po zdradzie

[lezaza]

niedawno dowiedzialam sie, ze mnie zdradzil. przyszedl i powiedzial
nie kocham cie. bylam... zdziwiona. tego samego dnia mnie przytulal
i mowil jak bardzo kocha, przez telefon dwie godziny wczesniej
gadalismy o swojej przyszlosci. nie uwierzylam. ciagle sie
usmiechalam, bo to bylo takie nierealne.
ale to byla prawda. wiem, ze jest ta druga.
najpierw ryczalam jak bobr i myslalam ze koniec swiata nastapil, a
potem dostalam sily - do tej pory nie wiem skad i kazalam mu
wybierac. zostal. i jest ze mna. ale ja jakos nie potrafie sie
pozbierac do kupy. to tak jakby ta silniejsza Ja powiedziala tamte
slowa, a teraz miota sie ta slabsza. najgorsze jest to ze, jest
dobrze.... a ja sie miotam. wiem, ze wybaczenie a zapomnienie to
dwie inne sprawy, ale jednak jest mi strasznie ciezko...

[miedzianakonefka]

Niezły kolo. Najpierw mówi że zdradził. Potem że nie kocha, chwilę
potem już kocha i wybiera Ciebie a Ty sobie popłakujesz cichutko w
kąciku szczęśliwa że tylko na tym się skończyło. Ciekawe co będzie
dalej. Zdrada w dni parzyste a w nieparzyste czas dla Ciebie ? Ale
jaja. Nie żartuję. Tak jak mały człowiek wypróbowuje cierpliwość
rodziców i dokąd może się posunąć, tak samo część osób w związku
sprawdza co można a co już nie. Im bardziej ta granica jest jak z
gumy tym bardziej można ją próbować naciągać.

Alleluja i do przodu...

Zapomniałem o diagnozie

[miedzianakonefka]

Psychicznie jesteś bardzo niedorosła i nie potrafisz odnaleźć
własnej wartości i pokazać jej innym. Tyle.

Alleluja i do przodu...

[lezaza]

halo halo, nie przeginaj
nie jestem slaba osoba i nigdy za taka sie nie uwazalam wiec nie
folguj sobie za bardzo
ja po prostu dalam mu do wyboru: albo wyp.... albo zostajesz ale
konczysz z tym co jest.
moj problem, to jest teraz, czy potrafie sobie z tym poradzic

[miedzianakonefka]

No właśnie. Niby dajesz wybór a gryźć się będziesz potem... Dziwna
taktyka. MHO w momencie kiedy człowiek się decyduje dać szansę to
już powinien dokonać wyboru i nie zastanawiać się nad tym dalej. Bo
inaczej to taką szansę to można potłuc o kant... Niby zapominamy o
tym co było a dalej to rozkminiamy przez lata. Ja takiej szansy
okraszonej wypominkami przez następne dekady podczas których
partnerka próbuje sobie radzić z tym problemem bym nie chciał.
Bardzo dziękuję.

Alleluja i do przodu...

[lezaza]

i jeszcze jedno
swoja wartosc znam bardzo dobrze, ale tak samo wiem co znaczy dla
mnie moj zwiazek i moje malzenstwo. to nie jest pstryk-myk i minelo.
tak sie nie da, nawet pomimo mojego podejscia. to ze kocham, jest mi
ciezko co jest faktem, nawet przez chwile nie umniejsza mojej
wartosci jaka odczuawam sama w stosunku do siebie

[konto.w.koncie]

myślisz że on się tym twoim ultimatum przejął? nie bądź śmieszna. przytaknął ci
bo mu było tak wygodnie. dałaś mu szansę, a co za tym idzie wybaczyłaś. prędzej
czy później ponownie wykorzysta twoją naiwność, potem znów powie że kocha, itd.

[miedzianakonefka]

Fajnie że kochasz, wybaczasz i wogóle w swoim mniemaniu znasz swoją
wrtość. Tyle że to nie chodzi o patrzenie w lustro i mówienie sobie
O! Jestem Kimś! Własna ocena jest subiektywna. Swoją wartość można
ocenić tylko po tym jak inni ludzie Cię widzą, piszą i traktują, a
tu w domu cieniutko. Inna sprawa że w chacie gorzej coś udowodnić
niż obcemu/znajomemu.

