bez sensu

[biegam-boso]

Po 10 latach małżeństwa zdradziłem żonę. Zdradziłem dlatego że żyliśmy obok siebie - nie razem...brak wspólnych zainteresowań, brak tematów do rozmów, kiepski seks...nuda...
2 lata temu próbowałem wyciągnąć nas z tego marazmu...ale ona twierdziła że się wygłupiam...że przecież wszystko między nami jest ok. Po roku dałem za wygraną.
Pojawiła się w moim życiu inna kobieta...zakochałem się w niej a ona we mnie. Spotkania...szczere rozmowy o wszystkim...śmiech...czasem smutek...cudowny seks...wszystko cudowne.
Żona dowiedziała się...chyba chciałem żeby się dowiedziała...nawet tego przed nią specjalnie nie ukrywałem. Chciałem odejść od niej...byłem na to zdecydowany. Chciałem zostawić ją, dziecko i cała resztę.
Chciałem...ale po prostu wymiękłem...Prosiła żebym został...tłumaczyła...płakała...obiecywała...wciągnęła w to nasze dziecko i moich rodziców. Zostałem...nie wiem jak długo wytrzymam...
Nie wierzę w cudowną przemianę małżonki...nie wierzę że nagle znajdą się wspólne tematy...że ona zapomni o tym co jej zrobiłem...że nagle stanie się boginią seksu...nie wierzę w jej obietnice.

Dziękuję za uwagę.

[kachna79]

nie pozostaje Ci nic innego jak usiąść i zapłakać nas swym losem -
co niniejszym czynisz...

[biegam-boso]

tak właśnie jest...

[kachna79]

ale ile to może trwać - taka postawa to może jest dobra w Modzie na
sukces, ale w prawdziwym życiu już nie.

[songo3000]

Może ktoś testuje tu nowy scenariusz na kolejny polski 'hit' ;)

[mujer_bonita]

A dlaczego chcesz zostawić dziecko? Też Ci się znudziło? Brak
wspólnych tematów, zainteresowań?

[biegam-boso]

dlaczego chcę zostawić dziecko?
1. żona mi go nie odda
2. wiadomo komu sąd da opiekę nad dzieckiem
3. dziecko jednak bliżej jest ze swoją matką niż ze mną
4. nie chcę zabierać dziecku dziadków...kolegów...szkoły...

[majka_144]

biegam-boso napisał:

> dlaczego chcę zostawić dziecko?
> 1. żona mi go nie odda
> 2. wiadomo komu sąd da opiekę nad dzieckiem
> 3. dziecko jednak bliżej jest ze swoją matką niż ze mną
> 4. nie chcę zabierać dziecku dziadków...kolegów...szkoły...

Super wymówki żeby zacząć z czystą kartą, bez dzieci, bez
zobowiązań, jak 20-latkowie. A żonie zostawić całą resztę.

[mujer_bonita]

biegam-boso napisał:
> dlaczego chcę zostawić dziecko?
> 1. żona mi go nie odda
> 2. wiadomo komu sąd da opiekę nad dzieckiem
> 3. dziecko jednak bliżej jest ze swoją matką niż ze mną
> 4. nie chcę zabierać dziecku dziadków...kolegów...szkoły...

5. o ileż to wygodniejsze, cały czas można poświęcić na zabawy z
kochanką :)

[krzysztof-lis]

> Chciałem...ale po prostu wymiękłem...Prosiła żebym
> został...tłumaczyła...płakał a...obiecywała...wciągnęła
> w to nasze dziecko i moich rodziców. Zostałem...nie wiem
> jak długo wytrzymam...

A na to jest bardzo prosta metoda.

Siadasz wieczorem po pozałatwianiu najważniejszych spraw z kartką. Na tej kartce
zapisujesz, co chcesz UZYSKAĆ od żony. Co się ma pozmieniać. Na przykład, że
chcesz mieć o czym z nią rozmawiać. Że chcesz mieć udany seks.

Następnie precyzujesz dokładnie, o co Ci chodzi, w sposób dający się łatwo
"zmierzyć".

Na przykład

[biegam-boso]

Sposób prosty wydaje się być do zrealizowania...
tyle że opiera się moim zdaniem na szantażu...i wg mnie to bez sensu.
Mam ją zmuszać do rozmowy? mam ją zmuszać do seksu?

No i kwestia tej drugiej kobiety...ehhh

[aandzia43]

> Sposób prosty wydaje się być do zrealizowania...
> tyle że opiera się moim zdaniem na szantażu...i wg mnie to bez
sensu.
> Mam ją zmuszać do rozmowy? mam ją zmuszać do seksu?

To, o czym pisze Krzysztof to nie zmuszanie i szantaż. To się nazywa
kontrakt. Stosowany w wielu terapiach. Chyba w mażłeńskich też.
Nie chodzi tu o to, by zmuszać, tylko jasno określać swoje potrzeby
i oczekiwania związane z nią i waszym małżeństwem. Może coś tam
wcześniej popiskiwałeś na ten temat, ale widocznie z jakichś powodów
nie miałeś pozycji i postawy wystarczająco mocnej, by cię poważnie
wysłuchano i wzięto pod uwagę twoje potrzeby. Z jakich to powodów,
hę? Spróbuj sobie odpowiedzieć na to pytanie. Może byłeś za mało
męski i stanowczy, a może byłeś zbyt juz wtedy wyalienowany z życia
rodziny, by móc czegokolwiek poza jakimś smętnym standardem od niej
wymagać?

