John Fante

[Gość: Magda Z.]

Wpisałam w wyszukiwarkę nazwisko pisarza Johna Fante i ze
zdziwieniem odkryłam, że na tym forum był tylko jeden post z
wymienieniem jego nazwiska w 2005.
Naprawdę nikt nie czytał?
Ja właśnie pochłonęłam "Byle do wiosny" i "Pełnię życia". Moim
zdaniem świetne.

[Gość: ania 33]

ja również jestem zachwycona książką Byle do wiosny,wprowadzała mnie w
dziwny,trudny do wytłumaczenia nastrój.

[cynamoon6]

Czytałam swojego czasu jego powieśc -Pył (Ask the dust). Bohater wprost
przeokrutnie mnie irytował ale cos w tym było takiego, że nie mogłam przestać
czytać. Mimo że to było dośc dawno, bardzo dobrze pamiętam tę książkę, jej
klimat i te wszystkie uczucia jakie we mnie wzudzała.

[Gość: bandini]

i tu wątek Fante sie urywa.

[Gość: bartosz.sz]

dowiedzialem sie o tym pisarzu od Charlesa Bukowskiego (nie
osobiscie niestety) i zaopatrzylem sie we wszystkie 4 pozycje
dostepne na polskim rynku. Buk byl wielkim admiratorem Fantego,
ktorego powiesc "Pyl" odnalazl przypadkiem w bibliotece w LA, kiedy
byl mlodym, dzikim wyrzutkiem spolecznym heh...
Niezla literatura, choc bez jakichs szczegolnych rewelacji.. "Pelnie
zycia" polecam rodzinom spodziewajacym sie potomka, mozna sie
usmiac. "Pyl" spodoba sie zbuntowanej mlodziezy.. Pozostale tez od
biedy mozna... Ja czytalem to wszystko glownie "dla" Bukowskiego,
ktorego uwielbiam :)

[ew_81290]

"Pełnia życia" - właśnie zaczynam czytać, mam nadzieję, że nie będę żałowała i nie stracę czasu ;)

[ew_81290]

skończyłam właśnie :)
i powiem, że "Pełnia życia" nie jest dla mnie wielką rewelacją, choć dobrze się czyta, szybko i faktycznie nie można się czasami oderwać. za jakiś czas sięgnę po "Pył".

[brytyjka]

Jestem podobnie zaskoczona. Znalazłam "Pełnię życia" w koszu z tanią książką, przeczytałam w jeden wieczór i jestem zachwycona! Pytam wokół, szukam, ale nikt nie słyszał, nikt nie czytał. Na forum podobnie. Czuję, że podczas grzebania w piasku trafił mi się kawałek złota, co - okazuje się - bardzo przypomina słowa Bukowskiego o samym Fante.

Lekkość, emocjonalność, nuta autoironii, język, styl - dawno mnie tak nie urzekł żaden autor.
Może ktoś z Was też go odkrył niedawno (bądź dawno ;))?