"zdradziecki" gen

[nolus]

czy uważacie, że istnieje coś takiego jak "zdradziecki" gen?np. facet, choćby
nie wiem jak chciał być wierny, to i tak nie będzie, bo zdradę ma po prostu we
krwi ;-)) ok. powiedzmy, że jeśli ktoś przez większość życia miał spore
"branie" wśród płci przeciwnej, to wiadomo, że jest większe ryzyko, że
zdradzi, choć oczywiście nie musi, bo przecież ma na to wpływ jego
charakter/system wartości,itp. ale jak sądzicie, czy niektórzy nawet pomimo
socjalizacji środowiska, wychowania i tak będą zdradzać? po niektórych
facetach np. od razu widać, że oj wierni to oni nigdy nie będą :-)))

[eeela]

ok. powiedzmy, że jeśli ktoś przez większość życia miał spore
> "branie" wśród płci przeciwnej, to wiadomo, że jest większe ryzyko, że
> zdradzi,

Co za bzdura.

[nolus]

dlaczego bzdura? im więcej zainteresowanych, tym większe ryzyko ulegnięcia pokusie.

[eeela]

Po pierwsze: i brzydka, i piękna kobieta mogą miec tyle samo zainteresowanych. I
na brzydala, i na przystojniaka może polecieć podobna ilość kobiet. Ludzie dość
często celują w 'swoją ligę', a w tych 'ligach' proporcje liczbowe są podobne.

Po drugie: nie, wcale nie jest tak, że im większa ilość zainteresowanych, tym
większe ryzyko ulegnięcia pokusie. Skłonność do ulegania pokusie jest właściwa
charakterowi danego człowieka, a nie zależy od przypadkowej ilości pokus, na
jakie jest wystawiany. Jeżeli już mamy się dopatrywac zależności, to raczej od
JAKOŚCI pokus, niż ilości. W miarę atrakcyjna kobieta spotyka się z awansami
dość często, ale to nie znaczy, że jest w grupie silniejszego ryzyka niż
kobieta, która nie spotyka się z awansami wcale. Ta pierwsza może być awansami
znudzona, ta druga zmieknie przy pierwszej okazji, bo jest tych okazji mało -
oczywiście nie chcę tu prezentować kolejnej wątpliwej reguły, tylko przykład,
który zaproponowaną przez ciebie regułę obala. Bycie w grupie ryzyka ulegania
pokusom jest o wiele bardziej złożone, niż bycie atrakcyjnym czy nie.

[gomory]

> Jeżeli już mamy się dopatrywac zależności, to raczej od
> JAKOŚCI pokus, niż ilości. W miarę atrakcyjna kobieta spotyka się
z awansami dość często, ale to nie znaczy, że jest w grupie
silniejszego ryzyka

Nie zgodze sie z Toba.
Wg mnie ten przyklad ilustruje wlasnie dlaczego atrakcyjna jest w
grupie "silniejszego ryzyka" jak raczylas to nazwac.
Staje sie ona obiektem zabiegow panow JAKOSCIOWO ciekawszych, ktorzy
nie zwracaja takiej uwagi na mniej interesujace kobiety, wiec i
teoretyczne szanse na to, ze ulegnie pokusie sa u niej wieksze.
W tym momencie abstrahuje od kwestii moralnosci kobiety, bo ta moze
byc niewzruszona i wtedy na nic zadne pokusy ;).

[eeela]

> W tym momencie abstrahuje od kwestii moralnosci kobiety, bo ta moze
> byc niewzruszona i wtedy na nic zadne pokusy ;).

Kiedy właśnie abstrahowanie od takich kwestii prowadzi do tworzenia z sufitu
wziętych reguł i teorii. Nie mówiąc już nic o tym, że dla mało atrakcyjnej
dziewczyny dobrą jakościowo ofertą będzie Zenek zza miedzy, a dla Angeliny Jolie
Brad Pitt to taki zwykły chłopak. Trudno więc tu mówić o tym, że atrakcyjne
kobiety mają lepsze jakościowo pokusy w ogóle. Mogą mieć lepsze jakościowo
pokusy NA SWOJĄ MIARĘ, i to samo dotyczy Frani z krzywym zgryzem z ósmego
piętra, jak i Angeliny Jolie.

