Rozpacz !!!!!

[19-74pm]

Witam.W piatek odeszła ode mnie żona do faceta,którego poznała w szpitalu
oczywiście w fazie ostrej manii.Jestem zrozpaczony wyć mi się chce !!!To już
jest jej drugi epizod manii i podobny przebieg; wielka miłośc,zmiany w życiu
masa zażutów do mnie i rodziny.Najgorsze jest to że gość jest totalnym
alkoholikiem z psychopatycznymi ciągotami.Jestem wsciekły że omamił mi żonę w
szpitalu, która oczywiście ukrywała przede mną ten fakt.Wyprowadziła sie
niespodziewanie bez zadnej rozmowy ze mną.Gość napewno ją skrzywdzi wcześniej
czy pózniej bo chodzi mu tylko o jej pieniądze.Jest na etapie zauroczenia tym
facetem i wielkiej miłości.Czy kiedyś się opamieta?Czy to przejdzie w
depresje.Jestem załamany całe moje zycie sie zawaliło.Żonę bardzo mocno
kocham znamy sie i mieszkamy 11 lat to jest pierwszy jej taki numer z
przeprowadzką do obcego faceta.Bardzo mocno mnie zraniła.Napiszcie coś czy
ktoś miał podobne przeżycie?Piotrek

[kaja12131]

Hej. Bardzo mi przykro że tak cię potraktowano. Nie znam twojej żony i nie mnie
osądzać innych, jako że mam własnych grzeszków sporo, ale jak to
mówią "mężczyznę poznasz po rozstaniu" to zapewne dotyczy się i kobiet. Też się
rozstałam z moim ex którego imienia się przy mnie nie wymawia, bo kawał (tu się
wulgaryzmów nie używa, więc i ja się powstrzymam, a szkoda pewno by mi ulżyło).
W każdym razie mimo wszystkich łajdactw jakich mi zrobił postanowiłam rozstać
się z nim z klasą, bez awantur, z pełnym wybaczeniem przynajmniej z mojej
strony czego nie można powiedzieć o drugiej, nawet zostawiłam mu dom z
myślą "patrz i ucz się odejść z uniesioną głową" nie zapominając "i wypchaj się
trocinami" również w myślach. Muszę ukłonić się nisko przed moimi przyjaciółmi
którzy bardzo mi pomogli w tych niezwykle burzliwych chwilach i mam tylko
nadzieję że ty też posiadasz w zapasie taką wierną armię pomocy odsiecznej,
uwierz mi powiedzonko "prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie" wcale nie
jest przesadzone wręcz przeciwnie pozwala uwierzyć w siebie, we własną siłę
odzyskania godności, i powiedzenie na głos mam to gdzieś i tak jestem super
facet, ja tak uważam więc jednego kumpla w armii masz reszta zależy tylko od
ciebie. Pozdrowienia jak byś miał chwilę załamania i chciał się wygadać to wal
jak w dym jestem tu codziennie.

[justyna41]

Myślę, że możesz mieć nadzieję, że się opamięta, jak mania jej minie -
słyszałam o takich przypadkach i wtedy wróci do Ciebie.

[jagoda16]

ja tez mysle, ze jesli to mania to wczesniej czy pozniej sie opamieta i bedzie
strasznie zalowac, bedzie jej wstyd, zapewne popadnie w depresje. Oczywiscie
ten facet jej nie pomoze, okaze sie ze to totalne nieporozumienia. Jesli bardzo
duzo narozrabia to i depresja moze byc glebsza. Zobaczy wtedy w calej
rozciaglosci co zrobila, jaka krzywde wyrzadzila Tobie i sobie ( a dzieci
macie?)
Od Ciebie zalezy czy jej to wybaczysz, czy podasz jej pomocna dlon, czy
zrozumiesz , uwierzysz, ze to tez jest przejaw choroby,( dosc czesty zreszta
wg. tego co czytalam i pisali ludzie tu na forum), czy Wasze otoczenie to
zrozumie. Jesli ja kochasz i byliscie juz soba tyle lat to moze. Jedno jest
pewne, jak sie ocknie to bedzie w paskudnej sytuacji i bedzie potrzebowac
pomocy.
Moj brat byl w takiej sytuacji , uciekla od niego kobieta majaca chad, z ktora
zyl od 10 lat, byla pelna agresji, pretensji, szukal jej po calej Polsce,
bardzo sie o nia martwil, nie jadla, spala w samochodzie, zadawala sie z jakims
dziwnym towarzsytwem , tez pod wzgledem erotycznym, byl to jakis Kazach czy
jakis inny typek ze wschodu zyjacy w podejrzanych warunkach i na podejrzanych
papierach. Przeszlo jej, wrocila. To nie byla jej pierwsza ucieczka w manii i
pierwsza proba radykalnej zmiany zycia, ale pierwsza az taka. MOj brat wrecz
probowal jej pomoc w manii, szukal ja po Polsce, martwil sie , dawal jakies
pieniadze, b wiedzial ze juz nic nie ma, choc byla wroga w stosunku do niego i
uciekala, kryla sie przed nim jak jakies dzikie zwierzatko. Przeszlo jej po
jakis 2- 3 miesiacach.
Wybaczyl, nie wzial tego do siebie, bo wie ze to choroba.
Obecnie maja 2 letneigo synka , ona jest bardzo dobra troskliwa matka. Ciaza
jej bardzo dobrze zrobila, od dluzszego czasu ma remisje.

