filozoficzne litery

[Gość: bu]

hi all
Mam mala prosbe .. dla zaprawionych czytelnikow
Porsze o polecnie ciekawych inspirujacych : ) ksiazek filozficznych..
glownie poruszajacych na przemian ze soba problemy zycia smierci , sensu bytu
itp. Dziekuje z gory
pozdrowienia 4all

[Gość: gava]

Oj, mnostwo jest takich ksiazek :)
Moze zacznij od Kierkegaarda, "Bojazn i drzenie" albo "Choroba na smierc".
Pzdr.

[ydorius]

Tylko uważaj, bo jak zaczniesz od Kierkegaarda to możesz na nim skończyć :-P
Zwłaszcza, jeśli się weźmiesz za bardzo optymstyczne i radosne "pojęcie lęku".

Polecam ze swojej strony Maxa Schelera, który bardzo elegancko wprowadził do
psychologii społecznej nietzscheańskie pojęcie resentymentu (przy tym miło
poczytać, jak się trudzi nad tym, by z resentymentu wyciągnąć chrześcijaństwo).
Jego "istota sympatii" nie została przeze mnie pokonana, ale to tylko kwestia
lat ;-)

Ponadto z filozofów filozofów polecam dwa konkurujące ze sobą obozy:
fenomenologów (Husserl najpierw, Heidegger - jak starczy imaginacji),
próbujących wyjaśnić świat holistycznie oraz "impresjonistów" nie silących się
na całościowe wyjaśnienie świata - i mam tu na myśli przede wszystkim Wielkiego
Outsidera, czyli Ludwiga Wittgensteina, którego traktat logiczno-filozoficzny
rzuca czytelnika na kolana, na których to ów czytelnik zazwyczaj już pozostaje.

Z lżejszych i bardziej niebezpiecznych fiolozofów kuchnia poleca Ericha Fromma,
którego książki mają tę niezaprzeczalną zaletę, iż autor był precyzyjny i
precyzji tej nie ubierał w trudne słowa. Lektura "Mieć czy być" lub "Anatomii
ludzkiej destrukcyjności" powinny pozostawić niezatarty ślad w duszy. Oprócz
tego równie przyjemny w lekturze Karl Popper, którego "mit schematu
pojęciowego", jest, moim zdaniem, z gruntu fałszywy, ale za to jak napisany!
:-)))

Niebezpieczeństwo polega na tym, iż lektury te dają jasne i przejrzyste
wyobrażenie oi tym, jak świat wygląda, co nie zawsze przystaje do
rzeczywistości.

Bardzo ciekawie czyta się Russella (to z filozofujących matematyków), ale
głównie jego eseje, które z matematyką mają niewiele wspólnego, oraz "ABC
teorii względności", z tego względu iż pisane dla kasy (więc czytelne i
proste). Nieczytelne i nieproste są natomiast wywody Rogera Penrose'a, który
stara się uprawiać filozofię matematyczną, a - w najlepszym razie - wychodzi mu
matematyka okraszona odrobiną filozofii (mowa o książce, której nigdy nie
zmęczyłem - to adekwatne sformułowanie - do końca, czyli "Nowym umyśle
cesarza"). Nie odradzam Penrose'a - zalecam jednak skupienie się na jego
wywodach dotyczących SI i ogólnej fraktalografii...

Tyle mi przychodzi do głowy na rzie...

m,
.y.

----------------------------------
What is home without Plumtree's Potted Meat?
Incomplete.

[irre]

może zacznij od J.Gaardera, np. "Maja", naprawdę inspirujące!!!

[Gość: staruch]

"Tako rzecze Zaratustra" Nietzschego.

[Gość: ria]

Zacznij od Marka Aureliusza

[Gość: monika_kot]

Powieść Raz na zawsze Grahama Swifta...

[magdusia8]

"W poszukiwaniu straconego czasu" M.Prousta