pytanie

[chora1]

Proszę o szczere odpowiedzi. Czy ta choroba spowodowała że czujecie się mniej
wartościowymi ludzmi? Czy ona Was ogranicza? Wiem że nie mam szans na zmianę
pracy, w tym miejscu pracy wszyscy znają moją sytuację i rozumieją.
Najbardziej męczące w depresji jest to że nie mogę czytać, rozmawiać, oglądać
telewizji, czuje sie głupia i ograniczona, ba często nie rozumiałam co do
mnie szef mówi? jak to wygląda u Was?

[wrum]

zmieniła moje podejście do wszystkiego.. nie ufam swoim radością, nawet smutkom, boję się zakochać, żeby później nie robić komuś jazdy, boję się rozczarować...
...i coraz mniejsza szansa powrotu na przerwane (ukochane) studia.. nie potrafię się skoncentrować i przyswoić wiedzy. za duży chaos

[cocosss]

Dziewczyny trzymajcie sie,moze aktywnosac fizyczna,zmeczenie sie
porzadne,pozwoli nie myslec...
tak mi sie wydaje...

[katerina14]

Ta choroba jak większość chorób ogranicza nas. Niestety bolesne jest to że
uderza w naszą sprawność umyłową przy pełnej tego świadomości, my wiemy że
myślimy w depresji wolniej, że nie możemy się skupić, co z kolei nas denerwuje
i spirala się nakręca. Na pocieszenie: musimy sobie zdać sprawę że jest to
przejściowe(mija depresja i nareszcie literki w słowa się składają), a wiele
osób chorujących na ChAD świetnie sobie radzi w pracy.
Na pocieszenie dla studentki WRUM- ja choruję na ChAD,też miałam przerwę w
studiach, potem było 1,5 roku spokoju i nawrót, przed tygodniem wróciłam ze
szpitala i znów studiuję (a nie są to łatwe studia) i już niedługo będę lekarzem
(zresztą nie pierwszym z ChAD))) A więc głowa do góry

[wrum]

doły minęły, maniactwo wściekłe minęło...i teraz jestem w stanie zawieszenia. Ruszam we wtorek na terapię..bo mały ognik nadziei we mnie jest.
dziękuję za ciepłe słowa