Charlie

[monikad_85]

Wiem, że już tyle razy psioczyłam na tę postać.
Ale kiedy wracałam tramwajem do pracy, coś mnie tknęło.

Dobrze, że Volturi nie napatoczyli się na Charliego, w końcu i on
byłby dla nich niezłym kąskiem. Biorąc pod uwagę słuszne
spostrzeżenie Edwarda o podobieństwach Belli i Charliego ...



SPOILER


...cóż może jego moc nie bylaby aż tak imponująca, ale zapewno nie
dużo gorsza niż córci:)

[martishia7]

O dobrze, że zaczęłaś, bo Charlie ma u mnie podpadziochę i chętnie sobie ulżę.
To, że nie rozmawia z dzieckiem- nie mam żalu. Ona tego ani nie chce ani nie
potrzebuje, anie tak naprawdę zwierzyć mu się nie może.
Największe 'ale' mam do niego o faworyzowanie Jake'a. A nawet nie o to, bo ja
się zgadzam, że z jego perspektywy Jake był dla Belli daleko lepszy niż Edward,
biorąc pod uwagę bolesne przeżycia z New moon i tak dalej. Ale nie wybaczę mu
tego, jak zareagował jak Bella złamała sobie rękę na Jake'u. Potem się co prawda
zreflektował, że jak ktoś ja całuje wbrew woli, to powinna umieć mu przyłożyć,
ale to było za późno. To nie była moim zdaniem słuszna reakcja ojca. Wolałabym
żeby moja siedemnastoletnia córka spała z chłopakiem którego kocha, z własnej
woli, niż żeby całował ją ktoś na siłę. Kropka.

MS SPOILER

Co do talentu zaś, to dla mnie to jest trochę dziwne, chyba na to Meyer wpadła
później. Po pierwsze dziwne, że Edward nigdy o tym Belli nie powiedział, że nie
słyszy Charlie'go dokładnie. A po drugie jednak z wszystkich scen z Charliem
miało się wrażenie, że Edward dokładnie wie, co Charlie myśli. Także ten motyw
jest dla mnie naciągany nieco.

[monikad_85]

Ale może chodziło o to, że Edward zazwyczaj słyszał Charliego w
odniesieniu do Belli. Wydaje mi się, że to jest ta różnica, bo przy
obcych Charlie się zamyka, izoluje. Bella ma to po nim. Być może
Charlie czuje się na tyle swobodnie przy Edwardzie, że nie ma
problemu z "uzewnętrznianiem" swoich myśli - ale tylko w odniesieniu
do córki.

Co do Jake'a. Rozumiem do czego pijesz, ale mnie to osobiście
(jestem stronnicza jak Charlie, przyznaję) ubawiło. Wiem, ze na
dłuższą metę to nie było po ojcowsku, ale on szczerze Edwarda nie
znosił, Jacob i Charlie w tym względzie trzymali sztamę, wydaje mi
się, że Jacob podpadł Charliemu dopiero gdzieś pod koniec 3 tomu,
kiedy "usłyszał taką wiązankę przekleństw ...gdzie ten chłopak się
tego nauczył" :D
A z drugiej strony porównywanie pocałunku do sypiania ze
sobą ...hmmm. To zabrzmiało jakby Jacob ją conajmniej zgwałcił w tym
lesie, a przecież nie zrobił niczego za czym Bella w ostateczności
by nie tęskniła.

Czysto subiektywnie stwierdzam: sceny Jacob - Bella, są dla mnie
bardziej gorące niż noc poślubna i cała reszta Edwardowych.
Ehhhh Jacob :D

[flawiana]

Uważam, że postać Charliego jest bądź co bądź ciekawa. Meyer cudownie ukazała przez jego osobę typowego małomiasteczkowego mruka. Naprawdę jej się ten zabieg udał. :-D