[gomory]

> > W tym momencie abstrahuje od kwestii moralnosci kobiety, bo ta moze
> > byc niewzruszona i wtedy na nic zadne pokusy ;).
>
> Kiedy właśnie abstrahowanie od takich kwestii prowadzi do tworzenia z sufitu
> wziętych reguł i teorii.

To jednak element podstawowy. Osoby o sztywnych zasadach moralnych po prostu ich nie naginaja wiec sila pokusy jest dla nich mizerna i nie bardzo jest o czym w ogole gadac.
W sumie masz racje co do ilosci pokus szytych na miare konkretnej osoby. Wieksza ilosc adoratorow raczej tez zwiekszy poprzeczke oczekiwan wiec i Ci teoretycznie doskonali straca nieco ze swego blasku ;).

[sad-man]

Eeela, zgdzam się z Toba w 100%.
Ile ja miewam pokus! A jak ciężko im nie ulec. Ale to ja decyduję. Nie panuję
nad sobą tylko w temacie tytoniu i czekolady. Gdzies to napięcie musi znaleźć
ujście ;-)))

[netusek]

z własnego doświadczenia...
poznałem piękną mężatkę, oczywiście szybko się zaangażowałem -
umiała dziewczyna czarować facetów, więc mnie wzięło...;)
i kiedyś rozmawiamy jak to z tą zdradą jest a ona mi na to, że wiesz
zdradę to trzeba mieć we krwi (konkretnie powiedziała kurestwo
trzeba mieć we krwi..;), moi rodzice mieli swobodny stosunek co do
swojej wierności, więc ja to wyssałam z mlekiem matki...:-)
ale w takim razie co ze mną...pytam ją? Przecież ja również mam
romams (z tobą).. a w mojej rodzinie nigdy nie było, żadnych
przypadków zdrady.... Hm.. nie wiem powiedziała.. nie mogę cię jakoś
rozgryść.. haha...
A tak na poważnie to braki w pożyciu rodzinnym musiałem jakoś tam
sobie wyrównać.... i nie ma to nic wspólnego z żadnym genem...
Kiedyś święcie wierzyłem, że jak miłość to do końca życia i takie
tam...

[gomory]

> czy uważacie, że istnieje coś takiego jak "zdradziecki" gen?

Owszem istnieje taki gen i nosimy go w sobie. Teoretycznie przeciez
kazdy moze prowadzic podwojne zycie.
We wlasnym sumieniu rozstrzygamy jakie zachowania uwazamy za
dopuszczalne. Im ktos ma bardziej niewzruszone zasady postepowania
tym mniej bedzie podatny na pokusy podsuwane przez zycie, bo takich
niemalze nie bedzie.
Powatpiewam w moralne socjalizacje. Niby sie zdarza, ale ;).
Uwazam, ze to raczej rzadkosc by kogos przestawic z toru
myslenia "swiat nie jest czarno-bialy, wazne sa okolicznosci,
sytuacje moga byc rozne" na "dopasowywanie zasad do okolicznosci
swiadczy o braku zasad wlasnie".

[sad-man]

Socjalizować dorosłego się nie da, ale dziecko zasady (lub ich brak( wynosi z
domu. Może się buntować w LO czy na studiach, ale do zasad wyniesionych z domu i
tak wróci.

[murakami2]

wiadomosci.onet.pl/1351226,242,1,1,kioskart.html
Yoric by pewnie coś ciekawego dodał do tego :)

[kachna79]

Mój ojciec mawia czasem, że "kurestwo się dziedziczy" (przepraszam
za dosadne określenie), ale raczej na zasadzie powielania zachowań
społecznych, a nie dziedziczenia w sensie biologicznym.