[19-74pm]

Jestem świadom ze decyzję podjęła w fazie choroby i chyba nik tak jej nie
rozumiał jak ja.Wiem że to choroba ale przeraża mnie że nawet jak do mnie wróci
to takie jazdy będą sie powtarzac nie wiem czy potrafię tak żyć.Ona jest w jego
sidłach od początku pobytu w szpitalu.Najbardziej mnie martwi że ona
kategorycznie chce rozwodu już teraz.Ten facet jest alkoholikiem i to był jego
4 pobyt w szpitalu.Na dodatek ma osobowość psychopatyczną.Nie mogę sobie
darować że zawiozłem żonę do szpitala na leczenie a ona wpadła w sidła takiego
typa.Jest nim zauroczona ijak mówi bardzo zakochana.Gośc pije i wmawia jej że
nie bedzie pił jak Ona bedzie przy nim.Lekarz prowadzący bardzo się zmartwił tą
zaistniałą sytuacją i powiedziła że zna tego pacjenta i że zależy mu tylko na
jej pieniądzach i że napewno cała sytuacja zakończy sie dużą depresją.Z żoną
byliśmy bardzo zakochani w sobie i zawsze okazywaliśmy sobie uczucie.Ja
otaczałem ją troskliwą opieką i trudno mi jest teraz się pozbierać w takiej
sytuacji.Ona zawsze podchodziła z dystansem do ludzi a w szczególności do
podejrZanych meżczyzn alkoholików.Ta choroba jest ohydna zmienia normalnych
ludzi w osoby bez uczuć wyrafinowane i perfidne.Moje cierpinie musze wszystko
przemyślec ale cięzko jest mi skupić sie w tej chwili,Dzieki za
wsparcie.Pozdrawiam PIotrek

[lolinka2]

Trzymaj się!!!
Tyelko tyle mogę ci powiedzieć... jeśli kochasz nadal, to czekaj...
Ja też jestem dwubiegunowa, ponad rok temu poznałam faceta, podobał mi się,
zadałam się z nim - taka troszke dłuższa dzika znajomość, mąż nie reagował miło
i sympatycznie- znalazł sobie towarzystwo i to w liczbie mnogiej - byliśmy
kwita. Pomogli nam dobrzy ludzie, jesteśmy razem, spodziewamy się drugiego
dziecka... ja mam remisję....
To jest objaw choroby, choć bolesny i łatwo go odebrać jako jej autentyczny
stosunek do ciebie. Nie bronię żony, bo w każdym stanie chorobowym należy
pozostać człowiekiem, natomiast spróbuj sprzysiąc wszystkie siły przecwiko ich
związkowi - może leczenie przymusowe...? I z całą pewnością nie dawaj jej
rozwodu - mania w końcu mija, a fakt rozwodu pozostaje.

[19-74pm]

Leczenie przymusowe?Ona miesiąc temu wyszła ze szpitala na podlasiu a w
warszawie znalazła lekarza na nowowiejskie, który po dwóch wizytach napisał jej
że jest zdrowa i może podejmować decyzje !!!Totalny przejaw choroby potrzebna
kartka żeby można było odejść.Podstawowa wina jest faceta który ją omamił i to
ze ja nic o tym nie wiediałem.Po drugie żona w szpitalu była pacjentem dosyc
głośnym i pobudzonym.Dawki leków brała ogromne w porównaniu do pierwszego
epizodu.Miała 15 mlg zolafrenu 32 mlg trilafonu,depakine oprócz tego relanium
i hydroxizyne a pod koniec jeszcze 2mg haloperidolu.Był czas że pare dni nie
brała leków i było to widać, zreszta sama sie przyznała.Leczenie przymusowe nie
wchodzi w grę Ona chodzi do pracy i jako tako funkconuje.Wracając do dawek
bierze w tej chwili 5 mg zolafrenu i 75 mg lamitriny.Czy to nie za mało?Miesiąc
po szpitalu.Myslę że za krótki okres była na dużej dawce leków i wszystkie
objawy ( wielka miłosć i chęć zmiany w życiu)nie ustąpiły a ten facet tylko
jeszcze ją w tym utwierdzał.Na zonie bardzo mi zależy ale ona chce juz
rozwodu.Zmobilizowałem wszystkich przyjaciół ale ona za bardzo nie słucha
ich.Jak ją moge przekonać że to jeszcze choroba a miłośc jest urojona?Piotrek