"Zmuszać do rozmowy, zmuszać do seksu", wystraszyłeś się lamentów
żony i rodziny. Facet, ty się boisz jakiejkolwiek konfrontacji! I
ponoszenia konsekwencji swoich czynów! Dopóki nie załatwisz tego
swojego problemu, nie jesteś w stanie podjąć żadnej samodzielnej
decyzji i trzymać się jej konsekwentnie. Dopóki będziesz miekkim
bolkiem bez kręgosłupa wichry życia będą sobie tobą miotały na
wszystkie strony, jak żółtym jesiennym liściem.
Dojrzej w końcu.

[krzysztof-lis]

> tyle że opiera się moim zdaniem na szantażu...i wg mnie to bez sensu.

Może dla Ciebie to wyglądać na szantaż, ale przecież inaczej nic nie uzyskasz.
Przecież widzisz, że żonie jest dobrze tak, jak było.

[kachna79]

biegam-boso napisał:

> Sposób prosty wydaje się być do zrealizowania...
> tyle że opiera się moim zdaniem na szantażu...i wg mnie to bez
sensu.

Radziłabym wziąć pod uwagę sugestię Krzysztofa. Sformuowanie listy
życzeń pozwoli Ci uświadomić sobie co jest dla Ciebie ważne, czego
Ci brakuje. Natomiast jeśli z taką listą staniesz przed żoną i
powiesz "anal albo odchodzę" to to juz będzie szantaż - dodatkowo
obnażający Twój egoizm.

> Mam ją zmuszać do rozmowy?
Siłą tego nie załątwisz, ale przecież chyba czasem rozmawiacie ze
sobą. Możliwe, że nawet będziesz żałował, że ta rozmowa nie była
nudna:)

[krzysztof-lis]

> Radziłabym wziąć pod uwagę sugestię Krzysztofa. Sformuowanie listy
> życzeń pozwoli Ci uświadomić sobie co jest dla Ciebie ważne, czego
> Ci brakuje.

Dokładnie o to chodzi. O ułatwienie sprawy SOBIE!

Ustalenie listy celów i TERMINU ich osiągnięcia dobrze motywuje do pracy a
jednocześnie ułatwia podjęcie trudnych decyzji. Bo w grę przestają wchodzić
uczucia i emocje ("a może jednak za rok będzie lepiej?") a analizuje się tylko
FAKTY. Dlatego wspomniałem o tym, żeby te cele były łatwo mierzalne, policzalne.

[glamourous]

Bardzo rozsadna propozycja. Troche odhumanizowana, ale chyba jedyna
z szansa powodzenia w takim przypadku. Zamiast melodramatyzowania,
darcia szat i innych sentymentalizmow, po prostu potraktowac to
wszystko na zasadzie projektu w pracy. Jasne, spisane czarno na
bialym oczekiwania i wytyczne. Same konkrety. Sytuacja klarowna dla
obu stron, zadnych niedomowien i zadnych potem wykretow ze strony
zony "bo ja MYSLALAM, ze...." itp. Plan wykonany - premia. Plan nie
wykonany - nagana. Przynajmniej wiadomo czego sie trzymac i latwo
tez ocenic motywacje drugiej strony.
Ja dodalabym tylko, ze autor watku zdecydowanie powinien zonie
rowniez cos zaproponowac. Niech ta lista wytycznych nie dotyczy
tylko jej. Niech zona nie ma wrazenia, ze tylko ona ma to wszystko
odbudowywac, naprawiac, harowac nad poprawa sytuacji - a maz, niczym
zniecierpliwiony szef bedzie patrzyl tylko na zegarek i w kalendarz.
Przeciez to w koncu on zdradzil, chocial odejsc, wyrzadzil rodzinie
moralna krzywde (nie wazne, jaka byla tego geneza, istotne jest, ze
to on chcial fizycznie opuscic rodzine, co na pewno nie poprawia
zonie samooceny, ani samopoczucia. Facet powinien wiec dolozyc
wszelkich staran, zeby zona jak najszybciej odzyskala szeroko pojete
poczucie bezpieczenstwa w tym zwiazku. Zeby ona rowniez dostala to,
czego od niego oczekuje.

[majka_144]

Przepraszam że zapytam - Ale jaki Ty masz właściwie problem? Piszesz
że żyjecie z żoną obok siebie, że seks nuda, że wszystko nuda, brak
tematów do rozmów. Z dzieckiem raczej też nie jesteś zżyty bo
decyzja o zostawieniu go już raz zapadła.

Z drugiej strony - "zakochałem się w niej a ona we mnie.
Spotkania...szczere rozmowy o wszystkim...śmiech...czasem
smutek...cudowny seks...wszystko cudowne."

No więc ja się pytam - Jaki masz problem? Chyba sprawa jasna?

[krzysztof-lis]

> Ja dodalabym tylko, ze autor watku zdecydowanie powinien zonie
> rowniez cos zaproponowac.

