Biografie, pamietniki...

[agma]

roznych wielkich i znanych tego swiata... Lubicie? Czytacie? Jakie sa Wasze ulubione?

Agma

[ada08]

lubie, czytam , to moj ulubiony gatunek, mam duzo w domu przede
wszystkim dziennikow i listow; zawsze tez szukam ich po roznych
antykwariatach.

Moglabym dligo wymieniac....

Ostatnio, w zwiazku z zamieszczonym przez Wysokie Obcasy reportazem
o Sylwii Plath siegnelam po tom jej Listow.

Bardzo lubie wszelkie pamietniki dotyczace 20-lecia miedzywojennego
(dzienniki Nałkowskiej, Dąbrowskiej, wspomnienia Iwaszkiewiczów....)
szczegolnie te , ktore zawieraja duzo przypisow; uwielbiam czytac
przypisy :-)

[Gość: imbir]

Tyrmand i Hłasko

[Gość: Wojtek]

"Alfabet wspomnien" Slonimskiego to dla mnie jedno z najprzyjemniejszych i
najbardziej oryginalnych dziel w tym gatunku.
Poza tym oczywiscie "Piekni dwudziestoletni" Hlaski.
Obie ksiazki czytalem wiele razy, przynajmniej po kawalku.

[ada08]

Gość portalu: Wojtek napisał(a):

> "Alfabet wspomnien" Slonimskiego to dla mnie jedno z najprzyjemniejszych i
> najbardziej oryginalnych dziel w tym gatunku.
> Poza tym oczywiscie "Piekni dwudziestoletni" Hlaski.

.... oraz wszelkie inne 'Alfabety...'' :-)
'Alfabet' Kisiela , 'Szpetni czterdziestoletni' Agnieszki Osieckiej....

[Gość: effa]

baaaaaaaaaaaardzo lubie.wlasciwie wszelkie i bio-, i auto-, listy i pamietniki.
polecilabym :'Moj Drogi Ja' Petera Ustinova, 'Auotbiografie' Agathy Christie
i 'Mowi Chandler' oczywiscie Chandlera;-)

[Gość: erymo]

fajnie, że jest taki temat na tym forum, ja też lubię bardzo czytac dzienniki -
podkreślam dzienniki, zwłaszcza podobały mi się Miesiące K. Brandysa (a także
jego ostatnia, trochę fabularyzowana książeczka paradziennikowa, niezłe są też
Dzienniki jego brata Mariana - niestety nie mogę nigdzie kupić ich wszytkich -
mam tylko po jednym tomie, a chciałbym mieć więcej; aktualnie siedzę nad W
tomem dziennikow powojennych Dąbrowskiej (Czytelnik), które kupiłem sobie w
taniej księgarni (za właściwie bezcen, bo coś koło 70 zł. za 7 tomów) - są
rewelacyjne, ale sama Dąbrowska wypada w nich co najmniej blado, niezbyt podoba
mi się jej zachowanie, wymądrzanie się, ciągłe aluzje i niewybredne teksty na
temat Żydów - ale i tak rewelacja, szkoda, że to tylko wybów i Drewnowski nie
mógł wszystkiego opublikować, ale już za kilka lat
Inna sprawa, to gdzie można kupić np.: dobre wydania dzienników Nałkowskiej lub
Herlinga-Grudzińskiego (żeby były w sztywnych oprawach, bo te w miękkich są nic
nie warte), albo przynajmniej w miękkich ale za to tanie, żeby móc je sobie
oprawić

[Gość: yoyo]

zastanwiam sie czy nikt oprocz tej garski ludzi nie czyta dziennikow

[Gość: S.]

"Moj wiek" Aleksandra Wata czyta sie jak powiesc sensacyjna
"Memorbuch" H. Grynberga . Oparta na faktach forma biografii.Powieść, oparta na
faktach, przedstawia losy kilku rodzin od początku naszego stulecia po lata
siedemdziesiąte. Kulminację stanowi rok 1968 i tak zwany Marzec.
"Podroz po Polsce" Alfreda Doblina . O Polsce przedwojennej oczami
zasymilowanego niemieckiego Żyda

Poniewaz lubie tez czytac ksiazki po angielsku, przeczytale niedawno
ksiazki o Einsteinie i J. Joyce

Pozdrowienia
S.