[jagoda16]

rozwodu tak szybko sie nie zalatwia, i mozesz po prostu nie dac rozwodu, nie
stawic sie na rozprawe tylko wyslac zaswiadczenie lekarskie itp, itd, do tego
czasu mania jej minie . 75 mg lamitriny to faktycznie drobinka, tyle bierze sie
na poczatku po 1-2 tygodniach od poczatku brania, bo wprowadza sie ten lek
stopniwo ja biore 250 mg dzienne, a nigdy nie mialam takich odjazdow jak twoja
zona. Fakt nie biore tez zolafrenu no i poza tym jestem w permanentnej
depresjo - subdepresji, ale lamitriny biore tyle od 2 lat

[chora.zdrowa]

Hej Piotrek
lamotrygina dzialaj bardziej przeciwdepresyjnie niz przeciwmaniakalnie.
szczerze mowiac, to dziwie sie, ze ją bierze. lepsza na manie jest tegretol i
depakina. moze powinna z tym sprobowac. ja biore lamotrygine, bo mam stany
depresyjne, a jak mialam lekka manie -bralam tegretol i przeszło szybko, potem
depakine rok czasu, a teraz lamotrygine i jest w miare oki.
pozdrawiam

[19-74pm]

W tej chwili ja nie mam w ogóle na nia wpływu czekam na rozwój
wydarzeń.Lamitrin lekarz wprowadził w szpitalu na jej własne żądanie, wcześniej
była na depakine.Co do rozwodu to tylko Ona tego chce ale ja wiem że za jakis
czas będzie tego żałować.To co w tej chwili robi kłóci się z jej osobowością i
jej postrzeganiem ludzi i zycia.Nastąpiło odwrócenie o 360 stopni.Czy choroba
może aż tak diametralnie zmienić człowieka i czy mozliwy jest powrót do
normalnego życia po czymś takim.Jest pod ogromnym wpływem tego gościa i sama
dobrze o tym wie a tłumaczy sie tym że "serce nie sługa" i że otrzymała od
nowego psychatry potwierdzenie że jest zdrowa i może podejmować decyzje.Tym
papierkiem podpiera sie w każdej rozmowie.Dla niej to jest potwierdzenie o
powrocie do zdrowia.Ale czy po miesięcznym pobycie w szpitalu i 3 tyg
zwolnienia jest sie w stanie wyjść z ostrej manii.Do tego jeszcze cały czas
pobytu w szpitalu była pod wpływem tego gościa.Czy ta jej urojona miłość jest
tak silna że aż żeczywista.Czy to jest normalne?Zamieniła Mnie na jakiegoś
faceta alkoholika z chorą osobowością.Wszytkim w koło rozpowiada że to jej
wielka miłość i że 11 lata które spędziła ze mną sie nie liczą.W pracy
funkcjonuje normalnie ale na pracy bardzo jej zależy i nie może pokazać że jest
chora.Bardzo mi zależy na żonie i ciężko jest mi podjąć jakąś decyzję.Narazie
to Ona chce rozwodu.Ja czekam i potrafię wybaczyć.Pogodziłem się z chorobą żony
5 lat temu i wybrałem takie życie, niestety życie jest przewrotne i
okrutne.Piotrek

[lolinka2]

Piotrek, każda diagnoza jest do podważenia... szczególnie jeżeli zona np
lekarzowi z Nowowiejskiej nie opowiedziała całości przebiegu choroby, nie
pokazała kwitków itp. Nie jest sie zdrowym miesiac po wyjściu ze szpitala, ja
byłam na zwolnieniu jeszcze............4.5 miesiaca, a i tak uważam ze niewiele
czasu mi choroba z życia wyjęła (luty - wrzesień w sumie, jednego roku). To jest
mania jak jasny gwint. A tłumaczenia typu 'serce nie sługa' to ja znam... aż za
dobrze. Trzymaj się i nie poddawaj. Tyle mogę Ci życzyć.