Ja odniosłem wrażenie, że żonie generalnie było dobrze (skoro odmówiła
jakichkolwiek zmian 2 lata temu) a zatem samo to, że mąż będzie z nią żyć jej do
szczęścia wystarczy.

Jeśli czegoś jej brakuje, rzeczywiście warto to od siebie dołożyć. Od razu a nie
dopiero po kwartale, gdy żona się spisze.

[majka_144]

krzysztof-lis napisał:

> > Ja dodalabym tylko, ze autor watku zdecydowanie powinien zonie
> > rowniez cos zaproponowac.
>
> Ja odniosłem wrażenie, że żonie generalnie było dobrze (skoro
odmówiła
> jakichkolwiek zmian 2 lata temu) a zatem samo to, że mąż będzie z
nią żyć jej d
> o
> szczęścia wystarczy.
>
> Jeśli czegoś jej brakuje, rzeczywiście warto to od siebie dołożyć.
Od razu a nie
> dopiero po kwartale, gdy żona się spisze.

Słuchajcie, autor wątku wcale nie chce takich rad jakie mu
udzielacie. Przeczytajcie uważnie co On pisze. On nie chce ratować
małżeństwa, On potrzebuje tylko żebyśmy mu napisali - Stary, zostaw
żone, dziecko i zmykaj do drugiej, przecież masz prawo do szcześcia.
On przecież napisał że nie wierzy w przemianę żony, że nie wierzy że
znajdą tematy do rozmowy...Nie wierzy, bo nie chce, bo mu nie
zależy, bo wrócił bo mu mama kazała...

Więc Wasze rady, mimo że są świetne, nie są niestety tym czego
oczekuje autor wątku :)

Pozdrawiam

[majka_144]

Zapomniałam jeszcze o radzie:

Powiedz żonie dokładnie to co napisałeś w wątku, zapewniam Cię, że
sama pomoże Ci się pakować...

[kachna79]

On potrzebuje tylko żebyśmy mu napisali - Stary, zostaw
> żone, dziecko i zmykaj do drugiej, przecież masz prawo do
szcześcia.

Może jak poczyta, że jest kilka osób, które mają pomysł jak
powalczyć o małżeństwo to sam pomyśli chwilę nad tą opcją.

> Więc Wasze rady, mimo że są świetne, nie są niestety tym czego
> oczekuje autor wątku :)
My przynajmniej będziemy mieć czyste sumienie:)

[majka_144]

Być może się zastanowi, choć jego obecne podejście...

"Chciałem odejść...ale po prostu wymiękłem...Prosiła żebym
został...tłumaczyła...płakała...obiecywała...wciągnęła w to nasze
dziecko i moich rodziców. Zostałem...nie wiem jak długo wytrzymam...
Nie wierzę w cudowną przemianę małżonki...nie wierzę że nagle znajdą
się wspólne tematy...że ona zapomni o tym co jej zrobiłem...że nagle
stanie się boginią seksu...nie wierzę w jej obietnice."

...nie daje zbytnich szans

[kachna79]

"że nagle stanie się boginią seksu...nie wierzę w jej obietnice."

Jak czytam takie wynurzenia to zawsze się zastanawiam, co żona
autora wypowiedzi sądzi o umiejętnościach łóżkowych męża.
Złośliwość podpowiada mi, że ona po prostu mniej dramatycznie znosi
mizerię serwowaną przez męża.

[mujer_bonita]

kachna79 napisała:
> "że nagle stanie się boginią seksu...nie wierzę w jej obietnice."
>
> Jak czytam takie wynurzenia to zawsze się zastanawiam, co żona
> autora wypowiedzi sądzi o umiejętnościach łóżkowych męża.
> Złośliwość podpowiada mi, że ona po prostu mniej dramatycznie
znosi
> mizerię serwowaną przez męża.

Może nawet i nie o seks chodzić. Każdy związek to kompromis. IMO
problemy zaczynają się jak tylko jedna ze stron o tym pamięta.
Niewykluczone, że żona z czegoś dla tego związku rezygnuje ale godzi
się na to uznając za rzecz normalną i w zamian dostając coś innego.
Natomiast druga strona widzi tylko swaoje wyrzeczenia i ma o to
pretensje. Jak to było z tą belką i drzazgą w oku?

[kachna79]

> Może nawet i nie o seks chodzić.

Ja nie mam wątpliwości, że nie tylko o seks chodzi.
Odnosiłam się tylko do tego konktretnego cytatu.

[krzysztof-lis]

> Może nawet i nie o seks chodzić. Każdy związek to kompromis. IMO
> problemy zaczynają się jak tylko jedna ze stron o tym pamięta.

Ja tu widzę raczej sytuację, w której jedna ze stron jest poszkodowana, a
drugiej jest dobrze. O tym świadczy to, że facet chciał związek ruszyć z miejsca
a żona nie, bo jej jest dobrze tak, jak jest.

[mujer_bonita]

krzysztof-lis napisał:
> Ja tu widzę raczej sytuację, w której jedna ze stron jest
poszkodowana, a
> drugiej jest dobrze. O tym świadczy to, że facet chciał związek
ruszyć z miejsca
> a żona nie, bo jej jest dobrze tak, jak jest.

