"Zakochany Duch" Jonathan Carroll

[ofelia1982]

Czytaliscie juz? Jakie odczucia?

[hartman]

Nie zamierzam.
Zdarzyło mi się poznać tego pana osobiście.
Dupek w skali galaktycznej.
Trzeba było widzieć, jak się ślini do młodych polskich fanek.
Polskich, bo tylko w naszym kraju Carroll w ogóle coś znaczy (syndrom Whartona).
Wiem, że osobowość autora nie powinna wpływać na recepcję dzieł, a TS Eliot był
naziolem, ale...

[Gość: Mona]

No i co z tego,że się ślini. W Japonii jest jeszcze popularny z tego co wiem. A
nie wiem czy Ty wiesz, że sam Lem go zarekomendował.

[rozmowy-z-monitorem]

Ja po przeczytaniu Oka dnia go polubiłam. Jego twórczości nie - jego
przemyślenia tak.

[Gość: Druss]

Tak, zdecydowanie masz rację. Osobowość autora nie powinna wpływać
na recepcję dzieł. Rozmawiamy o tworzywie, a nie o twórcy - to
kardynalna reguła. Nigdy nie zaobserwowałem ślinienia się
wzmiankowanego pana do polskich fanek, ale może dlatego, że nie
należę do grupy fanek???
A Zakochany duch - tu będzie zdanie odrębne chyba - jest jedną z
najlepszych książek Carrolla od jakiegoś czasu. Że niby porusza
zgrany temat mrocznych i jasnych stron duszy człowieka???
Oczywiście, że porusza, ale wazne jest, jak to czyni - a
personifikacje pod postacią osób z przeszosci naprawdę są ciekawym
pomysłem... Że niby jest chaotyczna ponad miarę? Taki zamysł autora,
jego wilcze prawo, a naprawdę warto poczytać taki Welin lub Atrament
Hala Duncana - tam dopiero mamy chaos w czystej postaci (a powieści
są znakomite).
Uklony,
Druss

[Gość: Alex]

Nie polecam...szkoda czasu....wlasnie skonczylam czytac i jestem
bardzo rozczarowana. Pamietam, jak pare lat temu czytalam jego
ksiazki i kazda byla dobra...niestety "Zakochany duch" pozbawiona
jest jakiegokolwiek sensu i magii. Hmmmm moze to ja wyroslam i
wyostrzyl mi sie gus czytelniczy?

[joasia33]

Też nie polecam. "Kraina Chichów" czy "Kości księżyca" były super. Tę męczyłam i
męczyłam, po czym z ulgą dotarłam do ostatniej strony.
Zdecydowanie nie polecam!

[Gość: Justyna]

Nie polecam. Albo dorosłam i wyrosłam z Carrolla, albo jego książki
są bez sensu. Zresztą uważam, że to autor pokroju tych, co to
wystarczy przeczytać jedną książkę, bo potem to wszystko to samo.
"zakochany duch" jest beznadziejny. Akcja nie trzyma się kupy, nie
wiadomo o co chodzi i jest niemożliwie nielogiczna. Afuj. :)

[dziki-imbir]

Nie polecam. Przeslanie jest banalne, malo odkrywcze - ze w czlowieku sa jego
dobre i zle czesci i kazda zasluguje na uznanie. Nic nowego i nic odkrywczego,
niestety.
Rozczarowalam sie, bo bardzo lubie Carrolla i do tej pory jego ksiazki kupowalam
w ciemno. No nic, kazdemu sie moze zdarzyc taki niewypal. Moze w nastepnej sie
poprawi.

[eleona]

I ja nie polecam, zresztą jeśli chodzi o tego pana, wystarczy
przeczytać "Krainę chichów", "Kości księżyca" i "Śpiąc w
płomieniu".Później każdy średnio uzdolniony może napisać ciąg dalszy
tychże i to na sto procent będzie to ciekawsze:)I bardziej świeże.

[Gość: Aga]

A ja mogę polecić:) Czytając te komentarze bałam się trochę lektury jak również
tego, że trochę wyrosłam z Carolla. Jednak książka bardzo mi sie podobała i nie
uważam aby była ona nie logiczna, jak ktoś tu napisał.

[Gość: nata136]

Zdecydowanie odradzam. Chociaż kilka przeczytałam, a za "Krainą Chichów"
przepadam...

[Gość: monika_kot]

A ja napisze - pewnie brzmiące wręcz bluźnierczo w zestawieniu z
przedmowcami - słowa - "Zakochany duch" zrobił na mnie wrażenie i
uważam że po słabszych "Jabłkach" czy "Zupie" tutaj wyraźnie jego
forma zwyżkowała. Wiem, że nic już mnie tak nie poruszy jak czytana
dawno temu "Kraina Chichów", potem były wszystkie powieści i
opowiadania Carrolla, ale przy "Zakochanym duchu" czułam że wnosi
jakiś powiew świeżości i momentami zaskakuje humorem. Zawsze dziwią
mnie opinie, w których zarzuca się pisarzowi że w kolejnych
książkach jest przewidywalny, kontynuuje wcześniej podjęte wątki,
powiela raz wypracowane schematy. Hm... Właściwie każdy pisarz ma
swój styl, swoje tematy, które go nurtują, swoje wizje i światy w
których się obraca. To dzięki pewnej powtarzalności sięgamy po raz
kolejny po danego pisarza, chcąc na nowo wtargnąć w już raz
eksplorowany świat, który kiedyś nas poruszył. Oczywiście są i tacy
wybitni, którzy w każdej kolejnej powieśći zaskakują,tylko czy tego
naprawdę chcemy? Ja - powiem szczerze - że kiedy kupuje Carrolla to
chce jego świata i jego stylu, kiedy sięgam po innego pisarza w
pewien sposób oczekuje powtórzenia charakterystycznych cech jego
pisarstwa, rozwinięcia pewnych wątków itp. Z Carrolla jak z każdej
innej fascynacji literackiej można wyrosnąć, ale można również wraz
z nim dojrzewać, ewoluować. Blog "Oko dnia" dopowiada jak niezwykłym
jest człowiekiem prywatnie. Nigdy nie widziałam aby robił coś pod
publiczkę czy w specjalny sposób "wdzięczył się" do kobiet. To
człowiek, ktory będzie pisał choćby odbiorcą miał być ten jedyny
idealny Czytelnik. Jest inteligentnym facetem, który swoimi
przemyśleniami może kobiety zaintrygować a nawet zauroczyć, a co
najważniejsze umie je słuchać i z nimi rozmawiać.Rzeczywiście jego
osobowość i twórczość to sprawy, których nie powinno się oceniać tym
samym kryterium. Reasumując - moja opinia po lekturze "Zakochanego
ducha" jest zdecydowanie na TAK. Ale jak każda książka -może, lecz
nie musi się podobać. Pozdrawiam!

[Gość: Żarna]

Mam w koszyku w Merlinie gotowe do kupienia - podlączam sie pod pytanie, fajne?
Jak 'Kraina chichów"?

[Gość: monika_kot]

Witaj Żarna, na pewno inna niż "Kraina". Ja miałam tylko takie
skojarzenia , że podczas lektury "Ducha" poczułam znowu siłę
pisarstwa Carrolla , że powróciły echa dawnej fascynacji "Krainą",
zatopieniem się w nowym literackim świecie.... I jak dla mnie ta
powieść odstaje poziomem od ostatnich-jest po prostu lepsza. Jeśli
lubisz tego pisarza, znasz inne książki powinna ci się podobać ale
nie mogę tego ręczyć:)Pozdrawiam!