Szwaja

[constancja1]

Co sądzicie o pisarstwie Moniki Szwaja? Mnie wydaje się przyjemne, łatwe i
śmieszne, ale słyszałam, że za bardzo stylizuje się na Chmielewską. co wy
sądzicie?

[nchyb]

niezależnie od tego kto na kogo się stylizuje, Romans na receptę przeczytał mi
się lekko, łatwo i przyjemnie i dostarczył mi dokładnie takiej rozrywki, jakiej
się spodziewałam. A co dla mnie dodatkowo ważne, treść "się działa" w moich
ukochanych miejscach, czyli w Szczecinie i częściowo na Dolnym Śląsku, a
konkretnie w części Karkonoszy...

Węc choćby się stylizowała nawet na Doncową (he, he...) to i tak miło się ją
czytało... :-)

[no-surprises]

Pisarstwo (?) Szwai przypomina mi fast food. Niby czytasz, ale smaku w tym nie
za wiele i jedno danie podobne do drugiego.

[mamalgosia]

Śmieszne może i tak, łatwe jak najbardziej. Przyjemne to chyba jak dla kogo

[awo_omama]

Lekkie i łatwe, to fakt. Czy przyjemne??? Dla mnie średnio, nic
odkrywczego,takiego typu literatury mamy teraz na pęczki i jedno podobne do
drugiego. Czy śmieszne? Moim zdaniem średnio. Poczytuję ją czasem tylko dlatego,
że opisuje Szczecin i moją starą szkołę :).

[grzeczna_dziewczynka15]

Polecam książki Ingi Iwasiów - też osadzone w Szczecinie. Niełatwe, ale mądre, czasem zabawne, czasem bolesne.

[mamablues]

constancja1 napisała:

> Co sądzicie o pisarstwie Moniki Szwaja? Mnie wydaje się przyjemne, łatwe i
> śmieszne, ale słyszałam, że za bardzo stylizuje się na Chmielewską.

Nawet tego specjalnie nie ukrywa, bodaj w pierwszej książce jest bezpośrednie
odwołanie do Chmielewskiej.
Co do pisarstwa - fabuła romansowa schematyczna okrutnie, ale do tego dochodzi
fajny koloryt lokalny i anegdotki z życia wzięte, bardzo zacnie opowiedziane.
Zdarzają się też kapitalne postaci, np. dwie babcie w Karkonoszach (nie
pamiętam, w ktorej powieści, mylą mi się:))))

[Gość: kk]

A mi sie podobają jej książeczki. Lekie łatwe i przyjemne. Ale do Chmielewskiej
to jej dużo brakuje.

[shiva772]

Przy pierwszej po jaką sięgnęłam (Stateczna....) było fajnie, ubawiłam się
nawet. Druga i trzecia (Nudziara i romans)były już lekko nudne, momentami
baaardzo przewidywalne. Czytając Zapiski poprostu miałam dość pani Szwaji i
chociaż ksiażkę skończyłam to po Artystkę Wędrowną już nie sięgnę. Postanowiłam
nie tracić czasu na takie książki. Abstrachując ode mnie - uważam, że to dobre
jeżeli ktoś gustuje w tzw. babskiej literaturze (wszelakie popłuczyny po
Bridget), łatwe, proste i przyjemne. Szkoda, że po kilku miesiącach wszystko
się zlewa w całość.

[Gość: oj]

Artystka akurat dużo lepsza od tamtych. Postać śpiewaczki operowej - genialnie nakreślona.
Ja jestem fanką Szwai - jej powieści mogą się zlewać i ze sobą mylić co najwyżej komuś o bardzo powierzchownej naturze :) Wspaniale nakreślone postaci, bardzo wyraziste, ma się wrażenie, że żyją gdzieś w świecie realnym.
A np. jedna z nowszych "Matka wszystkich lalek" porusza nawet ważne kwestie historyczne, z niej dowiedziałam się o Lebensborn.

[shiva772]

Wobec tego mam powierzchowną naturę (cokolwiek to znaczy) - dziś już nawet nie kojarzę żadnej z tych książek - kilka lat minęło i pustka... a Sto lat samotności jakoś pamiętam.

