Najsmutniejsza bajka/baśń

[setorika]

Dla mnie: Dziewczynka z zapałkami...

[monikate]

Chyba o syrence tegoż Andersena. Chociaż syrenka mnie irytowała swoim hm, no
idealizmem...

[martolka]

monikate napisała:

> Chyba o syrence tegoż Andersena. Chociaż syrenka mnie irytowała swoim hm, no
> idealizmem...

Mnie denerwowala niezdecydowaniem i brakiem dzialania w kwestii ksiecia. Trzeba
bylo sie postawic, a nie tak biernie przyjmowac co podejdzie! ;-)

Najsmutniejsza jest Dziewczynka, i pare innych Andersenowych tez pod to
podpada, taki Dzielny Olowiany Zolnierz na przyklad. Zreszta te z happy endem
tez nie za wesole (Brzydkie Kaczatko, czy Calineczka).

[Gość: ropuch_Pelagiusz]

tancerka i kominiarczyk

[eeela]

Matula obciela mi glowke
Tatulo w potrawce mnie zjadl
A siostrzyczka Maryjka
Zebrala kosteczki
W wezelek chusteczki
I pod jaworem zlozyla

Cwir cwirrr, piekny ze mnie ptaszek, cwir cwirrr!

[meteorah]

Nie będę oryginalna...ale najbardziej popłakałam sobie przy "Dziewczynce z
zapałkami"

[chiara76]

widzę, że Andersen wygrywa...
Jak dla mnie "Królowa Śniegu"...

[meteorah]

Właśnie -czemu Andersen pisał tak smutno, a nierzadko - straszno?...
O Ołowianym żołnierzyku też nie było za wesoło...

[ben-oni]

Podejrzewam psychozę maniakalno-depresyjną, nerwice natręctw, manie
przesladowcze i syndrom dziecka maltretowanego. Może zażywał opium?

[chihiro2]

Mial baaardzo ciezkie dziecinstwo. Zyl w biedzie, nikt w rodzinie nie byl
wystarczajaco wyksztalcony, zeby pomoc rozwijac mu jego pasje. Kiedys z okazji
urodzin (chyba w pazdzierniku) byl w Gazecie artykul na temat Andersena.

[kaczryka]

stara latarnia.

p.s.tancerka i kominiarczyk?a nie czasem pasterka?

[nchyb]

> Jak dla mnie "Królowa Śniegu"...
Chiaro, ale Królowa śniegu niesie jednak radosne przesłanie. Miłość potrafi
skruszyć lód...
Wiele innych baśni Andersena nie kończy się radośnie, skąd więc wybór tej
właśnie?

do Nchyb, uzasadnienie

[chiara76]

nchyb napisała:

> > Jak dla mnie "Królowa Śniegu"...
> Chiaro, ale Królowa śniegu niesie jednak radosne przesłanie. Miłość potrafi
> skruszyć lód...
> Wiele innych baśni Andersena nie kończy się radośnie, skąd więc wybór tej
> właśnie?

Nchyb, mnie irytuje właśnie to, że Gerda wyrusza na poczukiwania i walczy.
Irytuje mnie to, że ma w tej bajce z założenia walczyć o kogoś, kto ją
zlekceważył. To przesłanie mnie smuci, bo wiem, że pewnie wiele osób zbytnio
sobie właśnie bierze je do serca ...tylko, że rozwiązanie takiej walki i kogoś,
komu okruch wpadnie w oko, na ogół w życiu kończy się bez happy endu. I jest
żenujące.

Chiaro...

[nchyb]

w sumie to taki manifest feministyczny się zaraz tu stworzy.
Gerda rusza na pomoc Kajowi, który jak to wielu chłopów ją zlekceważył, bo mu
się lepszy model spodobał, a gdy już model go wykorzystał, stara poczciwa Gerda
go uratowała i mógł z nią wrócić w pielesze domowe. Ale co w trakcie poużywał,
to jego, ędzie wspominał z łezką w oku, ale Gerdzie sie do tego nei przyzna...
C'est la vie. Takie to życiowe, wielu panów skruszonych powraca, ale te okruchy
im na nowo w oczy wpadają i czasem Gerdy na nowo ruszają na pomoc Kajowi, a
czasami poszukują nowego pocieszyciela.
Ttaka bajka na nowo odczytana... Dla mnie nie jest smutna, ale właśnietaką
metaforą układów damsko-męskich mi się staje. I tak myślę, że niesie przesłanie
(bardzo w duchu współczesnych władz), czy chłop zdradza, pije, bije, ty się
Gerdo nie załamuj, tylko go ratuj, na pewno mu ten okruszek z oka wypadnie i Ty
go i swoją duszę uratujesz. Oj, chyba Andersen nie to radio co trzeba
włączył... :-)))