[anafel]

WIEM CO CZUJESZ, NIE GNIEWAJCIE SIE ..CI KTÓRZY SA CHORZY NA CHAD....najgorsze
sa okresy manii, ci ludzie nie wiedza i nie sa w stanie zobaczyć jak wiele
krzywdy i szkody czynia wokół siebie, krzywdzą swoje dzieci, twierdząc
jednocześnie że je kochają, niszczą ludzi finansowo, zdrowotnie i w kazy
mozliwy sposób,ja TEŻ mam juz dość....czasem miałam stracha, dosłownie, czasem
dni rozpaczy,dziś czekam jaka będzie następna faza..osba chora nie jest mi
bliska, jest byłą żoną mojego mężczyzny, krzywdzi nas, dzieci swoje i cudze,
rodzinę znajomych a w głównej mirze SAMA SIEBIE. Nikomu nie życzę kiedykolwiek
obcować z kimś chorym na CHAD

[topon]

Witam Cię Piotrku i wszystkich zainteresowanych.
Od pierwszego mojego kontaktu z nazwą CHAD minęło jakieś 5 lat.
Moja expołowa jest osobą chorą na CHAD, 5 lat temu jeszcze była moją
żoną .Prosisz o to, by napisać o podobnych przeżyciach do Twoich, jednakże wiem
że to co mogę napisać z całą pewnością nie będzie podobało się osobom chorym na
CHAD.
A może właśnie powinienem zacząć pisać?
Może to, co mógłbym tutaj napisać, byłoby dla osób chorych na CHAD jakąś
przestrogą albo nauką.
Nie chcę, niezaproszony wprowadzać zamętu, więc może po prostu, jeśli ktoś jest
nadal zainteresowany moimi DOŚWIADCZENIAMI z osobą chorą na CHAD, niech się
odezwie, a ja ze swojej strony dołożę wszelkich starań aby opisać swe
przeżycia.

do topona

[chora.zdrowa]

czyzbys byl facetem anafel?
masz racje, jak chcesz kogos obrazic i napisac ze nie zyczysz nikomu kontaktu z
chorym na CHAD, to lepiej tu nie pisz, bo wyobraz sobie ze jestes na forum
chorych na ta chorobe.
ps. a może załozcie sobie swoje forum "Osob poszkodowanych przez chorych na
CHAD"? i tam bedziecie pisac jacy to my jestesmy beznadziejni.

[topon]

witam.
po przeczytaniu listu ..."Witam.W piatek odeszła ode mnie żona do
faceta,którego poznała w szpitalu
oczywiście w fazie ostrej manii.Jestem zrozpaczony wyć mi się chce !!!To już
jest jej drugi epizod manii i podobny przebieg; wielka miłośc,zmiany w życiu
masa zażutów do mnie i rodziny.Najgorsze jest to że gość jest totalnym
alkoholikiem z psychopatycznymi ciągotami.Jestem wsciekły że omamił mi żonę w
szpitalu, która oczywiście ukrywała przede mną ten fakt.Wyprowadziła sie
niespodziewanie bez zadnej rozmowy ze mną.Gość napewno ją skrzywdzi wcześniej
czy pózniej bo chodzi mu tylko o jej pieniądze.Jest na etapie zauroczenia tym
facetem i wielkiej miłości.Czy kiedyś się opamieta?Czy to przejdzie w
depresje.Jestem załamany całe moje zycie sie zawaliło.Żonę bardzo mocno
kocham znamy sie i mieszkamy 11 lat to jest pierwszy jej taki numer z
przeprowadzką do obcego faceta.Bardzo mocno mnie zraniła.Napiszcie coś czy
ktoś miał podobne przeżycie?Piotrek..."

stwierdziłem, że powinienem coś napisać,ale widzę że nie wszyscy z forum chcą
czytać ... ciekawe czemu ???

[avoid]

Nie chca czytac chocby dlatego, ze to co zrobi 1 osoba z Chadem nigdy nie zrobi
inna.
Ja np. bedac w stanie ostrej manii i bedac w szpitalu poczulam miete do mojego
wspolchorego kumpla ze szpitala. Poprosilam jednak swoja lekarke o jakis
specyfik obnizajacy libido i wytrwalam
Owszem pokusa w manii istnieje czesto ale kwestia zdrady wynika juz i z zasad i
z przekonan i z wychowania i wreszcie z MILOSCI bo jezeli KOCHAM swojego
meza/partnera to mu takiego numeru nie wywine!!!!
Widac Topon ze z kolega wybraliscie sobie nieodpowiednie kobiety za zony i tu
mozna wam wspolczuc
Ale nie wnoscie tego blota na forum bo nic dobrego to nie przyniesie a kazda
mania jest inna tak jak i inny jest kazdy czlowiek!!!!

[topon]

i bardzo dziękuję za podpowiedź, zaś z piotrem jeśli chciał będzie mogę pogadać
przez mail.
pozdrawiam wszystkich.

