Ratunku!!!!!!!!!!

[esowx1]

jezu!!!!!!!

RATUNKU!!!!!!!!!

lęki!!!!!!!!!

ratujcie!!!!!!!

[miriam11]

Majka, żyjesz? Dopiero teraz posta przeczytałam! Biedactwo moje....
z dusznościami pewnie?
tak na szybko co mi do głowy przychodzi - na chwilę otwórz okno, to raz.
Nie staraj się na siłę spać to dwa.
No i niestety biegiem po procha.... mam nadzieję, że Twój lekarz wie o lękach i
masz w domu coś na to? Bardzo dobry przeciwlękowy jest Sedam, po kilkunastu
minutach atak przechodzi. Jeśli nie masz, poproś przy następnej wizycie.
A teraz łyknij to które masz.
Każdy ma swoje sposoby, więc trudno coś konkretnego poza farmakologią tu
poradzić, spróbuj poczytać może?
Będzie dobrze, odezwij się jak tego posta przeczytasz, pliz!!!!
<przytula>

[miriam11]

Majka, daj znak, martwię się!!!!!

[esowx1]

dziękuję Miriam za odpowiedź!
piszę dopiero teraz, bo od samego rana byłam tak zabiegana, że dopiero teraz mam
czas wejść na internet.
moje lęki są bez duszności (nigdy nie miałam duszności), one są takie... jakby
to ująć... bardzo... "psychiczne"... tzn zapadam się wtedy w czarna dziurę, to
jak ujrzenie Końca, stanie twarzą w twarz z nieskończonością... wiem, brzmi to
jak typowa mowa wariata ale cóż...
a co do leków - nic mi nie pomaga konkretnie na lęki (a próbowałam niemal
wszystkiego), co więcej, takie typowe medykamenty przeciwlękowe paradoksalnie
pogłębiają u mnie stan lękowy. Jedynym lekiem w miarę pomagającym mi na lęk jest
chlorprotixen, ale już go nie biorę - a że jest to neuroleptyk raczej
długofalowy a nie doraźny, więc lekarz mi go jako takiego nie przepisał obecnie
wychodząc z założenia, że jak stany depresyjne miną, to i lęk minie.
I w sumie ma rację. Ale ten lęk jest nie do zniesienia - jak każdy, kto go zna,
o tym wie doskonale.
Rankiem jest zwykle OK, lęk dopada mnie gdy nastaje wieczór, by w nocy osiągnąć
swe apogeum. Dokładnie według rytmu dnia i nocy.

ale się rozpisałam

już wieczór, ale narazie jest w miarę spokój. mam nadzieję, że lęki mnie aż tak
jak wczoraj nie dopadną dzisiejszej nocy

nie martw się

Pozdrawiam gorąco

[miriam11]

Oj, no to wielkie UFFFFFFFFF ))))

Zgadzam się z Twoim lekarzem chociaż w kwestii chlorprothixenu to ja go czasem
brałam właśnie doraźnie, tzn. on mnie po prostu usypia i uspokaja, więc mam
zagwarantowaną spokojną noc bez wybudzania z lękiem. Może jednak spróbuj?

W każdym razie życzę Ci dzisiaj bardzo spokojnej, dobrze przespanej nocy! Uszka
w górę i lękom kopa w d...

[esowx1]

dzięki i nawzajem

no może faktycznie spróbuję z tym chlorprotixenem doraźnie

trzymaj się!

[miriam11]

ale to w skrajnych przypadkach, przede wszystkim słuchaj lekarza! Ja napisałam
jak działa na mnie, nie chcę Cię mieć na sumieniu
A i zapomniałam dodać - oczywiście dzięki za pozdrówki, tylko błagam: żeby Ci
nigdy nie przyszło do główki pozdrawiać mnie "serdecznie" , bo Ci się
przyśnię, przysięgam, a wtedy to dopiero będziesz miała koszmary, ha ha!

[esowx1]

hahahaha

Miriam, nie obawiaj się, nie będziesz mnie mieć na sumieniu
(mam swoje własne jakby co;-P haha)
poza tym ja zawsze konsultuję z lekarzem kwestie leków, bo już mnie wiele
sytuacji nauczyło, że się na tym "jednak" nie znam)))))

(a swoją drogą to "od zawsze" dziwi mnie fakt, że na większość osób leki
przeciwlękowe działają "jak należy", a na mnie nie...)

no nic, książki wzywają
a potem...
miłych snów;-P
czego i Tobie, i sobie życzę

[miriam11]

Hej, mam nadzieję, że noc minęła spokojnie!
Mnie za to nad ranem potelepało i poddusiło
I dalej trzyma... chyba się poddam i wezmę przeciwlękowca.

