Który pisarz "czyta" w Waszych myślach?

[Gość: terry]

Który pisarz przemawia słowami, kóte odbieracie jak swoje własne, jakby
pożyczone z Waszych głów?

Ja mam tak z południowoafrykańskim pisarzem o trudnym nazwisku J.M. Coetzee.
On mnie wręcz przeraża, mam deja vu podczas lektury.

[uli]

chyba natasza goerke...nawet nie do konca rozumiem czemu, jej opowiadania czasem
są o niczym. ale ten klimat sprawia, ze zawsze czuję się raźniej, że ona
istnieje i pisze, i ja juz nie musze pisać, bo ona to robi za mnie ;-)

[chiara76]

Haruki Murakami...

[Gość: terry]

Wiem, z Twojego blogu... Hurakami jest mistrzem niedopowiedzeń. W sumie każdy
może inaczej rozumieć jego książki. Ja kocham je za normalne, bez pruderii
pokazanie sfery seksualnej człowieka.

[Gość: ja]

czytając murakamiego mam wrażenie że opisuje moje życie, przy norwegian wood
bałem się, że mam jakieś zaburzenia paranoidalne :) ... (cóż, widać, że moje
przeżycia nie są tak wyjątkowe jak myslałem :)))

[paul_ina]

Terry. Terry Pratchett.

Chodzi mi oczywiście o hierarchię szeroko pojętych wartości i system przekonań.

Świat Dysku to tak naprawdę rozbudowany traktat filozoficzny.

Całe zło zaczyna się od sprowadzania człowieka do rzeczy. Ludzie zawsze potrzebują innych ludzi (nawet gdy potrzebują ich do okazania im, że są ludzmi którzy nie potrzebują innych ludzi). Człowiek jest silny i może wszystko. Jesteśmy różni, ale każdy jest ważny i każdy może być szczęśliwy. Jesteśmy sobie winni szacunek. Czasem poruszamy się utartymi szlakami - często przyjmujemy role. Słowa to potęga - łatwo mogą kreować rzeczywistość. Magia. Zło prawością zwyciężaj. Cnota bedzie wynagrodzona. Równowaga - złoty środek. Koty. Pewne zasady zawsze działają, więc nie wybieraj się na mroczną ulicę czy do zakazanej knajpy bez czegoś co możesz chętniej stracić niż życie. A gdy przyjdzie stracić życie, to nie ma w tym nic złego - to naturalna kolej rzeczy.

[Gość: arogancja]

Cortazar :)

[maggpie]

Gombrowicz ;)

[Gość: jorge]

Cunningham :)

[Gość: ika]

dokładnie tak!
A 'Godziny' to aż bolały.

[adao]

Gombrowicz i King - wtedy, kiedy mówią o relacjach międzyludzkich.

(Tak, wiem, King to literatura dla głupków, przecież on jakieś horrory o
wampirach i nawiedzonych hotelach pisze... A Gombrowicz znowu jest dla
Ęteligentów. A jak ktoś czyta i jednego i drugiego - to ma chyba coś nie tak z
Głową, prawda?...)

[sol_bianca]

Pielewin. Ale ja nie jestem normalna :))))

[Gość: lilka]

Zgadzam się co do Coetzee, ale ja odbieram jego twórczość inaczej niż Ty. Jeżeli
twierdzisz, że są to Twoje słowa, to mamy drugiego noblistę kalibru Coetzee.
Dlaczego nie przelejesz ich na papier? :) Coetzee, w sposób dotychczas przeze
mnie nie spotkany, nazywa i wydobywa uczucia i to jest w jego twórczości
mistrzowskie. Jednak nie tylko to, dostrzega sprawy dla wielu niewidoczne,
czasem mroczne, ale istotne. Potrafi, w sposób uporządkowany pokazać
czytelnikowi system, który tworzy człowieka i według którego on funkcjonuje. I
przedstawia to w sposób prefekcyjny.

[Gość: terry]

Nie śmiem się porównywać z warsztatem noblisty, stwierdzam jedynie ze
zdziwieniem że czytając tego autora mam wrażenie, jakbym zaglądał sobie w
duszę. Boję się tego uczucia. Coetzee jest zimny, cyniczny do bólu, obdziera ze
złudzeń, zbija gorączkę emocji lodowatymi słowami. Czytam go i zimno mi się
robi nawet w środku upalnego lipca. Niesamowity pisarz.

