Akcja panika

[wiktoriada111]

Zaczęłam czytać to forum i pisac na nim na początku tego roku. W
międzyczasie rozpadł się związek, przez który się tu pojawiłam. Nie
zniknełam, cały czas jestem z Wami, czytam, piszę, komentuję... i
powiem Wam, że jestem u progu nowego związku... Wszystko właśnie sie
zaczyna, sami wiecie jak to jest... i ja się chyba strasznie
zablokowałm miedzy innymi przez to forum właśnie. Naczytałam się
tyle o wygasających uczuciach i namiętnościach, zdradach, do tego
doszedł mój ostatni związek... i wiecie, że boje sie zacząc nowy...
bo już myslę o tym, jak będzie bolało gdy znowu zaangażuje się tak
mocno...
Lata lecą, a ja czuję, że jestem w odwrocie, że zamiast myslec
racjonalnie o ułożeniu sobie życia, zaczynam panikować, dusze się w
tym nowym położeniu, z jedenj strony motyle w brzuchu a z drugiej
zaciskająca sie pętla na szyi...I tekst w stylu "raz się żyje, patrz
do przodu" działa na mnie raczej dobijająco....

[lilyrush]

Pocieszyć Cię??
Wyplątałam się z nieudanego małzeństwa
Los spłatał mi figla w postaci totalnego zauroczenia. Własnie
zacznam za nie płacić
Na szczescie mi zegar biologiczny juz nie tyka....

[m717]

Wyplątałam się z nieudanego małzeństwa
> Los spłatał mi figla w postaci totalnego zauroczenia. Własnie
> zacznam za nie płacić
> Na szczescie mi zegar biologiczny juz nie tyka....

Tobie zegar biologiczny już nie tyka??? Stałaś się wiecznie piękna i
młoda?:) To wspaniale;)

[sylwiamich]

Ja dawno po rozwodzie..kilka idiotycznych zauroczeń, jeden poważny
związek z niepoważnym facetem...teraz facet poważny...ale ja chyba
już nie dam rady...chociaż próbuję..kurna...próbuję.
Mi zegar też juz nie tyka.Dzieci mieć juz nie chcę.Na 100%

[lilyrush]

m717 napisał:

> Wyplątałam się z nieudanego małzeństwa
> > Los spłatał mi figla w postaci totalnego zauroczenia. Własnie
> > zacznam za nie płacić
> > Na szczescie mi zegar biologiczny juz nie tyka....
>
> Tobie zegar biologiczny już nie tyka??? Stałaś się wiecznie piękna i
> młoda?:) To wspaniale;)

Mam gdzieś jak wyglądam. wiek ma sie w głowie. A zegar mi nie tyka, bo dziecko
juz mam

[trzydziestoletnia]

Dobrze mi radzic, bo sama nie jestem w takiej sytuacji ;) Ale moze nie warto sie spieszyc z decyzjami "na cale zycie", moze dac sobie czas, dac sie poniesc.. temu co bedzie. Nie popychac nic, nie planowac, ale i nie uciekac.
Czy zalujesz calego tamtego zwiazku? Czy dalabys go sobie "wyciac" z pamieci i emocji? Czy nie jestes bagatsza o doswiadczenia, ktore mozna wykorzystac?

[wiktoriada111]

Tylko dookoła jest tak mało szczęśliwych par, że naprawdę zaczynam
wątpić czy człowiek może szczęśliwie zyć w monogamii. Na palcach
jednej ręki mogę zliczyć pary po 40 które nie są po rozwodzie, w
separacji...a i tak nie wiadomo czy są szczęśliwi. Czy w ogóle jest
możliwe stworzyć udany związek, który przetrwa dłużej niż 10 lat?
Jakiś dół mnie chyba dopada.... Przepraszam za jojczenie, ale muszę
się wygadać...

[murakami2]

Można żyć szczęśliwie, można. Inaczej po co w ogóle chęć zawierania związku,
która gdzieś tam tkwi? Trzeba się rzucić na głęboką wodę, bo inaczej życie w
strachu cały czas cię unieszczęśliwi. Niektórym się udaje. Tyle, że to w 80%
wymaga pracy, reperowania, cierpliwości... no i szczęścia.

[pigou]

Słuszne słowa Pani Murakami2. Miłość to wieczna praca. Wydaje mi się
jednak, że miłość idealna może też być "naturalna" -> spotykają się
dwie osoby z dużą zgodnością charakterów. Dzięki podobnym cechom
osobowościowym, podobnym potrzebom, pragnieniom nie ma konfliktu
interesów. Wszystko dzieje się naturalnie - bez świadomości
zainteresowanych. Jemy posiłek ale nie zastanawiamy się jak został
zrobiony. Cieszymy się smakiem, wyglądem, aromatem. Tutaj podstawą
jest oczywiście szczerość (w wyrażaniu siebie, swoich potrzeb),
zaufanie. Osoby takie muszą mieć poczucie własnej wartości, muszą
siebie samych kochać (akceptować). Szczerość wyklucza gierki, z
natury swej jest ich zaprzeczeniem. Ale szczerość musi nie-opisywać.
Nie nazywać. W przypadku konfliktu piętnować zachowania a nie osobę.
Każde opisywanie jest agresją w naturę drugiego człowieka. Nie można
człowieka zmienić ale można zmienić jego zachowania. I wszystko to
może się dziać poza naszą świadomością. (jeśli chodzi o taką miłość -
Camus miał rację !!! - taka miłość zdarza się 2-3 razy na wiek ;-))
Wraz z rozwojem samoświadomości cywilizacji poznaliśmy mechanizmy
zachowania się ludzi. Znając mechanizmy może dokonać korekty.
Wiedząc czym jest miłość (teoria) możemy tak skorygować swoje
patologiczne (w kontekście ideii miłosći) zachowania. Nie wynikają
one ze złej woli tylko z nieświdomości. I teraz najważniejsze - gdy
spotkają się dwie osoby o otwartych umysłach, samoświadome, zaiskrzy
między nimi (miłość pierwotna niekontrolowana - instynkt) to sukses
Wielkiej Miłosći gwarantowany pod warunkiem ciągłej pracy nad
sobą !!! Miłość to stan umysłu. Idealną płaszczyzną do rozwoju
miłości jest przyjaźn - czyli wspólne tematy rozmów, fascynacje,
podobne spojrzenie na świat. Ale gwarancją miłości jest otwarty
umysł . Piękny umysł. Umysł zdolny przezwyciężyć wszelkie
ograniczenia (w naszym przypadku wyuczone patologiczne schematy
zachowań), świadomy swych wad ale otwarty na krytykę gdy te wady
krzywdzą inną osobę, dążący do ciągłego samodoskonalenia,
poszerzający swoje horyzonty, słuchający cierpliwie - każdy ma swoją
opowieść do opowiedzenia, konsekwentny w działaniu - wtedy czas jest
po naszej stronie, potrafiący kreować rzeczywistość - słowa, które
mówimy, piszemy kształtują nasz świat, umysł, który nigdy nie
zasypia.