ta trzecia- polityka

[annubis74]

w ostatniej polityce jest świetny artykuł o tym jak sie zostaje ta trzecia,
czytaliście, co o tym myslicie?

[woman-in-love]

czytałam, polecam. Barbara Pietkiewicz pisze w sposób wywazony, przedstawiając
sprawę z różnych stron. Warto przeczytac uwaznie. Rzadka perełka.

[beady_belle]

Czytałam. Moim zdaniem artykuł jest dość powierzchowny. Pewnie ze względu na
ograniczenia formy, którą uprawia autorka.
Z całą pewnością sięgnę po cytowanych przez B. Pietkiewicz autorów.
Zaskoczyły mnie statystyki podawane za amerykańską badaczkę tego zjawiskja
społecznego. Wynika z nich, że relatywnie niewielki odsetek małżeństw jako powód
rozwodu podaje zdradę małżeńską.
To daje do myślenia. Wygląda na to, że jednak małżonkowie w obliczu zdrady
potrafią 'przekalkulować' straty i zyski związane z takim radykalnym
rozwiązaniem a wierność jest tylko JEDNĄ Z wielu pożądanych zalet, jakie cenimy
u partnera, której brak można z powodzeniem kompensować przez inne cechy, jak
np. troskliwość, zalotność, zagrobliwość, urok osobisty, inteligencja, czy
ponętność.

[petar2]

Wg polskich statystyk zdrada na 4 miejscu powodów rozwodu i z tego co pamiętam,
jednocyfrowym procentem.

Ostatnio aspekt moralny zdrady intensywnie wałkowany na forum. Spora część
forumowiczów uważa to jako najgorszą rzecz w małżeństwie, wiarołomnych
odsądzając od czci, wiary, honoru, odwagi itd.
Zapominają przy tym, że w przysiędze oprócz wierności są słowa o miłości i "nie
opuszczę Cię aż do śmierci".
O ile więc zdrada, czyli niedotrzymanie częsci przysięgi dotyczącej wierności,
jest czymś najgorszym to stwierdzenie małżonka, który się zakochał "nie kocham
Cię, nie męczmy się, proszę o rozwód" jest nie tylko w porządku ale nawet
uznawane jako czyn odważny i godny.

[beady_belle]

petar2 napisał:

> O ile więc zdrada, czyli niedotrzymanie częsci przysięgi dotyczącej wierności,
> jest czymś najgorszym to stwierdzenie małżonka, który się zakochał "nie kocham
> Cię, nie męczmy się, proszę o rozwód" jest nie tylko w porządku ale nawet
> uznawane jako czyn odważny i godny.

Jest tak prawdopodobnie dlatego, że w powszechnym mniemaniu króluje przekonanie,
że o ile dotrzymanie przysięgi o wierności jest w 100% od nas zależne, o tyle
dotrzymanie przysięgi o dozgonnej miłości - już nie.
Mamy tenencję do stwierdzeń, że miłość chodzi, kędy chce i jest zupełnie
niezależna od naszej woli.
Tak więc pani, która zdradziła znajduje swoje walizki na progu mieszkania, ale
pan, który decyduje się odważnie na zakończenie związku z powodu "wygaśnięcia"
uczucia, odważa się na czyn heroiczny.

[justyna.ada]

> że o ile dotrzymanie przysięgi o wierności jest w 100% od nas zależne,

Bo wierność wydaje się łatwiejsza do zdefiniowania. Przynajmniej na oko...

o tyle
> dotrzymanie przysięgi o dozgonnej miłości - już nie.
> Mamy tenencję do stwierdzeń, że miłość chodzi, kędy chce i jest zupełnie
> niezależna od naszej woli.

No bo tak jak z "wolnością", rozbija się sprawa o definicje. Cóz to jest owa
miłość, którą ślubuję? Jeśli mam tego czegoś strzec i pielęgnować do śmierci,
to muszę wiedzieć co to jest :-) albo chociaż co ma być.

[beady_belle]

Tak, precyzyjne określenie oczekiwań co do miłości i wierności może okazać się
pomocne.
Jednak jak można oczekiwać takiej precyzji od narzeczonych planujących ślub,
skoro oni często nawet nie rozmawiają o tym, ile dzieci by chcieli mieć i kiedy?
(To z kolei artykuł z ostatniego "Przekroju")

Ale z drugiej strony, czy brak precyzyjnej definicji może "rozgrzeszać" relatywizm?

[petar2]

Nie potrzeba żadnej definicji miłości ani wierności.

W przypadku pierwszej nie udało się to przez tysiąclecia a więszkość świetnie
rozumie to intuicyjnie i z przykładów. Wrto tylko czasem przypomnieć sobie, że
gderająca, czasem kłócąca się i opiekująca schorowanym dziadkiem to również
Miłość przez duże M.

Wierności natomiast nie da się zdefiniować bo to zbyt emocjonalne pojęcie i
każdy inaczej rozumie. Były próby na forum i dochodziło do absurdów.

