Opium dla głupich

[Gość: kaja]

tygodnikforum.onet.pl/1110086,0,4448,927,artykul.html
zgadzam się z autorem

[Gość: Druss]

A dla mnie to czysty bełkot... "Najciekawszy jest zawsze realizm" - skąd ta
arbitralność sądu????
Taki "Sen nocy letniej" czy "Burza" Szekspira to chyba strazna nędza dla
profesora z Londynu...

Druss

garsc bzdur

[ydorius]

- "Trudno przejmować się opowieścią, jeżeli autor może w dowolnej chwili
przywołać czarnoksiężnika, który wyratuje bohatera z opresji" - nazywa sie to
zabiegiem deus ex machina i powstalo na dlugo zanim powstalo fantasy. Jest
rozwiazaniem powszechnie pogardzanym w kazdej literaturze, chyba, ze idzie o
zabawe z konwencja lub miejsca, gdzie jest to niezbedne (mitologie)

- "Świat Tolkiena ukazuje w krzywym zwierciadle mitologię anglosaską i
skandynawską" - swiat Tolkiena niczego nie ukazuje w krzywym zwierciadle.
Krzywe zwierciadlo to Pratchett.

- "Swe sukcesy w dzisiejszym kinie - fantasy zawdzięcza, jak większość innych
bestsellerów, technologicznej przewadze, szafując efektami specjalnymi" -
podobnie jak wiele innych filmow, ktorych akcja jest "realistyczna". Wystarczy
przez chwile pogapic sie na (szmirowaty, fakt) "Panic Room", by ujrzec potege
efektow specjalnych w dzisiejszej kinematografii

- "W gruncie rzeczy, jeżeli ktoś podda filmową wersję "Władcy pierścieni"
krytycznej analizie - pryśnie cały jej urok" - jesli bedzie sie abstrahowac od
ksiazki - owszem. A nawet posunalbym sie dalej: jesli rozwaza sie samego Wladce
Pierscieni bez odwolania sie do Silmarillionu, tez pryska caly urok. Bo niby co
tu mamy? Bliska zaglade swiata i bohaterow, ktorzy do niej nie dopuszczaja.
Nudy.

- "W "Dwóch wieżach" do walczących stron dołącza pterodaktyl" - ohohoho!!! A
nie zauwazyl Pan mamuta??? :-))

- "W świat fantasy uciekamy od prawdy" - kazdy wynosi tylko to, co sam
przyniosl. Zawsze. W kazdej relacji. Wszystko zalezy od tego, z jakim
nastawieniem sie idzie.

Mozna rozpatrywac Tolkiena jako kiepskiej jakosci mitologie poprzeplatana
scenami batalistycznymi. Oczywiscie, ze tak. Pratchetta jako marnego apologete
sredniowiecznych wyobrazen o ziemi. Wszystko mozna.
Tylko po cholere?

reasumujac: artykul jest wyjatkowo slabo wysmazonym stekiem.

modrzew,
.y.

----------------------------------
What is home without Plumtree's Potted Meat?
Incomplete.

feeria bzdur

[reptar]

> "W gruncie rzeczy, jeżeli ktoś podda filmową wersję "Władcy pierścieni"
> krytycznej analizie - pryśnie cały jej urok"

Jeśli smakowitą potrawę poddamy analizie, to okaże się ona tylko mieszaniną
błonnika, długołańcuchowych kwasów tłuszczowych, związków alifatycznych, reszt
sacharydowych połączonych kowalencyjnie z lipidami itd. itp. Nie przełkniesz.
Żal mi tych, którzy nie potrafią uwolnić się od przymusu analizowania.


> "Trudno przejmować się opowieścią, jeżeli autor może w dowolnej chwili
> przywołać czarnoksiężnika, który wyratuje bohatera z opresji".

W literaturze bezczarnoksiężnikowej bohatera z opresji może wyratować lawina,
niespodziewany spadek, przypadkowo spotkany znajomy, awaria czegoś tam,
odkrycie, wielkoduszne przebaczenie, wynik badań, rozpędzony samochód itd.
Takie chwyty, „umiejętnie” zastosowane, nie są w literaturze „realistycznej”
niczym innym niż ekwiwalentem źle zastosowanego czarnoksiężnika.


> "Ale po co przetwarzać mity, jeżeli są one tak cudowne w postaci
> nieprzetworzonej?".

Szczerze mówiąc, to jest dla mnie najbardziej zagadkowe stwierdzenie autora
artykułu, do tego podane jak dogmat, bez uzasadnienia. Jak człowiek tak cięty
na fantasy mógł dostrzec coś cudownego w mitach? To się w głowie nie mieści.
Poza tym rodzi się i inne pytanie: po co przetwarzać rzeczywistość (na
literaturę), skoro jest ona rzekomo tak cudowna?