[eeela]

a Sto lat samotnoś
> ci jakoś pamiętam.

To musisz mieć dobrą pamięć :-) Mnie się dość szybko po przeczytaniu wszystkie te Arkadiusze i Aureliany zlały w jedną plamę. Ale na lata pozostało miłe wrażenie atmosfery :-)

[shiva772]

Pamiętam zarys fabuły, wiem o co chodziło ale bryku ze streszczeniem n/t nie napiszę, to już będzie z 11 lat temu jak to czytałam. Pamięcią absolutną, dzięki Ci Jahwe, nie grzeszę ;/ A Ty eeela pamiętasz imiona wszystkich bohaterów książek tuż po ich przeczytaniu? Ja nie. W ciągu ostatniego miesiąca pochłonęłam 4-5 Akuninów, szalenie mi się podobało ale za nic nie pamiętam tych wszystkich imion i "otczestw", to chyba nie o to chodzi w czytaniu...

[eeela]

A Ty eeela pamiętasz imiona wszystkich bohaterów książ
> ek tuż po ich przeczytaniu? Ja nie.

A ja tak, często dość długo po przeczytaniu. Ale ja nie czytam często powieści, i nie umiem zbyt szybko przeskakiwać z jednego nastroju w drugi, więc miewam między nimi długie przerwy, w których czytam innego rodzaju literaturę. Po lekturze powieści często też czytam czy chociaż przeglądam teksty o niej - artykuły, opinie, forum, jakieś lektury uzupełniające. Czuję potrzebę, żeby przeżyty świat we mnie "osiadł", zanim zabiorę się za następny :-)

[shiva772]

Ok. Rozumiem, ja nasuwam powieść za powieścią a osiada we mnie lit. faktu. Czyli na oborot, jak mówią starożytni wikingowie ;)

[jeepwdyzlu]

Porównanie z Chmielewską trafne
o ile weźmiemy pod uwagę wypociny ostatnich lat - pisane chyba przez ghostwriterów.
Pozycje wcześniejsze - typu Wszystko czerwone czy Krokodyl - są poza zasięgiem większości współczesnych pisarzy, może poza Witkowskim...
Sam przebrnąłem tylko przez jedną "szwaję" i to tylko z lokalnego patriotyzmu - jako Szczecinianin (nadreprezentowani w tym wątku jesteśmy, co swoją drogą dużo mówi o autorce :-)
jeep

[amused.to.death]

> te Arkadiusze i Aureliany zlały w jedną plamę. Ale na lata pozostało miłe wraże
> nie atmosfery :-)

mam tak samo:)
W ogóle wiele książek z serii i autorów mi się zlewa i zostają tylko wrażenia.

[joankawm]

A ja bardzo lubię książki Szwai. Studiowałam w Szczecinie, więc tym fajniej się czyta. Może nie pamietam wszystkich bohaterów, ale atmosfera pozostaje. Sięgam po Szwaję, gdy chcę przeczytac coś z literatury lekkiej, łatwej i przyjemnej i to zawsze dostaję. A dla tych, co lubią jej książki dobra wiadomośc, na dniach wychodzi jej nowa książka!

[anel_ma]

Już jest, "Anioł w kapeluszu"
Lubie książki Szwai, relaksuja mnie. :-)
Nie jestem ze Szczecina ;-)

Aż znalazłam fragment...

[maitresse.d.un.francais]

faktycznie, na Chmielewską się stylizuje aż furczy. Ale jakoś to się męcząco czyta. Tylko Chmielewska była Chmielewską, chociaż z czasem spsiała.

A dlaczego się stylizuje? Własnym stylem pisać nie potrafi?

[grzeczna_dziewczynka15]

Przeczytałam jedną - Nudziara, czy tam Jestem nudziarą i po inne na pewno nie sięgnę. Jak przyjemna literatura to Plebanek (przy tym mądra). Wypociny Szwaji strasznie stereotypowe, schematyczne. Bohaterka nudziary (z tego co rozumiem, to w sumie autorka) - straszna "Mary Sue" - czyli bohaterka, której się wzystko udaje, za co się nie zabierze. Rzyg i nuda.