[chora.zdrowa]

dokładnie to co napisala avoid.
każdy jest inny i nie upatrujcie się wszystkiego w chorobie!!!!charakter i
wychowanie robią swoje. ja nigdy w manii tak sie nie zachowywalam,zeby mozna
mnie bylo wyslac do szpitala czy odizolowacm,moze dlatego,ze mialaam
hipomianie. i praktycznie nikt nie zauwazyl tego nawet z otoczenia. dopiero jak
poszlam do psychiatry, to on stwierdzil,ze moze byc CHAD. mam 26 lat i mialam
jeden taki epizod i zyje w nadziei ze sie nie powtorzy, bo to raczej mi bylo
ciezko zyc jak po hipomanii mialam totalny dół pare dni i lęki,ze balam sie
wyjsc z domu i ludzi. potem to juz wlasciwie stan depresyjny czy subdepresja,
co trwa 2 lata i sama nie wiem, moze tak juz zawsze bedzie, bo ja ogolnie mam
osobowosc depresyjna i czesto taki nastroj. poza tym nie pracuje i to tez
sprzyja depresji.
ale wypraszam sobie porównywanie mnie do jakis waszych żon ,ktore sa w ostrej
mani i mają schizy i do tego pewnie charakterek wredny i trudny.
i napewno nie bede podzielac waszej opinii "ZE NIE ZYCZYCIE NIKOMU KONTAKTU Z
CHORYM NA CHAD"
to obrazliwe. i nigdy takich rzeczy nie słyszalam!!!!!!!
no. to na tyle

[19-74pm]

Moja żona jest osobą z zasadami i bardzo zdrowym podejsciu do zycia nigdy nie
dała mi dowodu ani powodu żebym wątpił w jej miłość i szacunek.Moja pomocna
dłoń była cały czas zwrócona do niej.Nawet po pierwszym epizodzie gdzie było
podobnie z wielka miłoscią do kumpla z pracy, po miesiącu gdzie nie chciała
mnie znać sama prosiła żebym wrócił.Znam ją 11 lat i NIE WIERZE że jest to
świadome postepowanie.Wczoraj z nia widziałem sie i oznajmiła mi że wnosi o
rozwód.Rozmowa z nią o naszym zyciu dotychczasowym była bez sensu.Ciągle
powtarzała że przezywa wielką miłość której nigdu ze mną nie było.Podpiera się
świstkiem od lekarki że może podejmować decyzje i jest zdrowa!Nic do niej nie
dociera ani rodzina ani znajomi Ona żyje w jakims amoku.W pracy chodzi z dwoma
komórkami i ciągle gada z tym typem.Narazie urochomiłem wszystkich znajomych i
rodzinę do pomocy.Nie wiem jak wyglądałoby życie nasze jak by wróciła i czy
bysmy byli ze sobą,ale chcę odwlec w czasie jej głupie decyzje z naszym
rozwodem.Ostatnio chwaliła sie koleżankom iz ten gość chce się z nią
ożenić!!!.Czuje się jakbym oglądał jakiś chory film a wiem że gramy tam główne
role.Narazie czekam i czuje że cholernie sie wypalam psychicznie.Piotrek
e-mail [e-mail]

[tristezza]

avoid napisała:

>> Ale nie wnoscie tego blota na forum bo nic dobrego to nie przyniesie a kazda
> mania jest inna tak jak i inny jest kazdy czlowiek!!!!


o ile z druga czescia tego zdania zgadzam sie calkowicie, w sprawie wnoszenia
blota protestuje. to jest otwarte forum zarowno dla osob chorych jak i ich
partnerow czy bylych partnerow. dla wszystkich, ktorzy maja w zwiazku z ta
choroba jakies doswiadczenia czy przemyslenia.
jakie znowu bloto?!
czy na forum ma byc wprowadzona cenzura, czy nalezy idealizowac osoby chore,
zeby wrazliwym chadowcom nie sprawiac przykrosci?
jesli czytam tutaj o roznych zachowaniach powiedzmy sobie ekstremalnych nigdy
nie biore tego do siebie, ciesze sie natomiast, ze choroba az takiego
spustoszenia w zyciu moich bliskich i moim wlasnym nie dokonala.
mysle ze zycie z chorym na chad niezalenie od intensywnosci choroby nie jest
wygrana na loterii zycia i nie widze powodow do oburzania sie na osoby, ktore
chca o tym pisac.

napisz Topon tutaj, a nie na priva, wiele osob chetnie przeczyta. a jesli kogos
to irytuje to jego problem. obowiazku czytania jak wiadomo nie ma.

mam tylko mala prosbe: nie generalizujcie! wzorzec tej choroby nie istnieje

[topon]

widzę że niektóre osoby chcą czytać.
Fajnie, może w końcu się wygadam.

jutro wracam do tematu.
pozdrówka.