[chiara76]

nchyb napisała:

> w sumie to taki manifest feministyczny się zaraz tu stworzy.
> Gerda rusza na pomoc Kajowi, który jak to wielu chłopów ją zlekceważył, bo mu
> się lepszy model spodobał, a gdy już model go wykorzystał, stara poczciwa
Gerda
>
> go uratowała i mógł z nią wrócić w pielesze domowe. Ale co w trakcie
poużywał,
> to jego, ędzie wspominał z łezką w oku, ale Gerdzie sie do tego nei przyzna...
> C'est la vie. Takie to życiowe, wielu panów skruszonych powraca, ale te
okruchy
>
> im na nowo w oczy wpadają i czasem Gerdy na nowo ruszają na pomoc Kajowi, a
> czasami poszukują nowego pocieszyciela.
> Ttaka bajka na nowo odczytana... Dla mnie nie jest smutna, ale właśnietaką
> metaforą układów damsko-męskich mi się staje. I tak myślę, że niesie
przesłanie
>
> (bardzo w duchu współczesnych władz), czy chłop zdradza, pije, bije, ty się
> Gerdo nie załamuj, tylko go ratuj, na pewno mu ten okruszek z oka wypadnie i
Ty
>
> go i swoją duszę uratujesz. Oj, chyba Andersen nie to radio co trzeba
> włączył... :-)))
No właśnie Nchyb, i dlatego mnie smuci. Ten przekaz mnie smuci, z którym się
nie zgadzam.

[nchyb]

> No właśnie Nchyb, i dlatego mnie smuci. Ten przekaz mnie smuci, z którym się
> nie zgadzam.
Chiaro, jedyne co nas może pocieszyć, to fakt, że bajka bardzo stara i pan
Andersen inne widzenie kobiety i jej roli w życiu miał :-)

Zdecydowanie bardziej smutne jest współczesne, jakże podobne widzenie roli pań
w tym świecie :-((

[chiara76]

nchyb napisała:

> > No właśnie Nchyb, i dlatego mnie smuci. Ten przekaz mnie smuci, z którym
> się
> > nie zgadzam.
> Chiaro, jedyne co nas może pocieszyć, to fakt, że bajka bardzo stara i pan
> Andersen inne widzenie kobiety i jej roli w życiu miał :-)
Nchyb, nie zgodzę się...życie tak bardzo się nie zmieniło.
Wiem, co masz na myśli. Teraz kobiety są bardziej wykształcone, mają możliwość
zarobkowania, utrzymania się samych. Ale spójrz dookoła, ile wykształconych ,
mądrych kobiet żyje w takich chorych związkach...
No ,ale czuję, że "skręcamy" temat. O bajkach być miało;)
>
> Zdecydowanie bardziej smutne jest współczesne, jakże podobne widzenie roli
pań
> w tym świecie :-((

na indeks ją!

[nchyb]

Chiaro, po raz ostatni niebajkowo (bo i temat niestety, niewiele wspólnego z
bajką ma...)

>>życie tak bardzo się nie zmieniło.
Życie się zmieniło. Tylko widzenie świata przez coponiektórych nie...
A to jest różnica, której na neiszczęście nie wszyscy chcą dojrzeć. Najgorsze,
że wiele kobiet ciągle wwierzy w przesłania bajek. I to tych ciekawych, ale nie
pasujących do współczesnego świata!

Ale masz rację, bajka paczyć umysł młodych kobiet może, na indeks ksiązg
zakazanych ją! :-)

[chiara76]

nchyb napisała:

> Chiaro, po raz ostatni niebajkowo (bo i temat niestety, niewiele wspólnego z
> bajką ma...)
>
> >>życie tak bardzo się nie zmieniło.
> Życie się zmieniło. Tylko widzenie świata przez coponiektórych nie...
> A to jest różnica, której na neiszczęście nie wszyscy chcą dojrzeć.
Najgorsze,
> że wiele kobiet ciągle wwierzy w przesłania bajek. I to tych ciekawych, ale
nie
>
> pasujących do współczesnego świata!
>
> Ale masz rację, bajka paczyć umysł młodych kobiet może, na indeks ksiązg
> zakazanych ją! :-)
Dobre;))

NApiszemy do jakiejś Feministycznej Organizacji petycję??:)
>

jestem za :-)... n/t

[nchyb]

[setorika]

dobre!