Alleluja i do przodu...

[iguana1978]

miedzianakonefka napisał:

>Tyle że to nie chodzi o patrzenie w lustro i mówienie sobie
> O! Jestem Kimś! Własna ocena jest subiektywna. Swoją wartość można
> ocenić tylko po tym jak inni ludzie Cię widzą, piszą i traktują, a
> tu w domu cieniutko. Inna sprawa że w chacie gorzej coś udowodnić
> niż obcemu/znajomemu.
>

A po co komukolwiek cokolwiek udawadniać :)?
sorry a to co czytam Miedzianakonefko to jakieś nieporozumienie???
Najważniejsza jest miłość własna! Do siebie samego - to podstawa a
stać przed lustrem i powiedzieć "O! jestem kimś" to nielada
wyzwanie! Zapewniam, że nie jeden by sobie z tym nie poradził i nie
uważam by był to narcyzm to zwyczajna akceptacja własnej osoby
Po zdradzie zawsze jest niepewność... ale jedna rzecz jaką musisz
teraz zrobić to zadać sobie pytanie "czy jestem w stanie wybaczyć i
na nowo zaufać?" "Czy kocham go i chce z nim na nowo życie
budować?"... bo to, że stre życie runęło w gruzach to jest pewne...
no i czy on tego tez chce?

pozdrawiam cieplutko :)

[aandzia43]

Tak, Lezaza, jesteś silną kobieta. Nawet niestety: silną za dwoje.
Siną, wojowniczą, nieokazującą słabości. Sama załatwiasz wszystkie swoje sprawy
i jeszcze cudze na dodatek.

I dlatego czepiają sie ciebie chwiejni mężczyźni. Zachowanie twojego mężczyzny
świadczyłoby o tym, że jest właśnie takim słabeuszem (nie o samą zdradę mi
chodzi, ale o zachowanie po niej).

Czasem prawdziwa siła polega na tym, żeby sobie odpuścić i nie brać sobie na
garb skutków postępowania chwiejnych i niepewnych ludzi z otoczenia. Nie
matkować chłopczykom!

P.S. Dla mnie jak chłop raz powiedział, że nie kocha, to znaczy że nie kocha.
Nawet jak potem odszczekał. Mężczyźni, nawet ci niekoniecznie bardzo silni,
posiadają zazwyczaj pewną cechę (powszechnie uważaną zresztą za męską): każde
słowo na wagę złota. Zazwyczaj nie wyduszą z siebie tego, co należałoby wydusić,
ale jak już wyduszą (szczególnie bolesne wyznanie takiej wagi), to można temu
wierzyć. Nie mówię tu o głupotach wyrzucanych z siebie podczas awantury, gdy
poniosą emocje.

[metalin]

Jakby kontynuując ....a może zdradził , ponieważ pragnął kobiety nieco mniej
silnej , takiej , przy której mógłby poczuć się pełnowartościowym facetem, może
ciążyła mu już ta pewność siebie jego żony?
Został , bo może to być wygodne z różnych punktów widzenia, np. ekonomicznego.
~~nic nie dzieje się bez przyczyny...

[pilotka12]

A ja nie sądzę,żeby dziewczyna potrzebowała teraz dociekania, co w
zwjącku było nie tak. na to moze sobie odpowiedziec sama. Nie róbcie
z niej supermenki, bo jak znam życie jest w potwornej matni i czeka
rac zej na komoentarze,że może się czasem udaćpo takiej traumie. Nie
chcę sie moądrzyć, ale zdarzaja się faceci,którym taka sytuacja da
kopoa do dojrzenia. Pamieętam jednego kolege, który zdradzał żonę.
Zdrawad na nie wypłyneła, ale on się gryzie, boi się, że mo,że
kiedyś zona się dowie, i TERGO WSZYSTKI ZDRADZAJĄCYM ŻYCZĘ, nIE
OPISYŁA TU NGDY SWOJJhistorii, bo jest tak babalna, ze aż nie to
brzydz, Zostałam zdradzona, najpirew dziwkami, potem pojawiła si,ę
wielka miłoś. CO MIAŁA ROBIĆ??? tYM BARDZIEJ CZŁOWIEK JEST ŚREDNIO
ZDOLNY dO LOGICZNEGOP ŚLENIA. PO KLKU MIESIĄACH WIZĘKROCZKI DO
NAPRAWIENIA WZYTKIO JAGO STRONY, JENAK COŚ SIĘ WYPALIŁO.M

ok, ale...

