Pies ktory jezdzil koleja

[Gość: Adam]

Nigdy tej ksiazki nie zapomne.Czy ktos ja jeszcze pamieta?

O psie ktory jezdzil koleja

[ix]

Pamietam
Pozdrawiam

[halev]

No ba! To wcale nie było tak dawno...

[formaprzetrwalnikowa]

taka smuuuuutna.
prawie jak Bułeczka.
:)

[ph29]

Jakoś dziwnie nie traktowałem jej jako smutnej. Natomiast długo szukałem
Marittimy na mapie Włoch i zastanawiałem się, czy tam rzeczywiście zatrzymują
się ekspresy ;).

[gwiezdna.matylda]

o boze, Bułeczka = )))
strasznie ja lubilam

[umbradomini1]

pamiętamy, pamiętamy ;-D

[Gość: Eia]

Pamiętam, a jakże. To była pierwsza lektura w podstawówce (3 czy 4 klasa),
którą czytaliśmy SAMODZIELNIE. Pochłonęłam ją w jedno piątkowe popołudnie.
Pozdrawiam

[Gość: Ani@]

Ja pamiętam, i widzisz-wróce do niej, dzieki tobie!
Lampo...ech..........

[bebiak]

Oj, pamiętam jak płakałam bardzo, bardzo:(
A czy nie miała tytułu: "O psie, który jeździł koleją"?

[bananahamak]

Pamiętam tę książkę bardzo dobrze. Ostatnio przeszukałam cały dom w jej
poszukiwaniu i niestety nie mogłam jej odnaleźć. Nie wiem co się z nią stało.
Czytałam ją kilka razy. Za każdym razem mając nadzieję na inne zakończenie.
Smutna.

[Gość: Adam]

bebiak masz racje prawidlowy tytul tej ksiazki to O psie ktory jezdzil
koleja.Dobrze wiedziec ze ktos ja jeszcze pamieta.Choc nie dziwie sie bo jej
sie po prostu zapomniec nie da.Pozdrawiam wszystkich fanow LAMPO

[sophia76]

Pamiętam, bardzo smutna książka.

[bebiak]

Ja mam dziś 42 lata (przyznaję, żem wiekowa!) ale pewnych książek się nie
zapomina jak widać przez już dziesiątki lat, a przyznaję jednocześnie, że
czytałam ją w latach szczenięcych.
Pod wpływem tego wątku dziś podpytałam mego syna (20-letnie chłopię) czy ją
czytał - jako matka.. nie pamiętałam. I okazało się, że czytał, czytał - na
moje pytanie odpowiedział pytaniem: "O Lampo?", co mnie pozytywnie zaskoczyło:)
A ja po prostu chciałam zobaczyć czy to książka tylko mego pokolenia czy i
następnych... jak widać nie tylko mojego.
Pozdrowienia dla tych, którzy ukochali Lampo.

[never_never]

o, tak...
wieczorami czytała mi ją mama, która w końcu się zbuntowała, bo straszliwie
ryczałam na zakończenie, a jednocześnie domagałam się, by następnego wieczora
zaczynać od początku - i tak w kółko wiele razy... :)

[brasilka2]

Mam ją jeszcze w domu, chociaż mocno sfatygowana...

[klaryma]

Przeżyłam autentyczny szok, kiedy ja skończyłam jako dziecko czytać, nikt mnie
nie uprzedził, co się stanie na końcu! Mam straszny uraz do tej ksiażki, ngdy
juz jej nie przeczytałam. Moje dziecko chyba w przyszlym roku będzie przerabiać
tę lekturę, ale już ja uprzedziłam, jakie jest zakończenie, no i jesli nie
bedzie chciała przeczytać tej lektury - wyjątkowo sie zgodzę.

[Gość: zenobia]

Wstrząsająca jak dla 10 latka ,strasznie ryczałam jak skończyłam ją
czytać ,ehhh biedny Lampo

[84magda]

ja tez ją jeszcze mam, taka żółta okładka z wycinkami z gazet, chyba przeczytam
jeszcze raz!

[dorcia_j]

jak czytałam jako dzieciak w szkole to przeszła bez echa... jak wróciłam jako
18- 19 latka beczałam na koniec jak bóbr...
Piękna książka.

[Gość: profetisa]

to był pierwsza lektura szkolna nad którą płakałam

[jazzfoxy]

pewnie, ze pamietam psa Lampo, to jest lektura dla klas III.

[maranty]

pewnie że pamiętam bo to była lektura i musiałam ją przeczytać

[Gość: mała_ja]

Coś tak smutnego... uwielbiałam ją za tego dzielnego pieska. Też pamiętam żółtą
okładkę.

[Gość: Adam]

A ja czytalem ja jak mialem 6lat potem jeszcze kilka razy sie na nia
natknalem.Piekna opowiesc.Takich historii sie nie zapomina.Pies Twoim
przyjacielem nie zapominajmy o nich.Pozdrawiam

[szanania]

Ależ ja na tym płakałam. Nie sądzę, aby ktoś kto się z tą książką zetknął,
kiedykowiek ją zapomniał.

[kicia7]

Ja też pamiętam. Jedna z niewielu książek, przy których ryczałam jak bóbr. Moja
córka skończyła czytać wczoraj i też się popłakała. Przezornie uprzedziłam, że
zakończenie jest bardzo smutne, więc przynajmniej nie przeżyła wstrząsu. Tę
książkę chyba dlatego tak dobrze się pamięta, że dla wielu osób jest to
pierwsza książka z tak okrutnym zakończeniem.

[weatherwax]

Tak, ja też ją pamiętam. "O psie, który jeźdźił koleją". Piękna książka, choć
smutna. I wspaniały Lampo, wspaniały.

[Gość: Melly]

Ja też pamiętam bardzo dobrze. Pamiętam, że mieliśmy przeczytać w domu a
potem "przerabiać" na lekcjach. Jak skończyłam wieczorem to strasznie ryczałam
i prosiłam mamę, żeby mi wmówiła, że to nie prawda, że to tylko historia i nic
takiego strasznego nie przytrafiło sie temu pieskowi. Ale to nie koniec -
okazało się, że z mojej klasy właściwie nikt nie przeczytał i nauczycielka
postanowiła, że przeczytamy ja na głos na lekcji polskiego...padło na mnie bo
najlepiej czytałam...do dziś pamiętam jek siedziałam w 4 ławce, czytałam
ksiązkę na głos, starałam się opanować głos ale nie mogłam zapanować nad łzami
które płyneły mi po twarzy i zalewały książkę. To było straszne.
Teraz czasem wolę sobie myśleć, że to nie była prawdziwa historia...