[ula11]

Polecam pamietniki Artura Rubinsteina "Moje mlode lata", "Moje dlugie
zycie" - czytalam dawno, dawno temu, ale do tej lektury - zapewniam- mozna
byloby wracac czesciej. Rubinsteina witalnosc, geniusz muzyczny i literacka
lekkosc.... - polecam i pozdrawiam Ula.

[ada08]

ula11 napisał(a):

> Polecam pamietniki Artura Rubinsteina "Moje mlode lata", "Moje dlugie
> zycie" - czytalam dawno, dawno temu, ale do tej lektury - zapewniam- mozna
> byloby wracac czesciej. Rubinsteina witalnosc, geniusz muzyczny i literacka
> lekkosc.... - polecam i pozdrawiam Ula.

Z ''muzycznych'' Pamietniki Paderewskiego i swietnie napisane wspomnienia Haliny
Rodzinskiej , zony wybitnego dyrygenta, ktory w okresie miedzywojennym (i po)
zrobil wielka kariere w USA.

[dummy]

A czytal ktos "Maria i Magdalena" Magdaleny Samozwaniec ??? To jest dopiero
ksiazka :)))) Moge ja czytac wiele razy i nie nudzi mi sie. Podoba mi sie
autoironiczny styl pani Samozwaniec.

Pozniej - podobaly mi sie pamietniki Brigitte Bardot. To znaczy ciekawie sie
czytalo, ale z lektury wyszlo jak na dloni jaka to byla egzaltowana idiotka i
histeryczka.

Pamietniki Artura Rubinsteina i Isadory Duncan czytalam jeszcze jako dziecko.
Nie do konca mi sie podobaly, bo autorzy nie maja do siebie zadnego dystansu,
jak np. Magdalena Samozwaniec i czasem wieje z tych ksiazek ich megalomania. To
samo moge powiedziec o pamietnikach BB.

[Gość: effa]

Gość portalu: yoyo napisał(a):

> zastanwiam sie czy nikt oprocz tej garski ludzi nie czyta dziennikow


13.12. czyta, czyta.... nawet jesli powyzej o tym nie wspomnia:-)
faworyt: Dzienniki Alberta Camusa, starenkie dosc wydanie, nabyte w
antykwariacie...

[freud]

Gość portalu: effa napisał(a):

> Gość portalu: yoyo napisał(a):
>
> > zastanwiam sie czy nikt oprocz tej garski ludzi nie czyta dziennikow
>
>
> 13.12. czyta, czyta.... nawet jesli powyzej o tym nie wspomnia:-)
> faworyt: Dzienniki Alberta Camusa, starenkie dosc wydanie, nabyte w
> antykwariacie...

Niekoniecznie... Osobiscie nie lubie dziennikow, pamietnikow, listow. W domu rodzinnym zawsze bylo
pelno biografii, rodzice sie zaczytywali. Dla mnie jednak nie istnialy, nie potrafilem sie zainteresowac
osobistymi wynurzeniami ludzi ktorzy od lat nie zyja. Nie chodzilo o to, ze umniejszalem. Raczej wazna
byla dla mnie rzeczywistosc, terazniejszosc, a jesli chodzi o ksiazki ktore pochalnialem to tylko fikcja -
swiat wyobrazni, cos co wspolnie budowalem razem z autorem...

Jedyne pamietniki jakie udalo mi sie przebrnac do konca to chyba tylko "Pamietniki Fanny Hill" ;)))
Wybaczcie ten niewybredny zarcik, pozdrawiam serdecznie i obiecuje, ze wezme sie w przyszlosci za
jakies biografie.

Sigi

[petelka]

Ja też nigdy nie przepadałam za tego typu literaturą. Chcę tutaj jednak
wspomnieć o pamiętniku, który niezwykle mi się spodobał. Jest to książka Anny
Dostojewskiej "Mój biedny Fiedia". Anna była 2-gą żoną Dostojewskiego, młodą
kobietą o dosyć prozaicznym podejściu do życia, której przyszło żyć przy boku
tego genialnego pisarza, hazardzisty i chorego człowieka. I niesamowite są jej
te zwykłe opowieści jak to: "Fiedia wziął nastepną sumę pieniędzy i poszedł
grać. Po godzinie wzrócił, wziął następne pieniądze i znowu poszedł grać"
(oczywiście przekazałam to swoimi słowami).

