, co leci z góry,
i na żaby, i na chmury,
cały dzień się w wannie chlapać
i motyle żółte łapać
albo z błota lepić kule
i nie spieszyć się w ogóle�

Chciałbym wszystko robić wolno,
ale mi nie wolno.

STRASZNIE WAŻNA RZECZ (Danuta Wawiłow)

[Gość: vin]

STRASZNIE WAŻNA RZECZ (Danuta Wawiłow)
(ilustrowała Teresa Wilbik)

Znajdziesz pod adresem:

www.naszamartysia.republika.pl/Wawilow.htm
pozdrawiam
vin

[wlodekbar]

Agituję wszystkich, by nie zapomnieli o "Małym Księciu", bo to dekalog cały...
W

[wlodekbar]

TERAZ JEST KONIEC 11.2003.
CZY JUZ ZOSTALY WYDANE TE KSIAZKI POD WSPOLNYM SZYLDEM???
JA BYLEM WIEKSZOSC CZASU ZA GRANICA I JESTEM BARDZO CIEKAW TEGO...

to może

[jottka]

przejdź sie do księgarni? :)

kilka książek jest w sprzedaży, na pewno wojtyszko, chyba musierowicz, i
klasyczniejsza klasyka

[wlodekbar]

Dzieki!