[Gość: lilka]

Dlaczego odzieranie ze złudzeń kojarzysz z cynizmem?
Coetzee jest świetny, ale czy nie dlatego, że jest jednym z nielicznych ( nie
jestem pewna czy nie jedynym) w odmienny sposób piszącym? Nie tylko on odziera
ze złudzeń, ale w jego sposobie pisania jest połaczenie prozy z poezją,
rozumianą jako środek do uzewnętrzniania uczuć. To jest nietypowe, tak mi się
wydaje. Czytałam kiedyś równocześnie Coetzee i Kertesza. Poruszali podobny
temat. Słowa Kertesza były jak kamienie a Coetzee jak muśnięcia, ale
powiedziałabym, że bardziej działały na wyobraźnię. To subtelne nieokreślanie
tematu do końca wywołuje lawinę skojarzeń, działa celniej, niż nazywanie rzeczy
po imieniu. Ja też jestem nim zachwycona i jestem pewna że znajdzie naśladowców.

[Gość: terry]

Coetzee oprowadza po mrocznych zakamarkch duszy i tak, ot sobie, pokazuje do
czego potrafi być zdolny człowiek. Czytam go i zaczynam się zastanawiać czy w
jakichś dramatycznych okolicznościach sam nie zachowałbym się okrutnie. I chyba
tak własnie by było. Na nic humanizm, wygrywa atawistyczna obawa przed złem,
przed nieznanym. Ale pisarz to przedni, każde zdanie dopracował, dopieścił, nie
marnuje papieru na nieistotne rzeczy. Wiem po co pisze, czuję jego myśli, bo
tak często idę po tych samych śladach...

[Gość: lilka]

Odkrywa mroczne zakamarki... owszem, ale pokazuje także, że ze wszystkich
rodzajów życia czlowiek może wybrać to, które mu odpowiada i to jest
optymistyczne. Nie jest chyba odkrywcze stwierdzenie, że potrafimy byc okrutni.
Mamy jednak mozliwość by takimi nie być i to także można wyczytać w jego książkach.
A w jakim celu pisze, naprawdę to wiesz? Czy wystarczajacym celem nie jest
ujawnienie swoich mysli?

Coetzee ?

[zielka]

Coetzee ? Duszy ? nieeee... no na pewno nie duszy. U Coetzeego nie ma duszy, wszystko jest na
zewnatrz.

(a odpowiedz na pytanie tytulowe to tak, tez Coetzee, no, i Konwicki, bo ktozby inny?)

[Gość: terry]

Wiesz, samo ujawnienie własnych myśli w przypadkach wielu pisarzy nie powinno
mieć miejsca. Tacy bywają nudni, zapatrzeni w siebie. Coetzee jak najbardziej
odkrywa duszę. Jego książek nie sposób zapomnieć, nie giną w tysiącach
przeczytanych lektur. Trzeba mieć dar pisania...

[Gość: lilka]

Napisałam o tym kiedyś, własnie tutaj i to z zachwytem.
Żeby poznać (zobaczyć) świat, mnie potrzebne jest wiele spojrzeń, nie tylko
własnych czy podobnych do mojego. Dobrze więc, że istnieją także tacy, którzy
próbują pisać mimo warsztatu, który nam wydaje się niedoskonały. Bo co to niby
ma znaczyć? Raz zachwyca nas raczkujące dziecko a innym razem mistrzowie tańca :)

[Gość: terry]

Ale wiesz, to takie niezwykłe gdy wodzisz oczami po rzędach liter i masz
wrażenie, że wiesz co będzie napisane na nastepnej stronie. Jakbyś czytała
pamiętnik. Momentalnie wczuwasz się w styl. Zadziwiające uczucie.

[Gość: lilka]

No to mamy jednak inne odczucia :) Ja nie wiem, co będzie na następnej stronie,
ale odbieram klimat, pewien ładunek uczuć i czuję się wprowadzana coraz głebiej
w temat. Gdybym wiedziała, co pisarz przede mną odkryje, chyba nie sięgnęłabym
więcej po jego książki. Coetzee wprowadza w pewien stan, w którym czuje się to,
o czym on pisze i dla mnie to własnie jest fantastyczne.