[Gość: Lobelia]

Bardzo lubię taką literaturę. Własciwie wszystko, co
było wyżej wymienione przeczytałam, więc nie będę się
powtarzać. Dodam jeszcze wspomnienia Richarda
Feynmana ("Pan raczy żartować panie Feynman"). Mnie
się bardzo podobała, aczkolwiek znam osoby, które
Feynmanowi zarzucają megalomanię - do czego się nie
weźmie (granie na bębnie, rysowanie) od razu jest w
tym swietny (przynajmniej tak pisze...). Mnie to jakos
nie przeszkadzało, ale lojalnie ostrzegam.
Z tej samej serii ukazały się wspomnienia Nicolasa
Slonimskiego, również fascynujące i warte przeczytania
...

[mwecko]

Witam!
Bardzo sie cieszę,że spotkałam tu tak wielu ludzi,którzy czytają książki tego
gatunku.Ja uwielbiam
dzienniki,pamietniki,biografie,wspomnienia,listy.Przeczytałam tego juz tak
dużo,że trudno mi je wszystkie wymienić.Mogę wspomnieć tylko o tych
przeczytanych ostatnio:
L.J.Kern,Moje abecadłowo
B.Milch,Testament
M.Dąbrowska,Dzienniki
J.Abramow-Newerly,Lwy mojego podwórka-fantastyczna!
M.Akawia,Urojenia
M.Głowiński,Magdalenka z razowego chleba
Kurecka,Niedokończona gawęda
A.Mostowicz,Łódź,moja miłość
M.Reich-Ranicki,Moje życie-cudowna!
T.Konwicki,Pamflet na siebie
G.Herling-Grudziński,Najkrótszy przewodnik po sobie samym
W.Szpilman,Pianista
itd,itd
mwecko

[Gość: S.]

Piszesz ze czytalas "Pianiste" Szpilmana. Tak sie zlozylo
ze zamowilem te ksiazke przez ksiegarnie wysylkowa Marlin
i lada dzien ma nadejsc.
Co sadzisz o tej ksiazce?
S.

[ada08]

'Dzienniki' Tomasza Manna. W wydaniu polskim trzy tomy.
Na grzbiecie kazdego z nich fragment fotografii twarzy
TM. Ustawione kolejno od lewej do prawej skladaja sie na
cala fizjonomie pisarza. Na polce bibliotecznej
wyglada to bardzo efektownie :-)

O tych 'Dziennikach' jeden ze znanych polskich pisarzy
wyrazil sie, ze wielki pisarz jawi sie w nich , jako - cytuje
z pamieci - ''egocentryczny, upierdliwy menda'' :-)))

Zaczelam czytac pierwszy tom 'Dziennikow'.
I tak mnie znudzil, ze za kare przestawilam autorowi twarz
(na polce).
:-)

[Gość: aleena]

Podzielam Twoje zdanie o pamiętnikach Manna. Kilkakrotnie wypożyczałam je z
biblioteki i potem taskalam z powrotem: oczywiscie ani razu nie udalo mi sie
przeczytac calosci. Mann jawi sie rzeczywiscie jako wielki egocentryk,
strasznie nudny egocentryk na dodatek. Zadziwil mnie ta swoja ... odwaze sie to
powiedziec... powszednioscia. Po lekturze Czarodziejskiej ... oczekiwalam
czegos ... doskonalszego.
Polecam za to innego Niemca: Victora Klemperera "Dziennik 1933-1945".
Poruszajace, szczere i bardzo prawdziwe.Dla mnie osobiscie bardzo wazna
ksiazka: zrozumialam wiecej na temat faszyzmu i postaw Niemcow wobec wydarzen
w latach 30 i 40.
Ostatnio podobaly mi sie tez wspomnienia Marcela Reich-Ranickiego. Czytalam z
wypiekami na twarzy, ale od lat 50 autor zaczal mnie nuzyc. Mimo to polecam.
Pozdrowienia

[Gość: kasia]

zajrzyj na akowcy.de To moze nie ten kaliber co Reich Ranicki... ale moze rowniez interesujace.

