choroba a religia

[kks87]

jak postrzegacie chorobę w kontekście religii? czy religia to przekleństwo, piętno, z którym przyszło nam żyć? czy też to wyznacznik błogosławieństwa (gdy cierpisz, Bóg Cię bardziej kocha)?

o wierze chcialas pisać, czy o religii?

[za_mszowe]

ktoś tu napisał o umiejętności oddzielania wiary od emocji, nie potrafię.

parę lat temu, jeszcze jak było naprawdę bardzo źle (życiowo i zdrowotnie), uznałam że tamten z brodą (o ile istnieje), to jedna z wiekszych kanalii. /no, znowu emocjonalnie/. za takie "błogosławieństwo" powyrywałabym mu paznokcie, na żywca.
<żart >

odcięłam się od tej całej wiarowej otoczki, żyję na chłodno, jest dobrze.

[kks87]

ogólnie o wierze w Boga w kontekście choroby

[dana_13]

dla mnie jedyne logiczne wytłumaczenie to reinkarnacja i prawo karmy

[za_mszowe]

dana_13 napisał(a):

> dla mnie jedyne logiczne wytłumaczenie to reinkarnacja i prawo karmy
>
na logikę tak, ale w życiu nie utożsamiłabym się z żadnym takim zabobonem/filozofią, etc.

[39.a]

kks87 napisał(a):

> jak postrzegacie chorobę w kontekście religii? czy religia to przekleństwo, pię
> tno, z którym przyszło nam żyć? czy też to wyznacznik błogosławieństwa (gdy cie
> rpisz, Bóg Cię bardziej kocha)?

Nie do końca rozumiem. Albo: wcale.
Wierzę albo nie i to mój wybór.
W uświęcenie bólu - nie wierzę.
Dość bliska jest mi za to idea "Jak trwoga to do Boga".
Bóg jako ostatni przyczółek życia.
Aha. Czasem żywo zajmuje mnie myśl "Czy Bóg jest w stanie mnie uzdrowić".
Serio.

Mamusia się modli za mnie Nie mam pojęcia, jakimi słowy, ale skoro działam,
mało leżę to pewnie skutecznie się modli )

[ditta12]

Moja mamusia chciała mnie wysłać do egzorcysty ale się roześmiałam jej w nos.
Lubię w kościele oglądać dzieła sztuki,wrzuciłam nawet grosz do urny na kasę,czasem ksiądz coś czyta fajnego ale ma słabą dykcję i lepiej stać w przedsionku.
Księdza nie przyjmuję z wizytą,może to niegrzecznie z mojej strony ale o czym ja mam z nim gadać?

[kks87]

twierdzę, że Bóg mnie uzdrowił, moja mama odmawiała nowennę pompejańską i jak skończyła, nastąpiła u mnie szybka poprawa i remisja, może to przypadek, ale ja wierzę w mały cud. Odkąd zaczęłam się regularnie modlić, medytować żyje mi się łatwiej. Polecam modlitwy do św. Judy Tadeusza - patrona spraw trudnych i beznadziejnych

[ditta12]

Może i moja matka się modli,kto ją tam wie i do kogo.Kiedyś przyniosła mi wodę z Lordes,smarowałam nią oczy,piłam i......nic.Miałam wodę martwą i wodę żywą i też nic.
Jestem religiooporna i tyle.Medytować medytuję o niebieskich migdałach i o innych jeszcze rzeczach,czasem sprośnych,a jakże.