[Gość: terry]

Chyba wyraziłem się niejasno, wybacz. Nie przewiduję oczywiście całej fabuły,
to jedyna wszystkowiedząca osoba w tym kraju to Jarosław K., ale wczuwam się w
nastrój Coetziego i domyślam się stale rosnącego napięcia emocjonalnego, tego
że nadciąga kulminacja wydarzeń. Ten pisarz nie marnuje zainteresowania
czytelnika lecz prowadzi je tam, gdzie chce.

Często przy lekturze innych książek zastanawiam się: po co autor wplótł jakiś
wątek, po co rozdrabnia się na niepotrzebne tłumaczenia akcji lub zagłębia się
w ślepą uliczkę i wątek umiera śmiercią naturalną. Coetzee od razu chwya mocno
cugle w ręce i popędza konia aż ten dobiegnie do mety. I ani razu nie gubi
drogi.

[Gość: lilka]

[Gość: lilka]

Ja też się zastanawiam w jakim celu wplotłeś do naszej rozmowy Jarosława K. ? :)))

[Gość: terry]

Bo nie znoszę tego typa ;-))

[Gość: lilka]

I Coetzee nie jest wolny od przemycania cichcem swoich poglądów :)))
Zdecydowanie więc macie coś wspólnego.

[Gość: terry]

Miło mi ;-))) Ale nie mam tyle próżności w sobie, by móc porównywać się z
Mistrzem.

[Gość: lilka]

Nie porównuj się, pokaż co Ty potrafisz :)

[Gość: terry]

Zrobię to, ale jeszcze muszę nabrac doświadczenia, więcej przeżyć, zrozumieć,
zobaczyć. Niemniej dziękuję za zachętę. A Ty...? Piszesz?

[Gość: lilka]

Nie mogę sprawić zawodu piszącym, ja nie piszę. Gdyby wszyscy pisali, to kto by
cztał?:)))

[Gość: terry]

Ale czytanie nie przeszkadza w pisaniu ;-)) Jednym okiem tam, drugim tu...

[Gość: lilka]

Nie zaprzeczam, jednak zez nie jest szczytem moich marzeń :)

[Gość: terry]

W dzisiejszych czasach trzeba być elastycznym :-))

[Gość: lilka]

Może wyobraźni mi brak, ale nie widzę w zezie niczego elastycznego :)

[Gość: terry]

No wiesz... warto mieć wygimnastykowane oczka. A poważnie, pisz, porównuj się
do ulubionych pisarzy, to sama przyjemnosć tak doskonalić warsztat.

[Gość: lilka]

Nie mam czego doskonalić bo u mnie warsztatu brak :)

[Gość: terry]

Skromność to cenna zaleta, ale pisz, próbuj coraz odważniej. Kiedyś się
obudzisz - a tu literacki Nobel wyeksponowany na honorowym miejscu w salonie.

[Gość: lilka]

Jednak pisanie pozostawię innym. Moja wyobraźnia nie sięga salonu, o Noblu nie
wspomnę :)))
Ale wielkie dzięki za słowa zachęty, sa zdecydowanie bardziej interesujące niż
moje, skierowane do Ciebie :)

[Gość: terry]

Zachęcając Ciebie do pisania spłacę dług. Ktoś, kiedyś, mnie tak zachęcił...

[Gość: lilka]

Interesujące :) Myślisz, że na tym polega spłacenie tego właśnie długu? Jeżeli
Ty piszesz i robisz to dobrze, to spłaciłeś zobowiązanie.

[Gość: terry]

Nie, impuls do pisania musi się dalej rozchodzić. Bo inaczej zaginie nam piękna
sztuka składania wyrazów w mądre zdania ;-))

[Gość: lilka]

No wiesz :) ta sztuka nigdy nie zaginie ponieważ to, co dla jednych mądre, dla
innych jest beznadziejne. Piszących jest bez liku, tak więc zawsze ktoś tam coś
skleci, czym jedni się zachwycą a inni skrytykują.