[petar2]

> Jest tak prawdopodobnie dlatego, że w powszechnym mniemaniu króluje
> przekonanie, że o ile dotrzymanie przysięgi o wierności jest w 100% od nas
> zależne, o tyle dotrzymanie przysięgi o dozgonnej miłości - już nie.

Ostatnio usłyszałem w radio, bodajże od Starowicza, że zakochanie jest
niezależne od nas natomiast miłość jest wyborem.
Więc to powszechne mniemanie jest nieprawdziwe a może się okazać odwrotnie, że
miłość jest bardziej zależna od nas niż wierność.

[annubis74]

czy ja wiem, czy powierzchowne? pomijajac formę no i długość tekstu, co wymusza
uogólnienia, wydaje mi sie, że już sam fakt, ze artykuł jest pisany z punktu
widzenia tej trzeciej zwykle odsądzanej od czci i wiary jest innym, chyba mało
powierzchownym spojrzeniem. Przecież zwykle wiekszośc kobiet za winą uważa te
trzecia, a nie swojego ślubnego. Poza tym mnie najbardziej poruszył fragment o
tym jak różne były wspomnienia długoletniej kochanki i córki o tym samym
człowieku. Może gdybyśmy bardziej dbali o odswietność codzienności w zwiazkach
nasze drugie połówki nie szukałyby trzecich (chociaż to moze za daleko idące
uogólnienie). W kontekscie wałkowanego tu watku o zdradzie, ciekawe, że zdrade
tutaj uznano za cos co albo zabije zwiazek albo go wzmocni (a czesciej wzmocni).

[mja-1]

Pozwolę sobie na uogólnienie także: zawsze chodzi o gotowość przyjęcia
odpowiedzialności za swe własne czyny. Zdradzam- jak mnie złapie -to wystawi mi
walizki, kradnę- jak mnie nakryją -to zamkną do kicia albo kości porachują...
W gruncie rzeczy jest to proste i uczciwe.
Wolna wola i pełna odpowiedzialność.
A że błądzić jest rzeczą ludzką... No cóż, gdy już tak sobie błądzę, to
przyjmuję do wiadomości, że inni (statystycznie 50 %) błądzenia tego rozumieć i
usprawiedliwiać nie mają zamiaru. Wolna wola;-)))

[annubis74]

???? czytałas/ czytałeś artykuł o którym mowa, czy to tak zwane wolne wnioski

[dixia]

Przeczytałem artykuł. Nie znalazłem w nim za wiele ciekawostek poza statystyką,
która rzeczywiście daje do myślenia. Zwłaszcza jeśli chodzi o żal rozwodu. 74 i
60 % (podaję z pamięci).
Kiedyś W-i-L rozpoczęła wątek o "tej trzeciej" jednak znikł po jakims czasie. A
to mnie akurat zafrapowało. W artykule pośrednio jest mowa o facetach, którzy sa
beznadziejni i kobiety nie mają wyboru. Dlatego decydują się na status
"trzeciej". Smutne to. Niestety bardzo prawdziwe... Z mojego otoczenia znam
sporo kobiet, które tak właśnie czynią...
Z drugiej strony zastanawiające jest to, że taki stan rzeczy jest w pewnym
sensie pochodną od emancypacji... Jest dużo wykształconych, ambitnych i
niezależnych kobiet. Facetów, którzy mogą dotrzymać im kroku jest zaś jak na
lekarstwo. Znam kilka fajnych dziewuch w okolicach trzydziestki, które nijak nie
mogą znaleźć jakiegoś sensownego mężczyzny. Dlatego sporo winy jest w nas -
facetach. A rynek nie balonik - nie rozciągnie się ;o)))

[petar2]

> Z drugiej strony zastanawiające jest to, że taki stan rzeczy jest w pewnym
> sensie pochodną od emancypacji... Jest dużo wykształconych, ambitnych i
> niezależnych kobiet. Facetów, którzy mogą dotrzymać im kroku jest zaś jak na
> lekarstwo. Znam kilka fajnych dziewuch w okolicach trzydziestki, które nijak
> nie mogą znaleźć jakiegoś sensownego mężczyzny. Dlatego sporo winy jest w
> nas - facetach. A rynek nie balonik - nie rozciągnie się ;o)))

To fakt, jest dużo fajnych, wolnych lub rozwódek w okolicy 30tki.
Nie zgadzam się natomiast z Twoim wnioskiem, że to wina facetów. To raczej
problem tych kobiet, zbyt duże oczekiwania, utrata pewnych cech atrakcyjnych
dla facetów, skłonności do dominacji czy swoiście interpretowanego partnerstwa.
A czas mija, rynek jak wiadomo, sprzyja facetom.