[kawa_malinowa]

Baśń o matce. ("matka"?) Andersena.

[lenore13]

"Opowiadanie o matce"(przekład Iwaszkiewicza). Jak to przeczytałam w wieku coś
ośmiu lat, to potem łaziłam nieprzytomna ze smutku przez parę dni. Normalnie trauma.
"Mała Syrena" też dołująca, chrześcijańskie przesłanie + melancholia :/

[crazy.berserker]

A dla mnie nie Andersen - a z naszego rodzinnego podwórka piarz - i w dodatku
ksiądz (Mieczysław Maliński). Z tomiku baśni "Opowiadania o nadziei" -
niesamowicie smutny "Czwarty król", "Tytus - syn kowala" i "Kuternoga".
Ale do fascynacji Andersenem tez sie muszę przyznać, chociaz równolegle
odkrywałam urok polskich baśni - z wydania p.H.Kostyrko - Klechdy domowe. Wiele
tam smutnych baśni było - najbardziej w pamięć zapadła mi ta o genialnym
zegarmistrzu który po stworzeniu pięknego zegara dla Gdańska został oślepiony
przez miejskich rajców.

[Gość: foxie77]

Serce,wloskiego pisarza Amicisa, o chlopczyku ktory
oslaniajac swoja Babcie od kuli, sam zginal.Boze jak ja plakalam.
Dziewczynka z zapalkami tez

pozdrawiam

[Gość: jaija]

Największego doła dzieciństwa złapałam po Małej syrence Andersena. Nawet
Dziewczynka z zapałkami jej nie przebiła :(
Mówię o baśniach, bo z książeczek dla dzieci to O psie, który jeździł koleją
wywołała we mnie podobny stan.

[spacey1]

Zdecydowanie "Opowiadanie o matce" Andersena. Czytałam oczywiście w
dzieciństwie, roniąc łzy za każdym razem. Teraz, kiedy jestem matką, nawet się
za to nie biorę :(

Smutne motywy dla dzieci nie tylko w nie baśniach

[nchyb]

Lektura, przez wielu nie lubiana, Janko Muzykant...
wiele baśni Andersena, jak chociażby wspomniane już Dziewczynka z zapałkami,
Mała syrenka, ale także o Dziewczynce, która podeptała chleb i Czerwone
trzewiczki (o ile tytuły dokładnie pamiętam), ale także wspomniany Amicis, a
także Chłopcy z Placu Broni (oj płakałam przy śmierci Nemeczka) i O psie który
jeździł koleją i zdaje się, że coś jeszcze smutnego było o pise, czy aby nie
Biały Bim czarne ucho? Tytuł kołacze mi, ale już treści nie pamiętam...

[ben-oni]

"Pałac lodowy" Vesaasa w sumie też wesolutki nie jest.

Ben - oni, nie znam

[nchyb]

Nie znam tego, możesz co nie co przybliżyć?

[ben-oni]

Tak krótko, o dziewczynkach co się zaprzyjaźniły. Nastepnego dnia jedna z
nich "dała się zamknąć" w zamarznietym wodospadzie i tyle ją widziano.

[chiara76]

jedna z lepszych książek, jakie czytałam...zrobiła na mnie wielkie wrażenie...
Chciałabym ją mieć na własność, może poszukam na Allegro.

na Allegro...

[nchyb]

ja poszukam w bibliotece, ale na allegro jest:
www.allegro.pl/show_item.php?item=85211027

[chiara76]

dziękuję Nchyb. Ze swojej strony polecam tę książkę.

[chihiro2]

"Palac lodowy" dosc czesto jest na allegro, sama niedawno kupilam. A czytalas
moze inne ksiazki tego autora?