[3promile]

Eduardo Galeano - "Dias Y Noches De Amor E La Guerra" - niesamowita, jak z
kałacha seria etiud, którym Kosiński ze swoimi "Krokami" mógłby jedynie stopy
obmywać....

[Gość: pessa]

Katherine Mansfield

[maximilianna]

Łysiak
Cortazar
Mossakowski

[baba67]

Tolstoj

[maggpie]

Ale kto konkretnie, bo trójka znanych nosi/-ła to nazwisko? ;)

[baba67]

Lew

[motylenka]

Fajny temat. Z Coetzee "rozmawiam sobie" - ciekawe rozmowy, b. bliski jest mi
Lawrence Durrell, ale też bardziej z nim "rozmawiam" i podziwiam pisanie, tak
samo John Barth, to są pisarze zbyt kunsztowni, żeby myśleli tak jak ja. Martin
Amis też bardziej opowiada historie i tylko chciałabym umieć powiedzieć coś jak
on, ale jest mi bliski. Chyba najbardziej red. Krzysztof Varga w momentach,
kiedy pisze o jedzeniu, patrzeniu i słuchaniu muzyki, he he
Ale w sumie wolałabym myśleć tylko i wyłącznie po swojemu (i na wyłączność) ;)

[Gość: alojzz]

Franz Kafka.

alojz.

[nioma]

John Irving

[sutekh1]

słyszałem słyszałem ja ci
Galleano ma niezłe texty podobno, naweet Michał POL ostatnio w tvp zapodał
cytacik po meczu , chodziło o Ronaldo - kiedy jeszcze był bogiem brazylijskiej
piłki

[wqrwiony]

może o to promilowi chodziło że galeano wyczytał z jego myśli, że wszyscy
jesteśmy śmiertelni ale tylko do trzeciej połlitrowki
chyba że chodzi o zbieżność lewicowowej wrażliwości dlatego być może jest to
ulubiony Pola facecjoni

[Gość: basia]

Kafka moj kochany, zdecydowanie

[ira0986]

Margaret Atwood i Doris Lessing.Definitywnie.No i mimo upływu czasu-Oskar Wilde.

[sutekh1]

ta, trzecia półlitrówka, ostatnio kilka kielichów z sokiem rasy Hortex dało mi
rade i porzygałem ja sie z siebie na swojej imprezie w Teatrze..kij!
taniec z dwiema lassskami które cie mocno obejmuja też może cię odśmiertelnić.
nie czujesz że upadassz w otchłań parkietu!

[szelest_tafty]

Olga Tokarczuk i F.S. Fitzgerald

Kundera

[queenbee]

[Gość: Hasia]

Stachura, Stachura, Stachura !!! /pomijając pesymistyczne przedsamobójcze
zapiski/

[0marchie]

palachniuk. Miłosnicy "muskających słów" Coetzeego powiedzą, że to jakas pulpa
pewnie. Ale cóż to, dla mnie coetzee,poza kilkoma momentami (rozterki przy
spalaniu psów) jest straszliwie nudny.
Czasem, jeżeli chodzi o ludzką seksualność, to trafne uwagi ma niezwykle
modnity pisarz - Michael Hoellebecq, ale tylko niektóre. i za dużo marudzi.


PS
Czy to nie snobizm twierdzieć, że w waszych myślach czyta koleś zajmujący się
przeważnie problemami rasizmu w RPA oraz powolnym starzeniem się wyobcowanych
ze społeczeństwa Smętków?

[Gość: terry]

Dlaczego snobizm? Nie podałem nazwiska Coetzeego by chwalić się że czytam
takiego ah!oh! pisarza, ale spontanicznie zwerbalizowałem konstatację faktu ;-)
I miałem na myśli raczej "Mistrza z Petersburga"...

[0marchie]

Aaaa, no tak jest jeszcze "Mistrz". Ale dla mnie i tak jest niestrawny (no może
poza Barbarzyńcami, których czytałem jako pierwszych i nie odczytywałem tego
jako przypowieści o apartheidzie).

[pilar85]

Vonnegut!

[judytta]

Napewno:

Penelope Lively "Fotografia"
Cunningham "Godziny"


judytta.blog.onet.pl/