[ada08]

'Dzienniki' Marii Baszkircew.
Rosyjska arystokratka, malarka, nieprzecietna osoba.
Zyla glownie poza Rosja.
Dziennik jest o tyle ciekawy, ze Maria zaczela go pisac
w wieku 12 lat i pisala regularnie az do smierci na
gruzlice w 24-tym roku zycia.

[Gość: Irytka]

mam pytanie do znawców tej literatury: od dawna szukam zbeletryzowanej
biografii Rembrandta - pamiętam, że w tekście były reprodukcje jego
rysunków,poza tym to książka stara[l.60-te?] i obszerna.
Pozdrawiam

[Gość: kaalkos]

Czytalem te ksiazke przed ponad 10 laty, jako jedna z nielicznych z polki
biografie. Jednoczesnie jest jedna z nielicznych ksiazek, ktore pamietam
dokladnie po 10 latach od przeczytania. Samo to "pamietanie" nobilituje do
poziomu z admotacja: wyraznie warte przeczytania.
pozdrawiam

[ada08]

Przypomnialo mi sie .... Klasyka gatunku:
'Dziennik' Samuela Pepysa :-)

[Gość: hania]

Uwielbiam!!!
Z dziennikow - dziennik Leopolda Tyrmanda ma u mnie I miejsce. Ostatnie -
dziennik Zofii Nalkowskiej. Nuda, nuda, nuda - ile mozna czytac o jej
sukienkach i co oznaczalo, ze przystojny mezczyzna popatrzyl na nia w teatrze?
Jesli chodzi o wspomnienia, to uwielbiam wspomnienia Moniki Zeromskiej. Czesto
do nich wracam, kiedy chce sobie poprawic humor.
A najmniej podobaly mi sie wspomnienia Ireny Krzywickiej. Wyjatkowo
antypatyczna kobieta, podobnie jak Nalkowska majaca obsesje na punkcie
mezczyzn. To czyni jej wspomnienia nieznosnie nudnymi i monotonnymi.

[ada08]

Gość portalu: hania napisał(a):
>
> dziennik Zofii Nalkowskiej. Nuda, nuda, nuda - ile mozna czytac o jej
> sukienkach i co oznaczalo, ze przystojny mezczyzna popatrzyl na nia w teatrze?

Nie sa takie nudne :-) aczkolwiek miejscami , istotnie , nieznosnie narcystyczne.
W tych kilku tomach dziennikow najlepsze sa, moim zdaniem , przypisy :-)
To wlasnie z nich dowiedzialam sie, ze wspomniana nizej Monika Zeromska az do 12-
go bodajze roku zycia nie nosila nazwiska swego ojca tylko matki (skutek
rozwodowych perypetii Zeromskiego). Dopiero po wielu staraniach i interwencjach u
prezydenta RP mogla oficjalnie nosic nazwisko Zeromska.

> Jesli chodzi o wspomnienia, to uwielbiam wspomnienia Moniki Zeromskiej. Czesto
> do nich wracam, kiedy chce sobie poprawic humor.

We wspomnieniach Moniki nic na temat tych klopotow nie ma.
Ja tez zreszta bardzo lubie jej wspomnienia, najbardziej pierwszy tom. Bardzo
pogodna ksiazka :-)
Drugi tom tez dobry. Mam w pamieci swietny , bardzo ''plastyczny'' opis Powstania
Warszawskiego , jego wybuch, upadek, wedrowka kanalami ....

[Gość: Hania]

O zmianie nazwiska przez Monike Zeromska dowiedzialam sie z innych zrodel, nie
z jej wspomnien. Pierwszy tom jest nieco wyidealizowany, ale jak 80-letnia
kobieta moze inaczej wspominac swoje dziecinstwo i mlodosc?
Zgadzam sie co do II tomu - niesamowita relacja z powstania warszawskiego!

[ada08]

Tak mi jeszcze przyszlo do glowy w zwiazku ze wspomnieniami Ireny
Krzywickiej 'Wyznania gorszycielki'.

