Filipinka

[Gość: magda]

Czy są tu miłościcy czasopisma "Filipinka"?
Kurczę, wychowałam się na tym, moja mama też, z bólem patrzyłam, jak
to pismo stacza się na samo dno...

[ta_ann]

*

ja też. i długo przechowywałam je, z "Na Przełaj",
ale w końcu doszłam do wniosku, że nie jestem biblioteką:-)
dobrze powiedziane: ona nas wychowała. już później nigdy
nie znalazłam pisma w 100% dla siebie. wycinki robiłam:-)
Laura Bakalarska-Manturzewska i jej dobre teksty, "jedziemy,
proszę pani, pierwsze drzewo nasze" (nauka jazdy), Anna
Mazurek, ale tu już nazwiska nie jestem pewna. Nikt nie
nazywał się Lucylda Kociołek (też pomysł na pseudonim).
Jeju...cały piękny cykl o czytaniu. jeśli ktoś mówił,
co warto, to oni. bez żadnego odgórnego prikazu, bo książka
wyszła i trzeba o niej pisać. Filip. Moje ukochane opowiadania
Kaja. Wiele z nich mam w pamięci do dzisiaj. Pięknie uczyły
bycia z drugim człowiekiem, nawet jeśli to sam początek.
I ZERO REKLAM...Dzień, w którym "F" się ukazywała był Świętem.
I nauka dobrego stylu w rubryce modowej. Czytało się ją po to,
aby być ubranym inaczej niż ulica.

- babcia Ann

[Gość: j.]

Filipinka było świetną gazetą.
Chociaż już w ostatnich miesiącach,po ''reformach'' zaczynała się coraz bardziej
upodabniać do Twista czy Bravo Girl.
Mnie Filipinka zawsze porywała dlatego,że zawierała w sobie mądrość.Bardzo
ciepły i fantastyczny kącik poezji,świetne artykuły..

Szkoda,że już zniknęła..

[wlodekbar]

Bo była mądra.
Nb. redagowana była pod jedną batutą red. Barbary Sidorczuk,
z "Kobietą i Życiem", czasopismem kulturalno-społecznym naonczas.
Obydwa tytuły, obydwie redakcje, były - jak ja to określam -
inteligenckie. Tzn. nie były owocem wypocin funkcjonariuszy
partyjnych etc., ale właśnie, to drugi kraniec mentalny,
inteligenckie.
Barbara Sidorczuk była z-cą członka KC PZPR, zarazem bardzo ciekawą
osobą, świetną organizatorką.
Komuchem żadnym nie jestem, bynajmniej.

[yanga]

Pierwszy numer F. dostałam od mojej babci, jak miałam 18 lat i odtąd
czytałam ją przez całą młodość i dorosłe życie, póki nie stoczyła
się zupełnie. Laura Bakalarska (akcja: Kołysanka dla Żabencji po
narodzinach jej dorosłej teraz córki)- teraz można jej teksty
poczytać w wirtualnym magazynie "Pinezka" (świetnym!), Anna
Mazurkiewicz (nie Mazurek) - poznałam ją osobiście, to ona napisała
książkę "Jak uszczypnie będzie znak", Joanna Młynarczyk - moja
podopieczna z praktyk robotniczych w Zaciszu pod Świebodzinem (byłam
wtedy w II miesiącu ciąży, a dziś moja córka ma 36 lat)- autorka
przepisów kulinarnych, które do dziś przechowuję w pudełku, wreszcie
moja nieodżałana koleżanka Danusia Wawiłow. Ech, łza się kręci w
oku... Dzisiejsze dziewczyny nie mają takiego dobrego, wartościowego
pisma.

[ta_ann]

...ale mają starsze siostry cioteczne, mamy, babcie,
które "F" czytały. Przekaz ustny też ważny.

[chiara76]

podejrzewam, że spora część czytelniczek tego forum się na nim "wychowała"...ja
pamiętam je jako papierowe, gazetowe, zgrzebne w formie, ale za to ta treść...No
i Filip z zielonymi oczami;)

[mika_p]

To ty młoda jesteś :) Przed Filipem z Zielonymi było dwóch - Filip z Brązowymi i
chyba z niebieskimi, przemiennie. Na czarnej stronie.

[chiara76]

mika_p napisała:

> To ty młoda jesteś :) Przed Filipem z Zielonymi było dwóch - Filip z Brązowymi
> i
> chyba z niebieskimi, przemiennie. Na czarnej stronie.
>
większego komplementu nie mogłaś mi powiedzieć;)
Pozdrawiam!

[mmk9]

Ba, ja bodaj uczyłam sie czytać na "Od Anny do Zuzanny".I na "O mowo
ludzka". Do dziś sporo pamiętam, bo to sie czytalo po kilka razy i
zupelnie niepotrzebnie w koncu wyrzucilo. Kto to pisał ?
Siesicka ? Jurgielewiczowa ? Kurczę, ze względu na prase
młodzieżową można i PRL-u pożałować. Zresztą na forum "prasa" byla
już o tym dyskusja.