Jestem tego przykładem

[ave-74]

Mój dziadek miał kochankę, mój ojciec poszedł w jego ślady przy moim
zgorszeniu i ogólnemu sprzeciwowi jak on może coś takiego robić. Nie
minęło kilka miesięcy, mi stuknęła 30, problemy z mężem no i znalazł
się kochanek.
Mam syna i córkę...

[eeela]

Super nowiny, ojciec mojego wybranka nie ma kochanek na sumieniu - albo nigdy
nie dał się złapać, dla mnie to wsio rawno w sumie ;-)

[yoric]

Wszystko jest kwestią konfliktu strategii długo- i krótkoterminowej. Każdy z nas
ma obie wbudowane i tylko dokonuje wyborów w zależności od sytuacji.

Faktycznie stwierdzono pewne czynniki genetyczne, które mogą mieć pewien wpływ
na wybór strategii (krótkoterminowej kosztem długo- --> skłonność do
zdradzania), ale nie przeceniałbym ich roli.

Kłóciłbym się co do dwóch spraw. IMO okazja w dużej mierze czyni złodzieja -
zdecydowanie więcej mają ich ci bardziej atrakcyjni. Po drugie wybierając
strategię robimy sobie nieświadomy bilans strat i zysków. Sądzę, że osobie
atrakcyjnej zdrada (wybór strategii krótkoterminowej mimo bycia w związku)
przyjdzie dużo łatwiej, bo jej ryzyko jest znacznie mniejsze. Taka osoba z
definicji ma wielu chętnych i zastąpienie obecnego partnera nie będzie dla niej
problemem; co innego osoba mniej atrakcyjna, która może nie mieć alternatyw.

Tak to przynajmniej wygląda na papierze.

Pozdrawiam

[eeela]

> Tak to przynajmniej wygląda na papierze.

Tak wygląda na papierze, ale kłóci się z moimi osobistymi obserwacjami, stąd mój
bunt :-) Przyznaję, że podłoże do niego całkiem subiektywne.

[yoric]

No, akurat tu nie będę się jakoś szczególnie upierał, bo tu można sobie tworzyć
różne hipotezy. Np. że atrakcyjna osoba ma atrakcyjnego partnera/kę, którego nie
jest łatwo zastąpić równie aktrakcyjnym/ą, więc dla niej ew. koszty zdrady też
są duże, itd. itp.
Mimo wszystko to, co napisałem we wpisie wyżej wydaje mi się sensownie -

[eeela]

bo tu można sobie tworzyć
> różne hipotezy. Np. że atrakcyjna osoba ma atrakcyjnego partnera/kę, którego ni
> e
> jest łatwo zastąpić równie aktrakcyjnym/ą, więc dla niej ew. koszty zdrady też
> są duże, itd. itp.


No właśnie o to chodzi, że tych dodatkowych uwarunkowań jest cała masa. Na
przykład też to, że różne osoby reagują różnie na poszczególne wyznaczniki
atrakcyjności. Dla jednej osoby będzie ważny status zawodowy, dla drugiej
obowiązkowym wymogiem będzie odpowiedni poziom intelektualny, ktoś nie przyjmie
partnera spoza swojej klasy społecznej, a ktoś inny nie zaakceptuje kandydata z
brzuszkiem albo kandydatki z małym B.

A jak się nałoży tę całą masę dodatkowych uwarunkowań na prostą zasadę 'bardziej
atrakcyjny = większa szansa zdrady', to ta niby oczywista statystyka może być
zupełnie zburzona.

[yoric]

Niemniej zdecydowanie jest coś takiego, jak ocena ogólnej atrakcyjności, a - jak
to trafnie ujęłaś:

>Ludzie dość często celują w 'swoją ligę'

I dopiero wewnątrz tej ligi rozpatrywane są dalsze rzeczy typu preferencje co do
brzucha, oczu, itd. :).

