trudne relacje

[myszu1200]

mam podobne doświadczenia jak większość tu obecnych ale z tą różnicą ze ja
stałam po tej drugiej stronie barykady,totalna znieczulica na seks, na czułość
partnera , zrzędliwość ignorancja długo by wymieniać generalnie kaplica, jak
sobie tak teraz to wspominam to jestem pełna podziwu za to ze tak długo ze mną
wytrzymał bo ja sama ze sobą nie dawałam już rady ale do rzeczy zanim doszłam
do tego co było tego przyczyną zajęło mi to sporo czasu a okazało sie ze
spadek libido ogólna depresja i wahania nastrojów spowodowany był przez
tabletki(brałam je za jego namową tak było wygodniej i bezpieczniej) ale wiem
to bo po ich odstawieniu wszystko
wróciło do normy, niestety za późno bo finał historii był taki że już nie
jesteśmy razem od ponad pół roku.Moje argumenty i wyjaśnienia nie trafiły do
niego,że wiem co sie stało że mam to za sobą ale było już za późno. Z jednej
strony sie wcale nie dziwie i całą winę za rozpad związku wzięłam na siebie.Po
przeczytaniu wielu wątków na tym forum teraz wiem co było złe ze to była moja
wina w większości a odszedł bo to było jedyne racjonalne wyjście z
sytuacji dodam że walczył o nas strasznie bo byłam jego wielka miłością jak to
mówią ideałem ale nie rozumiem jego postawy teraz.Uczucie może zgasnąć ale tak
z dnia na dzień, dzień przed rozstaniem mówił jak bardzo mnie kocha może
oszukiwał sam siebie itd.Brak uczucia jestem w stanie zrozumieć bo jak każde
może minąć a wtedy pojawia sie obojętność a tu ta wrogość w oczach, niechęć do
jakiegokolwiek kontaktu jak obcy ludzie którzy mijają sie obojętnie na
ulicy?Ostatnio spotkaliśmy się.Katastrofa.Mówił ze nic dla niego nie znacze że
nie chce mieć ze mną żadnego kontaktu.A jednocześnie ten drący głos i ta
ogólna nerwowość miałam wrażenie że chce uciec. Może moje pytanie wyda sie
naiwne ale
chciałabym sie jak to jest u was co czujecie do swoich eks lub tej drugiej
połówki z którą z jakiś przyczyn jesteście.Czy jest możliwe że mimo tej jego
negatywnej postawy wobec mnie jednak coś jeszcze do mnie pozytywnego czuje
taki emocjonalny kamuflaż chociaż mówi sie że mężczyźni są prości emocjonalnie
co czują tak mówią ?Pseudopsychologia wiem ale nie daje mi to spokoju od kilku
dni. Ale się zamotałam. Ja go kocham nadal ale niechciałabym sie łudzić że coś
z tego jeszcze będzie.Dzięki za wszelkie opinie nawet te negatywne pozdrawiam

[ewolwenta]

Relacja nie kończy się tak od razu z rozpadem związku zwłaszcza
jeśli ten trwał jakiś czas. Jednak nie rób sobie nadziei. Dwa razy
do tej samej rzeki się nie wchodzi.

[kalina1970]

Daj sobie spokoj z analizowaniem tego zwiazku.Poszukaj nowego faceta
a o tym zapomnij,i tyle:):)

[myszu1200]

też wyszłam z założenia,że dam sobie spokój bo skoro koniec to koniec nawet
nieźle mi szło ale ostatnio sie spotkaliśmy,no i jakoś nie mogę sie od tej pory
pozbierać jestem jak zbity pies,niby wszystko jasne koniec to koniec ale czy to
oznacza ze mam go omijać na ulicy jak kogoś obcego nierozumiem tego,dodam tylko
ze jeśli chodzi o jego poprzednie związki i rozstania to ma kontakt z byłymi eks
rozmawiają itd a ze mną nic,jak wróg.Czy to normalne?

[sylwiamich]

Nie wiem jak u wszystkich.Ale u mnie...choćby były mąż był ostatnim
facetem na ziemi...ja juz go bym nie chciała.Czemu?Przez wiele lat
odpychał mnie.Nie bylo między nami czułości, intymności.Stawał się
coraz bardziej obcy.Teraz też patrzę na niego z
niechęcią.Znieczuliłam się na niego, miłości już nie ma...koniec nad
końcami:(((On też chce wrócić....