Krzysztofie nie zrozumiałeś. Autor pisze, że kwestii które JEMU się
nie podobały ona nie chciała zmienić. Nie wykluczone, że ona
poświęciła coś w INNYCH obszarach czego on nie zauważa, lub nie chce
zauważyć.

[krzysztof-lis]

Żona stwierdziła, że "wszystko między nimi jest okay".

A Ty uważasz, że coś poświęciła? Odważna interpretacja.

[mujer_bonita]

krzysztof-lis napisał:
> Żona stwierdziła, że "wszystko między nimi jest okay".
> A Ty uważasz, że coś poświęciła? Odważna interpretacja.

Krzysztofie, jeszcze raz bo nie nadal nie rozumiesz. Nie wiesz, co
według żony jest 'OK'. Dla wielu osób, które z rozsądkiem podchodzą
do związku, to że nie mają wszystkiego jest całkowicie 'OK', bo
wiedzą, że związek to kompromis. Widzą wady ale godzą sie na nie dla
dobra związku. Problem pojawia się, gdy tylko jedna ze stron
wykazuje rozsądek bądź żadna go nie wykazuje.

Ja też swój związek określiłabym jako OK. Nawet dużo więcej niż
OK :) Ale nie znaczy to, że mam wszystko, czego chcę. Coś poświęcam,
coś poświęca mój partner. Takie życie.

[songo3000]

Eh, Bonitka, Krzysztof dobrze zrozumiał, tylko nie tak jakbyś chciała :P

> Ja też swój związek określiłabym jako OK. Nawet dużo więcej niż
> OK :) Ale nie znaczy to, że mam wszystko, czego chcę. Coś
> poświęcam,
> coś poświęca mój partner. Takie życie.
Samo to, że się coś poświęca dla związku niestety nie cementuje go 'z automatu'. Na dłuższą metę to liczy się 'feedback' czyli to, co odstajemy. Jeśli zaspokaja to nasze potrzeby (chociażby minimalnie) to 'jest OK' jeśli nie, to 'nie jest OK'. U autora wątku 'nie było OK', bez względu na to co takiego poświęciła żonuś. To wszystko.

[mujer_bonita]

songo3000 napisał:
> U autora wątku 'nie było OK', bez względu na to co takiego
poświęciła żo
> nuś. To wszystko.

Jak sam zwóciłeś uwagę to że 'jest OK' czy 'nie jest OK' nie
wyklucza, że żona coś poświęca. To, że jemu to nie wystacza lub nie
docenia tego nie wyklucza, że poświęcenia ze stony żony istnieją. To
wszystko.

[songo3000]

Rany, ale kogo to obchodzi, że żona >coś< poświęca, jeśli to >coś< nie przekłada się na satysfakcję autora? To tak, jakby strażaka należało pochwalić za to, że wygrał wyścig cystern w trakcie, gdzy spłonął dom.

[urquhart]

songo3000 napisał:
> Rany, ale kogo to obchodzi, że żona >coś< poświęca, jeśli to >coś&#
> 60; nie przekłada się na satysfakcję autora?

Owe "poświęcanie się" kobiet to stary temat na terapię małżeńską. Z reguły
kobiety przecierają oczy ze zdumienia gdy terapeuta tłumaczy że takie
"poświęcanie" się to realizowanie własnych potrzeb a nie partnera, który
najczęściej oczekuje zupełnie czego innego.

[mujer_bonita]

songo3000 napisał:
> Rany, ale kogo to obchodzi, że żona >coś< poświęca, jeśli to >coś&#
> 60; nie przekłada się na satysfakcję autora?

Żonę obchodzi Songo. I być może jego też będzie jak zrozumie co
stacił a czego nigdy nie doceniał.

[krzysztof-lis]

> Żonę obchodzi Songo. I być może jego też będzie jak zrozumie co
> stacił a czego nigdy nie doceniał.

A jak ma doceniać coś, co jest mu kompletnie obojętne? Tylko dlatego, że żona to
poświęca?

Jak moja żona zacznie się ubierać tylko na niebiesko i będzie się w tym celu
specjalnie poświęcać, też tego nie docenię, bo mnie to różnicy nie zrobi.

[mujer_bonita]

krzysztof-lis napisał:
> A jak ma doceniać coś, co jest mu kompletnie obojętne?

'Szlachetne zdrowie, nikt się nie dowie jako smakujesz, aż się
zepsujesz'

Niektóre rzeczy zaczyna się dostrzegać, doceniać dopiero jak się je
straci. Znam taki przypadek w odwrotną stronę. Koleżanka, która parę
lat temu wyjechała do pracy do Angli i poznała tam pewnego Johna.
Gadka była podobna do autora wątku - John super, swojski Janek nudny
i bez polotu. Rozstała się z Jankiem, po pół roku zaczeła sobie
uświadamiać, że jednak nie wszystko było takie 'be', że jednak to co
wydawało jej się takie oczywiste w związku było poświęceniem ze
strony Janka, którego John już nie oferował :)


> Jak moja żona zacznie się ubierać tylko na niebiesko i będzie się
w tym celu
> specjalnie poświęcać, też tego nie docenię, bo mnie to różnicy nie
zrobi.

