Lubie wracać...

[Gość: mo]

do książek czytanych w okresie dorastania. Przeczytałam teraz "Złote korony
księcia Dardanów" Paukszty i ze zdumieniem zauwazyłam,ze opisuje rzezcy, na
ktore wczesniej nie zwróciłam uwagi a teraz leża w zakresie moich
zainteresowań. Rzadko robie sobie takie powtórki z przeszlości, bo uważam, ze
jest tyle róznych ciekawych ksiażek do czytania,ze szkoda zcasu...ale czasmi
to robie. Lubicie powroty? Odkryliscie coś nowego czytając po raz kolejny
ksiażke z dzieciństwa?
Pozdrawiam:)))

[Gość: Mad Max]

Moja mama przepisywała rękopisy p.Paukszcie na maszynie do pisania.
Normalnej jeszcze nie elektrycznej. Czasami coś od siebie dodała (częściej
skróciła) bo to było strasznie nudne i ciągnęły się jak flaki z olejem. A brat
dostał jego książkę z dedykacją bo p.Paukszta potrzebował aby mama
błyskawicznie przepisała rękopis.
Żadnej książki p.Paukszty nie przeczytałem do końca. Za nudne!!!!!

[Gość: dortu]

Mad Max, wypowiedziałeś się cokolwiek nie na temat. Przecież inicjatorka wątku
nie pytała "czy czytacie Pauksztę"!

[Gość: dortu]

Bardzo często mi się zdarza powrót do książek już czytanych.
Niektóre "powtarzam" sobie regularnie co kilka lat i za każdym niemal razem
odkrywam co innego : pierwszy raz zajmuje mnie samo rozwiązanie fabuły,
następnym zwracam uwagę na język i stylistykę, innym na sposób, w jaki
przedstawiona jest psychika bohaterów, jeszcze innym na realia obyczajowe
epoki, itd. Tą metodą nawet nieśmiertelną "Trylogię" Sienkiewicza czytałam,
jakby to bylo kilka różnych powieści.

[Gość: Kawka]

Ja też bardzo chętnie wracam do książek już przeczytanych,a do niektórych-
wielokrotnie( i przede wszystkim takie książki staram się mieć w swoich
zbiorach).
Z radością i zapałem sięgam też często po literaturę dziecięcą i
młodzieżową.Zdarza się,że te książki czytane po latach z lekka "trącą
myszką",nie ma już tego przeżywania emocji, utożsamiania się z bohaterem lub
bohaterką. Jednak zawsze jest jeszcze jakieś wzruszenie i pewien
sentyment,jak do zasuszonego kwiatka sprzed lat czy kamyczka w kształcie serca.
Są też pozycje,które nigdy mi się nie znudzą ,które zawsze mnie potrafią
autentycznie zachwycić czy rozbawić (choć-podobnie jak u Dortu-za każdym razem
razem nieco inaczej).Oto kilka przykładów :Hans Christian
Andersen "Baśnie"(wszystkie!!! ,choć mam kilka szczególnie ulubionych) ,Astrid
Lindgren "Dzieci z Bullerbyn","Karlsson z Dachu","Madika z Czerwcowego
Wzgórza","Madika i berbeć z Czerwcowego Wzgórza"(te dwie ostatnie to dla mnie
hit ostatnich lat),"Rasmus,rycerz Białej Róży",Vivien Colette'Remi i duch",Lucy
Maud Montgomery-prawie wszystkie pozycje,ale najbardziej "Ania z Avonlea",Sue
Townsed"Sekretny dziennik Adriana Mole'a ,lat 13 i 3/4" i "Bolesne dojrzewanie
Adriana Mole'a",Tarkington"Siedemnastolatek',Eric Linklater"Wiatr z księżyca'"
(!!!) ,wszystkie o doktorze Dolittle (aż do ostatniej części "Powrót doktora
Dolittle",wszystkie części o Mary Poppins,wszystkie trzy opowieści Edith Nesbit
o przygodach czwórki rodzeństwa i Piaskoludka ,Mary Elwyn Patchett "Ajaks
waleczny","Tam nieposkromiony","Skarby Rafy Koralowej"i"Ostatni wojownik",Irena
Jurgielewiczowa"O chłopcu,który szukał domu" i "O czterech warszawskich
pstroczkach',Gianni Rodari"Podróż Błękitnej Strzały",Oskar Wilde"Szczęśliwy
książę i inne opowiadania"...Uff,to te najwazniejsze.Polecam wszystkim! Powroty
bywaja zaskakujaco miłe! Pozdrawiam.