[misssaigon]

co to ma wspólnego z tematyka naszego forum? moze lepiej rozwiń swój problem na
forum "zdrada" - mysle, że otrzymasz więcej zrozumienia:))

[pilotka12]

Przepraszam, za mojego poprzedniego posta. Nie spałam cała noc i
pisząc zasnęłam na klawiaturze.

Nie sztuką być naiwnym przed zdradą, sztuką być po

[glosatorr]

lezaza napisała:

> niedawno dowiedzialam sie, ze mnie zdradzil.

No ja tak czytam i sobie coś takiego pomyslałem.
Powiedzmy, że na o Forum trafia okradziny człowiek i zaczyna pisac
tak:

"Mój Przyjaciel mnie oszukał i okradał przez jakiś czas. Ale ja mu
wybaczyłem" - jak byś to nazwała?
Ja to nazywam naiwnością.

> przyszedl i powiedzial
> nie kocham cie.

No własnie - zdradził, bo Cię nie kochał.

> bylam... zdziwiona. tego samego dnia mnie przytulal
> i mowil jak bardzo kocha, przez telefon dwie godziny wczesniej
> gadalismy o swojej przyszlosci. nie uwierzylam. ciagle sie
> usmiechalam, bo to bylo takie nierealne.

No tak czasami jest, że ten, który zawinił, popełnił przestępstwo,
zdradził np. swój kraj - do czasu skazania nawet przed sądem nie
przyznaje się do winy. No bo czym tu się chwalić? Czy ktoś to
pochwali? Nie - więc się kłamie w zaparte.

> ale to byla prawda. wiem, ze jest ta druga.

No jak się zdradza, to zwykle z tą drugą (lub drugim, bo to dotyczy
wszystkich)

> najpierw ryczalam jak bobr i myslalam ze koniec swiata nastapil,

No na początku wszyscy zdradzeni tak myślą. No bo jak inaczej?
Tu mówi, że kocha, czasami prztuli, bo ma poczucie winy, myśli przy
tym "Co ja robię?" ale dalej udaje kochającego partnera bo wstyd się
przyznać: "Moja droga, ja się bzykam ile wlezie z jakąś pindą i mi z
nią a nie z Tobą jest dobrze, a Ty mnie tak kochasz!"

> a
> potem dostalam sily - do tej pory nie wiem skad i kazalam mu
> wybierac. zostal. i jest ze mna.

I tu Droga Autorko - powiem Ci, że Ty się sama okłamujesz.
Silni ludzie, to biorą takiego fajfusa za ryj, otwierają drzwi i
wielkim kopem wywalaja takiego gamonia za drzwi.
Tylko słabe osoby stawiają przed złodziejem, zdrajcą taką
alternatywę:
Zostajesz lub spadaj.
A wiesz czemu? Bo silny i mądry człowiek wie, że zdardy SIĘ NIE
ZAPOMINA. ŻE ZAUFANIA się nie da odbudować, że zawsze będą
wątpliwości a sielanki już nigdy nie będzie. Silny czlowiek wie, że
takie pocieszanie w stylu: "Może się Wam jeszcze ułoży" - to wielka
iluzja. Żaden zdradzony nie zapomni bólu zdrady. Choćby leżał
krzyżem w kościele - choćby był Matką Teresą - kiedy przyjdzie
kiedykolwiek później, kiedy będzie coś kręcił, kiedy poczujesz od
niego woń kobiecych perfum - zawsze będziesz pamiętać.
Wiesz czemu w krajach, gdzie grasują zwierzęta, które czasami
potrafią zjeść człowieka, np. w Afryce - lwy, kiedy odkryją, że ktoś
z tubylców został przez takiego lwa skonsumowany, to się skrzykują i
tak dlugo szukają tego lwa ludobójcę aż go nie dopadną i nie zatłuką?
Bo wiedzą to, czego Ty nie wiesz albo nie chcesz wiedzieć - że jak
lew raz spróbuje zakazanego mięsa, mięsa człowieka, to w nim
zasmakuje. Bo wiedzą, że jak go nie zabiją, to po jakimś czasie,
kiedy ludożerca znowu będzie głodny i zobaczy człowieka, to nie
ucieknie przed nim, ale na człowieka zapoluje. Tak długo jak taki
lew wie, że człowiek jest większym drapieżnikiem od niego i należy
go unikac - tak długo ludzie, tubylcy, dzieci i kobiety są
bezpieczni.
Inaczej - nikt nie zna dnia ani godziny.
I Ty zamiast takiego "lwa" wyrwać jak chwasta, Ty jeszcze mu dajesz
możliwość by z Tobą był - to nie jest to oznaka siły. To oznaka
słabości, naiwności i pobożnego myslenia.