Tak, ale jak zacznie chodzić non-stop w powyciąganym dresie to nagle
zaczniesz doceniać, że wcześniej może nie chodziła w super
seksownych ciuchach ale wyglądała jak człowiek ;)

[songo3000]

Czyli posilasz się starą (żydowską zdaje się) radą, że 'im gorzej tym lepiej'...

Powtarzam, 'poświęcalstwo' jednej strony jest psu na budę jeśli nie jest nakierowane potrzeby drugiej strony. Sztuka dla sztuki jest dobra na Akademi Sztuk Pięknych, nie w związku.

[krzysztof-lis]

Ja odniosłem wrażenie, że wątkotwórca chce, ale nie potrafi odejść od żony.

W takiej sytuacji moja propozycja mu pomoże.

Albo osiągnie poprawę w małżeństwie, z korzyścią dla siebie.
Albo wreszcie uda mu się podjąć tę decyzję, której teraz sam nie daje rady podjąć.

[aandzia43]

Dobra rada, Krzysztofie, bez wątpienia. Ale żeby móc ją zastosować, trzeba mieć
odwagę i konsekwencję. Może się mylę, ale wydaje mi się, że Biegającemu Boso
brakuje tych cech.

Jest jeszcze jeden minus proponowanego przez ciebie rozwiązania. Żona postawiona
przed twardymi postulatami najprawdopodobniej wysunie swoje. Niekoniecznie
dotyczące łóżka i poziomu rozmów przy kolacji. To mogą być rzeczy, których nasz
bohater nie chce usłyszeć. Bo nei ma zamiaru się zmieniać. Łatwiej jest mu
wiązać się z coraz to nową kobietą, która jeszcze nie zna dogłębnie jego wad i
nie wymaga od niego pracy nad sobą.

[mujer_bonita]

aandzia43 napisała:
> Żona postawiona
> przed twardymi postulatami najprawdopodobniej wysunie swoje.
Niekoniecznie
> dotyczące łóżka i poziomu rozmów przy kolacji. To mogą być rzeczy,
których nasz
> bohater nie chce usłyszeć. Bo nei ma zamiaru się zmieniać.

I to są Krzysztofie te 'inne' kwestie kompromisowe o których pisałam
wyżej :)

[krzysztof-lis]

> Jest jeszcze jeden minus proponowanego przez ciebie rozwiązania.
> Żona postawiona przed twardymi postulatami najprawdopodobniej
> wysunie swoje. Niekoniecznie dotyczące łóżka i poziomu rozmów
> przy kolacji.

Dobrze to o żonie nie będzie świadczyć, jeśli nagle stwierdzi, że coś w związku
trzeba zmienić.

[kici10]

Dobrze to o żonie nie będzie świadczyć, jeśli nagle stwierdzi, że
coś w związku
> trzeba zmienić.

Moim zdaniem wręcz przeciwnie. Będzie to znaczyło, że potrafi uczyc
się na błędach, dostosowac do okoliczności.
Jeśli jej się wydawało, że jest wszystko w porządku, a dla niego nie
było w porządku, to znaczy, że jej się głupio wydawało. W związku z
tym, jeśli postanawiają to zmienic, to każdy wysuwa swoje postulaty.

[krzysztof-lis]

> Jeśli jej się wydawało, że jest wszystko w porządku, a dla niego nie
> było w porządku, to znaczy, że jej się głupio wydawało. W związku z
> tym, jeśli postanawiają to zmienic, to każdy wysuwa swoje postulaty.

Tylko, że mówimy tu o postulatach, które wysunie żona, bo jej coś się jednak nie
podoba, tylko ona o tym nie mówi.

Będzie więc chciała uzyskać coś dla siebie, przy okazji tworzenia listy rzeczy
do zmiany.

I to będzie o niej źle świadczyć w mojej opinii.

[kici10]

Według mnie niekoniecznie. Nigdy nie jest tak, że się wszystko
podoba. Jeśli jedna strona wysuwa swoje żądania, to druga niejako
przy okazji załatwia też swoje sprawy.

[axe11]

Z tym wypisaniem na kartce, czego sie chce, to dobra metoda. Tez tak
kiedys zrobilam - nie dla kogos. Dla siebie. Ale okreslilam deadline.

Przy czym ja nie mialam dzieci, a zwiazek nie byl sformalizowany.

To piekne postepowanie - nie chcec zabierac dziecku szkoly i
kolegow. Bardzo szlachetny jestes. Twoje dziecko ma dobrego ojca.

[katz3]

Skoro żona prosi Cię o szansę, bo tak to zrozumiałem, i został Ci jeszcze
chociaż cień uczucia do niej to powinieneś spróbować. Musisz być jednak na nią
otwarty bo inaczej sytuacja może się odwrócić i to ona będzie się starać a Ty
pozostaniesz obojętny. Jeśli zaś nie ma w Tobie żadnej wiary w przyszłość z żoną
to wiej bo zgnijesz...

i dobrze się zastanów bo my tu sobie tylko pie.....my w internecie i nic nie
ryzykujemy a to TWOJE ŻYCIE!