[snow.queen]

Najbardziej rozpaczliwie smutna "Matka" Andersena. W dalszej
kolejności "dziewczynka z zapałkami" i "Choinka" tegoż autora.
"Syrenka" mnie aż tak nie zasmuciła, a "Królowa Sniegu" wręcz wieje
optymizmem ;-)
Andersen to dla mnie najsmutniejszy pisarz świata, odpowiada pewnie za niejedną
depresję. Nie mogę go czytać, to straszliwie dołujace...

[kawa_malinowa]

"Bracia Lwie Serce"

[kubissimo]

no co Ty, kawo droga?
to piekna i wzruszajaca basn
na pewno nie smutna

[nchyb]

> to piekna i wzruszajaca basn
> na pewno nie smutna
I nie kończy się na Nangijalii, i jest nadzieja na Nangilimę... :-)

[kubissimo]

no wlasnie :)

[sayoasiel]

kubissimo napisał:

> no co Ty, kawo droga?
> to piekna i wzruszajaca basn
> na pewno nie smutna
A jak dziecko słyszy, że lepiej, że ono umrze niż jego starszy brat ?

"Matka" Andersena

[kubissimo]

w jakim wydaniu ją znajdę?
Andersena mam tylko z gazetowej kolekcji i tam akurat jej nie ma, a chyba
chcialbym przeczytac

[mamarcela]

Nie wiem w jakim wydaniu, bo ja mam Andersena starszego od siebie.
Ale masz to tu. Miłego dołowania się.
www.poema.art.pl/site/itm_27023.html
"Jeśli bycie przystojniakiem jest złe to ja nie chcę być dobry" by Johnny Bravo

[kubissimo]

dzieki :)))

[klaryma]

"Matki" nie znam, zaraz sobie przeczytam, ale poza wszystkim wyżej wymienionym
bardzo lubiłam się umartwiac lektura ksiażki "Oto jest Kasia", Boze, jak mi tej
Kasi szkoda było, jaka ją jawna niesprawiedliwość ze strony rodziców spotykała,
parę razy w trakcie lektury roniłam łzy. No, ale nie wiem czy ten "utwór" się
liczy, bo to nie basń.

[kubissimo]

hmmm, moze by i ta bajka dolowala, ale jest nafaszerowana tak nachalna
symbolika, ze w moim przypadku osiagnela efekt odwrotny do zamierzonego
to przekłute serce... te wyplakane oczy...
ehhh

za to sama koncepcja ogrodu smierci bardzo fajna
w klimacie obrazu finskiego malarza Hugo Simberga "Ogrod smierci" (Kuoleman
Puutarha)
do wgladu tutaj:
www.geocities.com/cultura_nordica/el_jardin_de_la_muerte.jpg

"Królowa śniegu"

[pur.blanca]

Ponura,mroczna i tak smutna,że aż przykro.

[terefereqq2]

Dla mnie bezapelacyjnie Mala Syrenka Andersena

[no-surprises]

A Wilde? Dla mnie najsmutniejszą baśnią jest jego "Słowik i róża".

[kubissimo]

tez o niej myslalem :)))

[Gość: aga]

tez wild'e slowik i róża
od razu o niej pomsyalam pamietam ze jak mi to siostra opowiedziala jak mialam 6 lat to przez tydzien nie moglam dojsc do siebie

[pink_hamster]

oprocz Andersena(niewatpliwy Mistrz w dziedzinie dolujacych basni), mnie bardzo zasmucila w dziecinstwie historia o czarownicy znad Beldan(z takiego zbioru "U zlotego zrodla")...poza nimi wyplakiwalam oczy nad psem, ktory jezdzil koleja...

Harry Potter i Książę Półkrwi

[marcinlet]

Z wiadomego powodu.

Wielkieś mi uczynił pustki w domu moim,
Mój drogi Dumbledorze, tym zniknienim swoim.
Pełno nas, a jakoby nikogo nie było:
Jedną maluczką duszą tak wiele ubyło.
Tyś za wszytki mówił, za wszytki śpiewał,
Wszytkiś w domu kąciki zawżdy pobiegał.
Nie dopuściłeś nigdy matce sie frasować
Ani ojcu myśleniem zbytnim głowy psować,
To tego, to owego wdzięcznie obłapiając
I onym swym uciesznym śmiechem zabawiając.
Teraz wszytko umilkło, szczere pustki w domu,
Nie masz zabawki, nie masz rośmiać sie nikomu.
Z każdego kąta żałość człowieka ujmuje,
A serce swej pociechy darmo upatruje.