[jakniejatokto]

Piszesz, że on walczył o was, starał się. Jak widać coś poszło nie tak, bo się
rozstaliście. Dziwisz się facetowi, że nie chce z Tobą gadać, skoro zmarnował na
Ciebie sporo czasu i energii, a i tak wszystko na nic? Takie rzeczy narastają
latami, nie dzieją się z dnia na dzień. A że mówił, że kocha? Bo pewnie kochał,
tylko nie zawsze wystarczy kochać, żeby chcieć z kimś być. A że teraz nie chce
kontaktu z Tobą - a po co ma sobie przypominać bolesne sprawy?
Więc może uszanuj jego wolę i nie szukaj kontaktu na siłę, co? Każde z was
zasługuje na szczęście - skoro ty nie możesz być jego szczęściem, to pozwól mu
poszukać sobie kogoś innego.
I wierz mi, można kiedyś ukochaną osobę traktować jak wroga. Ba, można ją nawet
za tego wroga uważać. Wiem z autopsji ;)

[myszu1200]

to że napisałam ze walczył o nas nie oznacza ze i ja nie walczyłam, kiedy
zorientowałam sie w tym ze to po tych tabletkach dzieje sie tak jak sie dzieje
poszły w odstawkę ale jak każda ingerencja w organizm wymaga czasu aby wróciło
wszystko do normy(pisałam ze teraz wszystko ze mną jest ok).Ale dla mojego eks
to było już za późno bo według jego filozofii każdy zasługuje tylko na jedną
szanse a ja swoją już wykorzystałam ale zapomina o tym że decyzja o takim a nie
innym sposobie antykoncepji była wspólna więc jej skutki też powinny być
rozłożone na dwie strony .A teraz wygląda to tak że to tylko ja jestem winna ja
jestem wrogiem to nie jest fair.

[misssaigon]

dla niego tez to na pewno bylo traumatyczne przezycie..

mysza, okaz milosierdzie i daj mu spokoj, jesli bedzie mila ochote na kontakty z
toba - sam sie zglosi...czas goi rany - widac jest jeszcze za wczesnie:))

[kawitator]

Zastanów się co piszesz
O ile wyczytałem na tym forum bo sam nie mam z oczywistych powodów doświadczeń w niektórych przypadkach tabletki antykoncepcyjne obniżają libido. Nie słyszałem aby powodowały zrzędliwość i zołzowatość To juz chyba twój indywidualny wkłada w wasz związek

teraz wiem co było złe ze to była moja
wina w większości a odszedł bo to było jedyne racjonalne wyjście z
sytuacji dodam że walczył o nas strasznie bo byłam jego wielka miłością

ale zapomina o tym że decyzja o takim a nie
innym sposobie antykoncepji była wspólna więc jej skutki też powinny być
rozłożone na dwie strony .A teraz wygląda to tak że to tylko ja jestem winna ja
jestem wrogiem to nie jest fair.

A jakie dodatkowe skutki facet ma ponieść ?
Co jest nie fair On miał wielka miłość i po długim czasie walki z nawiedzona kobitka coś się w nim wypaliło Długo walczył i przegrał Zapłacił wysoką cenę. Dla niego jesteś wrogiem bowiem odrzuciłaś i podeptałaś to co ci ofiarowywał To co miął w swoim odczuciu najcenniejsze. Przesrałaś w swojej głupocie wielkie uczucie bowiem tyko takie zmienia się w swoja odwrotność w nienawiść
Dziecko ! Życie to nie \gra w komputerze, że można powiedzieć jeszcze raz od nowa teraz to już będę inna W życiu za błędy się płaci. Nie dostaje się co raz nowej szansy drugiej trzeciej czwartej
Wyciągnij z tego jakąś nauczkę na przyszłość i tyle Finita la commedia

[anula36]

a po co wam te kontakty? chcesz sie przyjaznic z eksem, do ktorego zreszta cos czujesz jeszcze, zeby ci opowiadal o nastepnej wielkiej milosci?

[myszu1200]

w sumie to masz racje tak sobie to teraz czytam i analizuje i dochodzę do
wniosku ze to bez sensu ale o jedno mi tylko chodziło ze skoro ja potrafię
wybaczyć ( doda ze początek związku nie był łatwy ale tym razem nie moja wina i
ja wybaczyłam) ale w drugą stronę okazało sie ze to nie działa mimo ze to nie
było z mojej strony perfidnie zaplanowane zachowanie.Teraz sobie uzmysłowiłam ze
macie racje nic z tego nie będzie i nie ma sie co łudzić ale ta jego nienawiść w
oczach to mi spokoju nie daje i tego chyba nigdy nie zrozumiem

[anula36]

zaraz nienawisc, moze tylko brak zainteresowania?
A ile ty masz lat?