Pozdr

[pipiblond]

To nieprawda, że im więcej facetów, tym więcej zdrad, to nie tak. Musi coś
błysnąć, żeby mogło zaistnieć. Co do genu, to jest inaczej. To tak jak choroby
przenoszone genetycznie-to już inny temat. Wróćmy do zdrady genu. Zostawmy to
dla potomnych-a to ciekawe ?. Czytałam kiedyś o dziewczynce, która nie chodziła
od urodzenia, nie wiadomo dlaczego. Poddano ją hipnozie, okazało się, że kiedyś,
kiedyś była dziewczynką(jakby w innym wcieleniu), wpadła pod pociąg, miała
obcięte nogi. I co?, uszkodzenie energetyczne nie genowe.Nasza energia posiada
pamięć tak jak woda.Ale wróćmy do zdrady.To czy zdradzimy jest również zależne
od naszego partnera, od jego zaspokojenia, ale jak on mopsuje, no to co ?, to
szukamy seksualnego zaspokojenia u innych. I tu już odzywa się natura człowieka.
Jak suka nie da to pies pójdzie do innej.Niestety oziębłość u kobiet jest duża.

[sad-man]

Dużo racji, Pipiblond, ale gdyby każdy "głodny" szedł kraść marchewkę z ogrodu
sąsiadów, to nie byłoby tego forum. Tu są ludzie, którzy kombinują, jak najeść
się w domu, żeby - nie daj Boże - "diabeł" nie podkusił ich do buszowania w
cudzym ogródku ;-).

[sad-man]

Można się z tobą Yoric zgodzić częściowo, ale to kwestia zasad. Dobrze wychowany
przystojniak lub laska nie będą zdradzać lub przynajmniej postarają się tego unikać.
A co okazji czyniących złodzieja... Wiesz, ja jestem w "grupie ryzyka" w tym
temacie. Bywały sytuacje trudne, ale jakoś powstrzymałem się od "kradzieży" i
nie żałowałem.

[glamourous]

sad-man napisał:

> Dobrze wychowany
> przystojniak lub laska nie będą zdradzać lub przynajmniej
postarają się tego unikać.


Eee, moim zdaniem to nie ma nic wspolnego z "dobrym wychowaniem" czy
rodzinnymi tradycjami. Znalam juz wielu zdradzajacych, ktorzy
pochodzili z rodzin z zasadami i odwrotnie - ludzi wychowanych
praktycznie na ulicy, ktorym nie wpojono zadnych wartosci, a mimo to
nie maja parcia na zdrade. Znam np. dwoch braci wychowanych w jednym
domu, z ktorych jeden patologicznie zdradza swoja zone, drugi zas
jest swojej wierny jak pies.

IMO zdrada ma raczej zwiazek z ogolnie konsumpcyjna natura
czlowieka, a nie z wychowaniem, czy dziedziczeniem po przodkach.
Jeden ludzki egzemplarz jest bardziej nastawiony na konsumpcje niz
inny, i w jego pojeciu zycie opiera sie na swego rodzaju carpe diem
no matter what. Inny zas ma konsumpcje w nosie i raczej potrafi
opierac sie roznym - nie tylko seksualnym - pokusom.

Jest jeszcze wersja neurobiologow, ktorzy wyjasniaja naturalna
sklonnosc do zdrady jako uzaleznienie od pewnych neurotransmeterow.
Jedni z nas sa bardziej na nie podatni, bardziej ich spragnieni,
inni mniej. Ale to nie miejsce na naukowe dywagacje.

Racje ma Eeela piszac o selektywnosci. Atrakcyjnosc nie ma tu
absolutnie nic do rzeczy. Byc moze u mezczyzn ich wlasna
atrakcyjnosc jest w jakims tam stopniu czynnikiem zdradogennym w
przypadku gdy to oni sa podrywani przez kobiety - bo faceci sa z
natury bardziej podatni na dzialanie pierwotnego instynktu lowcy i
maja zakodowany atawistyczny schemat, ze kiedy samica prowokuje,
samiec powinien wypelnic swa biologiczna powinnosc.
Ale z kolei z psychologicznego punktu widzenia patrzac, raczej
powiedzialabym, ze to nieatrakcyjni ludzie beda mieli wieksza
sklonnosc do ulegniecia okazji do zdrady - bo skoro raz od wielkiego
dzwonu trafi im sie jakas propozycja, to wieksza jest psychologiczna
pokusa, zeby z niej skorzystac na zasadzie "lap okazje, bo nastepna
sie predko nie nadarzy"...