[dixia]

Ja nie napisałem, że to wyłącznie wina facetów. Jednak część takiego stanu
rzeczy jest naszym udziałem... Iluz jest facetów z wykształceniem zawodowym i
jedynym ich hobby jest walenia jaboli w krztolach? A ich ambicje kończą się na
tym by skołować kasę na nastepną flaszkę?
A jak ktoś powiedział: "kobiety sa ambitne - nie poprzestają na małym" ;o)))

[woman-in-love]

tak więc watek "tej trzeciej" sam się wznawia, bo temat jest żywy. Statystyka
jest dla kobiet fatalna: coraz mniej facetów, bo część sie rozpija, część sie
pedali (być może podobna ilośc kobiet zakochuje sie inaczej czyli też w
kobietach) część idzie na księdza, częśc przestaje odczuwać potrzebe
jakiegokolwiek seksu. Około 6 tys mężczyzn w wieku średnim a więc "przydatnym"
popełnia samobójstwo (cóż za strata!) Przynajmnie pohamujmy te tragiczne
inklinacje. Skąd ta depresja u mężczyzn? To my, kobiety mamy ku niej powód.

[dixia]

Witaj dawno nie czytana W-i-L ;o)))
Faktycznie jest to depresja. Ale nie macie na nią wyłączności... ;o))))
Skąd się bierze? Moim zdaniem z następujacych powodów:
- zmiany demograficzno-kulturowe: mniej pracy dla mężczyzn w "tradycyjnych"
zawodach gdzie wymagana była siła fizyczna itd. Zamykane są kopalnie, rolnictwo
zmechanizowano... W zawodach "mieszanych" następuje feminizacja. Kobiety są
lepiej zorganizowane, więcej czasu spędzają na nauce i samokształceniu. Maja
mniejsze wymogi finansowe (albo im mniej płacą), są bardziej sumienne itd.
- brak pracy: powoduje niedowartościowanie facetów. Trudno jest dziś wyżyć z
jednej pensji. Często też kobieta więcej zarabia i to również rodzi różnorakie
frustracje (u mnie żona zarabia więcej i czasem to boli,,,) :o(((
- różnice w wykształceniu: wspomniane w artykule, sa bardzo istotne! Facio po
zawodówce lub podstawówce nie ma szans na znalezienie dobrej pracy a zaradność
życiowa zawsze będzie w cenie u kobiet... Ponadto dochodzą różnice w
postrzeganiu świata, rozłącznego towarzystwa, w którym się obracają itd itp.
______________________
Nie ma co... my faceci - jesteśmy w defensywie!
Dlatego przywdziewamy różne maski: cyników, luzaków, hipochondryków, artystów,
gejów etc ;o))) A tak naprawdę stoi za nami świadomość nieudacznictwa życiowego,
kompleksy i świadomość, że "baba mnie bije"... A bije i to na każdym polu,
niestety...

[dixia]

UWAGA! Reklama :o)))
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=15128&w=32894643&wv.x=2&a=43887643

[your_and]

woman-in-love napisała:
> Skąd ta depresja u mężczyzn? To my, kobiety mamy ku niej powód.

Dwa ciekawe artykuły o depresji, zagubieniu mężczyzn w zmieniających się
uwarunkowaniach współczesności i coraz mniejszej satysfacji ze swoich związków:
www.wprost.pl/drukuj/?O=2185
kobieta.gazeta.pl/wysokie_obcasy/1,53664,1229406.html

[dixia]

No ten drugi artykuł mnie "uskrzydlił" myślałem, że tylko ja tak myślę :o)))

[woman-in-love]

koledzy jesteście nieocenieni! Niezawodni! :-)

[your_and]

dixia napisał:
> No ten drugi artykuł mnie "uskrzydlił" myślałem, że tylko ja tak myślę :o)))

Zofia Milska-Wrzosińska rzadko pisze nudnie i nie na temat, zwróc uwage na jej
inne publikacje zatem.

[taka_laska]

Trzech aktorów dramatu:
1. on - zonaty
2. ona - zona
3. ona - kochanka
Kazda postac ma inne cele i oczekiwania :

1. on chce zachować dom, rodzinę i jednoczesnie mieć przygodę, odmienność od
szarej codzienności, przystan, gdzie moze sie zrelaksować, wyluzować, bo
zamykając drzwi domu kochanki , zostawia za nimi cały realny świat i wszystkie
problemy.

2. ona - westalka domowego ogniska, matka , na której barkach spoczywa cały dom
i zmęczona zasypia snem sprawiedliwym marząc tylko o jednym , zeby tylko on już
od niej niczego nie chciał, albo okazał odrobinę zainteresowania jej
problemami, które są także jego, ale cięzar ich rozwiazywania spoczywa na niej.
Ona marzy o rycerzu na białym koniu, który porwie ją na koniec świata , tam ,
gdzie nie ma gotowania, prania, srania i sprzątania, gdzie facet, któremu
poświęca swoje zycie powie zwykłe dziękuję, ze jesteś, ze mogę na tobie polegać.

3. kochanka samotna , panna lub rozwodka z nikłymi szansami ,aby złapac
samotnego faceta na swoim poziomie, czekająca , marząca, zyjąca złudzeniami,
zastanawiająca się , co zrobić, by on tą odświętność randek, przeciętnie
trwających 7 godzin w tygodniu, zamienił na szarą codzienność.