[myszu1200]

odnośnie tego co napisałeś co mają wspólnego tabletki z rzędliwością a to tyle
ze jednym ze skutków ubocznych są wahania nastrojów ale to sie wie jak sie
chociaż raz w życiu przeczytało ulotkę informacyjną lub konsultowało z lekarzem
a tego najwidoczniej nie zrobiłeś.Ja się tu nie chce wybielać ani
usprawiedliwiać bo nie o to tu chodzi ja sie otwarcie przyznałam do swoich
błędów tylko jednego nie mogę zrozumieć ze skoro wiem co było tego przyczyną ze
chciałam nad tym popracować to to zostałam zignorowana.Związek chyba polega na
wzajemnym zrozumieniu i wybaczaniu a tego tu zabrakło. I nad tym strasznie
ubolewam ze on tego pojąc niepotrafi i obarcza mnie winą za wszystko ( a
przecież to nie byłam tak naprawdę prawdziwa ja) a prawda jest taka ze tabletki
to był jego pomysł więc może by tak trochę konsekwencji i zrozumienia z jego
strony ale to może wynika z emocjonalnej niedojrzałośi bo on ma 24 lata i byłam
jego pierwszą poważną miłośćią

[eeela]

Mnie tez sie zdarzalo i zdarza silne rozchwianie emocjonalne na tle hormonalnym.
Tak silne, ze nie potrafie panowac nad roznymi swoimi zachowaniami - placze o
byle co, jestem roztrzesiona, rozdrazniona. Ale jakos zawsze udaje mi sie
powstrzymac od wyzywania sie na bliskich. Chlopu po prostu otwarcie mowie, ze
mam zly dzien, ale i tez zawsze specjalnie w takie dni staram sie, zeby nie
ranic otoczenia, ktore niczemu nie winne - a zwlaszcza swego lubego. Dlaczego
ludzie tak czesto nie rozumieja, ze zainwestowanie odrobiny wysilku we wzajemna
troske i uprzejmosc na codzien wielce procentuje dla nas samych?

[myszu1200]

to nie było tak ze wyżywałam sie na wszystkim ,mój eks luby wiedział ze coś jest
ze mną nie tak bo sama to czułam i mu to mówiłam ale do niego to chyba nie
docierało bo ciągle było to samo jak zaciągnąć mnie do łózka, sama tez chciałam
ale za każdym razem kończyło się bólem i płaczem i wzajemną frustracją.Tak jak
już wcześniej wspominałam przed tabletkami i po nich wszystko grało i gra wiec
chyba mieliśmy życiowego pecha że tak wyszło.A co do wcześniejszego pytania ile
mam lat to 27.Jedyne czego oczekiwałam to trochę wyrozumiałości ale nie wtedy
kiedy nie byłam świadoma tego co sie ze mną dzieje tylko potem kiedy chciałam to
naprawić ale mój luby eks sie na mnie wypiął i tyle obarczając wina za wszystko
a przecież ja nie byłam sobą.

[murakami2]

Związek chyba polega na
> wzajemnym zrozumieniu i wybaczaniu a tego tu zabrakło. I nad tym strasznie
> ubolewam ze on tego pojąc niepotrafi i obarcza mnie winą za wszystko ( a
> przecież to nie byłam tak naprawdę prawdziwa ja) a prawda jest taka ze tabletki
> to był jego pomysł więc może by tak trochę konsekwencji i zrozumienia z jego
> strony ale to może wynika z emocjonalnej niedojrzałośi bo on ma 24 lata i byłam
> jego pierwszą poważną miłośćią



Już nie będe nawet kwestionować wieku, bo różnie ludzie dojrzewają, ale powiem
ci jedno na własnym przykładzie - mój facet obecny jest w związku tą stroną
emocjonalnie nas wyniszczającą (tez bez oczywistej winy, bo przecież wrodzonej
wady w postaci ograniczonego wydzielania serotoniny nie można uznać za jego
winę) i powiem ci, że miałam i mam takie momenty w życiu, kiedy chciałam odejść
i już więcej go nie oglądać. Bo kiedy ktoś ci niszczy nerwy, to się nie
zastanawiasz, czy jest temu winna tabletka. Nastrój człowieka nie jest w tak
oczywisty sposób odbierany jako coś niezależne od niego. Za to niszczy, powoduje
kompleksy, poczucie braku własnej wartości i beznadziejność. Były i są takie
momenty, które zapadły mi w pamięc i nie mogę się ich pozbyć, a tym bardziej
przebaczyć, zapomnieć, odpuścić. I nie dziwię się Twojemu eksowi. Ja tez nie
chciałabym cię widzieć. I nie chciałabym przyjaźni. Bo miałabym cię dość.

