Fabularnie o pisarzach

[rozmowy-z-monitorem]

Nie chodzi mi o biografie tylko właśnie o fabularne opowieści o
pisarzach/twórcach.

Basquiat
Całkowite zaćmienie
Lalka Kafki
Marzyciel

To przykłady jeno ;) Ale pytanie jest inne - czemu życie twórców aż tak
inspiruje (?) kolejnych że powstają fabularyzowane opowieści na ich temat.
Biografie rozumiem ale czemu beletrystyka?
Ma ktoś ochotę pofantazjować na ten temat ze mną? ;)

[cynamoon6]

Mnie sie jeszcze przypomniala Frida- Barbary Mujicy

A czemu powstaja? Moze z fascynacji i proby wyobrazenia sobie ich zycia, jakby
byli sasiadami ;) No wiesz, ludzmi z krwi i kosci, mimo jakiegos tam geniuszu?

Niektore takie ksiazki sa bardzo udane.

[Gość: korona]

Nie wiem, może jeszcze nie trafiłam na taką, która specjalnie by mną
wstrząsnęła. Dla mnie takie biografie są dość nużące.

[Gość: zabka]

Ale to chyba nie chodziło o biografie. Tylko o fikcję literacką na podstawie
biografi :)

[Gość: -kaśka-]

Fikcje literackie są fajne, bo pokazują co mogłobyś. Dają możliwość
autorom pofantazjowania. A ludzie lubią sławnym ludziom przypisywać
różne cechy i tak powstaje książka.

[Gość: kolorowe-kredki]

hm. ja chyba nie czytałem jeszcze tego typu książki. trzeba spróbować i się
przekonać :)

[rozmowy-z-monitorem]

Nie żartuj Takich jest przecież mnóstwo :)

[Gość: kolorowe-kredki]

to nie wiem, albo mam taką sklerozę i nie mogę sobie w tej chwili przypomnieć, albo serio nie czytałam ;)

[rozmowy-z-monitorem]

o tych nieprawdziwych też nie czytałaś? ;)

[Gość: fabian]

a może jest tak, że autorzy liczą zwyczajnie na łatwą kasę?

[rozmowy-z-monitorem]

a napisanie o kimś znanym od razu daje kasę? nie sądzę :)

[Gość: kolorowe-kredki]

Nie, ale na pewno przyciąga czytelnika, nie?

[Gość: enter]

Mądrego czytelnika, to niekoniecznie przyciąga znane nazwisko.

[whitexyz]

mądrego nie, ale faktem jest, że jeśli w księgarni na półce rzuci Ci się w oczy
znane nazwisko to jest szansa, że zatrzymasz dłużej wzrok na tej książce, a może
nawet ją przejrzysz.

[Gość: kolorowe-kredki]

dokładnie tak. a może nawet kupisz, głównie ze względu na znane nazwisko

[rozmowy-z-monitorem]

Do książki przekonuje Was po prostu znane nazwisko?

[Gość: magda]

Inspiruje. Sama ładnie odpowiedziałaś. Postaci Twórców są inspirujące. Troszkę
też zgodnie z zasadą "po plecykach swych idoli"... No a czym byłby Twórca bez
inspiracji, która też bywa dźwignią (np.handlu)? Miły temat. Można by dłuugo...
Pozdrawiam

[whitexyz]

Czasem zdarza się tak, że biografie twórców są ciekawsze od ich, mniej lub
bardziej radosnej, twórczości. Tak oczywiście nie jest w przypadku tytułów,
które wymieniłaś, bo każdy z tych twórców (Kafka, Barrie, Rimbaud, itd.),
których życiorysy były pretekstem do stworzenie czegoś zupełnie nowego - książki
jak w przypadku Kafki lub filmu jak w przypadku Barrie i Rimbaud - jest postacią
niezwykle inspirującą. Zastanawia mnie co innego - a mianowicie: na ile twórca
"korzystając" z czyjegoś życiorysu powinien być wierny faktom? Co o tym sądzicie?

[Gość: magda]

Absolutnie uważam, że skoro już korzysta z tego inspirującego życiorysu,
powinien zachować maximum wierności faktom. Można, oczywiście, fantazjować w
kwestii wyobraźni "muzy", ale "fact is fact". Schneider zrobił to optymalnie w
"Lalce Kafki"

[rozmowy-z-monitorem]

Jeśli chce użyć na okładce książki zwrotu: "inspirowane biografią Pana X"
powinien trzymać się faktów. I jeśli owy Pan X był wysokim postawnym brunetem
nie powinien robić z niego drobnej kruchej blondynki.
Ale jeśli to ma być fantazja na podstawie jakiegoś wydarzenia lub gdybanie co by
było gdyby Pan X był Panią - to faktów trzymać się nie musi :)

[Gość: magda]

Jak nie musi? Jeśli posługuje się nazwiskiem znanej osoby, p o w i n i e n , a
nawet m u s i . Takie jest moje zdanie.

[rozmowy-z-monitorem]

Niby dlaczego musi?
Przypuścimy że "rozmowy z monitorem" chcą napisać książkę o kasynach. Inspiracją
są wizyty Chmielewskiej w jaskini hazardu. I tylko tego faktu się rozmowy
trzymają. Całą resztę mogą sobie zmyślać do woli.
Więc biorę ten fakt i opisuję zdarzenie które miejsca wcale być nie musiało. Ale
wiadomym jest że Pani Chmielewska w kasynach bywa często więc mógł mieć. I owy
fakt jest inspiracją a cała reszta fikcją.

[Gość: kolorowe-kredki]

No ale, nawet jeśli jest to fikcja, ale wykorzystuje znane nazwisko, to nie
powinien, jak napisałeś, robić z bruneta blondynki. takie jest moje zdanie.

[rozmowy-z-monitorem]

Dlaczego nie?

[Gość: kolorowe-kredki]

Bo np. jakby powstało coś o Tobie, chciałbyś, żeby zupełnie zmienili Twój
wizerunek zostawiając nazwisko? To po co w takim razie to nazwisko? żeby
przyciągnąć czytelnika.

[rozmowy-z-monitorem]

Dokładnie po to :) Zaznaczając że nie piszemy książki biograficznej :)

[Gość: linka]

O Henrym Jamesie pisali: Colm Toibin w "Mistrzu" i David Lodge w "Autor, autor"
- ta pierwsza zdecydowanie lepsza

[rozmowy-z-monitorem]

To jeszcze dorzucę:
książki Barbary Wachowicz:
"Ciebie jedną kocham"-książka o Żeromskim
"Marie jego życia"- poświęcona Sienkiewiczowi
Siedlecka "Jaśniepanicz" o Witoldzie Gombrowiczu
Kenyon Frank Wilson "Cień i światło: Życie lorda Byrona"

[Gość: Anouk]

ta ostatnia książka, to przecież biografia, a nie książka fabularna

[rozmowy-z-monitorem]

Fabularyzowana :)

[alinka_li]

"Mroczna połowa" S. Kinga;)

[rozmowy-z-monitorem]

O jakim znanym to jest?:)

[Gość: ala]

'Papuga Flauberta' Juliana Barnesa