Ona istotnie byla uwazana za gorszycielke , a nawet pornografke , a w sumie
byla to osoba 'w tych sprawach' naiwna i niedoswiadczona.
Opowiadal o tym jej syn, np. o jej zabawnej reakcji na ogladana w filmie scene
erotyczna (''- Co oni robią ? - dopytywala sie bezgranicznie zdumiona :-)))

No i ta slynna scena z jej wspomnien , kiedy w jakiejs encyklopedii zobaczyla
zdjecie , ktore ją wprawilo w dlugotrwale oslupienie.... Zdjecie z
podpisem ''Czlonek meski w stanie wzwodu'' bodajze... :-))) A miala wtedy 24
lata ! :-) Gorszycielka, pornografka , kobieta wyzwolona :-)))

[bernadettka]

Bardzo lubie taka literaturę, moja najukochańsza, najpiekniejsza książka to
opowieść o Lautrecku "Moulin Rouge".
Zastanawialiście się czemu ludzie lubią takie książąki? Kiedyś usłyszałam że to
z ciekawości :))

[buh]

'Dziennik 1954' Tyrmanda. Rewelacja.

[ada08]

buh napisał(a):

> 'Dziennik 1954' Tyrmanda. Rewelacja.


Wiesc gminna niesie, ze ten slynny dziennik wcale nie jest
dziennikiem;

i ze nie zostal napisany w roku 1954 , tylko pozniej :-)

takie sugestie czynil , miedzy innymi, Tadeusz konwicki;

nie pamietam szczegolow, ale Konwicki wyraznie twierdzil , ze
w Dzienniku 1954 Tyrmand opisal pewne fakty, ktore wydarzyly
sie dopiero PO ROKU 1954.

Oczywiscie w niczym to nie umniejsza walorow literackich ksiazki :-)

[Gość: Hania]

Z cala pewnoscia nie umniejsza. Jest wspaniala! Chyba zaden inny dziennik,
opisujacy tak krotki wycinek czasu (zaledwie bodaj 4 miesiace) nie pozwala tak
dobrze poznac autora, jego kompleksow, strachow, radosci, upodoban.
Bardzo, bardzo lubie "Dziennik 1954".

[staua]

Mircea Eliade
Andre Gide
Poza tym tez biografia Toulouse-Lautreca "Moulin Rouge". Ten sam autor, Pierre
Mure, napisal tez "Clair de Lune" o Debussym.
Aha - mnie sie podobaly "Wyznania gorszycielki", moze wlasnie dlatego, ze byly
pretensjonalne, w typowym - moim zdaniem -stylu miedzywojnia zreszta, widac, ze
Krzywicka byla mloda wlasnie wtedy. Ale bardzo mnie poruszyly jej uczucia po
utracie synka...

[ada08]

staua napisał(a):

> Aha - mnie sie podobaly "Wyznania gorszycielki", moze wlasnie dlatego, ze byly
> pretensjonalne, w typowym - moim zdaniem -stylu miedzywojnia zreszta, widac, ze
>
> Krzywicka byla mloda wlasnie wtedy. Ale bardzo mnie poruszyly jej uczucia po
> utracie synka...

Tak. To , co pisze o smierci Piotrusia jest bardzo poruszajace, tym
bardziej, ze ogolnie nie zrobila ona na mnie wrazenia osoby jakos
specjalnie ''uczuciowej''.

[mak05]

Witam!
W "Moja droga B," K. Janda zwróciła moją uwagę na
książkę I. Jurgielwiczowej "Byłam, byliśmy". To
nazwisko koajrzyło mi się z literaturą dziecięcą i
młodzieżową. Bez specjalnego entuzjazmu sięgnęłam po
nią i .... REWELACJA!