[sad-man]

Nolus,
Eeela ma rację - bzdura! Ale twoje pytanie nie jest pozbawione sensu, o tyle, że
są faceci, którzy notorycznie zdradzają i tacy, którzy nie robią tego wcale lub
może im się przytrafić...
Ale to wynika z wielu spraw niż genetyka. Poczytaj o kompleksach - np. Casanovy.
Są też ludzie niewyżyci. Są skrajni egoiści (np, jedynak, który nie rozumie
odmowy, a jak się z nią spotyka, szuka kogoś, kto nie odmawia). Bywa, że ktoś
poczuje się królem, gdy nagle się wzbogaci. Scenariuszy jest wiele, ale zawsze
człowiek decyduje sam i każdy, teoretycznie, jest tak samo podatny na zdradę i
tak samo walczy lub nie, z pokusą. C'est la vie.

[yoric]

> każdy, teoretycznie, jest tak samo podatny na zdradę i
tak samo walczy lub nie, z pokusą

Sorry, ale to chyba jest jakiś manifest życzeń (albo po prostu nie rozumiem, o
co chodzi w tym fragmencie). Oczywiście, że ludzie różnią się predyspozycjami do
wszelkich zachowań, czy nałogów (np. alkoholizmu) więc nie wiadomo, czemu
mieliby się nie różnić predyspozycjami do zdrady. Zresztą są dane doświadczalne
wskazujące możliwe genetyczne mechanizmy tych predyspozycji, np.:

www.scribd.com/doc/5472502/Genetic-variation-in-the-vasopressin-receptor-1a-gene-AVPR1A-associates-with-pairbonding-behavior-in-humans
Nigdy nic nie wynika tylko z genów lub tylko ze środowiska; zawsze jest
współdziałanie czynników. Podsumowuje to statystyka - ludzie z danymi
predyspozycjami do czegoś tam, np. zdrady, nie MUSZĄ tego robić, niemniej
faktycznie robią to statystycznie częściej. To chyba dość oczywiste.
Ponadto upieram się, że ryzyko zdrady jednak wzrasta wraz z atrakcyjnością. Jak
się nie ma okazji, to się po prostu nie ma i tyle; jak jest ich dużo to ryzyko
skorzystania z którejś automatycznie wzrasta.

Pozdrawiam

[sad-man]

Zgadzam się, że czynniki współistnieją, a nie wykluczają wzajemnie. Możesz też
mieć rację, że to może być tak jak z genem alkoholizmu. Tego nie wziąłem pod uwagę.
Co do atrakcyjności. Ja sam jestem facetem przeciętnej urody, z nie najgorszym
zapleczem intelektualnym i zawodowym (zawsze może być lepiej, ale jest bdb), a
okazje i pokusy pojawiają się, była kiedyś nawet jakaś wyjątkowo napastliwa
kobitka, ale to ja podejmuję decyzję, a nie Wacek :-).

[urquhart]

yoric napisał:

> > każdy, teoretycznie, jest tak samo podatny na zdradę i
> tak samo walczy lub nie, z pokusą
>
> Sorry, ale to chyba jest jakiś manifest życzeń (albo po prostu nie rozumiem, o
> co chodzi w tym fragmencie). Oczywiście, że ludzie różnią się predyspozycjami

O genie zdrady nie słyszałem, ale o hormonie owszem, związek poziomu oksytocyny z odpornością na zdradę u ludzi i zwierząt jest znany chyba od dawna. Wystarczy wpisać w wyszukiwarkę "hormon wierności". Wiec że wszyscy podatni są jednakowo to koncert życzeń.