Przeczytałem wskazany artykuł z poczuciem bezsilności. Ten rozjazgotany
wykładowca college'u Queen Mary Uniwersytetu Londyńskiego jest stracony dla
jakiejkolwiek dyskusji. Brakło mi zapału, żeby przeczytać 850 zamieszczonych
pod artykułem komentarzy, ale przejazd oka po nagłówkach i incipitach
wystarczy, żeby się zorientować, jak jego jeremiada została odebrana.

[agrafek]

Niestety, jak to często bywa z krytykami literatury fantastycznej (tak fantasy
jak i sf) jako takiej i w tym przypadku autor nie wie o czym pisze. Owszem,
zobaczył ekranizację Tolkiena i może nawet przeczytał pierwowzór, na tym jednak
poprzestał. Przy tym odnoszę wrażenie, że czytał wszystko z założeniem, że
czyta gniota i już. Już jedno z pierwszych stwierdzeń o tym, jak to bohaterowie
mogą w razie zagrożenia przywołać czarodzieja, który rozwiąże za nich wszelkie
problemy to bzdura, niezależnie od tego, czy potraktujemy to zdanie dosłownie,
czy metaforycznie. Problem tego, jak i większości podobnych mu krytyków polega:
1. Na czynieniu przedzałożeń, przy pomocy których "czytają" omawianą
literaturę, przy czym są to zwykle założenia gradacyjne, dzielące literaturę na
lepszą i gorszą. Lepsza to, oczywiście, ta "nasza", gorsza to ta, w której
jesteśmy gościem. Bo też często krytycy fantastyki są li jedynie gościem w jej
krainie i swe głeboko przemyślane (nie ironizuję) opinie wydają na podstawie
lektury dwóch lub trzech powieści.
2. Wrzucanie wszystkich powieści fantasy i sf do jednego worka. W ten sposób na
jednej półce stawia się "dzieło" typu "Zemsta Brauzuma Barbarzyńcy, syna córki
Baumuma" i Tolkiena właśnie by triumfalnie stwierdzić, że fantasy to gniot. W
ten sposób można zdyskredytować każdy rodzaj literatury, bo grafomanie i
tandeta stanowią, niestety, większość wszędzie.
Porównywanie fantasy z mitologią narzuca się niejako automatycznie, ale
znów, głównie dla laików. To, że pewne motywy autorzy z rozmaitych mitologii
ściągają, lub wręcz na mitologiach się wzorują to dopiero początek drogi. Ktoś,
kto nie uczyni "drugiego kroku" z pewnością uzyska dzięki swej krytyce poklask
na salonach, jednak nijak nie zbliży krytyka do poznania problemu.
Pozdrawiam

[Gość: kocia]

jestem pewna,iz chodzilo o religie i masy... ale taka transformacja ?

A ja nie za bardzo..

[dr.krisk]

Tekst artykułu utwierdza mnie w moim pseudonaukowym odkryciu (które usiłuje
podkraść mi ta bestia doktor Piernatek), które brzmi:
"Krytyka literacka nie ma sensu. Szkoda czasu na jej czytanie".

To niby co : Ursula le Guin jest z założenia gorsza od pierwszego lepszego
pysorza z Bolejewa, autora niezapomnianego dzieła "Moje wzloty i upadki"?
Bez sensu.
KrisK
P.S. Nie jestem wielbicielem fantasy...

[asdew]

żadne tam opium i niekoniecznie dla głupich.
Jak wszystko inne i to ma swoich zwolenników i przeciwników, jestem przeciwko
tak jednoznacznemu traktowaniu tematu.
Nie przeszkadza mi wcale, ze na jednej półce w księgani znaleźć mogę Mastertona
jak i Kinga, mitologia czy fantasy..
Jednego i grugiego nie czytuję, bo nie znajduję tam niczego dla siebie, ale
żeby od razu "dla głupich" ?

/asdew

[a.b.c]

Nie ma się czym emocjonować profesor nie ma wiele do powiedzenia bo ma problemy
ze wzrokiem (zobaczył pterodaktyla tam gdzie go nie ma, chyba że chodziło mu o
gwatemalską kreskówkę) co zdecydowanie komplikuje czytanie:-)
A przy okazji nie bardzo rozumiem o co chodzi w tym twierdzeniu "Fantasy
wykorzystuje ponadczasowy urok nonsensu: bezmyślna fabuła, papierowe postacie i
wydarzenia urągające zasadom logiki zwalniają czytelnika lub widza z wysiłku
myślenia", jak się przyjrzeć to w mitach mamy to samo a wg. profesora są super
hiper ekstra.
Dla mnie wypowiedź pana dwojga nazwisk to typowy przykład zawiści
akademickiej,jeden pan wykładowca pozazdrościł innym wykładowcom sukcesu,
którego sam nie osiągnie i teraz stara się ich zdyskredytować. Przypomina mi to
pana nauczyciela w eksluzywnej szkole z filmu "Finding Forester" z S. Connery,
kto oglądał film wie o kim i o czym mowa. Z resztą i w "Stowarzyszeniu umarłych
poeteów" mamy podobne przykłdy.

Dygresja

[niech]

Peter Brook sfilmowal Mahabharate. Szesciogodzinna wersja dla telewizji.