> ale ja jakos nie potrafie sie
> pozbierac do kupy.

A ja Ci wcale nie współczuję. I nie pozbierasz się do kupy, tak
długo jak nie zdasz sobie sprawy, że to co zrobilaś, to wielka
głupota. To oznaka złabości, to założenie apriori, że on - ten Twój
wiarołomny facet, już nigdy Cię nie zdradzi. I nawet jeśli nie
zdradzi (co można wsadzić między bajki) to Ty swoją postawa,
pamięcią o zdradzie jakiej sobie żyletką nie wyrzezasz, nie
zapomnisz, będziesz codziennie jego wyrzutem sumienia. Będziesz przy
każdej kłotni wypominać mu, że Cię zdradzil. Ilekroć będzie Ci
wypominał, że mu nie ufasz, że masz podejrzenia - będzie żałował, że
nie wybrał tamtej drugiej, tylko musi się męczyć z żoną, która
ciągle pamięta, że zdradził. I znowu Cię zdradzi - wcześniej czy
później, bo owoc zakazany smakuje najlepiej. A Ty się męczysz - bo
rozum mówi coś zupelnie innego a Ty uważasz, że go kochasz.
Ty pewnie tak - ale już mu nie ufasz (chociaż zaraz będziesz się
zaklinała, że ufasz mu jak Zawiszy). Że przykro Ci, bo tu Ci raz
powiedział, że Cię kocha co mu nie przeszkadzało się bzykac z jakąś
pindą. Nie przyjmiesz do wiadomości, że kochasz glupią miłością
gościa, ktory Ciebie nie kocha i jest z Tobą wyłacznie dlatego, że
ma wyrzuty sumienia. A jak mu one przejdą, a przejdą - to będzie Ci
się przyglądał... do nastepnej okazji.

> to tak jakby ta silniejsza Ja powiedziala tamte
> slowa, a teraz miota sie ta slabsza.

Nie jesteś silna. Jesteś słaba.

> najgorsze jest to ze, jest
> dobrze....

Co jest dobrze? On Cię przytula? Mówi, że kocha? A Ty mu wierzysz
calym sercem? To czemu tu piszesz i się użalasz? Jak się kogoś kocha
i jest się silnym, to po prostu wycina się epizod ze zdradą z życia
i nawet jest cudowniej jak bylo! Bo ten co zdradził stara się
udowodnić, że jest godny zaufania.
Ale to można pomiędzy bajki włożyć - tak nie ma. Bo kobiety
szczególnie, MAJĄ CHOLERNIE DOBRĄ PAMIĘĆ - i Ty nigdy mu tego nie
zapomnisz. I będziesz chlipac, i nie będziesz ufna.
I nie mów, że kochasz - BO PODSTAWĄ MIŁOŚCI JEST ZAUFANIE.
Jak nie ma zaufania - nie ma Miłości.
Ty czujesz się zraniona, Ty nosisz w sobie pretensję, żal i poczucie
przegranej, że jakaś pinda była lepsza, że dla niej Twoj mąż
zaryzykowął cały Twój związek. Bo gdybyś była silna, to byś go na
zbity pysk wywaliła. A nie dawała mu wybór. Wybór dają Ci, co
naiwnie wierzą, że będąc wybranymi ponownie, wszystko będzie jak
dawniej.
NIe - nie będzie. To co było dawniej skończyło się - umarło z
chwilą, kiedy Twój mąż bzykal inną a Ty się o tym dowiedziałaś.
Nie ma przeszłości.