[sagittka]

> Po 10 latach małżeństwa zdradziłem żonę. Zdradziłem dlatego że
żyliśmy obok siebie - nie razem...brak wspólnych zainteresowań, brak
tematów do rozmów, kiepski seks...nuda...

> Pojawiła się w moim życiu inna kobieta...zakochałem się w niej a
ona we mnie. Spotkania...szczere rozmowy wszystkim...śmiech...czasem
smutek...cudowny seks...wszystko cudowne.


Atmosferę tworzą obie strony. Trudno uwierzyć, ze jesteś bardzo
interesujący, pomysłowy w łóżku itp. Może ci się wydaje, ze taki
jesteś, ale raczej jest tak, ze dla nowej kobiety się starasz, że
rozmowy są ciekawe, bo nie znacie się tak dobrze jak z żoną, że seks
jest cudowny, bo NOWY. Pomyśl, że z żoną też tak było 10 lat temu, a
może nawet lepiej, skoro zdecydowałeś się ją poślubić. Potem oboje
przestaliście się starać, czego naturalną konsekwencją stała się
nuda i obojętność. Poszedłeś na łatwiznę, ale takie mamy
konsumpcyjne czasy, ze wystarczy sięgnąć ręką (i nie tylko) i już
ułuda szczęścia. Pamiętaj jednak, że łatwo przyszło, łatwo poszło -
twój związek z kochanką za 7 lat także stanie się nudny jeśli nie
wyciągniesz nauki z zaniedbań małżeńskich.


I jeszcze jedno. Jesli zostawisz dziecko (bez angażowania się w jego
wychowanie i kochania go), bo tak ci łatwiej, okażesz się zwyczajnym
dupkiem. Kiedy już to poczujesz, to zobaczysz że miałeś za wysokie
mniemanie o sobie, bo dupek nie może być interesującym facetem,
czułym i wrażliwym kochankiem, odpowiedzialnym mężczyzną zdolnym do
wyższych uczuć.

[krzysztof-lis]

> Atmosferę tworzą obie strony. Trudno uwierzyć, ze jesteś bardzo
> interesujący, pomysłowy w łóżku itp. (...) Pamiętaj jednak, że łatwo
> przyszło, łatwo poszło - twój związek z kochanką za 7 lat także
> stanie się nudny jeśli nie wyciągniesz nauki z zaniedbań małżeńskich.

Racja, o ile rzeczywiście stan ich życia seksualnego nie jest tylko efektem
rozbieżności libido.

[kici10]

Brakuje mi jeszcze informacji - co zrobiłeś z kochanką? Odstawiłeś,
czy trzymasz w rezerwie?

[eeela]

Zdradziłem dlatego że żyliśmy obok sie
> bie - nie razem...brak wspólnych zainteresowań, brak tematów do
rozmów, kiepski
> seks...nuda...


Ja mam do powiedzenia jedno: nudza sie ludzie nudni.

[sagittka]

> Ja mam do powiedzenia jedno: nudza sie ludzie nudni.

Tak, tylko ze łatwiej nie być nudnym dla kochanki, niż żony, która
nas doskonale zna (i np. już nie śmieje się z zabawnej historyjki z
dzieciństwa, którą słyszała setki razy). Mając świadomość tego
mechanizmu można (jeśli komuś zależy, żeby walczyć z nudą w długim
związku) pracować nad swoim i wspólnym obszarem zainteresowań i
pasji. Jednak wymaga to aktywności oraz własnego rozwoju.
Można tez iść na łatwiznę w walce z nudą i raz na kilka lat zmieniać
partnera, który jest w stanie zainteresować się nami (z
wzajemnością) tylko z powodu nowości.

[eeela]

> Tak, tylko ze łatwiej nie być nudnym dla kochanki, niż żony, która
> nas doskonale zna

To wlasnie mialam na mysli. W zetknieciu z nowoscia kazdy glupi moze
byc ciekawy. Na dluzsza mete dopiero sie okazuje, czy jest ciekawy
tak naprawde.

[kici10]

Ja mam do powiedzenia jedno: nudza sie ludzie nudni.

O to, to. I jeszcze bierni, bez polotu. "No weź mnie czymś
zainteresuj, bo ja się nudzę". Chociaż w tym wypadku wykazał się
polotem i oryginalnością - znalazł kochankę )))).

[krzysztof-lis]

> Ja mam do powiedzenia jedno: nudza sie ludzie nudni.

Zaraz zaraz, powoli...

SAMEMU nudzą się ludzie nudni i bez polotu. Zgoda.

W związku można się znudzić drugą osobą. I znudzić się inicjowaniem coraz to
nowych wspólnych zainteresowań, tematów do rozmów, itd.

[glamourous]

Zgadzam sie z Krzyskiem. Co innego nudzic sie samemu ze soba (to
faktycznie dotyczy tylko ludzie bez polotu) a co innego z KIMS - to
dwa rozne stany. Bo jak mozna nazwac sytuacje, kiedy partner nie
wnosi absolutnie NIC do zwiazku i wspolnego zycia, nie wykazuje
ochoty do rozmowy, nie inicjuje seksu, ma w nosie wspolne spedzanie
czasu, za to kazda wolna chwile spedza na kanapie z pilotem w reku?
Owszem, ciekawy czlowiek (i z polotem ;-) znajdzie sobie wtedy
jakies inne zajecie i nie bedzie sie nudzil w doslownym tego slowa
znaczeniu, co nie zmienia faktu, ze przebywanie z takim kanapowcem
to koszmarna nuda.