[esowx1]

dzięki moja noc na szczęście bez zbędnych sensacji, szybko usnęłam i spałam OK
tylko że rankiem po tym Mirtastadzie wstać nie mogę

przykro mi, że teraz Ciebie z kolei te potworne "lęciska"
dopadły <pocieszacz>
oj ja też zawsze myslę, że sięgając po leki poddaję się (dlatego zawsze
maxymalnie zwlekam z wizytą u lekarza, jak szykuje się nawrót) ale przecież obie
wiemy, że to nie tak, że poddawanie się czy nie nie ma tu nic do rzeczy

a więc miłego dnia bez lęków

[miriam11]

esowx1 napisała:

> dzięki moja noc na szczęście bez zbędnych sensacji, szybko usnęłam i spałam
> OK
> tylko że rankiem po tym Mirtastadzie wstać nie mogę

Cieszę się No z tym wstawaniem fakt, Mirtastadzik zmulacz jest... ale coś za
coś, moja droga. W życiu nie ma nic za darmo, lajf is brutal. Zresztą, może za
jakiś czas Ci to minie.

>
> przykro mi, że teraz Ciebie z kolei te potworne "lęciska"
> dopadły <pocieszacz>
> oj ja też zawsze myslę, że sięgając po leki poddaję się (dlatego zawsze
> maxymalnie zwlekam z wizytą u lekarza, jak szykuje się nawrót) ale przecież obi
> e
> wiemy, że to nie tak, że poddawanie się czy nie nie ma tu nic do rzeczy
>
> a więc miłego dnia bez lęków

Jednak poddałam się, choć walczyłam dzielnie jak lew. Przed chwilą biało-różowa
kapsułka Tranxene została wystrzelona w stronę lęciska. Trafi celnie i za chwilę
będzie ok.
Żeby nie brzmieć ponuro to uprzejmie donoszę, że wróciłam od pani psycholog,
utwierdzona że to była dobra decyzja te wizyty, że pani jest fachowcem. A
najważniejsze - dzisiaj, już na drugim spotkaniu, powolutku i nieśmiało pojawiły
się pierwsze przebłyski zdrowego myślenia "w temacie" problemu, z którym tam do
niej poszłam. Będzie git. To dopiero pierwsze nieśmiałe oznaki zmian myślenia i
jeszcze stare myślenie górą, no ale od czegoś zacząć muszę To chyba pasuje
do wątku "psychoterapie" ale już mi się tam łazić nie chce.

[esowx1]

hahahaha!
cieszę się, że w końcu "poddałaś się" Tranxenowi, bo Ci ulgę przyniesie
i cieszę się, że u psychologa git;-P
i życzę, żeby ten Tranxen nie przydawał się zbyt często, haha

...a propo Mirtastadu: no tak, coś za coś... tylko zawsze ten bunt, że trzeba
się sztucznie wspomagać... dlatego, jak pisałam, rozumiem słowo "poddanie" w
stosunku do medykamentów...

ale stop! wróć! jest git i cieszmy się i na tym skończmy)))))

[miriam11]

esowx1 napisała:

> ale stop! wróć! jest git i cieszmy się i na tym skończmy)))))

Tak trzymać ))))

[aurelia_aurita]

> moje lęki są bez duszności (nigdy nie miałam duszności), one są takie... jakby
> to ująć... bardzo... "psychiczne"... tzn zapadam się wtedy w czarna dziurę, to
> jak ujrzenie Końca, stanie twarzą w twarz z nieskończonością...

o cholera, znam to! mnie takie lęki dopadają podczas najgorszych dołów.
paskudztwo wyjątkowe! nie wiem jak to jest u Ciebie, ale mi wtedy wszystko
kojarzy się ze śmiercią, pustką, końcem świata. na szczęście wszystko razem nie
trwa u mnie dłużej niż kilka godzin. dopadło mnie wczoraj pod wieczór, brrrr...
mam nadzieję, że stabilizator pomoże...

[esowx1]

No to jesteś chyba pierwszą osobą, która być może wie, o co z tymi moimi lękami
chodzi.
U mnie też jest śmierć i pustka - no bo to się chyba zawsze nieuchronnie do tego
sprowadza... Słów brakuje, żeby to opisać.
Masz szczęście, że ten stan nie męczy Cię zbyt długo - u mnie może trwać nawet
kilka dni (przy czym jego natężenie zawsze makabrycznie wzrasta wieczorem,
zwłaszcza nocą, a rankiem i za dnia jest niewielkie lub b. niewielkie, czasem z
mocniejszymi, któtkimi napadami).
I na to mi stabilizator nie pomaga. Tylko przeciwdepresyjne.

[aurelia_aurita]

a u mnie to właśnie przez antydepresant takie lęki się pojawiają. wcześniej nie
miałam (tylko kilka razy w depresji - zawsze po wysiłku fizycznym - kiedy już
się do niego zmusiłam).