[yanga]

Od Anny do Zuzanny pisała przez pewien czas Anna Mazurkiewicz, ale
nie od samego początku. I to ona była jednym z Filipów - chyba z
Zielonymi.

[ta_ann]

Trochę szkoda. Że kobieta. Myślałam, że tam jeden
facet jednak jest...

[yanga]

Nie, to akurat wiem na pewno. Tym drugim Filipem była Laura
Bakalarska.

[Gość: magda]

A skąd wiesz???

[yanga]

Z kół zbliżonych.

[Gość: magda]

A może ktoś wie jak można zdobyć stare numery "Filipinki"? Szukałam
kiedyś kilka razy na allegro, ale nawet tam nic nie było.

[yanga]

Ech, mea culpa. Trzymałam kilka roczników przez całe lata pod
łóżkiem, gdzie malowniczo obrastały kurzem. A ponieważ długo do nich
nie zaglądałam, doszłam do wniosku, że pora się rozstać. Gdyby to
człowiek miał gdzie trzymać wszystko, co może się - kiedyś,
ewentualnie - przydać... Czy mogłam wiedzieć, że wyrzucam na
makulaturę legendę? Że już nigdy nie będzie drugiego takiego pisma?
Przecież musiała być jakaś przyczyna, że chociaż dawno wyrosłam z
filipinkowego wieku, nadal ją czytywałam razem z córką, a nawet
czasem tam pisywałam. Pod względem tzw. qltowości F. można porównać
tylko ze starym "Przekrojem". Jak mówią Czesi: To se ne vrati...

[summa]

yanga napisała:

> Ech, mea culpa. Trzymałam kilka roczników przez całe lata pod
> łóżkiem, gdzie malowniczo obrastały kurzem. A ponieważ długo do nich
> nie zaglądałam, doszłam do wniosku, że pora się rozstać. Gdyby to
> człowiek miał gdzie trzymać wszystko, co może się - kiedyś,
> ewentualnie - przydać... Czy mogłam wiedzieć, że wyrzucam na
> makulaturę legendę?

oj, to to... ja też nie mogę odżałować, ze się pozbyłam takiej kolekcji :((
a roczniki starych, dobrych Filipinek wyciągałam zawsze spod łózka, kiedy byłam
chora, uwielbiałam tę lekturę!

Yango, dzięki za dobre słowo pod adresem Pinezki :) Miłośniczki Filipinki
zapraszam tam do filipinkowych przekrojowych wspomnień
www.pinezka.pl/content/view/2153/210/ i wywiadu z Laurą Bakalarską:
www.pinezka.pl/content/view/1975/210/

[agnieszka_azj]

"Filipinkę" czytałam od końca podstawówki czyli końca lat
siedemdziesiątych gdzieś do ślubu - czyli roku 1990. Potem juz
tylko sporadycznie i coraz większym żalem. Fajne, inetligentne
pismo dla myslących dziewcząt. Teraz już takich nie ma :-((( Pism
oczywiście, bo myślących dziewczyn znam sporo.

W "Filipince" miał miejce mój debiut prasowy ;-) Niezupełnie - bo
wlaściwy "debiut" był "Świerszczyku" kiedy byłam w pierwszej
klasie podstawówki ;-) W "Filipince" natomiat pierwszy raz pisałam
o książkach - był taki konkurs o ulubionych lekturach.

Pamietam też, że w 1988 roku byłam przez 2 miesiące w Londynie. Moi
rodzice przyjechali do mnie na koniec i przywieźli mi... cztery
numery "Filipinki". Przepadłam dla świata na cały wieczór ;-)

[aiczka]

A tak z ciekawości zapytam, kiedy wg Was zaczęło się "staczanie". Ze względów
metrykalnych zaczęłam czytać "Filipinkę" ok. 1994 i zastanawiam się, czy to już
nie było po jakiejś "złotej erze".
Dla mnie upadek nastąpił w chwili gdy zamieniła się w "Twój styl" dla nastolatek
i pojawił się kącik typu "metamorfoza". To był nagły skok - "z numeru na numer".
Po drugim czy trzecim przestałam kupować.

[ta_ann]

hm, właśnie wtedy. o ile dobrze kojarzę, wcześniej
nie było fotografii na okładce. raczej jakieś rysunkowe
portrety. yango, popraw, jeśli coś nie tak.

p.s. mama odkładała mi "F" razem z "Na przełaj",
gdy byłam na feriach/koloniach. Ale później miałam
radość, gdy wracałam:-)

[Gość: Aga]

Czytałam "Filipinkę" ładnych parę lat w podstawówce. I pamiętam, że
od mojego pójścia do liceum, pismo zaczęło się zmieniać, upodabniać
do "Bravo Girl". To było we wrześniu 1998 roku.

[yanga]

He, a dziś w GW tekst Anny Okulicz-Mazurkiewicz. Jak zwykle bardzo
ciekawy.