Nuda i nudna...

[wwwybredna]

To ja teraz od strony tej nudnej i zadowolonej ze stanu "swojskości"
żony.
Nie tak dawno też usłyszałam od swojego męża, że nic mnie nie
interesuje, że jestem nudna ,a mój rozwój intelektualny zakończył
sie kilka lat wcześniej.To były bardzo bolesne słowa, bo uważam
siebie za osobę inteligentną i ciekawą życia.
Usiadłam w samotności z moją urażona dumą i poczuciem
niesprawiedliwości i porządnie sie zastanowiłam...
Po zastanowieniu się w samotności zapytałam znajomych co sądzą o
moich zainteresowaniach bądź też ich braku.I co sie okazało??
Po prostu moje zainteresowania niezupełmnie pokrywały sie z tym co
za interesujące uważał mój mąż.To co mnie pociągało i zajmowało mi
czas wolny dla niego było nudne i nieciekawe, bardziej podobało mu
sie jego hobby.
Dopiero gdy mu przedstawiłam co o mnie i tym czym się interesuję
sądzą znajomi -zorientował sie,że nie miał racji.
Tak to już jest ,że gdy znamy się 10 lat i dłużej to wszystko nam
powszednieje i wydaje nam się, że ktoś inny ma więcej do
zaoferowania.
Może wato byłoby zobaczyć żonę z innej perspektywy?Może wcale nie
jest taka nudna jak nam się wydaje...

[eeela]

> Zaraz zaraz, powoli...
>
> SAMEMU nudzą się ludzie nudni i bez polotu. Zgoda.
>
> W związku można się znudzić drugą osobą. I znudzić się inicjowaniem coraz to
> nowych wspólnych zainteresowań, tematów do rozmów, itd.


W tym sęk, że nie wierzę, iż osoba sama z siebie interesująca jest w stanie
wytrzymać na tyle długo z nudziarzem, żeby aż zamieszkiwać razem/brać ślub/w
inny sposób konstytuować stały związek.

Oczywiście w tym swoim mniemaniu opieram się wyłącznie na własnych obserwacjach.
Nie znam interesujących ludzi sparowanych długodystansowo z ludźmi nudnymi, a
sama zwiewałam przed nudziarzami gdzie pieprz rośnie, ewentualnie po kilku
randkach, jeśli chciałam dac komuś szansę wykazania się. Natomiast całą sobą
angażowałam się zawsze, kiedy delikwent nudziarzem nie był - i nigdy mi się nie
zdarzyło znudzić takim wybranym facetem. Nie zdarzyło mi się też nudzić
wieloletnimi przyjaciółmi, nie znudziłam się swoimi rodzicami czy siostrą. Jeśli
człowiek nudzi się wieloletnim partnerem tylko dlatego, że jest wieloletni, to
sam musi być nudny.

[glamourous]

Czasami pod taka "nuda" kryje sie po prostu niedopasowanie, widzenie
swiata przez zupelnie inny pryzmat, brak przyjazni i glebszej
relacji w zwiazku. Tak jak to napisala Wwwybredna powyzej.
Bo tu nie tyle chodzi o to, ze nasza polowka nie ma swoich
zainteresowan i dlatego oceniamy ja jako nudna. Tylko o to, ze jej
zainteresowania i sposob zycia MY akurat oceniamy jako nudny i
niekoniecznie NAS inspirujacy. Zwlaszcza, kiedy z hormonami i
pierwsza fascynacja odplywa nasza nieograniczona tolerancja oraz
kiedy spadaja nam rozowe okulary...

Zreszta w koncu typowy po kilku latach wspolnego zycia brak motylkow
w brzuchu ktos tez moze okreslic slowem "nuda"... Roznie to moze
wygladac z roznych perspektyw.

[eeela]

> Zreszta w koncu typowy po kilku latach wspolnego zycia brak motylkow
> w brzuchu ktos tez moze okreslic slowem "nuda"... Roznie to moze
> wygladac z roznych perspektyw.


Tak. Ja teoretycznie rozumiem, że można znudzić się kimś jako kochankiem.
Rozumiem, że można się nudzić, będąc skazanym na towarzystwo nudnego człowieka.
Nie rozumiem, jak można się znudzić kimś, kto wydał nam się interesujący, jako
człowiekiem. No nie rozumiem. Z matką swoją gadam namiętnie, od kiedy nauczyłam
się gadać, i jakoś mi się nie znudziła. Dlaczego z facetem ma to działać inaczej?

[glamourous]

eeela napisała:


> Z matką swoją gadam namiętnie, od kiedy nauczyłam
> się gadać, i jakoś mi się nie znudziła. Dlaczego z facetem ma to
działać inaczej?