[chora.zdrowa]

Tristezzo!
ciekawe czy milo ci czytac, jak ktos pisze ze "nalezy odizolowac takich ludzi i
nie zyczy kontaktu z takimi"
uwazasz ze wszystko nalezy pisac?ze tylko 100% szczerosci??
a gdzie wrazliwosc czy takt???
calkowita prawda o czyjejs ułomnosci jeszzcze nie wyszla nikomu na dobre,
zwlaszcza jak ten ktos jest chory.
trzeba wiedziec co i kiedy pisac.
PODZIELAM ZDANIE AVOID "NIE WNOSCIE TEGO BŁOTA NA FORUM"
a ty jak jestes taka ciekawa tej histori, to popros piotra i topona o meil.

[tristezza]

chora.zdrowa napisała:

> Tristezzo!
> ciekawe czy milo ci czytac, jak ktos pisze ze "nalezy odizolowac takich ludzi
i
>
> nie zyczy kontaktu z takimi"

nie jest mi ani milo ani niemilo. staram sie zachowac dystans i przyjmowac
spokojnie do wiadomosci rowniez takie wypowiedzi.


> uwazasz ze wszystko nalezy pisac?ze tylko 100% szczerosci??
> a gdzie wrazliwosc czy takt???


uwazam, ze kazdy ma prawo pisac to co czuje. to jest anonimowe forum, nikt
nikogo personalnie nie obraza
wrazliwosci i taktu oczekuje raczej od siebie niz od innych, w ten sposob
minimalizuje rozczarowanie swiatem

> calkowita prawda o czyjejs ułomnosci jeszzcze nie wyszla nikomu na dobre,
> zwlaszcza jak ten ktos jest chory.
> trzeba wiedziec co i kiedy pisac.

no nie wiem czy nie wyszla. nie bylabym tego taka pewna. byc moze jest
odwrotnie. moze ktos przezywajacy podobne historie, kiedy przeczyta to w chwili
remisji bedzie w stanie w czasie nastepnego rzutu choroby troche lepiej
kontrolowac swoje zachowanie?

> PODZIELAM ZDANIE AVOID "NIE WNOSCIE TEGO BŁOTA NA FORUM"

Twoje prawo to zdanie podzielac, a moje sie z nim nie zgadzac


> a ty jak jestes taka ciekawa tej histori, to popros piotra i topona o meil.

nie jestem ciekawa tej historii bardziej niz jakiejkolwiek innej. nie jestem
sensatka i nie sa mi potrzebne zadne opowiesci na priva. jak mam czas i ochote
czytam tego typu historie, konstatujac ze smutkiem jak bardzo ta choroba
potrafi zrujnowac zycie. wspolczuje zarowno chorym jak i ich bliskim, ktorzy
niekiedy bestialsko cierpia i maja pelne prawo opowiedziec o tym na forum.

pozdrawiam zyczac nieco wiecej dystansu.
t.

[19-74pm]

Nie chcę się mieszać w wywodu czy może czy nie.Myslę tylko że bycie partnerem
osoby chorej na CHAD jest wielką odpowiedzialnością i trzeba się pogodzić z
wieloma problemami.Ja taka decyzję podjąłem po pierwszym epizodzie manii i
depresji.Fakt o chorobie szybko zapomnieliśmy oboje i przez dwa lata żona nie
brała żadnych leków bo jej stan był oceniany bardzo dobrze.Dopiero nasz slub 7
msc temu rozchwiał ją emocjonalnie, a póżniej pogrzeb członka rodziny w
listopadzie.Na efekty długo nie trzeba było czekać do szpitala trafiła 22
grudnia.Dzień przed wigilią!!!.W domu u rodziców były jazdy typu odprawianie
mszy w kuchni i w ogóle kościół dominował.Póżniej szpital ze szpitala ucieczka
przy -15 mrozu w kapciach i szlafroku.A na oddziale znajomości i pacjent,z
którym rozmawiała przez tydzień.Wysuwała teorie spiskowe iż ja z rodziną chce
ją ubezwłasnowolnić i bzdury o mafi i polityce.Do mnie zażuty iż nie potrafie
się nią opiekować, ustawiamy lekarza. Dostałem sms napisała że jest
w ciązy chyba z tym typem i że do mnie i tak nie wróci!!! Piotrek ----jak
żyć!!!Rozpacz!!!