[summa]

a autorka pracy licencjackiej o Filipince założyła takie forum na GoldenLine:
www.goldenline.pl/forum/filipinka

[formaprzetrwalnikowa]

och, to było tak dawno, ze juz zapomniałam.
dzien , w którym wychodziła F był swiętem (czy to był wtorek?).
czytałam pilnie od bodajze 3 czy 4 klasy podstawówki, wiernie do
konca LO (1991). chyba jeszcze na początku studiów kupowałam F, ale
juz sie wtedy zaczęła staczac w strone Bravo Girl i innych
komercyjno-obrazkowych pisemek.
Zaczynałam od Filipa. a potem czytałam od deski do deski. do dzis
mam ksiązeczkę o makijazu i kalendarze F.
pamietam tez, ze wygrałam płytę z autografem Marka N - jednego z
moich radiowych idoli, za recenzję płyty michaela wybielonego

[meduza7]

Filipinka, Świat młodych, Płomyk...
Łza się w oku kręci!

[regndronning]

Ja też wychowałam się na Filipince :O) i też mi strasznie żal, że
jej nie ma.. czytałam w latach 89-95/96... zdecydowanie od 94 roku
zaczął się spadek... kiedy stała się miesięcznikiem, na okładce
pojawiły sie cover girls... później sporadycznie obserwowałam
numery, kiedy Twój styl się nia zaopiekował :(... ostatnie chyba 2-3
lata to już była straszna żenada...
Szkoda, że nie ma takich czasopism dla nastolatek.. może Cogito
jeszcze jakoś trzyma poziom, ale ono ma inny profil...
z kobiecych to już chyba tylko Zwierciadło, choć i ono ma pewne
skrzywienia

[meduza7]

Laura Manturzewska ma swój blog tutaj:
towarymieszane.blog.pl/

[irmeline]

Dziękuję za ten wątek; z wielkim sentymentem wspominam "Filipinkę"! Czytałam ją
zachłannie przez całe liceum, należałam do Klubu F., nawiązałam wspaniałe
korespondencyjne przyjaźnie dzięki stronie TWA i do dziś od czasu do czasu robię
sałatki według przepisów z książeczki "Demon jednego danka" ;-)
Tylko co będzie czytać moja córka, gdy trochę urośnie? Bo nie widzę na
horyzoncie żadnego mądrego pisma dla dorastających dziewcząt :(

[Gość: jo-asiunka]

ja też czytałam filipinke z wielką miłością:)
A lista 50 ulubionych książek czytelniczek stała się moją inspiracją.
Pamiętam też zjazd Filipinek na warszawskim Bemowie i szycie wielkiego patchworku.
Dla mnie "stoczyła" się, jak kupiła ją zachodni koncern wydawniczy i przerobił
na swoje kopyto.

[Gość: e.]

Trudno wniesc do tego watku cos nowego. Napisze tylko, ze i
ja "wychowalam sie" na "Filipince" i bylo mi szkoda, kiedy zaczela
sie zmieniac...

e

[corneliss]

jej! gazeta mojej mlodosci od mw. 6 klasy podstawowki do konca liceum, ( 87-1995) nawet pierwszy drok studiow, a potem... lezalam w szpitalu i kupilam w szpitalnym kiosku, wywalilam po przejrzeniu, bo juz nic do czytania nie bylo :(

gazete podsunela mi wtedy mama, potem znalazlam na strychu dziadkow (kolekcja mojej ciotki) zamierzchle numery z czasow gdy mnie jeszcze na swiecie nie bylo :) to bylo dopiero swieto :) rowniez zaluje ze wyrzucilam doslownie kolekcjonerskie gory; no i znajomych korespondencyjnych z TWA tez mialam, kiedys to sie listy pisalo ech..., i caly zeszyt wyklejony przepisami kulinarnym gdzies mi zalega w domu rodzicow, i pudelko z co lepszymi Filipami i z wierszami; moze ktos to wszystko kiedys znajdzie...

[chiara76]

corneliss napisała:

> jej! gazeta mojej mlodosci od mw. 6 klasy podstawowki do konca liceum, ( 87-199
> 5) nawet pierwszy drok studiow, a potem... lezalam w szpitalu i kupilam w szpit
> alnym kiosku, wywalilam po przejrzeniu, bo juz nic do czytania nie bylo :(
>
> gazete podsunela mi wtedy mama, potem znalazlam na strychu dziadkow (kolekcja m
> ojej ciotki) zamierzchle numery z czasow gdy mnie jeszcze na swiecie nie bylo :
> ) to bylo dopiero swieto :) rowniez zaluje ze wyrzucilam doslownie kolekcjoners
> kie gory; no i znajomych korespondencyjnych z TWA tez mialam, kiedys to sie lis
> ty pisalo ech..., i caly zeszyt wyklejony przepisami kulinarnym gdzies mi zaleg
> a w domu rodzicow, i pudelko z co lepszymi Filipami i z wierszami; moze ktos to
> wszystko kiedys znajdzie...

ja pierwszą japońską penpal miałam właśnie dzięki "Filipince":) był taki kącik,
w którym były nazwiska osób, które chcą korespondować z POlakami...

[maladanka]

Bardzo mi żal,że nie ma teraz takiego pisma.
Pozwoliłam sobie link do filipinkowego wątku podać na forum
"pięćdziesięciolatki to my..." już czuję ile koleżanek się
rozrzewni :)