Bo zwiazki partnerskie rzadza sie nieco innymi prawami niz zwiazki
przyjacielskie czy przyjacielsko-rodzinne. Przyjaciol dobieramy
sobie na zasadzie podobienstw, wspolnych zainteresowan, pogladow,
feelingu. Podstawa przyjazni sa dobre rozmowy i mentalna bliskosc -
a uczucie wiezi nie zalezy od ulotnych hormonow. Natomiast zwiazki -
wiadomo. Czesto wspolne zainteresowania sa tylko jednym z kryteriow
wyboru, niekoniecznie tym kluczowym. Ludzie dobieraja sie, bo chemia
namacila im w glowach i mocno zafalszowala obraz rzeczywistosci, a
ktora po wygasnieciu "hormonalnego kredytu" daje o sobie wyraznie
znac. Dopada nas proza zycia, wychodza na wierzch roznice, kwasy i
niedopasowania - i tematy do rozmow sie koncza. Ludziom po prostu
przestaje sie chciec. Bo i ciezko miec zapal do rozmowy do drugiej w
nocy z kims kto przed chwila na nas powarkiwal ze naczynia nie
umyte, smieci nie wyniesione, rachunki nie zaplacone, a gra wstepna
znow trwala za krotko...

[eeela]

Bo i ciezko miec zapal do rozmowy do drugiej w
> nocy z kims kto przed chwila na nas powarkiwal ze naczynia nie
> umyte, smieci nie wyniesione, rachunki nie zaplacone, a gra wstepna
> znow trwala za krotko...

Przecież z rodzicami czy rodzeństwem też się na siebie powarkuje z tych samych
powodów, wyjąwszy grę wstępną ;-) Ale masz rację co do tego, że w amoku
hormonalnym ludzie zapominają o tym, że oprócz kochanka na kawał życia trzeba
tez wybrać przyjaciela na kawał życia - to drugie chyba w sumie tak naprawdę
nawet ważniejsze.

[bi_chetny]

post biegam-boso przeczytałem prawie jak swój trzy lata temu.
Przeczytałem potem wasze opinie. Różne, radykalne, oceniające...

Odniosę się do niektórych, patrząc z mojego doświadczenia:

1. facet miał problem w związku - żona uważała że tego problemu nie ma. i mleko
się wylało. nie mówię że dobrze zrobił, ale niestety często partnerzy nie widzą
sygnałów

2. co do jego słabości w łóżku - moja żona przestała mnie postrzegać jako samca,
bo zająłem się więcej dzieckiem [super tata!] i domem. Więc przestałem być
FACETEM. Wszystko grało, bo jej było dobrze. Kiedy dowiedziała się o romansie
[przyznałem się, byłem zdecydowany by odejść] pokazała że chce o mnie walczyć.
Poszliśmy na terapię. Bez tego nie dalibyśmy rady przejść pierwszych trudnych
kroków. Ja wtedy nie umiałem zdecydować, to była skomplikowana sytuacja. W końcu
podjąłem decyzję, choć było trudno. I po półtorej roku udało mi się zamknąć
temat kochanki i powrócić w pełni do żony. Bez terapii nie udałoby się to i ze
względu na mnie [seksuolog pokazał mi że nie jestem jedyny z takim problemem i
że szanse na taki związek są nikłe], jak również ze względu na żonę [dowiedziała
się co robiła źle, dlaczego i co powinna zrobić, jeśli chce utrzymać nasz związek].

3. dziecko - też miałem problem ze względu na syna z którym mam świetny kontakt,
ale wiedziałem że żona będzie chciała zostawić dziecko ze sobą - więc
pozostawałyby mi wizyty. To nie jest kwestia chęci zostawienia dziecka, tylko
kosztów związanych z wyborem.

4. oboje musieliśmy zmienić swoje postępowanie, a dzięki terapii udało nam się
dowiedzieć, co musimy zmienić, żeby związek wytrzymał tę trudną próbę.

Coś słabo u Was z wyobraźnią ;)

[songo3000]

Nudni partnerzy, to także ci, którzy 'zatrzymali się w rozwoju' będąc wcześniej całkiem ciekawymi. To te wszystkie kanapowce pospolite, z pilotem w ręku po 'ciężkim dniu pracy'. To te wszystkie mamuśki, którym mleko zalało zwoje mózgowe a szczyt zainteresowań to reklamy pieluch w Pani Domu. Takich, całkiem życiowych przykładów można zaobserwować bez liku...

[bi_chetny]

jak kiedyś pisaliśmy - jeśli jeden z partnerów się rozwija a drugi zatrzymuje,
robi się nudno.

[eeela]

Słabo u mnie z wyobraźnią w tej kwestii, bo nigdy nie widziałam przykładu na to
'na żywo'.

Ludzie, których znajduję interesującymi, nie przestają być dla mnie
interesujący. No jakoś się nie zdarza. Nie zwykłam nudzić się ludźmi. Dlatego
nie rozumiem kompletnie argumentu.

[szpila43]

Zostań z żoną. Nie będziesz szczęśliwy z obcą, tylko 5 minut, a
potem i tak wrócisz do żony. Miej na uwadze dzieci, jeśli nie masz
jej już na uwadze. Zawsze można uratować małżeństwo, i zawsze mże
się zmenić na lepsze. Bądź realistą, a nie tylko marzycielem, który
potrzebuje odmiany.