[myszu1200]

tak sobie czytam ten swój wątek i dochodzę do jednego konstruktywnego wniosku ze
co osoba to opinia.Może trochę zrozumiałam postępowanie mojego eks ale z tym ze
w życiu jest tylko jedna szansa i że nie ma drugiej na naprawienie błędów lub
chociażby próbę ich naprawienia to się nie mogę zgodzić może to wynika z mojego
naiwnego podejścia do świata bo ja tak nie umiem.Jak już w którymś wcześniejszym
tekście napisałam,on dostał ode mnie druga szanse ale jak widać w drugą stronę
to nie działa a szkoda bo mogło być tak pięknie ale jak to mówią kto ma miękkie
serce ten musi mieć twardy tyłek ...

[misssaigon]

pieknie i sprawiedliwie to jest tylko na plakacie wyborczym PiS

[murakami2]

w życiu jest tylko jedna szansa i że nie ma drugiej na naprawienie błędów lub
> chociażby próbę ich naprawienia to się nie mogę zgodzić może to wynika z mojego
> naiwnego podejścia do świata bo ja tak nie umiem.Jak już w którymś wcześniejszy
> m
> tekście napisałam,on dostał ode mnie druga szanse ale jak widać w drugą stronę
> to nie działa a szkoda bo mogło być tak pięknie


I tu sie mylisz, pięknie by nie było, wszystkiego naprawić sie nie da, Są takie
rzeczy, od których po prostu trzeba uciekać i już, póki czas. Jesteś młoda, on
też, jeszcze macie dużo lat przed sobą, aby w coś nie niosącego okrutnego bagażu
się angażować.
Poza tym ciągle myślisz, że dałaś mu druga szansę. To co, łaskę mu zrobiłaś czy
jak? To wspaniałomyślność była? Nie jestem złośliwa tutaj, tylko racjonalna.
Dałaś mu szansę na - w jego ocenie - konfrontowanie się z być może nawracającą
własną duchową szpetotą. Myślę, że z jego perspektywy tłumaczenie sie tabletkami
wypadło żałośnie, nieprawdziwie, a nawet jeśli prawdziwie, to facet jednak ma
świadomość, że byłaś jego wielką miłością, która w związku zamieniła się w
potwora. To po co to utrzymywać przy życiu?
Rozstanie z wielką miłością i pozostanie w przyjaźni jest baardzo trudne. jeśli
on nie był kimś takim dla ciebie, to chyba nie zrozumiesz, co to za ból.
Poza tym odnoszę wrażenie, że jakaś wyimaginowana przyjaźń jest dla ciebie
ważniejsza, niż samopoczucie drugiego człowieka. Tylko po co? Jaki sens dla
niego, człowieka chyba wciąż przezywającego rozstanie, to miałoby?
Możesz oczywiście poczekać kilka lat i wtedy zobaczyć, czy przyjaźń wam wyjdzie.
Bo teraz to nie ma sensu.

[ewolwenta]

> uczucie bowiem tyko takie zmienia się w swoja odwrotność w
nienawiść

Tu się Kawi nie zgodzę. Nienawiść to efekt zranionej dumy,
naruszonego poczucia własnej wartości, wywołania wewnętrznego
konfliktu.

Nieważne czy wielka czy mała miłość, kiedy mija może na równi
przejść w nienawiść albo obojętność a bardzo rzadko w przyjaźń (co
ma sens gdy są dzieci).

Nie zarzucałabym dziewczynie, że wszystkiemu winna jest ona sama.
Oboje nie zrobili tego co pozwoliłoby by związek przetrwał.

Teraz już nie ma do czego wracać. Jeszcze coś ich łączy, jak zawsze
gdy rozpada się kilkuletni związek, stąd emocje. Trzeba czasu aż
więzi i wspomnienia osłabną.

Cierpliwości i dobrych wniosków należy życzyć.

[sagittka]

> > uczucie bowiem tyko takie zmienia się w swoja odwrotność w
> nienawiść
>
> Tu się Kawi nie zgodzę. Nienawiść to efekt zranionej dumy,
> naruszonego poczucia własnej wartości, wywołania wewnętrznego
> konfliktu.

Oczywiście nie musi zmienić się w nienawiść. Myśle, ze Kawiemu
chodziło o to, że ambiwalentne uczucia są równie silne.
Według prof. Wociszke istnieje ścisły związek miłości z nienawiścią.
To najbliższy człowiek może nam zadać najdotkliwszy ból. Wtedy obok
miłości pojawia się uczucie nienawiści (choćby krótkotrwałe) i
cierpienie. Nie oznacza to jednak, ze musi to być powodem rozpadu
zwiazku, bo miłosc potrafi takie negatywne emocje zwyciężyć.

[ewolwenta]

Faktycznie każdy upraszcza sobie obraz tego świata tak jak dyktuje
mu jego własne doświadczenie. Uproszczenie to nic innego jak wygoda
okupiona ryzykiem błędu.