[anafel]

Interesuje się w znacznej mierze psychologią , psychoterapią i dziedzinami
pokrewnymi....otóż diagnostycy jak i terapeuci wypowiadają się na ten temat
jednoznacznie...chory na CHAD( jeszcze przed wojną nazewnictwo było nieco inne -
psychoza maniakalno - depresyjna " brzmi fatalnie i groźnie") przez długi
okres trwania choroby wypiera ją ze świadomości. Swoje podłoże ma ona w wieku
niemowlęcym (ok. 2 miesiąc życia).
Najważniejsza jest terapia,( która często trwa długie lata)indywidualna jak i
grupowa, systematyczne branie leków i co najważniejsze wsparcie innego
człowieka....Nie oszukujmy się, nie wszyscy są zdolni do tego aby być, domowym
terapeutą, nie wszyscy mają na tyle wyrozumiałości i zrozumienia dla chorego
(na cokolwiek)....jedni się boją,inni nie mają dość siły....

[avoid]

pod haslem bloto mialam na mysli obrzucanie bogu ducha winnych Chadowcow.
Ze sie nie zyczy innym obcowania z takimi typami
Jezeli chodzi o wolnosc slowa to jestem za i nie denerwuje mnie fakt, ze ktos
ma Chaderska zone, ktora w manii wywija rozne numery. Ostra manie znam z
autopsji, jednak bez zdradzania mojego meza, a tylko z niezwyklymi czynami i
zdarzeniami.
Widac Tristezza ze za mocno sobie wzielas do serca moje slowa
Pozdrawiam

[freyjaaa]

Drodzy Forumowicze nie dajcie się wciągnąć...
Tristezzo zapewniam Cię, że akurat chodzi tu o obrzucanie błotem...
Napisałam nowy wątek "Opowiem Wam o TOPONIE" i mam nadzieję, że rozświetli Wam
trochę sytuacje...
Witaj były mężu!!!
Jestem z Wami od bardzo dawna, śledzę Wasze losy i szczerze się z Wami
utożsamiam... Jeśli mam w związku z tym prawo do wypowiedzi to ostrzegam Was
przed takimi ludźmi jak TOPON i jego kobieta... Wierzcie mi nie znam bardziej
mściwego, zakłamanego i podłego człowieka. Doskonale znam cel jego działania
tutaj. I zapewniam Was, że ludzi chorych na chad obraził publicznie
niejednokrotnie. Kazdy ma prawo do własnego zdania i wypowiedzie tutaj ale
postawcie się w mojej sytuacji. Do tej pory byłam tylko obserwatorem ale jak
poczytałam sobie jakie treści piszecie na podstawie wypowiedzi Topona na temat
jego byłej żony czyli mnie... To uwierzcie, nie wiem czy śmiać się czy płakać
Nie oceniajcie nikogo na podstawie SUBIEKTYWNEJ przepełnionej nienawiścią i
chęcią zemsty wypowiedzi BARDZO WAS PROSZĘ!!!
Ale numer, tak dawno tu nie zaglądałam, dziś postanowiłam nadrobić zaległości a
tutaj O MNIE Jak mówią: ważne aby mówili, nie ważne czy dobrze czy źle
Pozdrawiam Was cieplutko
Słoneczko świeci, wiosna nadchodzi a tutaj Topon zamęt sieje, nie dajcie się
wciągnąć Kochani...

[jagoda16]

Gdy czytam to wszystko nachodzi mnie taka refleksja, skierowana i do chorych i
do zdrowych: popatrzcie jakie to dziwne , ze wystarczy jakies niewielkie
zachwianie w funkcjonowaniu neurotransmiterow i czlowiek z zasadami, opanowany,
wierny staje sie kims zupelnie innym. To tak ku przestrodze wszystkim, nie
oceniajmy tak latwo innych, a co by bylo gdyby to mi sie tak trafilo? gdybym to
ja miala taka manie? czy bylabym wtedy w stanie kierowac swoim zyciem,
postepowaniem? Nie wiem nie mialamna szczescie az takiego stanu.
Ale kazdy kto cos takiego przezyl przeciez na to nie zasluzyl, w zaden sposob
sie do tego nie przylozyl ( no moze wyjawszy przypadki korzystania z uzywek ).
Pomyslcie wspolpartnerzy osob chorych na chad, a gdyby to Wy byliscie chorzy?
jak chcielibyscie byc traktowani?

[avoid]

Podobno czlowieka "ocenia" sie po czynach
Jednak w przypadku jakichkolwiek zaburzen afektywnych to stwierdzenie mija sie
z prawda. Czlowiek w faekcie nie moze odpowiadac za swoje dzialania
(racjonalnie). Nie ma w nim rozroznienia na zlo i dobro w spolecznym tego slowa
znaczeniu. Normy moralne nie istnieja.
Jest zaburzony i jego percepcja takowoz
Dlatego uwazam, ze wyciaganie brudow z wlasnego domu i oskarzanie bylych czy
obecnych malzonkow mija sie z celem.
Z drugiej strony podswiadomie koduje sie pewne rzeczy i skoro zona juz 2-i raz
taka rzecz uskutecznia to moze cos nie tak jest z malzenstwem moze cos nie tak
z mezem?
ZAWSZE sa 2-e strony medalu.