Duże wrażenie zrobiły też na mnie "Rozstania" Magdy Dygat
Obie polecam, bo są z mojego punktu widzenia niezwykłe.
Pozdrawiam

[Gość: Monika]

Tak dawno nikt tu nie zagladal, a mysle, ze warto temat wznowic ;-)

[Gość: Sawa]

Aktualnie czytam zbeletryzowana bigrafię Napoleona autorstwa Maxa Gallo. Bardzo
dobrze napisane. Czyta się z zapartym tchem. Biografia składa się z 4
tomow: "pieśń wymarszu", "Slońce Austerlitz", "Cesarz królów"
oraz "Nieśmiertelny ze Świętej Heleny". Na razie w Polsce ukazały sie piewsze
dwa tomy i mam nadzieję, że wkrótce pojawiaą się kolejne. Podobno na kanwie tej
biografii powstał serial telewizyjny z Clavierem, Depardieu, Malkovichem i
Isabellą Rossellini.
Bardzo zachęcam do lektury
Pozdrawiam
Sawa

[Gość: Sawa]

W związku z tym, że założono podobny wątek pozwalam sobie reanimować ten już
istniejący. Ja uwielbiam biografię i dzienniki. W tej chwili czytam "Ogrody
pamięci" - p. Olczak-Ronikier (tegoroczna laureatka NIKE). Podobał mi
się "Pianista" (bardziej książka niż film). Interesująca jest biografia Tamary
Lempickiej (niezbyt fortunnie przetłumaczona). Pamiętkini Moniki Żeromskiej,
czy Marii Gunter i mnóstwo innych.
Pozdrawiam
Sawa

[givenchy]

Sawo,
jestem Ci b. wdzięczna za "wygrzebanie" tego wątku.
Pozdrawiam,
G.

[Gość: erymo]

hej! i ja się cieszę, ze ten watek znów się pojawił

[Gość: mamiko9]

Ze wszystkich wymienianych wcześniej nie znudził mnie tylko Gombrowicz, Hłasko
i Tyrmand,"Memorbucha" chyba nie doczytałam do końca. Jedynym pamiętnikiem ,
który nie nudzi jest "Exodus" Arkadiusza Sanna. Pozdrowionka dla wszystkich
moli ks. A może by tak na spacerek.

[Gość: Syrena]

No to podnoszę wątek do góry. Dodam jeszcze, że znakomicie czyta się ksiązkę
Pani Gunter pt. "Galopem na przełaj". Wspaniale napisany jest "Ogród pamięci"
pani Olczak (zdobywca ubiegłorocznej Nike).
Syrena

[Gość: kaalkos]

Galopem na przelaj, wiem duzo tak o ksiazce jak i o autorce a niestety
przeczytac nie mialem okazji. W atykwariatach czy ksiegarniach - wszedzie
rozlozone rece w gescie: powiescie mnie ale nie mam.

[Gość: Syrena]

Gość portalu: kaalkos napisał(a):

> Galopem na przelaj, wiem duzo tak o ksiazce jak i o autorce a niestety
> przeczytac nie mialem okazji. W atykwariatach czy ksiegarniach - wszedzie
> rozlozone rece w gescie: powiescie mnie ale nie mam.

Ale nie przejmuj się. W księgarniach jest dostępna książka "Galopem na przełaj"
i jej druga część "Z wiatrem, pod wiatr". Niestety nie znam tytułu. Książka
jest obszerna i bardzo ładnie wydana. Myślę, że jak w księgarni podasz nazwisko
autorki, to na pewno Ci ją znajdą. Na pewno stoi ona sobie na półce w EMPik-ach.
Powodzenia.
Syrena

[Gość: (nie)znajoma]

1. "My, dzieci z dworca Zoo" Christiane F. - w sumie to też rodzaj biografii,
nie?
2. "Czasami wołam w niebo" Tamara Zwierzyńska Matzke, Sven Matzke - kobieta,
która zmarła na raka. Piekne, wzruszajace, jednym tchem.
3. "Nigdy nie ustawaj w biegu" William Wharton - warto
4. "I będę żyć" Autora nie pamiętam - to, że nie pamietam autora chyba dobrze o
tej ksiazce nie swiadczy, ale czytalam wiele gorszych biografii,
autobiografii...

[Gość: neikula]

www.wl.net.pl/ksiazki.php?seria=32

[Gość: neikula]

hehe !! właśnie dorwałem te dzienniki M. Jastruna

[Gość: (nie)znajoma]

A ja jeszcze polece Absolwenta - Charlesa Webba :D. Na wpół biograficzna
ksiazeczka serii z Salamandra. Poprosru megawypass!

[flynn]

wszystkie biografie, których autorką jest Alison Weir. nie wiem tylko, czy coś
przetłumaczono na polski.