Josif Brodski

[ada08]

.... dziś mija dziesiąta rocznica Jego śmierci.
....

Nowe stance do Augusty

1.
We wtorek zaczyna się wrzesień.
Deszcz całą noc.
Ptaki z pól zniknęły. Taką moc,
samotny, czuję w sobie, że się
ani za nimi nawet spojrzę.
W ruinie pustki nieba.
Ześcibia deszcz przestworze.
Mnie ciepłych krajów nie potrzeba.

2.
Ja tutaj, pogrzebany żywcem,
o zmroku błądzę zgrzebnym rżyskiem.
Coraz to ziemię bucior mój rozedrze
(czwartek już hula na mym grobie),
ale obcięte źdźbła się pną w powietrze
prawie nie czując bólu w sobie.
Gałęzie wierzby,
spod straży prątkę różowawą
wydarłszy, bagno pod skorupą mierzwy
dźgają mamrocząc, zanurzają
w bajorze gniazdo dzierżby.

(...)

/przeł. Adam Pomorski/

[Gość: itek]

W kawiarni

Pod rozłożystym wiązem, z jego cichym szelestem
kafejka zmienia się w Nigdzie, w nieokreślone miejsce,.
Tak dział akażde drzewo- wiąz, olcha, innych wiele,
zatem nas niewątpliwie przeżyje wieczna zieleń.

Ja- jeden z żywych obrazów, po prostu Nikt, wszechczłowiek,
dzieło podeschniętego zapewne pedzla, bowiem
czas to malarz i chyba chcąc rzecz wykonać prędzej,
z braku lepszej palety, w zyciu maczał ów pedzel, -

siedzę, myślę szeleszcząc jakąś gazetą zmiętą,
z jakiego to pleneru zostało zaczerpnięte,
czyją anonimowość, formę niebytu, spokój,
obydwaj powtarzamy- wiąz i ja w letnim mroku.

1988 J.B. (tł.Katarzyna Krzyżewska)

[totylkopozory]

W chwili, gdy strzepujesz pyłek,
jesz posiłek, sadzasz tyłek
na kanapie, łykasz wino -
ludzie giną.


W miastach o dziwacznych nazwach
grad ołowiu, grzmot żelaza:
nieświadomi, co ich winą,
ludzie giną.


W wioskach, których nie wyśledzi
wzrok - bez krzyku, bez spowiedzi,
bez żegnania się z rodziną
ludzie giną.


Ludzie giną, gdy do urny
wrzucasz głos na nowych durni
z ich nie nową już doktryną
"Nie tu giną".


W stronach zbyt dalekich, by nas
przejąć mógł czyjś bólu grymas,
gdzie strach lecieć cherubinom -
ludzie giną.


Wbrew posągom i muzeom -
jako opał służy dziejom
przez stulecia po Kainie
ten, kto ginie.


W chwili, kiedy mecz oglądasz,
czytasz, co wykazał sondaż,
bawisz dziecko śmieszną miną -
ludzie giną.


Czas dzielący ludzkie byty
na zabójców i zabitych,
zemści się w rubryce szerszej:
tak, w tej pierwszej.

[braineater]

Pieśń na powitanie

Oto twój tato z mamą. Rodzina.
Krew z krwi, kość z kości. Nie twoja wina.
Co, smętna mina?

Oto masz jadło, oto napoje.
Oto refleksje i niepokoje.
Wszystko to - twoje.

Oto twój rejestr. Nic w tym rejestrze
Na razie nie ma, prócz: "No, jest wreszcie".
Bierz go i ciesz się.
*
Oto zarobki, oto koszt życia.
Znikoma między nimi róznica.
W tym tajemnica.

Oto ul, w którym rój pięciu (ponad)
Miliardów żywych tak jak ty monad
Ma swój pensjonat.

Oto jest książka telefoniczna.
Tajny cel demokracji to liczba.
Prymat w niej kicz ma.
*
Oto ślub (najpierw)i rozwód (potem):
Jedyna w świecie rzecz stała to ten
szyk. Inne - potęp.

Oto żyletka, oto twój przegub.
Uderz terrorem w pierwszego z brzegu:
Siebie samego.

Oto w lusterku blask dentystyczny.
Oto sny twoje o ośmiornicy.
Dlaczego krzyczysz?
*
Oto masz ekran telewizora.
Przed chwilą twój kandydat w wyborach
Przegrał, nieborak.

Oto weranda. Czytaj tygodnik,
Patrz, jak twój jamnik, bezczelny szkodnik,
obsrywa chodnik.

Oto herbatka, w której zapłonął
Odblask żarówki łzą zasuszoną.
To - nieskończoność.
*
Oto pigułki w fiolce. Migrena.
Po wywołaniu kliszy rentgena.
Następna scena:

Cmentarz, trawniki jego zadbane.
Przejedź się jeszcze raz karawanem,
Nim zabrzmi "amen".

Oto testament i spadkobiercy.
Oto świat, żywszy i przestronniejszy
Po twojej śmierci.
*
A oto gwiazdy. Lśnią z dawną siłą,
Jak gdyby ciebie nigdy nie było.
Może tak było?

Oto pośmiertny byt, w którym nie ma
Ni śladu ciebie. Twego istnienia
Brak w tych przestrzeniach.

Witaj w ich mroku, gdzie gaśnie tchnienie,
Gdzie zastępuje jasne zbawienie
Saturna wieniec.

dziesiąta

[perli]

sikorka szybko stycznie strąca.

[ada08]

Przy okazji zapytam:

ostatnio wyszedł tom esejów JB, tylko o tym tomie troche słyszałam, ale nie
wiem, czy są tam eseje, które do tej pory nie wyszły w polskim przekładzie?
Czy tylko juz te po polsku publikowane?
Mam w domu trochę esejów JB np. "Pochwałę nudy".
Mam "Rozmowy z Josifem Brodskim",
Mam specjalny numer LnŚ oraz kilka roczników "Zeszytów literackich", a w nich
między innymi "Śpiew wahadła".
Mam "Znak wodny".

Czy ktoś z Was ma już ten ostatnio wydany w Polsce tom? I czy tam są rzeczy
do tej pory u nas nie publikowane?
a.

[Gość: itek]

Sa 2 noew (krotkie) eseje (11 byl publokowany w sobotnioniedzielnej
Rzeczpospolitek sprzed tygodnia). Reszta to powtorka ze Spiewu wachadla.