[smarcik1]

Święte słowa! Może to wyglądać w ten sposób, że była żona poukłada sobie życie i
nie będzie potrzebowała więcej pomocy psychiatry w przeciwieństwie do obecnej
żony która może ześwirować mając takiego męża... Może trzeba poobserwować
przyczyny ujawnienia się chad w czasie małżeństwa?? Poobserwować czy partner nie
wymaga pomocy psychiatrycznej w pierwszej kolejności? Co Wy na to?
Gość coś nie może sobie dać spokoju, chyba nie za bardzo się realizuje w nowym
związku albo poprzednia (ta bardziej "wrażliwa" emocjonalnie) żona z persektywy
czasu okazała się bardziej atrakcyjna... Bez obrazy... teoretyzuje...
Ale warto postawić się obiektywnie z dwu stron medalu

[anafel]

skoro każdy sie wypowiada...żony byłe i obecne....mężowie , to może wypowiedź
kogoś stojącego z boku wiele wyjaśni. Przez bardzo długi okres obserwowałam
poczynania osoby chorej na CHAD,starałam się wyrobić własne zdanie na temat
tego co sie wokół mnie działo,a działo sie wiele złego...krzyki, obelgi,
wulgaryzmy,agresja werbalna i ta nie....podziwiałam mojego partnera za
opanowanie i podejście, niewielu by się znalazło na tyle odpornych i godnych
ludzi, krórzy potrafiliby podejść do sprawy odpowiednio....lekarz jego byłej
żony ostrzegł nas nawet przed konsekwencjami na przyszłość, prawnicy doradzali
co należy zrobić, nie byłoby to łatwe i dobre ...zwłaszcza dla dzieci ( ich
wspólnych ).....Moje doświadczenia z tą chorobą są inne, jestem obca, stoję w
cieniu, obserwuję i może właśnie dlatego moja opinia jest obiektywna....Miałam
wiele współczucia dla tej kobiety, żal mi jej było, że tak marnuje sobie życie,
wiedziałam, że choroba to jedno a charakter jeszcze ją potęguje......

[smarcik1]

Nie oszukauj siebie i nas Anafel! NIGDY NIE BĘDZIESZ OBIEKTYWNA w stosunku co do
byłego partnera Twojego obecnego partnera! To nie możliwe, zawsze będziesz po
jego stronie a wręcz będziesz potęgowała jego negatywne nastawienie do tej
osoby. Nie powinnas sie wogóle wypowiadać generalizując, jak wcześniej, osoby
chore na chad, porównując je do konkretnie chorej - byłej Twojego partnera, bo
nie jesteś w stanie być w tym momencie obiektywna. Potrafisz to zrozumieć??

[anafel]

To kwestia podejścia, fakt bycia i życia z kimś nie oznacza zniewolenia
umysłowo-myślowego, potrafię być konstruktywnie krytyczna.... Nauczyłam się
dośc szybko podchodzić do "pewnych, trudnych" spraw z rezerwą i bez emocji,
ponadto mam taka naturę....tam gdzie inni panikują zachowuję "zimna krew".
Mój partner przeżywa to na swój sposób, zgodnie z odczuciami jakie mu
towarzyszą, wiem że postępuje dobrze,choć czasami sam ma chwile zwątpienia.
Ponadto mam wiele zrozumienia dla "niej" - bo jest kobietą, bo jest matką,a
przede wszystkim bo jest człowiekiem....

[anafel]

i jeszcze jedno....nie muszę potęgować negatywnych odczuć mojego partnera
względem jego CHADOWEJ EX... tu nie ma nienawiści, złości czy tych wszystkich
wstrętnych odczuć...jest natomiast chęć odizolowania, ale jak możesz to zrobić
gdy ktoś za wszelką scenę tego kontaktu szuka (telefony, smsy, listy nawet)

[bazylia75]

Witam uczestników forum To ja jestem ta wiarołomną żoną Przykro jest mi, iż
moje życie jest przedmiotem rozważań w internecie Latwo jest oceniać kogos
tylko na podstawie opinii jednej strony Dziękuje osobie, która napisała - a
może w tym związku było coś nie tak. Meżowi proponuję aby zwracał się do mnie
bezpośrednio.

[darek12318]

Nie martw sie.Ja prawdopodobnie to samo przejde.

[lea21]

Witam,

trafilam na ten watek tyle lat po opublikowaniu. Jak sytuacja ma sie na dzien dzisiejszy, jesli mozna wiedziec? Jestem w podobnej sytuacji obecnie i chcialambym wiedziec jak inni sobie z tym radzą. Dziekuje z gory.