>a ja sie miotam. wiem, ze wybaczenie a zapomnienie to
> dwie inne sprawy,

Nie - nie ma wybaczenia, bez zapomnienia. Jeśli cierpisz, jeśli
pamiętasz - to znaczy, że mu naprawdę nie wybaczyłaś. I nie
wybaczysz mu - mogę się z Tobą zalożyć - bo to jest silniejsze od
Ciebie - urażona duma kobieca nie zapomina. Tylko krew zdrajcy
pozwala kobiecie poczuć ulge. Tylko widok zdrajcy przegranego, daje
lekką satysfakcję. Tylko świadomość, że on dostał kopa w d.... Da Ci
odrobinę odpocznienia.
Czujesz się słaba - bo jesteś słaba. I możesz się nawet na mnie
obrazić. Obrażaj się - ja taką głupotę raz przećwiczylem. I wiem co
mówię.

> ale jednak jest mi strasznie ciezko...

I będzie Ci już zqwsze ciężko, dopóki Twój mąż nie dostanie od
Ciebie więcej bólu niż Ty dostałaś od niego.
I takie jest życie - więc cierpl chlipaj sobie - bo tego sama chcesz.
A ponieważ to twoja decyzja - to ja Ci wcale nie współczuję.
Każdy ma to, co sam chce. Ty teraz cierpisz, bo chcesz cierpieć.
Powodzenia...

[be_lata1]

Jesteś jak bokser na ringu, oddajesz każdy cios, trzeba walczyć, być
silnym. Wybaczanie, druga szansa to oznaka słabości, fanaberie lub
urojone pomysły słabeuszy. Gdyby tak było nie istniałyby przykłady
ludzi, którzy potrafili wykorzystać drugą szansę.
Zdrada to rzecz bolesna ale miłości nie da się zresetować nawet
kiedy spada na głowę taki cios. Ja kocham mocno i głęboko a z tego
źródła nie płynie zemsta czy przekleństwa ale przebaczenie. I nie
odczuwam tego jako słabości, poniżania się. Dla mnie zemsta to
płaski odruch człowieka słabego, trzeba siły żeby dać człowiekowi
drugą szansę.
Jeżeli wybaczam to wybaczam naprawdę bez wypominań, sprawdzania i
kłótni o to co było. Nazwiesz to naiwnością a ja miłością. Nie
wszystkie kobiety są pamiętliwe i chcą krwi. Ja nie potrzebuję
niczyjej krwi, bo zemsta jest dla mnie niskim instynktem. Zaś
pamięci nie wykorzystuję do dręczenia czy wykazywania jaki kiedyś
był podły. Prawdziwe wybaczenie nie obejmuje tej opcji.Nie widzę w
tym naiwności, bo znam prawdę i wiem na co się decyduję. Poprostu
kocham a to uczucie mieści w sobie więcej niż to co zwykle myślimy
na ten temat.
Oczywiście nic nie da się zdziałać na siłę a druga strona musi
chcieć drugiej szansy. Ale tu nic nie jest czarne i białe, nie
wszystko jest proste. Miłość nic nie zdziała w pojedynkę.
Masz swoje przekonania i ja je szanuję choć nie we wszystkim się
zgadzam. Mój punkt widzenia jest inny, choć może dla ciebie naiwny i
nie do przyjęcia. A definicję siły i słabości mamy różną. Mimo to z
ciekawością przeczytałam twój komentarz.

[loppe]

mniejsza o zdradę, mamy tu większy problem: partner który jednego
dnia przychodzi i mówi kocham cie oraz przychodzi i mówi nie kocham
cię - to b. poważny problem

[aandzia43]

Zgadza się Loppe, to jakiś bardzo podejrzany egzemplarz bez jaj i kręgosłupa. I
abstrahując od zdrady - gość nie rokuje.

[loppe]

tak, facet nie zdradził dla jaj tylko z braku kręgosłupa